გურული სამზარეულო, კეჟერა ფხალი, მჭადი, ეეე... კიდევ არის რამე?

საცივი ნამდვილად გურული კერძია,მ ამაში ვერავინ შეედავება გურულებს და ვერც ახალ წელს ექნება ლაზათი ამ საოცრების გარეშე

miau
პირველად გავიგე ეგ მე საცივი მეგრელების მეგონა. არა გურულებს კი არაფერს ვერჩი,ვისაც ვიცნობ-უსაყვარლესი ხალხია ყველა, მარა საცივის ამბავი მეეჭვება რაღაც.
რით დაასაბუთებ?

MEZGVAURI

რით დაასაბუთებ?

თუნდაც ბარბარე ჯორჯაძით

This post has been edited by miau on 16 Sep 2009, 21:34

miau
ვინ არის ეგ? ბოდიშს ვიხდი ამ პიროვნების უცოდინარობის გამო-თუ ასეთი ავტორიტეტულია, მაგრამ მართლაც არ ვიცი. და ეგ თუ თანამედროვე ქალია-საცივი მისი გამოგონილი რომ არ იქნება დამეთანხმები, როდიდან მოდის ეგ კერძი ზუსტად არავის არ ეცოდინება. მ
მაგრამ გურულების როა ეგ დამისაბუთეთ! ან გურულებმა და ან მოდერმა!

MEZGVAURI
ცნობილი ქართველი კულინარი ქალი ბარბარე ჯორჯაძე მართლაც ავტორიტეტია, ამაში ყველა დამეთანხმება. მოღვაწეობდა XიX საუკუნის შუა წლებში.
* * *
ბარბარე ჯორჯაის კულინარული წიგნი დღემდე გამოყენებაშია ჩვენთან, ბებიაჩემის დედას მზითვად ერგო

miau

რას ამბობ ქეთი? რა საცივი თუ შემოვარდა ბარძგალა გურულებს დაუთმობს მაგას?
ნამდვილად არ არის გურული კერძი, გურული მხოლოდ ყვავილოვანი კომბოსტოა და ტორტი თავა.

amadeus

ისე მართლა საინტერესოა საცივის წარმოშვების ისტორია

rtuli

საცივი ზოგადად ქართულია და არცერთ კუთხეს არ მიეკუთვნება. გურულს რომ კითხო მიხაკდარიჩინი
რაარის ვერ გეტყვის.
miau
რა ვთქვი ზედმეტი? არ არის მაგ გურული კერძი და რას ტენით ძალით ამ გურიას?
მიეცით მაგათ ღვეზელი და მორჩა მეტი არც არაფერი აქვთ.

რას არ გაიგებ,გურული ღვეზელი გამიგია მაგრამ გურული საცივი პირველად გავიგე აქამდე მეგრული მეგონა საცივი

რა გითხრათ და ნამდვილად ბავშვობიდან ვიცი, რომ გურიაში საცივი ეროვნულ შემოქმედებად ითვლებოდა. ჯერ კიდევ მახსოვს შუაფარცხმელი პელაგი ბებიას და ნატანებელი ნადია დეიდას უმაღლესი პილოტაჟის საცივი. და კიდევ ბევრი ნაირსახეობა, განსაკუთრებით ოზურგეთის რაიონში.
amadeus

ეს ის ხეებია, რაჭის ტყეში რომ იზრდება არა?
* * *
merciamercia

სამეგრელოში საცივს ეძახიან ბაჟეში ჩაწყობილ ინდაურს და ხანდახან აკეთებენ ე.წ. "მოხარშულ საცივს", ანუ ჩვეულებრივი საცივის მიმსგავსებულ ვარიანტს. ნიგვზის ეკონომიისათვის და შესასქელებლად ხმარობენ მჭადის ფქვილს. გურიაში ამ საქმის "კლასიკოსები" კვერცხის გულებს ზელდნენ ნიგოზთან ერთად, ან მარტო ნიგვზით ამზადებდნენ, ოღონდ ხანგრძლივად ზელდნენ დიდ თასში. მე არ მაქვს ლაპარაკი უღატაკეს ოჯახებზე, რომლისთანაც გურიაშუც ბევრი იყო, სამეგრელოშიც, იმერეთშიც და აღმოსავლეთშიც...

auau

მე სულ არ მომწონს საცივი. მამაჩემი გიჟდება და მაგიტომ წელიწადში ერთხელ დედაჩემი უკეთებს.
თან საკმაოდ კარგს, მაგრამ ეს იმას კი არ ნიშნავს რომ საცივი ხონურია

და სად ქონდათ გურულებს სასაცივე ნიგოზი ეს მითხარით ახლა
რაჭდან მოქონდათ?


This post has been edited by amadeus on 16 Sep 2009, 23:01

auau

მართალს ამბობთ აუაუ დეიდა ბაჟე ანუ ბაჟაა მეგრული, ხოლო კლასიკური საცივი(რასაც ჩვენ ვეძახით) ნაღდად გურულია, ჯერ მარტო სახელიც კი არა აქვს მეგრული

hirondelle
მაკვირვებ ხოლმე რა ეს ევროპელი კაცი

გურიაში სოფელს და ქალაქს არ ქვია გურული სახელები და რაღა საცივს დაარქვეს საცივი?
სულ მეგრული სახელები ქვიათ ნუ ოზურგეთის გამოკლებით

საცივისმაგვარი რაღაც კავკასიელებსაც აქვთ მგონი ყაბარდოელებს

ჩერქეზებს და აფხაზებსაც, მაგრამ განსხვავდება, ისევე როგორც დაღესტნური ხინკალი ან ჩეჩნური და ჩვენი ერთმანეთისგან, ღომიც ქე აქვთ მაგათ და სულგუნიც, მაგრამ მაინც განსხვავებულია...
თურქეთში არსებობს მაგდაგვარი საჭმელი ჩერქეზ კილიჩ ანუ ჩერქეზული ქათამი ქვია, ჩერქეზი მუჰაჯირების ჩატანილია, მაგრამ ჩვენი საცივისგან ნამდვილად განსხვავდება, უფრო მეგრულ ბაჟეში ჩაწყობილ ქათამს გავს, მეორეც საცივის მთელი ღირსება ინდაურია მემგონი