რომელია თქვენი საყვარელი ლექსი საქართველოზე

[Serioznaia-krasotka77]

დაწერეთ ამ თემაში ლექსი საქართველოზე, რომელიც თქვენი აზრით ერთ-ერთი საუკეთესოა




ეხლა მეჩქარება მერე მოვალ და მეც დავწერ

[Chkoni]

გალაკტიონ ტაბიძე
მშობლიურო ჩემო მიწავ!

სამი დიდი ოკეანე
გარე უვლის ნათელ მხარეს!
მთვარიანი და მზიანი
ზეცა აფრქვევს სიანკარეს.
ორ ზღვას შუა ძველისძველად
საომარი იყო ლელო -
ის გადარჩა და სახელად
ეწოდება საქართველო.
მშობლიურო ჩემო მიწავ,
შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ,
რომ დავიცავ შენს დიდებას,
წინაპართა ძვლებს დავიცავ!

ასწით კავკასიის ფარდა! -
ეს ამერი და იმერი,
მისი „ხელი ხმალს იკარ“ და
მისი „მრავალჟამიერი“.
მიყვარს მარად მხნე და ძმური
ის გურია და სვანეთი,
თუში, ფშავი და ხევსური,
აჭარა და თრიალეთი.
მშობლიურო ჩემო მიწავ,
შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ,
რომ დავიცავ შენს უფლებას,
შენს უფლებას სისხლით ვიცავ!

აღმოსავლეთ-დასავლეთის
გზა მიხვეულ-მოხვეული,
იავნანა მეგრელ დედის,
აფხაზური, მოხევური,
ლაზთა რბევა, სისხლის ტბორით
შეღებილი ქართლ-კახეთი!
რაჭა-ლეჩხუმია შორით,
ახლო - მესხეთ-ჯავახეთი...
მშობლიურო ჩემო მიწავ,
შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ,
რომ დავიცავ შენს ტკბილ ენას,
შენს მშვენიერ ჩანგს დავიცავ!

ოცდაექვსი საუკუნის
წინათ ქმნიდნენ ქართულ ანბანს,
ხელნაწერნი განვლილ დროის
მოგვითხრობენ გმირთა ამბავს -
სუნთქვა ძველი წიგნებისა,
მშვენიერი ძველი ენა,
სული ქართლის ცხოვრებისა,
რუსთაველის აღმაფრენა!
მშობლიურო ჩემო მიწავ,
შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ,
რომ დავიცავ უძველეს განძს,
იმ უძველეს წიგნს დავიცავ!

[Int3lig3nt]

არ ვიცი სიმღერაა თუ ლექსი, მაგრამ მე ძალიან მომწონს:

ჩემო საქართველო

მდინარის პირას ფეხაკრეფით აფრინდა ყანჩა
თოვლის სითეთრეს შეერია ფარფატა ფრთებით
მაღალი ფრთების მწვერვალებზე თვალები დამრჩა
და ვთქვი: როგორი ლამაზია სამშობლო ჩემი.

ნეტავ, იმოდენა გული მომცა მე, რომ
სულში მეტეოდე ჩემო საქართველოვ,
ნეტავ იმოდენა გული მომცა მე, რომ
მუდამ გულში მყავდე ჩემო საქართველოვ
ნეტავ იმოდენა ხელი მომცა მე, რომ
მუდამ ხელისგულზე მყავდე, ჩემო საქართველო
მე რომ შენი ცრემლი ვიყო, ალბათ
თვალზე შეგაშრებოდი ჩემო საქართველო

ოდალახებმა თეთრი ფერის დაიდეს ფარჩა
და ჩაეძინათ მომავალზე ფიქრით და რწმენით
მე აივნების ჩუქურთმებზე თვალები დამრჩა
და ვთქვი: რა ლამაზია სამშობლო ჩემი

