Amadeo
მულღაზანზარელი ჭაბუკი
ჯგუფი: Members
წერილები: 17975
წევრი No.: 30881
რეგისტრ.: 5-March 07
|
#62639124 · 28 Jun 2026, 20:15 · · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი
Pazzini
პაოლო ძილიანის სტატიაა, ტვიტერიდან:
„როგორ შეუძლია „კომოს“ ნიკო პაზში 60 მილიონი ევროს გადახდა?“
ეს კითხვა დღეს თითქმის ყველას უჩნდება. ჩემი პასუხი მარტივია: დიახ, შეუძლია. უფრო მეტიც, ეს შესაძლოა შესანიშნავი გარიგებაც აღმოჩნდეს. ახლავე აგიხსნით, რატომ არის ეს სწორი გადაწყვეტილება როგორც სპორტული, ისე ფინანსური თვალსაზრისით.
ბოლო ორი წლის წარმატებული სატრანსფერო პოლიტიკის წყალობით („კომომ“ ბუტეზი და ხაკობო რამონი 2 მილიონ ევროდ შეიძინა, დიაო — 12 მილიონად, პერონე და დუვიკასი — 13 მილიონად), კლუბს უკვე დღესაც შეეძლო ფინანსური მდგომარეობის გამოსწორება მხოლოდ ორი-სამი ფეხბურთელის გაყიდვიდან მიღებული კაპიტალური მოგებით. თუმცა უეფა „კომოს“ ფინანსურ მდგომარეობას მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ შეაფასებს, ხოლო ნიკო პაზის შეძენა ამ პროცესში კლუბის პოზიციებს კიდევ უფრო აძლიერებს.
რამდენიმე დღის წინ „ჩელსიმ“ მარკო პალესტრაში 60 მილიონი ევრო გადაიხადა და ფეხბურთელი ფაქტობრივად „ინტერს“ ააცალა, მიუხედავად იმისა, რომ ნერაძურისთან შეთანხმება უკვე თითქმის მიღწეული ჩანდა. სწორედ ამის შემდეგ გაჩნდა კითხვა: როგორ შეუძლია „კომოს“ იმავე თანხის გადახდა ნიკო პაზში?
ჩემი პასუხი შეიძლება ბევრისთვის მოულოდნელი იყოს, მაგრამ ის ძალიან მარტივია. „კომომ“ არა მხოლოდ შეძლო ამ თანხის გადახდა, არამედ 21 წლის არგენტინელის შეძენით შესანიშნავი გარიგებაც დადო.
სპორტული თვალსაზრისით ეს დაუყოვნებლივ აძლიერებს გუნდს — სესკ ფაბრეგასი ჩემპიონთა ლიგაზე კვლავ დაეყრდნობა თავისი პროექტის მთავარ ფეხბურთელსა და ყველაზე კაშკაშა ტალანტს.
ეკონომიკური კუთხითაც ეს ნაბიჯი ლოგიკურია. 60 მილიონი ევრო, რა თქმა უნდა, ძალიან დიდი თანხაა, მაგრამ თითქმის დარწმუნებული ვარ, რომ მომავალ ზაფხულს ნიკო პაზის საბაზრო ღირებულება კიდევ უფრო მაღალი იქნება. ამას თავად „რეალ მადრიდიც“ ადასტურებს, რომელმაც კონტრაქტში 80-მილიონიანი გამოსყიდვის უფლება ჩაიდო.
თუ მადრიდული კლუბი ამ უფლებას გამოიყენებს, „კომო“ ერთ სეზონში 20-მილიონიან მოგებას მიიღებს. ამასთან, ნიკო პაზი სამი სეზონის განმავლობაში გუნდის განკარგულებაში იქნება.
ხოლო თუ „რეალი“ გამოსყიდვის უფლებას არ გამოიყენებს, ავტორის აზრით, „კომოსთვის“ ეს კიდევ უფრო მომგებიანი სცენარი იქნება, რასაც შემდეგ ნაწილში აგიხსნით
ნაწილი 2
როგორც ყველამ იცით, „კომო“ მომავალ სეზონში ჩემპიონთა ლიგაზე ითამაშებს, მას შემდეგ, რაც მეოთხე ადგილი „მილანსა“ და „იუვენტუსს“ წაართვა.
ბოლო ორ სეზონში, სერია A-ში დაბრუნების შემდეგ, ინდონეზიელმა მფლობელებმა — ჰარტონოს ოჯახმა — გუნდი ევროპის სხვადასხვა ქვეყნიდან შერჩეული ახალგაზრდა და პერსპექტიული ფეხბურთელებით გააძლიერეს.
