merabsoni
Super Member

   
ჯგუფი: Registered
წერილები: 418
წევრი No.: 51893
რეგისტრ.: 19-January 08
|
#19349635 · 1 May 2010, 10:04 · · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი
ნათლობა ქართულად
(შემოკლებული ესკიზი მკრეხელური პიესისათვის) . პირველი მოქმედება კომერციულ ეკლესიაში.
მოქმედი პირები: მამაო ბენდუქი, მესანთლე ქალბატონი, ნნათლული, ერთი-ორი ცალი ნათლია, გულშემატკივრები...
მამაო ბენდუქი ტრიალებს ნათლულის გარშემო; წყალს აწუწებს, ზეთს სცხებს, ვიშვიშებს, ბუტბუტებს, კითხულობს: ააადა დიდა დუუდუ დადო, მეეოხ ექმენ დაადიდადო... - შეუდგები ქრისტესა? წარმოთქვამს სავალდებულო კითხვას და ჩასჩურჩულებს ნათლულს: მიპასუხე _ შევუდგები! ნათლული: _ შევუდგები! აამას გაიმეორებენ სამჯერ. მამაო ბენდუქი: დიიიდა დიდა ბოროტისა ნაბერწყისა ჯანდაბისა უუმწყალობნე გიორგისა სიიკეთისა სისავსისა. აააადა დიდა დიიდა დიდა.. _ განაგდებ ბოროტსა? (ისევ ჩასჩურჩულებს: მიპასუხე _ განვაგდებ) ნათლული: _ განვაგდებ! მმამაო ბენდუქი: _ განაგდებ ბოროტსა? ნათლული: _ განვაგდებ! დრო და დრო ფხიზელი კომერციული მზერით გახედავს ტაძარში შემომსვლელთ. ზედ ეტყობა, რომ ”სხვაგან ჰქრის მისი გონება”. (ფრაგმენტები მისი ცნობიერების ნაკადიდან: არ დაგავიწყდეს რაც დაგაბარეს ოჯახიდან _ ათი კვერცხი, ერბო აფტაბი, მწვანილი... ესენი რას გადაიხდიან? ბავშვის ნათლიებმა სამოცი მომცეს. ღარიბები ჩანან; ალბათ ორმოოცდაათი მოვა. ერთიც მოსანათლია. 60+50+60=170? არა უშავს. ორი კილო ზუთხის ღირსი ვარ. ოჰ, ეს მარხვაც... სამარხვო ღორის ხორცი რომ გამოუშვას ”ყაზბეგმა”. არა, _ ”წეროვანმა”; არჩევნებშიც წაადგება... ლუდიც გავაყოლოთ, კარგი ფეხბურთი იქნება ამაღამ. მოიცა სად ვარ? ჰო, მესამე შეკითხვაა...) მმამაო ბენდუქი: _ განაგდებ ბოროტსა? ნათლული: _ განვაგდებ! რიტუალი რომ აქამდე მოვა შესაძლებელია, რომ მამაო ბენდუქიმ დასჭექოს: _ ჰაიტ, შე სამგლევ შენა, ჰაა!? მმაგრამ ეს არასდროს არ ხდება და ისევ გლოსოლალია_გასიმღერება.. მმამაო ბენდუქი: ააადა დიდა დიიდიდისა, დიდებისა, ნაწრექისა ჯაბლაბისა... მმესანთლე ქალბატონი: (ყველას ვისაც ეხება) _ გააადაიხადეთ ჯერ მოძღვართან, მერე ჩემთან; ჯეერ მოძღვართან მერე ჩემთან.. (ასჯერ) ნათლობა მთავრდება. ნნათლიები ნასესხები ფულით იხდიან კომერციულ გადასახადებს. ნნათლულს ყელზე ჩამოკიდებენ ნასესხები ფულით ნაყიდ ჯვარს. ყველანი ზეიმობენ: _ ახალი ქრისტიანი შეემატა საქრისტიანოს!!! ყველა მისი ცოდვა წყალმა წაიღო; ის გახდა ქრისტიანი! ”ის გახდა ახლა წყნარი და მშვიდი”.
