ფსიქოლოგიური და ფიზიკური მარტოობა

tenochtetlan

ამ კონკრეტულ შემთხვევაში დაანებე თავი მარტოობას.
სასმელი იქით იყოს და მე უფრო ეს მაინტერესებს:

ზომაზე ბევრს...

Hushta

დავჯდე 5-იანი?


This post has been edited by Magdala on 5 Feb 2013, 17:15

Magdala

საბოლოოდ არ ვიცი... ალბათ.
თუმცა ამაზე ცნობიერებით წვდომა არ გაგვაჩნია.

მანამდე კი, ინსტინქტურად, არაცნობიერ დონეზე გარკვეულ ნივთიერებათა ნაკლებობა.
რატომ უნდა მქონდეს ბრმა მიდრეკილება რამის მიმართ, თუ სადღაც რაღაც ინფორმაციის სახით მისდამი ჭარბი მოთხოვნილება არ გამაჩნია?
რატომ გამაჩნია მოთხოვნილება? - იმიტომ რომ სადღაც, როდესღაც ძალიან მეკლდა.
დღეს არა და ხვალ როცა სიმსუქნე და ჭარბწონიანობა ჯანმრთელობის პრობლემებს შემიქმნის, თუ გადაშენებას გადავრჩი, ბიოლოგიური შერჩევითობით მაინც გამოიხშირება წარსულის ინსტინქტური შიშებით გასუქებული ადამიანი.

ადამიანმა საკუთარი თავისთვის უნდა იცხოვროს? ასეთი ადამიანი რამეს შექმნის? და თუ შექმნის, ხომ სხვებისთვის ქმნის? თუ არ შექმნის კიდევ რა ყოფილა ადამიანის ცხოვრება...

trank

ჯერ დავიწყოთ იმით, რატომ გინდა რომ ვინმესთვის რამე შექმნა? მერე საერთოდ რატომ გინდა რომ რამე შექმნა? და რას დაუკავშირებდი ადამიანის სურვილს რამენაირად გაამართლოს საკუთარი არსებობა? – ააქვს ამას რაიმე ლოგიკური მიზანი, თუ უბრალოდ მოკვდავების – არარად ყოფნის შიშია? (Fear of mortality).

უბრალოდ ცხოვრება, შიშებისა და ამბიციების - ზე_მიზნების გარეშე არ შეიძლება?!
შეიძლება, მაგრამ ამას ფსიქოლოგიური სიმტკიცე სჭირდება.

Hushta

მაშინ აბა რა? არავითარი მიზანი? საერთოდ არაფერი?

დაიბადე-მოკვდი... აქამდე დადის ყველაფერი?

trank
ცხოველებში, მათი არსებობის საზრისის რაიმე განსაკუთრებულ მიზანს ხედავ? - რეალობა ესაა.
ადამიანებს გაგვაჩნია ინტელექტი, რისი მეშვეობითაც გვაქვს უნარი, მოვლენათა არაფიზიკური - აზრითი წვდომა მოვახდინოთ.
ცოცხალი და არაცოცხალი სამყარო თავის პროცესებით ამოუხსნელი და გასაოცარი ამოცანაა ადამიანის გონებისთვის.
უყურე სიცოცხლის საოცრებებს და დატკბი მისი სილამაზით მანამ ცოცხალი ხარ.
გახსოვდეს მუდამ, რომ ვიდრე გაჩნდებოდი შენამდე არაფერი არ ყოფილა და შენს მერეც არაფერი არ იქნება, რადგან შენ ხარ სამყაროს ცენტრი და შენს გარეშე აზრს კარგავს მთელი სამყარო.
ფუჭ - მომავლის იმედებზე აწმყო არ უნდა ააგო.

(რაც დავწერე მორალის კითხვად არ მიიღო, ისე თითქოს რამეს გასწავლიდე. მხოლოდ ჩემს აზრს ვაფიქსირებ - ჩემს თავს ვესაუბრები).

