Quantum entanglement

მე ვფიქრობ ეს საკითხი ცალკე თემას იმსახურებს.

http://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_entanglement
http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%B2%...%81%D1%82%D1%8C

მიახლოებით წარმოდგენა მაქვს მაგრამ მე მაინტერესებს ამ თოერიაში არსი თუ არა რაიმე სიახლეები, რამდენად ჯდება ეს ზოგადად კვანტურ თეორიაში და მთლიანად ფიზიკაში. არის თუ არა ამ მხრივ კვლავ საკამათო თემები თუ საერთო შეთანხმებამდე მივიდნენ მეცნიერები?

Kakha
ვფიქრობ გია დვალზე უკეთესად აქ პასუხს მე ვერ გაგცემ. ნახე ვიდეო 1:17:15 დან:

asphurcela
ძაან მოკლედ მიმოხლივა გააკეთა.
დღეს ეს თეორია უკვე კლასიკური კვანტური მექანიკის ნაწილად ითვლება? დისკუსიის საგანი აღარაა?

Kakha

ვფიქრობ დავას არ იწვევს კვანტური მექანიკის მამებს შორის.
თუმცა ძალიან დიდი მცდელობაა ეს ყველაფერი გადატანილ იქნეს და პრაქტიკულად იქნეს გამოყენებული კვანტურ კომპიუტერიზაციაში.
კვანტური კომპიუტერი ცალკე მიმართულებად ჩამოყალიბდა და ცალკე კვლევები მიდის.
მოკლედ დიდი დაფინანსებები აქვთ ამ საკითხში მომუშავე თეორეტიკოსებს.
მე პირადად ცოტა რამ გამეგება ამ კვანტურ კომპიუტერებში, ძაან ზოგადი ცოდნა მაქვს.

ისე ამ თემაზე არის ძალიან საინტერესო ლექციათა კურსი, უძლიერესი და სახელგანთქმული ფიზიკოსის მიერ წაკითხული სტანფორდის უნივერსიტეტში:
http://www.academicearth.org/lectures/quan...ements-part-1-1

დვალმა იმდენი იცის რამდენიც შენ, ნუ იცი ადამიანის გაფეტიშება შენ გაცილებით მეტი შანსი გაქვს კვანტურ კომპიუტერზე რამე გააკეთო ვიდრე დვალს.

ხომ შეიძლება გავერთო ცოტა.
მოვა ვასოვასია და შემიფასებს– სისულელეა ეს ყველაფერიო. მას ხომ ძალიან რთულ საკითხებზე აქვს ნაფიქრი და ჩემი ვარიანტი ძალიან პრიმიტიულად მიაჩნია.
მე გასწავლით ერთ კარგ პოსტულატს, რომელიც მეც სხვისგან ვისწავლე:
„რაც უფრო რთულს ეძებ, მით უფრო ძნელია მარტივის პოვნა“; მაგალითად მე რომ ვეძებ ახლოში მყოფ ძროხას დიდი უღრან ტყეში, ვერ ვპოულობ ხოლმე.
სივრცე ქვია, ეთერი თუ ფიზიკური ვაკუუმი, მასში არსებობს ელემენტარული ნაწილაკები, გინდა უწოდეთ ფოტონი, გინდა ბოზონი, გინდა ყველა ერთად. მე არ ვიცი რა ქვია.
მეორე პოსტულატი :
არ უნდა ვუარყოთ სივრცესთან ურთიერთქმედება.
მაგალითად გადავაბრუნეთ ელექტრონი სპინით, დავუშვათ წონასწორობის პირობა ამბობს რომ მეორე ელექტრონი უნდა გადაბრუნდეს საწინააღმდეგო მხარეს. ამ მეორე ელექტრონამდე არსებული სივრცის შემადგენელი ნაწილაკები იღებენ ისეთ მდგომარეობას რომ იძულებულია ეს მეორე ელექტრონი გადაბრუნდეს.

სინათლის სიჩქარეზე სწრაფად?
* * *
პ.ს. საერთოდ როგორც მე ვიცი, არანაერი გადაბრუნება არ ხდება, უბრალოდ კვანტური მექანიკა ამბობს რომ ნაწილაკის რაიმე პარამეტრი გაურვეველია სანამ გაზომავ, ხოლო თუ ზომავ, მაშინ აიძულებ მას მიიღოს რაიმე მდგომარეობა.

