beka331არ ვიცი,დღეს ერთ რამეს ვაწვები ,ხვალ მეორეს
ზეგ მესამეს და ა.შ
როგორც ნიცშემ თქვა,ძალიან სრაფად ვიცვლები,დღევანდელი მე,უარყოფს ,გუშინდელ მეს.
სრული ციტატა ოკუპანტურ ენაზე
» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «
Я меняюсь слишком быстро: мое сегодня опровергает мое вчера. Я часто перепрыгиваю ступени, когда поднимаюсь, – этого не прощает мне ни одна ступень. Когда я наверху, я нахожу себя всегда одиноким. Никто не говорит со мною, холод одиночества заставляет меня дрожать. Чего же хочу я на высоте? Мое презрение и моя тоска растут одновременно; чем выше поднимаюсь я, тем больше презираю я того, кто поднимается. Чего же хочет он на высоте? Как стыжусь я своего восхождения и спотыкания! Как потешаюсь я над своим порывистым дыханием! Как ненавижу я летающего! Как устал я на высоте!»
სიმართლე გითხრა ,ნიჰილიზმი არც ვიცი რა არის,უბრალოდ ჩემ ხასიათშია ყველაფრის კრიტიკა,ყველა ნორმის ეჭქვეშ დაყენება,უარყოფა
ჩემი 10 წლის პოსტებიც დიდად არ განსხვავდება დღევანდელისგან,მისი ვექტორით,რა თქმა სირობების კორიანტელი მაქ დაყენებული,დარწმუნებული ვარ არც ეხლა ვაკლებ,მაგრამ მიმართულება მაინც იგივეა,ყველაფრის კრიტიკა,რაც კი ნორმად მიიჩნევა,ეს თვითმიზანიც არაა,უბრალოდ ინტერესია,რატომ ღირს მონა ლიზა მილიარდი?
ამით ხომ უფასურდება ხელოვნება,უფასურდება შემოქმედება,თითქოს შემოქმედებას რაღაც ფასი აქვს,წარმოიდგინე პოეტი ხარ
რაღაც გაწუხებს ძალიან,რაღაც გაინტერესებს ძალიან და ერთ დღეს ,მრავალი ნათენები ღამის შემდეგ დაწერ ზუსტად იმას,რაც ამდენი ხანი ელოდა ფურცელს,იმ სიტყვებს,რითმებს,აზრს,რომელიც დაწერე,ესაა შექოქმედების არსი,კათარზისი
ხოდა მერე ამ ლექსის გაყიდვა ,თვითონ შემოქმედების დაკნინებაა
ასეთი მიდგომა მაქვს.ეს მაგალითია უბრალოდ,ყველაფრის ანალიზსს ამ სტილში ვცდილობ
ფეხბურთზეც დავწერე და აგერ ბახარხალას ეწყინა
ანალიზიც ხმამაღალი ნათქვამია,ნუ რაც არის მოკლედ
This post has been edited by daniel_kowalski on 12 Apr 2022, 18:26