მათი უმეტესობა ძალიან იაფად, ან თითქმის უფასოდ შეიძინეს — და კუნია, ალექს ვალე, ხაკობო რამონი, პერონე. სხვებში შედარებით მეტი გადაიხადეს — დიაო, ბატურინა, ჟეზუს როდრიგესი. რაც შეეხება ნიკო პაზს, თავდაპირველად ის 6-მილიონიანი იჯარით აიყვანეს, ხოლო ეს თანხა მოგვიანებით „რეალ მადრიდის“ მიერ გადახდილმა 9-მილიონიანმა გამოსასყიდმა დაფარა.
ბუნებრივია, კლუბმა ამ პერიოდში იმაზე მეტი დახარჯა, ვიდრე გამოიმუშავა.
სწორედ ამიტომ „კომოს“ ფინანსური ფეარ-პლეის მოთხოვნებთან შესაბამისობაში მოყვანა მოუწევს. თუმცა აქ არის ერთი მნიშვნელოვანი გარემოება: რადგან კლუბი ევროტურნირებზე პირველად მონაწილეობს, უეფა მის ფინანსურ მდგომარეობას მხოლოდ მომავალი სეზონის დასრულების შემდეგ შეაფასებს, ანუ მას შემდეგ, რაც „კომო“ ჩემპიონთა ლიგაზე სადებიუტო სეზონს ჩაატარებს.
ამ სეზონს კი კლუბი მნიშვნელოვანი ფინანსური უპირატესობით შეხვდება. თუ ლიგის ეტაპის შემდეგ პლეი-ოფამდე მაინც მიაღწევს, უეფასგან მიღებული შემოსავალი დაახლოებით 40 მილიონ ევროს მიაღწევს.
თუ ჰარტონოს ოჯახის კლუბი მომდევნო 12 თვის განმავლობაში ფინანსურ მდგომარეობას სრულად ვერ მოაწესრიგებს — რაც ავტორის აზრით, საკმაოდ რეალური სცენარია — მაშინ იგივე გზას გაივლის, რაც თავის დროზე „მილანმა“, მილანის „ინტერნაციონალემ“, „რომამ“ და ორჯერ „იუვენტუსმა“ გაიარეს.
ანუ, 2027 წლის ივნისში უეფასთან Settlement Agreement-ს გააფორმებს და აიღებს ვალდებულებას, სამი ან ოთხი სეზონის განმავლობაში ბიუჯეტი სრულად დააბალანსოს.
ზუსტად ასე მოიქცნენ „მილანი“ და მილანის „ინტერნაციონალე“, რომლებმაც სულ რამდენიმე დღის წინ წარმატებით დაასრულეს ეს პროცესი.
იგივე გზას ჯერ კიდევ გადის „რომა“, რომელსაც თვის ბოლომდე 40 მილიონი ევროს კაპიტალური მოგება სჭირდება, რათა უფრო მძიმე სანქციები თავიდან აიცილოს.
„იუვენტუსის“ შემთხვევა კი განსხვავებული იყო. 2023 წელს, შეთანხმების გაფორმებიდან მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ, უეფამ დაადგინა, რომ კლუბი წესებს არღვევდა, რის გამოც ის ევროტურნირებიდან ერთი წლით მოკვეთეს.
ახლა, ჩემპიონთა ლიგაზე დაბრუნების შემდეგ, ტურინული კლუბი კვლავ მოუწესრიგებელი ფინანსური ანგარიშებით შეხვდა უეფას და უახლოეს დღეებში ახალ Settlement Agreement-ს გააფორმებს იმ იმედით, რომ ამჯერად ფინანსური ფეარ-პლეის წესებს სრულად დაიცავს.
ნაწილი 3
ახლა კი დავუბრუნდეთ მთავარ კითხვას: როგორ შეძლო „კომომ“, მიუხედავად ბოლო ორი სეზონის ფინანსური ზარალისა, ნიკო პაზის „რეალ მადრიდიდან“ 60 მილიონ ევროდ შეძენა?
ნუთუ ამით საკუთარი მდგომარეობა კიდევ უფრო გაირთულა?
ჩემი პასუხია — არა.
პირიქით, „კომომ“ მყარი საფუძველი შექმნა იმისთვის, რომ მომავალში მსგავსი პრობლემები თავიდან აიცილოს.
კლუბმა კიდევ ერთხელ გააკეთა ფსონი ფეხბურთელზე, თუმცა ეს არ არის ბრმა რისკი. ბოლო წლებში „კომომ“ არაერთხელ დაამტკიცა, რომ ახალგაზრდა ტალანტების შერჩევასა და განვითარებაში ერთ-ერთი საუკეთესოა. დღეს მისი არაერთი ფეხბურთელი ორჯერ, სამჯერ, ზოგიერთ შემთხვევაში კი ბევრად უფრო ძვირიც ღირს, ვიდრე შეძენის დროს.