Komponent
ყოჩაღ ზეზვა
ოღონდ ეს:

ანდაზა უფროა, ვიდრე პოსტულატი

აი ამას თუ ცოტა გავაშალაშინებთ, შეიძლება პოსტულატს მივამგვანოთ.

მოკლედ სივრცეში ბევრი მეცნიერი მოიაზრებს ჰიგსის ნაწილაკების უწყვეტ ოკეანეს. ეს ის ოკეანეა რაშიც ჩვენ დავცურავთ.
ეს ის სივრცეა, რომელიც ხსნის მასის არსებობას. ასე რომ სწორიად მიგიგნია ამ პოსტულატისთვის, თუმცა კი დაგაგვიანდა, უკვე მიაგნეს სხვებმა

ნაინ. ასე არ ხდება.
Kakha

ასეა.

asphurcela
ჩემ ქებას რო დაიწყებ ხოლმე, საგონებელში ვვარდები, -რა მოწონს ამ კაცსო? მგონი ვხვდები რაც მოგწონს მაგრამ ხო იცი, შენ მოსაწონს ყოველთვის ვერ დავწერ.

ამაზე იმდენი პოსტი წავიკითხე რომ არაფერი არ მაქვს საწინააღმდეგო. მე მოვიყვანე სივრცესთან ურთიერთქმედების მოდელი. შეიძლება ელექტრონი სპინებით ასე არ ტრიალდება მაგრამ მე რა მოდელიც მოვიყვანე შეგიძლიათ უარყოთ მკაცრად?
უფრო მე ვთქვი, წონასწორობიდან თუ გადავხრით სისტემას სივრცე იზრუნებს ამ გადახრის კომპესირებაზე ანუ სივრცესთან ერთად იქმნება ჩაკეტილი სისიტემა.
ისე მაინტერესებს რა პრობლემები აქვს ამ ნაწილაკების ოკეანის თეორიას.

მეგობრებო, ადრეც ვიკითხე მარა არ მიპასუხეს
ამ ფენომენის პრაქტიკული გამოყენება თუა შესაძლებელი? (ინფორმაციის გადაცემას ვგულისხმობ)

Quest

აზრი ორად არის გაყოფილი. კის და არას არგუმენტებს იმდენს ნახავ თავგზა აგებნევა.

მოკლედ, გეცოდინება რომ ნეიტრინოს ამბები ცუდად დამთავრდა და მან ვერ გადააჭარბა სინათლის სიჩქარეს.
თუმცა ეგ არაფერს ნიშნავს. ერთერთ ფორუმზე ერთი ჭკვიანი (ალბათ სულით მეამბოხე) წედა:

"ფარდობითობის თეორია არის პოსტულატების ერთობლიობა. ჩვენ არასდროს არ უნდა ვთქვათ "რაიმე შეუძლებელია" იმიტომ რომ ფარდობითობის თეორიას ეწინააღმდეგებაო. არამედ უნდა ვთქვათ: -ეს თუ შესაძლებელია, მაშინ რაღაც მცდარია ფარდობითობის თეორიაში". ჩვენ ძალიან ბევრი ექსპერიმენტი გვაქვს ჩატარებული, სადაც ფარდობითობის თეორიის მცდარობა არ იქნა შემჩნეული, მაგრამ ეს სულაც არ ნიშნავს ის არ შეიძლება მცდარი იყოს. ანუ, არ შეიძლება გამოვიყენოთ ფარდობითობის თეორია და ვთქვათ რომ რეალობა ასე უნდა მოიქცეს."