მეორე მოქმედება ნათლულის სახლში.
მოქმედი პირები: თამადა, (ახალი ქრისტიანის მეტყევე და ეგერი ბიძა, რომელიც საგანგებოდ გამოვიდა და ჩამოვიდა ტყიდან ნათლობისათვის) იგივენი და სხვები. ნათლულის სახლში სუფრაა გაშლილი. სუფრის უმთავრესი მშვენებაა ნასესხები ფულით ნაყიდი ”შეთქმული,” ჩაქაფული ცხვარი, რომელსაც ცხვრობიდან სუნიღა აქვს შერჩენილი. თამადა: დღეს ჩვენ აქ ვიმყოფებით, რამეთუ ჩვენ აქ დღეს ძალიან დიდი დღე გვაქვს აქ. ააქ დღეა არა მხოლოდ ნათლობის დღე, არამედ დაბადების დღეც, რადგან ჩემი ძმის სახლში ჩვენი ჯაბუნა ხელახლა დაიბადა დღეს ცხრამეტი წლის ასაკში და ის აქ დღეს გახდა გიორგი და წმინდა გიორგი და ჩვენი სამასსამოცდასამი წმინდა გიორგის სალოცავი დღეს ხარობს აქ და ერთხმად ვალდებული ვართ დავლოცოთ ის და მისი მახარობელი ბატონი მამაო ბენდუქი, რომელიც იგი დღეს ესე იგი გახდა ჩვენი ჯაბუნას მამა მეორე და მისი სანეტარო მოძღვრობის მადლი გვფარავდეს და დავლოცოთ ასევე მამაო სიაუში და მამაო გუარამი, რომლებიც ასევე აქ არიან და მშობლები და დედმამიშვილები და ნათლიები, მეგობრები და მთელი ორი საათი დაუღლელად ფეხზე იდგნენ და უსმენდნენ და რწმენით იდგნენ და სანთლებს აკმევდნენ ტაძარში. რამეთუ ჩვენ კომუნისტებმა გაგვაფუჭეს და თქვენ კი დღეს ბედნიერი ხართ. დღეს რწმენა არ გაქვთ აკრძალული და ღმერთი ესე იგი თქვენსკენ არის და თქვენ ესე იგი ღმერთისკენ ხართ. მეგობრები ესეიგი დავლოცოთ და ბიძები და მეზობლები. აქ კარგი ხალხი ცხოვრობს. იქ ჩვენთან მთაში მიყუდებული და მორჩილი ბერები ცხოვრობენ და ერთად რომ ვსვამთ გვიყვებიან (მარხვის დროს არ სვამენ და ისიც წითელ ღვინოს თუ დალევენ) საღმრთო მოძღვრებებს. და შვიდი-რვა საიდუმლო ყოფილა ღმერთისგან შენახული და უნდა გამოუცხადდეს წმინდა მორწმუნე სამღვდელო თანამშრომლებს. რამეთუ ეს ქართულად უნდა გამოცხადდეს, ეს ქართველი ზოსიმესგან არის და დიდი ზოსიმემ თურმე იცოდა ეს. ნოსტრამუსივით ყოფილა, ნოსტრამუსი არაფერი ყოფილა ამასთან. ჩვენ კი გვიმალავდნენ ამას... თქვენ კი არაფერს გიმალავენ და ჩვენი მონასტრის წინამძღვართან ცნობილი, დიდი ადამიანებიც მოდიოდნენ და სწავლობდნენ ღმერთის საქმეს; მათ მე მგონია პირქაროსნებს უძახოდნენ და ერთი მათგანი ახლახანს დავინახე ტელევიზორში და მან თქვა, რომ ძველი მორწმუნე პირქაროსანი ვარო და ახლა დიდ პარტიულ შენაერთს ხელმძღვანელობს და დირექტორობს არჩევნებისათვის. შეეწიოს ღმერთი (პირჯვარი). ვაჟიანობა იყოს და ძეობა და ჩემი მოადგილე არის დღეს მანდილოსნების მხრიდან თათია და კაცებიდან კი ბატონ გეგასთან გადავდივარ... ოდნავ გგროტესკული სახით ასეთია სინამდვილეში ბევრად უფრო გროტესკული უბრალო ქართველის ნათლობის პროცესი.
