ინ ვიტრო განაყოფიერება XX, ინ ვიტრო

compte.paris75
როგორ მიხარია, რომ სამოქმედო გეგმა უკვე დაისახეთ. Nk სგააქტიურება როგორ ხდება, გადასხნებია რამე?

compte.paris75
საფრანგეთში დაიწყე ისევ?

compte.paris75
პირველ რიგში აღფრთოვანებული ვარ შენი ბრძოლისუნარიანობით. ამდენი წლის მერე ფაქტიურად თავიდან იწყებ ყველაფერს, მაგრამ რადგან რაღაც კონკრეტული გამოჩნდა, აუცილებლად დასრულდება შედეგით.
თინის უკვე ვურჩიე და როცა შეძლებს გადახედავს IMSI პროტოკოლს. ვისაც მამაკაცის პრობლემა აქვს, მე მგონი კარგი გამოსავალია.

google1
ეს იმსი განსხვავებულია იმით რომ ამორჩევა ხდება უკეთესდ და სხვა რაღაცეები ყველაფერი ჩვეულებრივად მიდის ხო ? სტიმულაციები და ყველაფერი .
ახლა არაფერი არ მინდა , არანაირი ინ ვიტრო ჩემი დედამთილი მეუბნებოდა ამ იმსზე დღეს და ნერვები აღარ მეყო და არაფრის გაკეთებას არ ვაპირებთქო ვუთხარი....
დვიღალე, ზოგჯერ მგონია ბავშვის გასაჩენი ობიექტი ვარ... კარგ სამსახურსაც თავი დავანებე უკვე 2 წელი და ვზივარ სახლში და პიროვნულად თავდაჯერებულიბა დავკარგე, საქმეს რომ არ ვაკეთებ. , გადავყევი ამ ინვიტროს, და კიდე ინვიტროზე მელაპარაკებ მა, კი ცუდად არ უთქვამს მაგრამ. თავი უცებ ბავშვის გასაჩენად აღებულ სათამაშოდ წარმოვიდგინე .

compte.paris75
წარმატებები <3
მე პირიქით მაქ ენდომეტრიუმის NK იმუნური უჯრედების მომატებული აქტივობა
შემთხვევით ხომ არ იცი ამ შემთხვევაში მკურნალობის რაიმე ახალი მეთოდი არის ევროპაში? თუ მხოლოდ ინტრალიპიდის გადასხმაა ისევ?

თინი1990
თინი, ახლა რამეზე ფიქრი ადრეა. შენ თვითონ მოგინდება ინფორმაციის მოძიება, როცა ამისთვის მზად იქნები.
იათო
მე როგორც ვიცი მხოლოდ ინტრალიპიდი, იმუნოგლობულინი და ნეუპოგენია(იგივე ტევაგრასტიმი) გამოსავალი, მაგრამ ყველაზე უსაფრთხო და იაფი მაინც ინტრალიპიდია.
მეთიპრედთან ან დექსამეტაზონთან ერთად.

თინი1990
მე ოჯახის ნებისმიერი წევრის წუწუნზე და კითხვაზე ვპასუხობ მასე, რომ აღარაფერს ვაპირებ, რახან ასეა და არ მეძლევა შვილი ნუ მეძლევათქო.
შორიდან ემარტივებათ ყველაფერი და რამხელა პროცედურებია ვერავინ გრძნობს რეალურად...

google1
მადლობა <3

იათო
ხო აი ეს მაგიჟებს გარშემო ნათქვამი დამშვიდდი და ცრემლი არ გადმოაგდო, ახლა არ გამოვიდა მერე რა ? დაიწყებ კიდე ასე ჰაერზე ამბობენ . თქვენ რომ მითხრათ თქვენგან ერთი სიტყვა არ მაღიზიანებს იმიტო რო თქვენ ზუუუსტად იცით , და ზუსტად თქვენს თავზე გადაიარეთ და 100% მიგებთ და იაზრებთ როგორც ვარ და სხვები ჰაერზე ლაპარაკობენ მესმის შენიო რო მეუბნებიან , როგორ ესმით ერთმანეთის მარტო ამ ფორუმზე გვესმის .

compte.paris75
აი შანსი არ არის რომ შენი ისტორია პამპერსიანი ბალღით არ დამთავრდეს წარმატებები უფალი დიდია

თინი1990 რას ამბობ ამაზე კარგად სად გაგიგებრნ, მარტივი სათქმელიაა თავიდან დაიწყებ , ღმერთო ასე მგონია ეს ჯოჯოხეთი არასდროს დამთავრდება...არ ვიციი რო იქნებაა შენთანაც ჩემთანაც და ყველასთან ვინც ესე წვალობს ეგ ვიციი მაგრამ აწამდე მისასვლელი გზაა ზედმეტად რთულია.. რათქმაუნდა თავიდანვეე ჯობდა უარყოფითი, წარმოდგენაც არ მინდა რა განიცადეე.

