forum.ge
reklama
FORUM.GE წესები  · დახმარება  · ძებნა  · წევრები  · კალენდარი  · ჩატი
reklama

Pages: (75) « პირველი ... 68 69 [70] 71 72 ... ბოლო »  ( გადავიდეთ პირველ წაუკითხავ წერილზე ) გამოხმაურება · ახალი თემა · ახალი გამოკითხვა

> ძველებური მუღამები VII, ყოველი დაფარული გაცხადდეს ...
guriaaa
Super Crazy Member


******
ჯგუფი: Members
წერილები: 9277
წევრი No.: 99487
რეგისტრ.: 10-September 09

გამოგზავნილია: 6 Dec 2018, 19:44  #53895112      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
QUOTE (Count Szegedi @ 27 Nov 2018, 05:09 )
ვეტცელის ლუდის ქარხანაში უმუშავია. ახლა ეგ თოფაძისაა, ხო?



yes.gif

user posted image

1870-იანი წლების დასაწყისში ფრიდრიხ ვეტცელმა თავის ძმასთან იოჰან კასპართან ერთად ლუდსახარში ქარხანა ააგო. ქარხანა დიდი მთავრის ქუჩაზე (Великокняжеская улица, ახლანდელი უზნაძის ქ.) მდებარეობდა. ის უშვებდა რამდენიმე დასახელების ლუდს - ვენურს, პილზენს, ექსპორტსა და მიუნხენურს. ვეტცელების ლუდი ოქროს მედლით დაჯილდოვდა 1901 წელს თბილისში გამართულ კავკასიის სოფლის მეურნეობისა და მრეწველობის საიუბილეო გამოფენაზე. ვეტცელები ასევე ფლობდნენ ლუდის რესტორანს, რომელიც მდებარეობდა რაისის სახერხ ქარხანასთან ახლოს.

user posted image

Хранение пива в жаркое время года, заставило задуматься и о способах его охлаждения. Подвалы уже не могли обеспечить необходимые объемы и температуру, холодильников тогда не было, так что единственным выходом был лед. Первым употреблять искусственный лед для хранения пива начал Ветцель. Поначалу, он покупал лед у Е.Земмеля, который впервые организовал его производство в Тифлисе. Очевидно, платить за лед Ветцелю показалось накладно и он организовал своё производство льда. Вслед за Фридрихом Ветцелем выпуск льда наладил Рихард Дитрих. ,, ЛЕД продается на пивоваренном заводе Дитриха. Ул.Дидубийская 2. Отпускается не менее 2- пудов.,, ,,Кавказ,,. 1906 г. № 226.


რაისის სახერხი სად იყო?

http://www.kazbegi.com/index.php?sec_id=74&lang_id=GEO

"ქარხნული წესით ლუდის დამზადება საქართველოში 1859 წელს სწორედ ამ ქარხანაში დაიწყო. ლუდის პირველი ქარხანა თბილისში დიდი მთავრის ქუჩაზე (ამჟამინდელი უზნაძის ქუჩა) გერმანელმა მეწარმემ ვენცელმა smile.gif დააარსა. სრული დატვირთვით ქარხანა 1881 წელს ამოქმედდა."

ვინც ააშენა ქარხანა მაგის გვარი არასწორად უწერია და ეს აფერისტობა გამართულად - "1994 წელს კომპანიამ "ყაზბეგი 1881" თბილისის ლუდის ქარხანა აუქციონზე შეიძინა. კომპანიის დამფუძნებელია გოგი თოფაძე. იმ დროისათვის ქარხანა პრაქტიკულად განადგურებული და გაძარცული იყო. "....

არადა კაპიკებში ჩაიგდო ხელში ამხელა ქონება...როგორც ყველა მაშინდელმა 'საქმოსანმა" და "კოოპერატივშიკმა"

ისიც ტყუილი ყოფილა ვეტცელის ლუდის ქარხანა რო პირველი იყო ტიფლისში...პირველი ლუდსახარში აუშენებია ზალცმანს და ვერ უმუშავია, და პირველი ლუდის ქარხანა გაუხსნია ოტო მადერას, რომელიც მხოლოდ შავ ლუდს აწარმოებდაო..

