ბოლოს წავიკითხე, ტომი VII

ძალიან საინტერესოა


....................................

This post has been edited by seeman on 27 Jun 2020, 23:16

მიმაგრებული სურათი

კნუტ ჰამსუნის მისტერიები დავამთავრე დღეს. ზალიან არ მომეწონა გაწელილია, ცუდად იკითხება.ჩემთვის მოსაწყენი იყო. ერთი სული მქონდა როდის დამთავრდებოდა. ქულაც კი არ ვიცი რა დავუწერო. ისეთი იმედგაცრუებული ვარ. რამდენი ხანი მინდოდა არადა წაკითხვა

ოხ,დისკოს მოცეკვავო,მარიამ, ყველაფერი გამიგია,მაგრამ მისტერიებისთვის ვინმეს გაწელილი ეწოდოს,ნამდვილად პირველად ვნახე.

ერთ-ერთი უჯიგრესი და საოცარი წიგნია რაც კი ოდესმე წამიკითხავს. მარტო მთავარი გმირის საუბრის სტილი არის გასაოცარი. პოეზია ფაქტობრივად. იმაზე აღარაფერს ვამბობ თუ რამხელა ფილოსოფიურ-ფსიქოლოგიური ნაწარმოებია

არ მომეწონა... რა ვქნა
ჩემთვის გაწელილი იყო
ბევრი ნაგელის ლაქლაქით. არც პერსონაჟებზე გადავირიე. მოკლედ, რაღაც ახალი არ აღმომიჩენია ამ წიგნით

This post has been edited by marimari11 on 4 Jul 2020, 18:44

marimari11
სიმართლ გითხრა შენნაირი ხალხის უფრო მესმის,რომლებსაც შეიძლება არ მოსწონდეთ დოსტოევსკი,კაფკა და ბატონი კნუტი, ვიდრე იმათი მერვე სიცოცხლით რომ არიან აღფრთოვანებული

ახალს რაც შეეხება, მაგ წიგნში ისევ ქრისტეს შემოსვლა მხატრულ ლიტერატურაში,უბრალოდ მანდ უფრო მაშტაბურ იდეასთან გვაქვს საქმე.
მაგალითად,თუ დოსტოევკის თავისი ლეგენდარული თავადი მიშიკინის პერსონაჟიდ სცადა ეჩვენებია,რომ რუსული საზოგადოება არ არის ქრისტეს მისაღებად მზად; პატივცემულმ კნუტი უფრო შორს წავიდა. ნეგელი ძალიან ღრმა და იდუმალი პერსონაჟია. მე არ მჯერა იმის,რომ თითქოს მხოლოდ ქრისტეს სახეა,რომლის წყალობით ავტორმა გვაჩენა პატარა ქალაქის სახეცვლილება. ისევე,როგორც არ მჯერა კაფკას პროცესი მხოლოდ იმაზეა თუ როგორი სასტიკი და დაუნდობელია სისტემა. მოკლედ, უბრალოდ საშენო წიგნი არ აღმოჩდა მარი.

MAKIAVELI_
დოსტოევსკიც მომწონს და კაფკაც :დ კნუტი არ მომეწონა
ნაგელი, როგორც ქრისტეს სახე, ცოტა გადაჭარბებული შეფასება მეჩვენება.
თუ ეგრეა მართლა, მაშინ რავი. მწერლის წერის სტილი არ მომწონს გამოდის :დ
მე რომ არ მომეწონა, ეგ არაფერს ნიშნავს და მაგით წიგნს არაფერი აკლდება

This post has been edited by marimari11 on 4 Jul 2020, 20:13

ანა კორძაია-სამადაშვილის წიგნებს ჩავუჯექი და ძალიან ვისიამოვნე.
მისი ლექციებიც ძალიან მომწონს. ეს ქალი აღმოჩენაა ჩემთვის.

მერვე სიცოცხლე.



This post has been edited by MAKIAVELI_ on 8 Jul 2020, 00:57

ელენა ფერანტეს მარტოობის დღეები
სრული მარაზმი

რემარკის სამი მეგობარი ბავშვობაშიც არ მომეწონა და ახლა მითუმეტეს

ამასწინებზე შუქი არ მქონდა და "კაენს" ჩავუჯექი
დიდად არ მომეწონა
თხრობის მანერა ხან ალთას იყო და ბალთას
ლაღად იწყებდა და გაბუტული თინეიჯერივით ამთავრებდა
პერსონაჟები საერთოდ გაუგებრები
დასასრული ცარიელი
წაკითხვა არ მინანია მაგრამ სხვა რამეს ველოდებოდი
არადა პოტენციალი მართლა ჰქონდა კარგი

ანა პოლოტკოვსკაია-პუტინის რუსეთი

გმირი ქალი

ასტრიდ ლინდგრენის "მადიკენი".

ეს ძაან საყვარელი გოგო. ❤️

“ფრანით მორბენალი” დავამთავრე 1 საათის წინ.

მესმის ამირის, სამწუხაროდ.

ავღანელ ახალგაზრდა კაცს ვიცნობ, კიდევ რამდენიმე ლტოლვილს ახლო აღმოსავლეთიდან - ნეტა მათაც თუ იგივე გამოიარეს...

ბავშვობის მერე არ მქონდა წაკითხული მხატვრული წიგნი, ქართულ ენაზე კიდევ უფრო მეტი.

არ ვიცი რას ველოდი, მაგრამ მე მგონი ზუსტად იმას რაც მივიღე.


ვფიქრობ “ათასი მოელვარე მზეც” წავიკითხო, მაგრამ ჯერ არ ვიცი თუღა გავბედავ კარგა ხანს წიგნებთან მობრუნებას ისევ. ღმერთმა ქნას, შევძლო.

პოლიტკოვსკაიას მხოლოდ ქუჩა ვიცი...