სწორედ ამიტომ ნიკო პაზის ტრანსფერი კლასიკური „win-win“ სიტუაციაა.
თუ „რეალ მადრიდი“ მომავალ ზაფხულს კონტრაქტში ჩადებულ გამოსყიდვის უფლებას გამოიყენებს და ფეხბურთელს 80 მილიონ ევროდ დაიბრუნებს, „კომო“ ერთ წელიწადში 20-მილიონიან მოგებას მიიღებს.
თუ ეს არ მოხდება, კლუბი დარწმუნებულია, რომ მომავალში ნიკო პაზის საბაზრო ღირებულება დღევანდელ 60 მილიონ ევროზე გაცილებით მაღალი იქნება.
მართალია, კონტრაქტში კიდევ ერთი პუნქტიც არსებობს, რომლის მიხედვითაც ფეხბურთელის მომავალი გაყიდვიდან მიღებული თანხის 40% „რეალ მადრიდს“ შეხვდება, მაგრამ ეს სურათს არსებითად არ ცვლის.
თუ, მაგალითად, ორი წლის შემდეგ ნიკო პაზი 90-100 მილიონ ევროდ გაიყიდება, „კომო“ საკუთარ ბალანსში დაახლოებით 30-მილიონიან კაპიტალურ მოგებას ასახავს.
სწორედ ამიტომ მიმაჩნია, რომ ნიკო პაზის ტრანსფერი არა მხოლოდ სპორტული, არამედ ეკონომიკური თვალსაზრისითაც წარმატებული გარიგებაა.
ბევრი ამ ტრანსფერს მხოლოდ დღევანდელი ხარჯის კუთხით უყურებს, მაშინ როცა „კომო“ მომავალზე ფიქრობს და ინვესტიციას სწორედ ამ პერსპექტივით აფასებს.
ნაწილი 4
რაც ბევრს არ აქვს გათვალისწინებული — ან საერთოდ არ იცის — არის ის, რომ ჰარტონოს ოჯახმა, როგორც კლუბის პრეზიდენტმა მირვან სუვარსომ არაერთ ინტერვიუში განმარტა, „კომო“ შეიძინა არა მხოლოდ სპორტული წარმატებისთვის, არამედ ფეხბურთელების ყიდვა-გაყიდვით (player trading) მოგების მისაღებად.
იმისთვის, რომ კლუბი ორ წელიწადში B სერიიდან ჩემპიონთა ლიგამდე მიეყვანათ, ბუნებრივია, საჭირო იყო იმაზე მეტი თანხის დახარჯვა, ვიდრე „კომო“ იმ პერიოდში გამოიმუშავებდა.
თუმცა დღეს თითქმის ყველა ფეხბურთელის საბაზრო ღირებულება ორჯერ ან სამჯერ აღემატება იმ თანხას, რაც მათში გადაიხადეს. ზოგიერთის შემთხვევაში ეს სხვაობა ოთხჯერ და ხუთჯერაც კი არის.
სწორედ ამიტომ, ჩემი აზრით, „კომოს“ ფინანსური ზარალის აღმოსაფხვრელად მხოლოდ ორი წარმატებული ტრანსფერიც ეყოფოდა.
29 იანვარს, ამავე გვერდზე გამოქვეყნებულ სტატიაში — „ფაბრეგასი, მისი ახალგაზრდა „კომო“ და მისი თამამი, ინოვაციური და შთამბეჭდავი ფეხბურთი ნამდვილი საჩუქარია სერია A-სთვის“ — მე სწორედ ამაზე ვწერდი.
მაშინ აღვნიშნე, რომ ყველას შეეძლო „რეალ მადრიდიდან“ ხაკობო რამონის შეძენა 2,5 მილიონ ევროდ, პლუს მომავალი გაყიდვის 50%-ის დათმობით, მაგრამ ეს მხოლოდ „კომომ“ გააკეთა.
ყველა საშუალო და მაღალი დონის კლუბს შეეძლო ჯეიდენ ადაის დამატება „AZ ალკმაარიდან“ 14 მილიონ ევროდ, თუმცა ესეც მხოლოდ „კომომ“ გააკეთა.
შესაძლოა ყველას არ შეეძლო ჟეზუს როდრიგესის შეძენა „ბეტისიდან“ 22,5 მილიონ ევროდ, მაგრამ „კომომ“ ესეც შეძლო. უფრო მეტიც, ფაბრეგასმა უკვე განაცხადა, რომ ერთ წელიწადში მისი გაყიდვა 60 მილიონ ევროდ იქნება შესაძლებელი.
