იმიტომ რომ მოდაში-იყო 1 ინგლისური როკი ,2-სხვა სტილს მუსიკა ბიტლები და როლინგები.3 უსმენდა მსოლოდ ელიტა . 4 არ იყო ფირფიტები 5 არიყო აპარატურა.
6 როკი ითვლებოდა ბურჟუაზიულ მუსიკად .მოსმენა აკრძალული იყო .7 შემოვიდა ჯერ ბიტლების პლიზ პლიზმი მერე სერჟანტი . ფირფიტები იწერებოდა რენდგენის ფირებზე . ერთ ფირფიტაზე ეტეოდა ერთი სიმღერა 78-ბრუნით წუთში ,და ისმინებოდა პატიფონით რომელსაც ფოლადის ნემსი ქონდა.
რაბერ სოულ მოვიმინე ფილმიდან ორერა სრული სვლით ნაწყვეტი მერე შემოვიდა ფირფიტა
1967წ სერჟანტი ჩამოიტანა ნანა ალექსანდრიამ 9 -თუ 10კლასის მოსწავლემ რო_
მელამაც გაიმარჯვა რომელიღაც საჭადრაკო ტურნირში და როგორც მახსოვს ნაიჯერ შორტმა აჩუქა ეს ფიფიტა. მაშინ გიგა ბოკერია გეგმაშიც არ იყო.
და მან გვათხოვა ჩვენ. და ვისმენდით პიეზო ელექტრული ნემსის მქონე მონო შავი ფერის პატიფონზე. ფაქტიურად ნახევარ ჩანაწერს იმიტომ რომ ისმოდა მხოლოდ ერთი არხი. მაგრამ ჩვენს აღტაცებას საზღვარი არ ქონდა. 1967წ ხელში გვეჭირა ყველა დროის დაყველა ეპოქის საუკეთესო ალბომი
სტრენჯ დეის როგორ მოხვდა ჩემთან არ მახსოვს ვიღაცამ მოიტანა გასაყიდად 10მანეთად მოვისმინე და ძალინ არ მომეწონა. დუნე არა გამმომსახველი ნელი გაურკვეველი დაუმთავრებელი მუსიკა. ჩავიწერე რამოდენიმა ბაბინაზე მქონდა მაგნიტოფონი რომანტიკა.
ხოლო ფირფიტა დავუბრენე პატრონს. ვუსმენდი როკს ბიტლებს როლინგება ენიმალსებს . სახლში არ მასმენინებდნენ და ერთხელ მამაჩემმა გაბრაზებულმა დაახეთქა მაგნიტოფონი იატაკზე და დაიშალა ნაწილებად .მერე მიყიდეს ახალი. იძულებული ვიყავი და საღამოს ვყსმენდი დორსებს დაბალ ხმაზე. ერთხელ როცა ვუსმენდი დორსებს ღამე ,ტრანსში ჩქამაგდო , დამბურძგლა და მივხვდი რომ ესენი რაღაც სხვას უკრავდნენე.
ეს ბაბინები დავურისე მეგობრებს და ვცდილობდი სერჟანტისტრეჯ დეის ეს კონცერტები მაქსიმალურად გამევრცელებინა .მეგობრებში. .ეს ჩანაწერები. ხელიდან ხელში გადადიოდა. და ესე ვრცელდებოდა . ფირფიტები იყო ერთეული.1968წ ღამე ვიძინებ და ძილში მესმის- ჰარს დეის ნაით- წამოვარდი ლოგინიდან და გამოვარდი ტრუსიკის ამარა ლოჯში ვხედავ მამაჩემი უყურებს ტლევიზორს .მაშინ სულ ორი არხი იყო 4 და მსკოვი 9-ე
მე4 არხზე აჩვენებენ ბიტლებს ქართული ტელევიზიის არსებობის განმავლობაში პიტველად. ხლხი მორბის აწყდება საკმაოდ მაღალ ღობეს, რომლის უკან დაგანან ბიტლები ელიზვეტას პრემიით-- აჩვენებენ ხალხს,.მერე სიუჟეტი გრძელდება საპარიკმახეროში, თმებს იჭრიან სხედან და ისმის კოტეს საშინელი კომენტარი რომ ბიტლებმა თმები გაიკრიჭეს და ჯგუფი დაიშალა.
ბომბის აფეთქებასავით იყო .მეორე დღეს ყველა დადიოდა გაგიჟებული ინფოტმაციის უქონლობის გამო , გადის რამოდენიმე ხანი და ვისმენთ სამღერას დაბრუნება საბჭოთა კავშირიდან .
სადაც საქარტველის ახსენებენ!!!!!!!! და ობლადი-ობალადას.
მოგვინებით მთელ ალბომს. კაი დრო იყო . ბედნიერები ვიყავით
· 
The doors, Jim Morrison