Судя по всему, от отсуствия пива тифлисцы особо не страдали, а вот немецкие переселенцы явно чувствовали дискомфорт. Привычного им напитка в Тифлисе не было, а значит надо было самим решать эту проблему. Первые небольшие пивоварни были устроены уже в 30-е годы 19 века. Их было всего 4, но пиво не выдержало конкуренции с вином и пивоварни закрылись. В 1832 году свою пивоварню открыл немецкий колонист Зальцман, но и его постигла неудача.
Однако, немцы не сдавались. В 1850 году открылся завод Отто Мадера, где варили исключительно черное пиво. Поначалу, оно было не высокого качества и его покупали , в основном, местные немцы.
Настоящим прорывом стало открытие в 1865 году пивоваренного завода Фридриха Карла (Каспар) Ветцеля, где варили ,,Баварское,, пиво. Дела пошли настолько хорошо, что уже через 3 года Ветцель построил новое большое каменное здание, выписал из Германии опытного мастера, который начал готовить превосходное пиво нескольких марок: Пильзенское, Черное, Мюнхенское, Юбилейное, Экспорт. Завод был построен на Воронцовской набережной.
Успех Ветцеля побудил и других заняться этим прибыльным делом и подряд два завода открыли Рихард Дитрих и Гутборд (спустя несколько лет, Гутборд продал свой завод Лордкипанидзе).

https://aidatiflis7.livejournal.com/19414.html

მოკლედ ამ შვავებს რო გრუზინების გავნითარებაში წვლილი აქვთ შეტანილი..ერთი დიდი ძეგლი კი ეკუთნით smile.gif


This post has been edited by guriaaa on 6 Dec 2018, 20:11


--------------------
No pasarán!
datberi
Super Member


****
ჯგუფი: Registered
წერილები: 845
წევრი No.: 20975
რეგისტრ.: 20-June 06

გამოგზავნილია: 7 Dec 2018, 00:18  #53896339      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
ვეტცელის შვილიშვილი
Ге́рберт Э́рнст Ба́кке (нем. Herbert Ernst Backe), (1 мая 1896 года, Батуми, Батумская область, Российская империя, — 6 апреля 1947 года, Нюрнберг, Бизония), государственный деятель Третьего рейха, статс-секретарь Имперского министерства продовольствия и сельского хозяйства (нем. Reichsministerium für Ernährung und Landwirtschaft) (октябрь 1933 года — 1 апреля 1944 года), рейхсминистр продовольствия и сельского хозяйства (23 мая 1942 года — 23 мая 1945 года (и. о. — 23 мая 1942 года — 1 апреля 1944 года), обергруппенфюрер СС (9 ноября 1942 года).
Происхождение. Ранние годы
Родился в семье немецкого колониста — предпринимателя Альбрехта Бакке, прусского лейтенанта резерва (в 1907 г. покончил с собой). Помимо Герберта в семье было ещё четверо детей — его брат и три сестры.

Мать, Луиза Ветцель, происходила из многодетной семьи швабских колонистов, перебравшихся на Кавказ ещё в XIX веке.

Дед по материнской линии — Фридрих Карл (Фридрих Каспарович) Ветцель, был владельцем пивоваренного завода в Тифлисе, известного своей продукцией на весь Кавказ. Кроме того, Фридрих Ветцель был гласным Тифлисской городской думы и уполномоченным Коджорской посадской думы[1].

После событий 1905—1907 гг. дела семьи пришли в упадок[2], однако мать Бакке вместе со своими братьями и сестрой сумела продолжить бизнес своего отца и на 1913 год числилась совладелицей пивоварни.

Герберт посещал немецкую церковную школу, а в 1905 году пошёл учиться в Тифлисскую гимназию, но в 1914 году в связи с началом Первой мировой войны вынужден был оставить учёбу. Из-за того, что отец Герберта был подданным Германии, во время Первой мировой войны Бакке в числе других немцев был интернирован в лагерь на Урале.