ასევე არ უნდა დაგვავიწყდეს ასანე დიაო, რომელიც „კომომ“ ერთი წლით ადრე „ბეტისიდან“ 12 მილიონ ევროდ შეიძინა. გასული სეზონის ბოლოს კი მისი საბაზრო ღირებულება უკვე სამჯერ მეტი იყო.
რაც შეეხება ნიკო პაზს, რომელსაც მე მომავალში „რეალ მადრიდის“ ათიანად ვხედავ, ვფიქრობ, მის შესახებ დამატებითი კომენტარი უკვე ზედმეტია.
გადახედეთ „კომოს“ ბოლო ორი წლის ტრანსფერებს, შეადარეთ თითოეული ფეხბურთელის შეძენის ფასი და დღევანდელი სავარაუდო საბაზრო ღირებულება, შემდეგ კი თავად განსაჯეთ, განა ამ კლუბმა სატრანსფერო ბანაწილი 5
ქვემოთ გთავაზობთ „კომოს“ ბოლო ორი წლის ყველაზე მნიშვნელოვან ტრანსფერებს:
ალბერტო მორენო — უფასოდ (თავისუფალი აგენტი)
სმოლჩიჩი — 1,6 მილიონი ევრო („რიეკადან“)
ბუტეზი — 2 მილიონი ევრო („ანტვერპენიდან“)
ხაკობო რამონი — 2,5 მილიონი ევრო („კასტილიადან“, „რეალ მადრიდი“)
კემპფი — 2,5 მილიონი ევრო („ჰერტადან“)
ვოივოდა — 2,5 მილიონი ევრო („ტორინოდან“)
ვან დერ ბრემპტი — 5 მილიონი ევრო („ზალცბურგიდან“)
ალექს ვალე — 6 მილიონი ევრო („ბარსელონადან“)
ასანე დიაო — 12 მილიონი ევრო („ბეტისიდან“)
მაქსიმო პერონე — 13 მილიონი ევრო („მანჩესტერ სიტიდან“)
ანასტასიოს დუვიკასი — 13 მილიონი ევრო („სელტა ვიგოდან“)
ჯეიდენ ადაი — 14 მილიონი ევრო („AZ ალკმაარიდან“)
მაქსანს კაკერე — 15 მილიონი ევრო („ლიონიდან“)
ნიკოლას კიუნი — 19 მილიონი ევრო („სელტიკიდან“)
ჟეზუს როდრიგესი — 22,5 მილიონი ევრო („ბეტისიდან“)
მარტინ ბატურინა — 25 მილიონი ევრო („დინამო ზაგრებიდან“)
ნიკო პაზი — 60 მილიონი ევრო („რეალ მადრიდიდან“)
საკმარისია ამ სიას გადახედოთ, რომ მიხვდეთ, რა პრინციპით მუშაობს „კომო“.
ბუტეზისა და ხაკობო რამონის მსგავსი ფეხბურთელები დღეს უკვე 10-15-ჯერ უფრო ძვირი ღირს, ვიდრე მათი შეძენის დროს.
დიაო, პერონე და დუვიკასი დაახლოებით სამჯერ მეტად ფასობენ.
ყველაზე ძვირად შეძენილი ფეხბურთელებიც — კაკერე, ჟეზუს როდრიგესი და ბატურინა — უკვე მინიმუმ ორჯერ უფრო ძვირი ღირს, ვიდრე კლუბმა მათში გადაიხადა.
ეს ნიშნავს, რომ „კომოს“ რამდენიმე ფეხბურთელის გაყიდვაც კი ეყოფოდა, რათა უკვე დღესვე გაესწორებინა ზარალი ბალანსში, თან ისე, რომ თავისი წარმატებული player trading-ის მოდელი და კლუბის განვითარების პროცესი არ შეეჩერებინა.
და ბოლოს, დავუბრუნდეთ მთავარ კითხვას.
როგორ შეუძლია „კომოს“ ნიკო პაზში 60 მილიონი ევროს გადახდა?
შეუძლია.
და ყველაზე საინტერესო ის არის, რომ ყველა კლუბს ამის გაკეთება არ შეუძლიაზარზე ნამდვილი შედევრი არ შექმნა, რომელიც ნიკო პაზის ტრანსფერით ტრიუმფალურად დააგვირგვინა?
* * *
weasel
ჯერ ივნისია ვისელ, ორ თვეზე მეტია კიდევ ფანჯარა, მსოფლიოა, ათასი ვინმე გამოცნდება.. ალექსის სანჩესი არავინ არ იცოდა, ესპანეთთს რომ ბურთი დაახია ტავზე პირველივე ტამაშში, მერე გაიგო ხალხმა, ვინ იყო
This post has been edited by Amadeo on 28 Jun 2026, 20:23
|
★ FC INTERNAZIONALE Milano /vol. 79 ★, Per sempre nel nostro cuore!