ნეტავ, იმოდენა გული მომცა მე, რომ
სულში მეტეოდე ჩემო საქართველოვ,
ნეტავ იმოდენა გული მომცა მე, რომ
მუდამ გულში მყავდე ჩემო საქართველოვ
ნეტავ იმოდენა ხელი მომცა მე, რომ
მუდამ ხელისგულზე მყავდე, ჩემო საქართველო
მე რომ შენი ცრემლი ვიყო, ალბათ
თვალზე შეგაშრებოდი ჩემო საქართველო

რ. ოსეფაიშვილი

[JORJ MORISSONI]

გალაქტიონ ტაბიძე

მამული

ცვრიან ბალახზე თუ ფეხშიშველა
არ გავიარე - რაა მამული?!
წინაპართაგან წავიდა ყველა
სხვა ხალხის ისმის აქ ჟრიამული.

გაშალა ველი ნელმა ნიავმა,
და მელანდება მე მის წიაღში
მოხუცი მამა, მოხუცი მამა
სასახლავით ხელში დადის ვენახში.

აქ თითო ლერწი და თირო ყლორტი
მასზე ოცნებას დაემგვანება!
ისევ აყვავდა მდელო და კორდი!..
დავდივარ... ვწუხვარ და მენანება.!

This post has been edited by JORJ MORISSONI on 10 Nov 2005, 21:55

[GiaBuga]

ქარი გიმღერის ნანასა, ზღაპარს გიამბობს ჭადარი...
...საქართველოო ლამაზო, სხვა საქართველო სად არი


ანა
* * *
არ გაგივათ გვერდზე თემა როო დახურეთ - დედაზე ლექსეები როო უნდა დამეწერა მაშინ, ახლა დავსწერავ:

სიმღერებიი დედაზეეე არი ყველა ენაზეეეე!

[Solveig]

დავბადებულვარ, რომ ვიყო მონა
და საქართველოს მედგას უღელი,
მაშ გამარჯვება, ტკბილო სიცოცხლევ,
დავრჩებით მარად ჩვენ განუყრელი..

და

მთაც ლამაზი გაქვს, ბარიც ლამაზი,
დიდხანს გადარეს მგოსნებმა ედემს,
გახედავ და თვალს აბრმავებს ვაზი,
გახედავ-თვალი ვერ ატანს ქედებს..


ორივე ტიციან ტაბიძისაა

[BEKO]

ბედნიერი ერი

ჩვენისთანა ბედნიერი
განა არის სადმე ერი?
მძიმე ყალნით,
ლამაზ ფალნით
მორთული და მშვენიერი;
უწყინარი,
უჩივარი,
ქედდრეკილი, მადლიერი;
უშფოთველი,
ქვემძრომელი,
რიგიანი, წესიერი;
ყოვლად მთმენი,
ვით ჯორ-ცხენი,
ნახედნი და ღონიერი.
ჩვენისთანა ბედნიერი
განა არის სადმე ერი?!
ყველა უნჯი,
ყველა მუნჯი,
გულჩვილი და ლმობიერი;
თვალაბმული,
თავაკრული,
პირს ლაგამი ზომიერი;
ყველა ყრუი,
ყველა ცრუი,
ჭკვადამჯდარი, გულხმიერი;
მცირე, დიდი -
ყველა ფლიდი,
ცუღლუტი და მანკიერი.
ჩვენისთანა ბედნიერი
განა არის სადმე ერი?!
მტვერწაყრილი,
თავდახრილი,
ყოვლად უქმი, უდიერი;
უზღუდონი,
გზამრუდონი,
არგამტანი და ცბიერი;
მტრის არმცნობი,
მოყვრის მგმობი,
გარეთ მხდალი, შინ ძლიერი;
არრის მქონე,
არრის მცოდნე,
უზრუნველი და მშიერი.
ჩვენისთანა ბედნიერი
კიდევ არის სადმე ერი?
ი. ჭ


პ.ს. კოპირაითი ამჟამდ ზარაზასია

[cnobismoyvare]

განთიადი

მთაწმინდა ჩაფიქრებულა,
შეჰყურებს ცისკრის ვარსკვლავსა,
მნათობი სხივებს მაღლით ჰფენს
თავდადებულის საფლავსა.