მესამე მოქმედება: სხვა დრო, ახალი ქართველების ნათლობის ნადიმი რესტორანში.
(რიტუალურად ასეთივე აბსურდია ”ახალი ქართველების” _ ფულის მოხელეების და მინისტრების ნათლობა, მაგრამ ასეთ შემთხვევაში პირველმა ნათლიამ ნათლულს შესაძლოა აჩუქოს ნახევარკილოგრამიანი ოქროს ჯვარი თავის ოქროსივე შვიდას გრამიანი ჯაჭვით; მეორე ნათლიამ კი _ ახალთახალი ”მერსედესი” და ა.შ... )
ნადიმის მოქმედი და უმოქმედო პირები: თამადა _ მინისტრი პლატონი, ნათლული, მისი მოპარლამენტ-მოგუბერნატორო ნათლიები, მინისტრები, გენერლები, კანონიერი და უკანონო ქურდები, მშობლები, მამაოები: ბენდუქი, ოხროხინე, ვუასილი, ენუქი, მეუფე ისიდორე, ეგზარხოსი თევდორე, ეზოსმოძღვარი ამბროსი... დედაო ეფროსინე და მისი მხლებელი მგალობელი მონაზონი და მომონაზვნო მანდილოსნები, ფულის მინისტრები, ფულის მოხელეები, მათი ფულისმიერი ძმები ამ ძმების თანმხლები საეჭვო და უეჭველი ყოფაქცევის ქალბატონები, სამხრეთ-ჩრდილოეთ და დასავლეთ-აღმოსავლეთ საქართველოს გუბერნატორები... სუფრა გაიშლება ”მეტეხში” ან ”არაგვში”. სუფრას ნაკურთხ წყალს მიაწუწ-მოაწუწებს და ბუტბუტით აკურთხებსნმამაო ვუასილი. ნადიმის თანმხლები ფონი არის სიცილ-კისკის-ხარხარი, მობილური ტელეფონების და ჯამ-ჭურჭლის წკარუნ-ჟღარუნი. სუფრის სპიკერის მიკროფონში ინდუსტრიალიზებული, პათეტიური, სინდისიდან შორეულ აღმოსავლეთში ნათქვამი სახოტბო-სალაქუცო სადღეგრძელოები. ღრიანცელს ზურგს უმაგრებენ ”მუზიკანტები”. ყველაზე ხშირად ”საიათნოვას დაჟანგული ჰანგებივით” ჟღერს სიმღერები: ”ეხ ტაკაია დოლია ვარავსკაია”, ”დედი შენი ჭიშკარი რა ვქნა ვეღარ ვიცანი”... ყველაზე მეტად ვალუტით უკვეთავენ პოპულარულ ჰიტს: ”მოდი აიწიე კააბა, მოდი გავაკეთოთ რაამე”... და ამ სუფრაზე ზეიმოვან და ეიფორიულ განწყობილებისას ნათლული, ნათლიები და სხვა ახალი ქართველები ”ახალი ქრისტიანის” სადღეგლძელოს წარმოთქმისას აღიძვრიან რელიგიური იმპულსით და ”შეუთქვამენ”, რომ ეს ქვეყნის და მისი ხაზინის წინააღმდეგ მართლაც შეთქმული ”ფილანთროპები” სადღაც სასაფლაოზე ააშენებენ ეკლესიას. ისინი ”შეუთქვამენ”, რომ ბიუჯეტის წინააღმდეგ მათი ახალი შეთქმულებიდან, საიდანაც ელოდებიან დაახლოებით ათ მილიონს, ამ ეკლესიას დაახარჯავენ ორასიათასს, ¬- ”თუმცა ხალხი ამის ღირსი არ არის, რადგან როდესაც ხალხი სიკეთეს ვეღარ ხედავს, ის არ არის სიკეთის ღირსი.” ვიღაც ლამაზი ქალბატონი ბრჭყვიალა სამკაულების ციმციმით