ჰი-ჰი-ჰი... მოკრძალებულად ჩავიცინე.
ე.ი. მეც რომ მჭირდა ასეთი რამეები, სულ ტყუილად მივედ-მოვედე არაცნობიერში გაჩხერილ კომპლექსებს და მიზეზი ქალური ლოგიკა ყოფილა?
მე ასეთი რამ მჭირდა, როდესაც ბიჭი იყო ჩემზე შეყვარებული და მექეცოდა წესიერივით, თითქოს ძაან კაი გოგონა ვიყავი, მიჩნდებოდა ეჭვი, რომ
ის ჩემში ხედავდა მხოლოდ წესიერ გოგოს, რომელიც გამოდგებოდა კარგ ცოლად და დედად, სწორედ ამიტომ დამადგა თვალი და გულის სიღრმეში სხვანაირი ქალები იზიდავდა.
ნუ, რათქმაუნდა მე ამას ხმამაღლა არ ვამბობდი, მაგრამ ეს ფიქრები განაპრიობებდა საქციელებს, რის გამოც დაწყებამდე ვამთავრებდი
თუ პირიქით მოვახდენდი, მაშინაც ზუსტად იგივე მოდელი მოქმედებდა, ოღონდ შებრუნებული.
მოკლედ ))
avgustaშენმა ფოტომ მომანდომა მდელოზე ჯდომა მზის ჩასვლისას და ღვინის სმა ყველთან და რამე ხორცივითსთან ერთად.
აუ, ის ფრაზა "ჩვენც სალტკროკელებიდან ვართში" როგორაა ზუსტად, იქნებ იცით?
...დავსხდებით მდელოზე, შევჭამთ ბუტერბროდებს და გვექნება ზაფხული.... აი ამის ზუსტი ვარიანტი და ვინ ამბობს?
marimarita_Pablo_ომის ბავშვი.
ხანდახან მგონია, რომ ზედმეტად და უადგილოდ გამიმართლა ქვეყანაში, სადაც ამდენი ცუდი რამ მოხდა უახლოეს პერიოდში,
სადაც ამდენი მასიური უბედურება იყო, ჩემზე არასოდეს გაუვლია. ხანდახან, არ ვიცი შეიძლება ასე ვუწოდო თუ არა, გულიც დამწყვეტია რომ მე რაღაცატო ძაან არხეინად ვიყავი, მაშინ როდესაც ჩემს გვერდით ხალხი გამწარდა. თუნდაც მეწყერი რომ ჩაოწვა შარშან ან აგვისტოს ომის პერიოდში....
მე მეუბნებოდნენ, გიპოვეთ კომბოსტოში, კაითქო, არ ვუპროტესტებდი. სინამდვილეში ძაან კარგად ვიცოდი სადაც "მიპოვნეს" და როგორც
ჩემს ბავშვს არ მოვატყუებ, კოსმოსური სიყვარულის კვეთის ზღაპარს მოვიგონებ ამ თემატიკაზე და იმას მოვუყვები.
ის კი მეტყვის, დედა, დე, დედააა, რას ეწევი ამისთანას?!
This post has been edited by Estrella on 18 Nov 2016, 00:58 
· 
კაბინეტი ∞ ბლაჰთერაპია, ვეწევით თუ არ ვეწევით ...გვსიამოვნებს 