დადუმებულა მთაწმინდა,
ისმენს დუდუნსა მტკვრისასა:
მდინარე ნანას უმღერის
რაინდსა, ურჩსა მტრისასა…

მთაწმინდა გულში იხუტებს
საშვილიშვილო სამარეს,
მამადავითსა ავედრებს,
აბარებს ქვეყნის მოყვარეს…

მგოსანი გრძნობამორევით
თვალს ავლებს არემარესა
და გულის-პასუხს ნარნარად
უმღერის ტურფა მხარესა:

“ცა-ფირუზ, ხმელეთ-ზურმუხტო
ჩემო სამშობლო მხარეო,
სნეული დავბრუნებულვარ,
მკურნალად შემეყარეო!..

„ვერ ავიტანე ობლობა,
სისხლის ცრემლები ვღვარეო,
წამძლია სულმა და გულმა,
შენს ნახვას დავეჩქარეო.

„წინ მომეგებნენ ღიმილით
შენი მზე, შენი მთვარეო,
გუნდი და გუნდი ვარსკვლავი
მოკაშკაშ-მელვარეო.

„გულში იფეთქა სიამემ,
სევდები უკუვყარეო,
ია და ვარდი დამჭკნარი
ხელახლა გამიხარეო!..

„ცა-ფირუზ, ხმელეთ-ზურმუხტო,
სულის ჩამდგმელო მხარეო,
შენი ვარ, შენთვის მოვკვდები,
შენზედვე მგლოვიარეო!..

„ნურც მკვდარს გამწირავ, ნურც ცოცხალს,
ზე კალთა დამაფარეო…
და რო მოვკვდები, გახსოვდეს,
ანდერძი დავიბარეო:

„დედა-შვილობამ, ბევრს არ გთხოვ:
შენს მიწას მიმაბარეო,
ცა-ფირუზ, ხმელეთ-ზურმუხტო,
ჩემო სამშობლო მხარეო!“

1892

აკაკი წერეთელი
* * *
ამას წინათ მოვისმინე საპატრიარქოს რადიოთი "მე პატარა ქართველი ვარ", ახალი ვარიანტი, ძალიან მომეწონა. თუ იცით ვინმემ დაწერეთ.

[Tiko-Tiko]

ალბათ ის-"მე შენ მიყვარხარ და საქართველო,
უთქვენოდ,აბა,რამ გამახაროს"

ლადო ასათიანის

[ხორხე]

BEKO

[Tsira]

ეს უნდა დამეწერა მაგრამ დამასწარი

[BEKO]

ეჰჰ, საქართველოზე კარგ და ლამაზ ლექსებს რა დალევს . . . აქ უკვე დაუდვიათ კიდეც საუცხოო ლექსები . . . ყველა მიყვარს და ყველა გულთან ახლოა

გალაკტიონ ტაბიძე

ჰე, მამულო!

ჰე, მამულო! გრძნობა შენი მოვლისა
მარად ყველა ჩვენთაგანის ვალია.
სანამ გმირმა შენთვის სული დალია,
სთქვა: „სამშობლო, უპირველეს ყოვლისა!“
არმოშიშარს ქარისა და თოვლისა,
ყოველ ჩვენგანს ურყევ მიზნად ექნება
მხოლოდ შენთვის თავდადების შეგნება:
მამულს გული, უპირველეს ყოვლისა!
მზე ჩაჰქრება ყველა სისხლისმწოვლისა,
მზე ამოვა ყველა დაჩაგრულისა,
წამლად იქნას ყოველ დაჭრილ გულისა:
გამარჯვება, უპირველეს ყოვლისა!