ვეთანხმები მის ავტორს. ინფორმაციის გადაცემის ალტერნატიულ გზად სახელდებოდა, და ალბათ ახლაც იქექებიან მასში, ქვანტური გადაჯაჭვულობა.
ზემოთ მე მოვიყვანე დვალის პასუხი მსგავს შეკითXვაზე, როგორც პაულ ადრიანმაც შენიშნა, მთლად ამომწურავი პასუხიც არ გასცა და ალბათ აუდიტორიის შემადგენლობაც გაითვალისწინა. ძნელია პოპულარულ ენაზე ახსნა ეს ეფექტი. არ ვიცი, ალბათ ამ საკითხებზე არ მუშაობს და მაინცდამაინც არ აინტერესებს.
მოკლედ, მან უპასუხა რომ "აინშტაინი ვერ შეეგუა ქვანტურ მექანიკას და სულ პარადოქსებს ეძებდა" და ა.შ. ანუ ინფორმაციის გაგზავნა c ზე დიდი სიჩქარითო სისულელაო (მთლად ასე არ თქვა, მაგრამ, ესე გავიგე მისი პასუხი). ოკ, გავიარეთ. დაეჯერება, გამოცდილი და სახელგანთქმულია.
მაგრამ.. მაგრამ.. არასოდეს დანებდე (ბიზნეს ფსიქოლოგია) და ყოველთვის გჯეროდეს ინტუიციის, მიყევი და შეეცადე დაამტკიცო ის რისიც გჯერა. ფინალში ან გაიმარჯვებ, ან არა, მაგრამ იმაზე მაინც არ დაგწყდება გული, ვაი რატომ არ ვიბრძოლეო. მოკლედ გავუბერე ეხლა და რატომ ვილაქლაქე ამდენი:

ახლახანს ვნახე სტატია ისევ nature ჟურნალში (ძალიან მაღალი რეიტინგის მქონე ჟურნალი. ითვლება, რომ თუ აქ სტატია გაქ, კაცი ხარ. რადგან მანდ რომ სტატია დაგიბეჭდონ ძალიან დიდი ფილტრი და კრიტიკა უნდა გაიაროს).
http://www.nature.com/nature/journal/v454/...ature07121.html
სტატია 2008 წლისაა. ეს ცოტა აფერმკრთალებს ჩემს "აღმოჩენას", მაგრამ ძაან არა.
მოკლედ, ავტორები ირწმუნებიან აბსტრაქტში, რომ:

For example, if such a privileged reference frame exists and is such that the Earth's speed in this frame is less than 10^-3 times that of the speed of light, then the speed of the influence would have to exceed that of light by at least four orders of magnitude.
(the influence -ში გულისხმობენ ერთი ნაწილაკის გავლენას მეორეზე)

სრული აბსტრაქტი ასე გამოიყურება (ეს მათთვის ვინც ვერ გახსნის სტატიას):
Correlations are generally described by one of two mechanisms: either a first event influences a second one by sending information encoded in bosons or other physical carriers, or the correlated events have some common causes in their shared history. Quantum physics predicts an entirely different kind of cause for some correlations, named entanglement. This reveals itself in correlations that violate Bell inequalities (implying that they cannot be described by common causes) between space-like separated events (implying that they cannot be described by classical communication). Many Bell tests have been performed1, and loopholes related to locality2, 3, 4 and detection5, 6 have been closed in several independent experiments. It is still possible that a first event could influence a second, but the speed of this hypothetical influence (Einstein's 'spooky action at a distance') would need to be defined in some universal privileged reference frame and be greater than the speed of light. Here we put stringent experimental bounds on the speed of all such hypothetical influences. We performed a Bell test over more than 24 hours between two villages separated by 18 km and approximately east–west oriented, with the source located precisely in the middle. We continuously observed two-photon interferences well above the Bell inequality threshold. Taking advantage of the Earth's rotation, the configuration of our experiment allowed us to determine, for any hypothetically privileged frame, a lower bound for the speed of the influence. For example, if such a privileged reference frame exists and is such that the Earth's speed in this frame is less than 10-3 times that of the speed of light, then the speed of the influence would have to exceed that of light by at least four orders of magnitude.