იტყვის, რომ საერთოდ კარგი იქნებოდა თუ ერთ სულ ქართველზე ერთი ეკლესია და ერთი მოძღვარი მაინც იარსებებდა; იქნებ ამით მაინც შველებოდა რამე ამ ზნეობადაკარგულ ხალხს. ეს წინადადება დიდი მოწონებით იქნება მიღებული. დდისკუსია გადავა თემაზე, ვის რამდენი და რა ღირსების ადმიანი ჰყავს მონათლული. სამხრეთ-მარჯვენა ქართლის რაიკომის გუბერნატორი: (მორცხვად) ღვთის წყალობით და ჩემი მოძღვრის, _ მამაო ევტიხის დახმარებით ოთხი პარლამენტარი, ორი გუბერნატორი, სამი გენერალი, სამი ყოფილი, ორი მოქმედი მინისტრი და მრავალი დიდი კაცის შვილი მყავს მონათლული, ე.ი. ჩახუტებული, რადგან მონათვლა იგივე ჩახუტებაა (მრავალმნიშვნელოვანი ღიმილით და სხვისთვის შესამჩნევი შეუმჩნევლობით გადახედავს მოშორებით უეჭველი ყოფაქცევის ქალბატონთან მუსაიფში გართულ და მოქმედ მინისტრს) წვრილფეხობას კი რა მოთვლის... ხაზინახარი: (შეყვირებით) ეს არის, აი ეს არის! იშრომებ, იწვალებ, წელში მოიხრები და დაიხრები, გაძვრები, გამოძვრები, შეძვრები მერე წელში გაიმართები, გაიჩენ და ჩაეხუტები ნამდვილ მეგობრებს, ნამდვილ ადმიანებს დაუმოყვრდები, დაუნათესავდები ნათლობით და სხვადასხვა რამეებით, ამ დროს კი ეს, _ თქვენ კარგად ბრძანეთ, ეს აუტანელი, მათხოვარი წვრილფეხობა _ ნათესავებიო, დედის მხრიდანაო, მამის მხრიდანაო, ჯანდაბის მხრიდანაო, თანაკლასელობაო, თანაკურსელობაო, ძველი მეგობრობაო და ჯახნაბაო, ყველაფერი გებლანდება ფეხებში; ბიჭი მომინათლეო, სამსახური მიშოვეო, ფული მასესხეო. კკარგი რა, სინდისიც ხომ საქონელია მამაძაღლი! აამას წინათ კი თვით ნათლობისას, როდესაც კაცურ კაცს ვნათლავდი, ნამდვილი გაგების და ვაჟკაცობის ადამიანს, კანონიერ შავს და არა ისეთს ზოგიერთები რომ არიან, აი ამ ნათლობის მერე, როცა როგორც იქნა და უკვე რესტორანში ვღნიშნავდით ამ წმინდა საქმეს, რეკავს მობილური და სად ჯანდაბიდან გაიგო ნომერი, ყოველ კვირაში ვიცვლი ნომრებს, ჩემი თანაკლასელი მირეკავს. გვქონდა ადრე რაღაც მეგობრობასავით, სტუდენტობისას მასავით გლახაკი რომ ვიყავი მეც და ”ობლებში” თუ სახინკლეებში დავეთრეოდით. და აი ეს ვაი მეგობარი მირეკავს და მთხოვს: ბიჭს ბრმა ნაწლავი ამოკვეთეს და ოთხასი ლარი მჭირდებაო. ასე გამათხოვრდა ეს საზიზღობა. პასუხი არ გამიცია, ავიღე ჩემი ახალთახალი, ექვსასდოლარიანი მობილური და პირდაპირ იატაკზე დავახეთქე და დავამსხვრიე. მთელი სუფრა ახარხარდა ეს რომ დაინახეს. ნათლულმა ეგრევე დააძრო თავისი