S.A.l
ფსიქოლოგიურად მომიღო ბოლო და ძალიან განერვიულებული ვარ, ხვალ რო ახლა ამ წამლის მოქმედება დაიწყება და ტკივილები მექნება მერე საერთოდ ალბათ უნდა მომერიდოს ყველა ჩემი ქმრის გარდა ყველა მაღიზიანებს რომ ვუყურებ ძალიან შევიცვალე იმედია გამივლის მალე

თინი1990
ძალიან განვიცადე შენი ამბავი, ნამდვილად არ არსებობს არცერთი სიტყვა, რომელიც დაგამშვიდებს. ზუსტად ვგრძნობ, ახლა რასაც განიცდი, მეც წარუმატებელ ინვიტროებს შევწირე ჩემი სამსამსახური და ეხლა ვცდილობ თავიდან დავიწყო ყველაფერი სექტემბერში, არც მინდა ვიფიქრო, რომ კიდევ არ გამოვა არაფერი. შენც გთხოვ, მოიკრიბე ძალები და იბრძოლე დედობისთვის. ღმერთი მოწყალეა და ყველას შეგვეწევა აუცილებლად.

[b]TikuNa111[
აი ამას ვამბობ, აქ ზუდტად გვესმის ერთმანეთის, მარტო ჩვენ შეგვიძლია ვუთხრათ ერთმანეთს წარმომიდგენიაო როგორ ხარო მადლობა დიდი გაიხარე :* დაგვილაგდება ჩვენც ცხოვრება ერთ დღესაც ყველანაირად :*

თინი1990
ძალიან ვწუხვარ ჩემო კარგო.ზუსტად ვიცი რასაც გრძნობ.მე რამდენჯერ მაქვს უკვე ეგ გრძნობა გამოცდილი ვერ დავითვლი,პლიუს ხან საკვერცხე გამისკდა და ძლუვს გადამირჩინეს და ფაქტიურად მაგის მერე მხოლოდ ერთი საკვერცხის იმედზე ვარ,მერე გარე ორსულობა და ერთი მილი დამრჩა.ნახევარი დავრჩი მოკლედ.მერე კიდე შეწყვეტილი ორსულობები.შარშან ამ დროს ზუსტად სიკვდილი მინდოდა.ორი მყავდა გადასკუპებული და ხეგეს მიხედვით სავარაუდოდ ორივე იქნებოდა,მაგრამ უცებ დავარდა ხეგე.აი მოვკვდი მაშინ,ზუსტად 12 ივლისი იყო,არც პეტრე-პავლობა მინდოდა და არც ღმერთი მაგ დროს.ყველა მეზიზღებოდა გარშემო.რი მამხნევებდნენ და მეხუტებოდნენ ვაგდებდი არ მომეკაროთთქო ვუყვიროდი,მათ შორის ჩემ ქმარსაც.სამი დღე ოთახიდან არ გამოვსულვარ და ყველა გავაფრთხილე კატეგორიულად არავინ შემომიღოთ ოთახითქო.სამი დღე ცრემლი არ შემშრობია თვალზე,ან სად მქონდა ამდენი ცრემლი.მერე დავკარი ფეხი და ჩემებთან წავედი,იქაც ვერ ვძლებდი ბავშვების ხმები რომ მესმოდა.ვგიჟდები ჩემ ძმიშვილებზე მაგრამ იმ მომენტში ვერავის ვიტანდი.მეგონა დედასთან ვპოვებდი შვებას,მაგრამ აი ვერსად ვერ დავმშვიდდი.გავიდს დრო და ჩადგა ყველაფერი კალაპოტში.ყველა გავაფრთხილე სახლში რომ სიტყვა არ დაეძრათ ჩემთან ან ექიმზე ან რჩევებზე ,ან სუზმრებზე და ეგეთ რამეებზე.თუ გამოვიდოდი მდგომარეობიდან არ მეგონა.ყველაზე უსუსური,არასრულყოფილი ვიყავი მაშინ.თავის მოკვლაც კი მინდოდა,სახლიდან და ქმრის მიტოვება.ეს სახლი მეზიზღებოდა სადაც ვცხოვრობ.თებერვალში ისევ მომეშალა,მაგრამ ესეთი განცდა არ მქონდა,ჩვეულებრივ გავაანალიზე,თან ხეგეც დაბალი მქონდა და დიდად იმედიც არ მქონდა,მაგრამ აი მართლა ჩვეულებრივ შევხვდი ამ ამბავს.ეხლა ვეძებ ახალ ინფორმაციებს,დავეკონტაქტე ამერიკაში რამდენიმე იმუნოლოგს და რეპროდუქტოლოგს,ყველა ერთხმად ტანხმდება რომ მჭირდება ინტრალიპიდები,იმუნოგლობულინი და სხვა იმუნოთერაპია.ზუსტად ვიცი რომ დედა გავხდები აი შინაგანად რაღაც მკარნახობს.შენც და აქ ვინცაა ყველა გახდებით დედები.რომ არა ეს ფორუმი და აქაური გოგოები ალბათ ვერც გადავიტანდი შარშანდელ ზაფხულს.

თინი1990
აუცილებლად დაგვილაგდება, უბრალოდ, ძალიან რთული გზის გავლა გვიწევს დედობამდე და უნდა გავუძლოთ და დავითმინოთ.