ხოდა 2008 ის მერე რა მოხდა ეგ ჯერ არ ვიცი. წავედი ეხლა მე სახლში.

asphurcela

სრულიად ვეთანხმები ავტორს! თანამედროვე ფიზიკა მივიდა მათეტამატიკასთან, რას ნიშნავს ეს? იმას რომ თეორია იგება ზუსტად ისე როგორც მათემატიკური თეორია, შემოდის ცნებები და აქსიომები, შემდეგ კი ლოგიკური ჯაჭვით ეწყობა თეორია. ბევრი ფიზიკოსი ახშფოთდება და იტყვის რომ რა შუაშია მშრალი მათემატიკა როცა ფიზიკა პრაქტიკული მეცნიერებააო მარა რას ნიშნავს პრაქტიკული? რასაც ჩვენ აღვწერთ, რასაც ჩვენ ვაკივრდებით და შევისწავლით ეს ყველაფერი არის მათემატიკა. ექსპერიმენტალური დადასტურება არის ბონუსი თეორიისათვის. ექსპერიმენტები აუცილებელია მაგრამ როდესაც ხდება თეორიის აგება, ფიზიკოსი უნდა შეეცადოს რომ თავიდან აიცილოს ცდუნება რომ თეორია ააგოს უკუღმა, ფაქტებიდან პოსტულატებამდე. უნდა იყოს პირიქით, პოსტულატებიდან ფაქტებამდე. და თუ საწყისი ინგრედიენტები სწორია, კერძიც გემრიელი უნდა გამოვიდეს, თუ კერძი არ ვარგა, საჭიროა თავიდან ცდა სხვა ინგრედიენტებით.

Kakha

მე არ მგონია , რომ ეს სწორია... ასეთი შტაბეჭდილება რჩება, რადაგან ფიზიკა ძალიან გართულდა...
ის გაუგებარია არა მარტო ჩვეულებრივი ადამიანებისთვის, არამედ ხშირად ფიზიკოსებისთვისაც....
ხშირად ეს თავის გამართლებაა, რადგან ფიზიკა ღრმად გაუგებარი ხდება...
ადამიანებს უჭირთ გაიგონ მაგალითად ელექტრომაგნიტური მოვლენების სიღრმე... ამის მიზეზია ისაც რომ ფარდობითობის სპეციალურ თეორია გაუგებარი და პარადოქსალურია...
ასე თუ არის როგორ გაიგებს ადამიანი ქრომოდინამიკურ მოვლენებს? ვერანაირად და ჩათვლის მას მათემატიკად...

თუ ასეა, მაშინ რა არის აქ პარადოქსული?
* * *
Komponent

კი ასეა... მაგრამ ამ ორ მოვლენას შორის მანძილზე ინფორმაციის გადაცემის სისწრაფე მოითხოვს სინათლის სიჩქარეზე დიდ სიჩქარეს...
ავტომატურად მოდის კითხვა, რა თვისება აქვს სივრცეს, რომ არღვევს ლორენცს?
პასუხიც მოდის ერთერთი - არალოკალურობა ...
მაგრამ არის სამყარო არალოკალური?- ეს ხომ მიზეზობრიობასაც არღვევს...

This post has been edited by vasovasia on 18 Apr 2012, 04:13

vasovasia
საქმეც იმაშია რომ გართულად იმის გამო რომ გარდამავალ ეტაპზეა, როცა ერთის მხრივ მიდიან პრაქტიკიდან და მეორეს მხრივ მიდიან თეორიიდან და უნდათ ეს ორი გვირაბი შეერდთეს, არ ერთდება და დამატებით არხებს თხრიან, თხრიან და თხრიან და ისე აიხლართა რომ ინჟინრებიც ვეღარ ერკვევია რომლი გვირაბი სად მიდის ))
ხოდა მე ვამბობ რომ ეს არის მცდარი სტრატეგია, უნდა გაითხაროს ერთი გვირაბი და ერთი მიმართულებით.

მეც ასე მგონია რომ დღევანდელი ფიზიკა დაქსაქსულია. ჰაერივით სჭირდება ამ ეპოქას აინშტაინის დონის კაცი.

პ.ს. ფილოსოფიურ-რიტორიკული შეკითხვა:
რამდენად დასაშვებია ასეთი აზრი რომ ის გაურკვევლობა, რასაც დღევანდელი ფიზიკა მიადგა, მათემატიკურ ლოგიკასაც არ ექვემდებარებოდეს?
რომელიღაცა დოკუმენტურ ფილმში მოვკარი ყური ასეთ აზრს და ძალიან ჩამრჩა გონებაში.

This post has been edited by Quest on 18 Apr 2012, 10:42