რომ არ დავწერო ეხლა ვერ მოვითენ
მოკლედ მე ისედაც არ ვარ ძნ თანამედროვე დედა და ბავში ამ სიცხეში მთლად გახდილი არ მყავს, აცვია გრძელმკლავიანი საშუალო სისქის ბოდე, ნასკები მოკლე ყელით და შარვალი თხელი ფეხიანი. ანუ აცვია თბილად

და ეს ჩემი დედამთილი მოკლედ ახვევს და ახვევს მილიონ ადიალაში. აღარ შემიძილია. ვითომ გაიყვანს აივანზე დაახურავს ზამთრის ქუდს, მერე შემოიყვანს აღარ მოხდის.
წეღან ვიყავი გარეთ და არცერთი ბავში არ შემხვედრია მოკლე ბოდის და ნასკის მეტი ცმოდეს.
მე ვცდილობ ნელნელა გავხადო ბავშს ტანსაცმელი და ეს კიდევ უმატებს და უმატებს. ეხლა ისეთი გახურებულია
რანაირად ვუთრა აღარ ვიცი რა. ხომ არ ვეჩხუბები. მერე წავა წამოვა კარს დახურავს ყველგან, ორპირია ორპირი გაიძახის. მერე დააცემინა გიომ და აი დედამ ქუდი მოგვხადა და გვაცემინებს ეხლა და დედამ ქუდი მოგვხადა
მივალ გავხდი, გადავხდი გამოვალ დამხვდება ჩამცულ–დახურული. დაჟე ღამე შემოდის ოთახში და ახურავს
ყურში წყალი ჩაასხა ბანაობის დროს და არაფერი მოუვაო მამშვიდებს (არადა ყურის ანთება ქონდა 1 კვირის წინ) და მე ადიელას გადავხდი გაცივდება–გაცვიდებას გაჰკივის. ნუთუ არ შეიძლება მოკრძალებულად დააფიქსიროს თავისი აზრი და თუ არ მოსწონს არავის გაჩრდეს. პამპერს რომ ვუცვლი ნაკეცებს უმოწმმებს ხომ კარგად გავუმშრალე. აი ძნ აუტანელია რა.
რატომ არის ყველა დედამთილი ესეთი?
მე დედაჩმს რომ ვეუბნები არ დაახურო მეტი ესეა საჭიროთქო მანებებს თავს და ეს უარესს აკეთებს.