მობილური და ფეშქაშო, ჯიბეში ჩამიდო. მთლად გათახსირდა ეს ხალხი. ბოდიშით, რომ ამდენი ვილაპარაკე, მაგრამ უკვე აუტანელი გახადა ამ წვრილფეხობამ ამ ქვეყანაში ყოფნა და მეგობრებთან, ნამდვილ ადამიანებთან დაჯდომა, ჩახუტება და მოლხენა. თამადა: “მართალია, მე ვერ ვიტყვი, რომ მუხლებდაჩოქილ-გადატყავებული ვლოცულობ ღმერთის წინაშე, მაგრამ ნამდვილად დავიკვეხნი, რომ მე მწამს ღმერთი, მის სახელს ვენაცვალე, _ სცადა მოწიწება გადაეფინა სახეზე და ეს მოწიწება განამტკიცა პირჯვრის გამოსახვით, _ აი ეს პირჯვარიც ახლა რომ გადავიწერე, ჩემი რწმენის გამო ისე მაქვს გამჯდარი, რომ ყოველი ეკლესიის დანახვაზე, ყოველი სასულიერო მღვდლის დანახვაზე და თვით წვერიანი ხალხის დანახვაზეც კი პირჯვარს ვიწერ და თუ...თუ... არც რმერთი მღალატობს და მისი წყალობით საქმესაც არა უშავს რა ჩემს ოჯახში, (ისევ პირჯვარი.) ჩემი სახლი და აგარაკიც ვაკურთხებინე, ჩემი ჯიპი და სხვა მანქანებიც; ჩემი სამუშაო კაბინეტიც და კაბინეტში ნაკურთხი ხატებიც მაქვს ჩემი სავარძლის უკან კედელზე პრეზიდენტის სურათთან ერთად გამოფენილი. ალბათ შეგიმჩნევიათ კიდეც ეს ხატები თუ დაგინახივართ ტელეინტერვიუებში. ამ სიტყვებს დიდი ჩოჩქოლი მოჰყვა და ყველა მონადიმე იჩემებდა, რომ სამუშაო კაბინეტებში ყოველ მათგანს არავისზე ცოტა და ნაკლებად ძვირფასი ხატები არ ეკიდა სავარძლის უკან და რომ ტელეინტერვიუებისას ყველა მათგანი ამ ხატების ფონზე ჯდებიან და სანთლებსაც კი ანთებენ, _ მამაო ევტიხი დამემოწმება ამ საქმეში. მან გადახედა წვერებს, რაც ალბათ მამაო ევტიხის ეკუთნოდა. წვერიანმა სახემ შეაჩერა ლუკმის ღეჭვის პროცესი, მას დასჭირდა მცირე პაუზა ლუკმის გადაყლაპვისათვის, შემდეგ ყოჩაღად წამოდგა რათა გამოეჩინა შავი ანაფორის შავ ფონზე შავი, გრძელი და ფართო, ჭაღარაშერეული წვერები და თამადის სახეზე უფრო მოწიწებული სახის შექმნით, წვერჯვრის გარდასახვით და ხმის ჩაწმენდით დაიწყო: “ ჩემო სულიერო შვილებო, დანო და ძმანო, _ სახელითა მამისათა, ძისათა და სულისა წმიდისათა დაგლოცავთ თქვენ და ჩემს სულიერ შვილს, რომელიც დღეს მოექცა ჭეშმარიტ მართლმადიდებლობაზე და გადარჩა და ჩამოებერტყა ადამის შეცოდების დღიდან მოყოლილი ცოდვები და ჩვენი ნადიმის თამადა ბატონი პლატონი მართალია და ის არის ღვთისმოშიში და ამიტომ უხვადაც სწირავს ჩვენს ტაძარს და ასევე ჩვენ, ღვთისმსახურთ და ღვთისმორჩილთ და აკურთხებს ყველაფერს და მრავალი ნაკურთხი ხატიც აქვს თავის