კაროჩე ბავშვობაში სულ მეგონა რო არსებობდნენ ვიღაცეები ვისაც აზრების კითხვა შეეძლო ამიტომ ფრთხილად ვაზროვნებდი ხოლმე, მერე ასე 9-10 წლის ვაბშე თესლი ბავშვი გავიჩითე და ორ დონიან აზროვნებას ვჩალიჩობდი: ანუ ვითომ ერთს ვფიქრობდი იმ ხალხის მოსატყუებლად ვინც აზრებს კითხულობდა მარა გონების სიღრმეში სხვა რამეს ვფიქრობდი
მაგარი შენძრეული ბავშვი ვიყავი