ბოლოს წავიკითხე, ტომი VII

,,დუბლინელები". შესანიშნავი იყო!
დიდი სიამოვნება მივიღე.

"მისტერიები" შევჭამე ერთი ამოსუნთქვით და კიდევ მინდა შევჭამო სად ვიყავი აქამდე . ეს ის წიგნია რომელიც აუცილებლად უნდა წაიკითხო - თან არა ერთხელ . აეხლა მინდა რომ ისევ წავიკითხო ხელმეორედ .

This post has been edited by Corvette on 1 Jul 2019, 11:39

Corvette
ხო მისტერიები ძალიან კარგი წიგნია,

მე რატო ვერ დავუმუღამე მაგ მისტერიებს..

ეს წავიკითხე ბოლოს

ლექსო პაიკიძის ,,ეძღვნება გაბოს''.

ერთი ამოსუნთქვით იკითხება, ბევრი მაცინა და ბევრჯერ ამაჩუყა.

საოცრად კარგად წერს ეს კაცი

წიგნი, რომლის წაკითხვის შემდეგაც მიხვდით რომ შეგცვალათ, თავდაყირა დააყენა თქვენი შეხედულება, ძალიან ძალიან დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა,
რომელია თქვენთვის ასეთი ?

TinANNO

ჩორანის ნებისმიერი...

დღეს იუჯინიდისის ,,თვითმკვლელი ქალწულები" წავიკითხე.
ფილმი ბავშვობაში მქონდა ნანახი და აღარც მახსოვდა წესივრად, რაზეა.
ძირითადი ემოცია რაც დამრჩა წიგნიდან ისაა, რომ ასე არ უნდა გაზარდო შვილები,
რაც შეიძლება მეტი თავისუფლება უნდა მისცე მათ სივრცეს, ინტერესებს,
საჭიროა ბევრი გულახდილი საუბარი შვილებთან,
ურთიერთგაგება და ურთიერთპატივისცემა, იმისათვის რომ მსგავსი სიტუაცია აირიდო თავიდან.

მთლიანობაში, მაინც უფრო მეტს მოველოდი - ძალიან მშრალი და მონოტნური თხრობა იყო. არანაირი მოულოდნელობა, არც ცხოვრებისეული ირონია ან ისეთი სცენა რომელიც დაგშოკავს თუ არა, ცოტახნით მაინც აგაფორიაქებს

ვერაფრით დავიმახსოვრე რომ ჩორანის შემოქმედება ღამით არ ვიკითხო

სულში გწვავს რასაც ქვია.

გენიალური ტიპი იყო.

დენის ლიჰეინი
წყეულთა კუნძული


ძლივს მეღირსა ამ თემში დაპოსტვა

გორგილაძის ღმერთი სამსახურშია.
ამ ბიჭის იუმორზე ვგიჟდები

შაბათის დილა იწყება მურაკამით

ბოლოს წავიკითხე ფიოდორ დოსტოევსკის "უპოვარნი".
თარგმანი გივი კიკილაშვილის შესრულებით.

მარგარეტ ეტვუდის მხევლის წიგნი

რომ არა სერიალი ალბათ კიდევ დიდი ხანი წიგნს არ წავიკითხავდი