სამუშაო ოთახში და ახლაც შეუკვეთა სხვადასხვა ხატები ჩვენი მთისა და ბარის სალოცავებიდან და უკვე ღვთის მადლით ყველა მინისტრიც ჰკიდებს ხატებს კაბინეტებში და წმინდა ბიბლიაც ყველას უდევს მაგიდაზე და ეს ნიშნავს, რომ რწმენა კვლავ მოდის და რწმენაში უნდა ვცხოვრობდეთ და წმინდა მამების და ჩვენი სამასსამოცდახუთი გიორგის საყდარი და მფარველი ხატსალოცავები გფარვთ და გფარვიდეთ და იყავით და იკურთხეთ და დაგლოცავთ და ღაღდებდეთ და იგალობდეთ და მორწმუნოებასა და სარწმუნოებაში იყვნეთ და მარხულობდეთ და იხარებდეთ, მახარებდეთ, ვახარებდეთ,ხარობდეთ, ხარობდნენ და მიმოიხარობდეთ აწ და უკუნისში, უკუნეთში და საუკუნოში და საკუნოში და სენაკში და კაკანეთში და კიკანეთში... ”
დაახლოებით ასეთია ჩვენი ტრადიციული ნათლობის შიდა თუ გარეგანი მხარე. ეს ვამბობთ შიდას და გარეგანს, თორემ აქ სინამდვილეში არავითარი პოზიტიური ”შიდა” არ არსებობს. ეს არის აბსოლუტურად ფიზიკურ სამყაროში განხორციელებული, გარეგანი, მექანიკური საქციელი ანდა რიტუალი და თუკი მაინცდამაინც ჩავეძიებით იმ ”შიდას” რაც ამ მოვლენებში შეიძლება უხილავად იყოს, დარწმუნებული ვარ, რომ მანდ მხოლოდ დაღმეჭილი დემონები დაბორიალობენ და ჩარხავენ თავიანთ ურწყულ საქმეებს, როგორც ”მაკბეტის” ავსულები. თუმცა კი მამაო გვანუგეშებს, რომ ღვთაებრივი ყველა შემთხვევაში გარდამოვა და ნათლობის საიდუმლოც აღსრულდება, რადგან რიტუალს მღვდელი ასრულებს და მღვდელი კი არის ღმერთის მიწიერი წარმომადგენელი. წარმოვიდგინოთ, რომ ტელესიგნალების მიღება გვსურს და ამას შემდეგნაირად ვახორციელებთ: სახლის სახურავზე ხისგან დამზადებული ანტენისმაგვარი რამ ავჩონჩხოთ, საანტენო კაბელის მაგიერ კი მასზე მიბმული თოკი ჩამოვუშვათ ბინაში და შევუერთოთ ტელევიზორის მსგავს რაიმე ყუთს, რომელიც შტეპსელზე ფეხსაცმლის თასმებით არის შეერთებული. აასეთი, ”შერეკილების” სტილში დამზადებული ტელევიზორი იქნება კი გამტარი და მიმღები იმ ტელესიგნალებისთვის ეთერში ტელეარხები რომ გადასცემენ? _ რა თქმა უნდა _ არა; და ასეთივე გამტარია მამაო ბენდუქი ღვთაებრივისათვის. მისი შინაგანი ფსიქიურ-მშვინვიერი სტრუქტურა ისეთივე გამტარია ღვთაებრივისთვის, როგორც ზემოთ აღწერილი ტელევიზორი ტელესიგნალებისათვის. ის სრულებით მექანიკურად ასრულებს ყოველ საკულტო რიტუალს; ღვთაებრივი კი მუდამ მოითხოვს ცოცხალს და არამექანიკურს.
გაგრძელება იხილეთ კომერციულ ელესიებსა და რესტორნებში...
|