მედეა კახიძე

ჩემი მიწის სადღეგრძელო

ვკეცე, ვკეცე, ვერ დავკეცე
საქართველოს
საოცნებო გზები,
გრძელი, როგორც
ჩვენი მრავალჟამიერი,
ხვავრიელი,
როგორც პურის ძნები.
ვძებნე, ვძებნე, ვერ მოვძებნე
ოცნებაში დახატული მოყმე,
მინდა, ვიყო
თავანკარა გაზაფხული,
ჩემი მიწის
სადღეგრძელოდ მოვკვდე.
მუმხლი მუხას ეხვეოდა,
ყორანივით დაგვყიოდა მტერი,
კაფეს, კაფეს, ვერ გაკაფეს
ეჭვებივით ჩახლართული ტევრი.
ლეწეს, ლეწეს, ვერ დალეწეს,
განა მართლა
თავზე ჩემოგვექცა
ვარკვლავების
ჩიხტიკოპით დახურული,
საქართველოს მადლიანი ზეცა.
მინდა, ვიყო
გმირი თინა წავკისელი,
შორი გზიდან
მიყიოდეს მოყმე,
ვიყო მისთვის
თავანკარა გაზაფხული,
ჩემი მიწის
სიცოცხლისთვის მოვკვდე.


თინათინ მღვდლიაშვილი

საქართველოს

უშენოდ, ჩემო, უდაბნოა მთელი სამყარო,
შენი სახელით თუნდ გრემიდან გადავფრინდები...
ამიტაცებენ უსასრულო და უსამანო, -
მზესუმზირებით მოქარგული სველი მინდვრები.
უშენოდ, ჩემო, უდაბნოა მთელი სამზეო,
შენა ხარ ჩემი საუნჯე და საჩრდილობელი.
ყოვლად სრულქმნილო, სრულყოფილო, სულის საგზალო, -
შენ ხარ, მამულო, ჩემი ხატი, - ყოვლისმპყრობელი.
და შენ ჩემში ხარ, სახიერო, - საბედნიეროდ, -
შენი ტაძრებით, მონასტრებით, - ლილისფერებით...
შენა ხარ ჩემი სიყვარული, - საბედისწერო, -
მოლაღურივით ჩუმად ვტირი და გეფერები.

[nakash]

არა რა, პოვეტური ხალხი ვართ ეს ქართველები, ჩვენ არაფერი გვეშველება. არასდროს.

[bugadze_shen_ki_ara_me_var]

აუ ამაზე მაგარი ისტორია გამახსენდა
ჩემ ძმაკაცს ბავშვი ყავდა სოფელში გაგზავნილი ბაბუასთან. ჰოდა იქედან ბავშვი პატრიოტული ლირიკით გაჟღენთილი დაბრუნდა და მამამისს გამოუცხადა ბაბუამ ლექსი მასწავლაო. აბა ერთი რა გასწავლა ბაბუაშენმა მითხარიო. ჰოდა ესეც გაიჭიმა და გამოთქმით დაიწყო:

მე პატარა ქართველი ვარ
კავკასიის მთების შვილი
და განცხრომით სხვაგან ყოფნას
მირჩევნია აქ სიკვდილი

აი მაგას კიდე ერთხელ გაიმეორებ და დედას მოგი@#$ავო უთხრა მამამ

This post has been edited by nakash on 11 Nov 2005, 23:05

[GiaBuga]

GiaBuga
***************************

[გამოხმაურება:]

გაგიმარჯოს ჩემო Alter Ego, ფრიად მოხარული ვარ, რომ ჩვენი რიცხვი იზრდება, დღეს ორნი ვართ, ხვალ სამნი ვიქნებით, ზეგ .... მოკლედ მთელი სამყარო ჩვენ ვიქნებით და მერე რაღას დაგვეკლებენ ეს ფორუმელები!

აკი ვამბობდი გაორებული ვარ მეთქი!?