This post has been edited by Hushta on 6 Feb 2013, 00:22

Hushta



მიუხედავად იმისა, რომ არ გეთანხმები, მაინც ძალიან ვაფასებ შენს ნააზრევს და ყოველთვის მაფიქრებს შენი პოსტები. ჯერჯერობით სკეპტიკოსი მართლმადედებლუკა ვარ, ჯერჯერობით ეჭვებით სავსე, მაგრამ მაინც რწმენისკენ ვიხრები... მომკლავს ეს ეჭვები მე

trank

დავიბადე, საინტერესო რაღაცეები ვნახე და ვისწავლე, ჩავკვდი, დამმარხეს, მატლებმა შემჭამეს. ესაა ჩემი ისტორია.


ყველაფერი განიკითხე, ყველაფერი გამოიძიე. არ შეიძლება მუდმივად ცხვარივით ყოველაფრის დაჯერება. ცოტა უნდა ამაღლდე და მიხვე, რომ ვიღაც უბრალო მხევალზე მეტი ხარ, და რომ არავინ არაა შენი ბატონი და მბრძანებელი.

-------------------------

რატომ უნდა დაუშვა, ან რატომ უნდა ირწმუნო?

ან რას გულისხმობ არამატერიალურში? შენით გესმის რას ლაპარაკობ?


This post has been edited by rezomegrelidze on 6 Feb 2013, 00:05

rezomegrelidze

ყველაფერს ვერ გამოიკვლევ, იმიტომ რომ კვლევაში ადამიანი მატერიალური სამყაროთია შემოსაზღვრული, იმით, რაც მას რეალურად აქვს მოცემული იმ მომენტში და რაც იმ დროისთვის მატერიალურად არსებობს. თუ დაუშვებ, რომ ამ მოცემულობის გარდა არსებობს ცალკე, დამოუკიდებელი, მატერიალური აღქმის მიღმიერი რამ, სრულიად ირღვევა ყველაფერი და თავდაყირა დგება, რადგან მატერიალურით არამატერიალურს ვერ შეიმეცნებ. ის ან უნდა ირწმუნო, ან არა.

ესაა და ეს.

მადლობა მოწონებისთვის.

მთავარია საკუთარი თავის გჯეროდეს, სხვას ნუ დაუჯერებ
სხვის რწმენაზე აგებული შენი რწმენა მალე ჩამოიშლება.
რწმენა არ შეიძლება გახდეს რწმენის საფუძველი IMO.

ნუ აშინებთ ბავშვს

trank, შენი სიკვდილის შემდეგ ის ინფრომაცია რასაც შენ ატარებ შენს შთამომავლობას გადაეცემა
ფიზიკურად აღარ იარსებებ მაგრამ ინფორმაცია დარჩება...
ნუ თუ ეს დაგამშვიდებს ცოტათი მაინც

Magdala

ჯობია ეს სიცოცხლეშივე გავაკეთოთ, თორემ გაყინულ სპერმას ან გამოიყენებენ დონორის სიკვდილის მერე და ან არა

თანაც ეს ინფორმაცია ნაწილი რომ გენეტიკით გადადის, მეორე ნაწილი _ აღზრდით. გათვალისწინება უნდა და დროზე ზრუნვა მე რომ ასეთ დარიგებებს ვიძლევი ხომ კაიფია? ))

ლაბარნა

ხო მეც ეს ვიგულისხმე ზუსტად

ანუ

Magdala

ანუ უნდა მოასწრო და გარკვეული დრო (თან ჯობია, მისი ბავშვობის პერიოდი) შენ თვითონ დაუთმო შენს შთამომავალს და არ მისცე აღსაზრდელად მთლიანად საზოგადოებას (საბავშვო ბაღს, სკოლას), თორემ როცა ჩამოყალიბდება, საბოლოოდ ისეთი გამოვა, შენი აღარ გეგონება მერე