После освобождения в условиях начавшейся в России гражданской войны при посредничестве шведского Красного Креста Бакке смог выехать в Германию, где в 1919 г. смог завершить среднее образование и получить аттестат зрелости в Штеркраде. В это время работал дренажным рабочим, рабочим на патронном заводе, бухгалтером, чтобы содержать себя, больную мать, брата и сестёр.

В 1920-1923 годах учился в Гёттингенском университете по специальности «сельское хозяйство», в годы учёбы работал управляющим имением, на различных агрономических должностях. В 1923—1924 годах был помощником ректора Высшего технического училища в Ганновере, а с 1928 года арендовал в тех краях имение.

Становление политической карьеры
В 1922 году вступил в СА. 1 февраля 1925 года вступил в НСДАП (билет № 22 766), а затем в СС (билет № 87 882). В 1928 году избран членом ландтага Пруссии от НСДАП. Специализировался по аграрной политике.

В 1931—1933 годах Бакке был районным руководителем крестьянской организации НСДАП, отметился статьями в периодике, чем привлёк к себе внимание Рихарда Дарре, содействовавшего в дальнейшем его карьере. С 1 сентября 1933 года — заместитель начальника, а с 21 июня 1935 года — начальник Управления по вопросам поселения в Главном управлении СС по вопросам расы и поселения. Депутат рейхстага. Одновременно с октября 1933 года — статс-секретарь Имперского министерства продовольствия и сельского хозяйства.

В 1934 году выступил с призывом к германским крестьянам начать «Битву за продовольствие» (нем. Erzeugungsschlacht), с целью добиться полного обеспечения Германии собственным продовольствием. С 1936 года Бакке одновременно руководил вопросами продовольствия и сельского хозяйства в Управлении по 4-летнему плану. В 1937 году стал сенатором общества кайзера Вильгельма.

Один из руководителей Третьего рейха
С 1941 года — уполномоченный особого штаба «Ольденбург», созданного для организации ограбления оккупированных территорий СССР. Один из ближайших помощников Г. Геринга.

Из двенадцати приказов статс-секретаря Герберта Бакке по поведению немцев на востоке, от 1 июня 1941 года, следовало, что «лучше ошибочное решение, чем отсутствие решения» со стороны солдат вермахта в их действиях в России, «стране коррупции, доносов и низкопоклонства».

23 мая 1942 года Гитлер отстранил Р. В. Дарре от обязанностей рейхсминистра продовольствия и сельского хозяйства и поручил исполнять его обязанности Бакке. Официально назначен рейхсминистром 1 апреля 1944 года, тогда же заменил Р. В. Дарре на посту имперского руководителя крестьян (нем. Reichsbauerführer). На этих постах предпринимал попытки обеспечить бесперебойное снабжение Германии продовольствием. Для этого он спроектировал радикальную стратегию голода, направленную против гражданского населения на оккупированных советских территориях — план Бакке. Принимал участие в осуществлении планов Гитлера по германизации оккупированных территорий СССР.

Сохранил пост рейхсминистра во Фленсбургском правительстве Дёница — Шверин-Крозига.

Арест и суд
По свидетельству рейхсминистра вооружений Альберта Шпеера, Бакке исчез из Фленсбурга незадолго до ареста фленсбургского правительства. По слухам, он был арестован 15 мая 1945 г. и доставлен в штаб-квартиру Д. Эйзенхауэра.[3]

Предполагалось предать Бакке суду Американского военного трибунала по Делу Вильгельмштрассе, однако он повесился в камере нюрнбергской тюрьмы 6 апреля (по другим данным 7 апреля) 1947 года из опасения быть выданным Советскому Союзу.

https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B0%...%B5%D1%80%D1%82



--------------------
[COLOR=orange][SIZE=1][FONT=Courier]
GRIZLY07
Super Crazy Member +


*******
ჯგუფი: Members
წერილები: 10984
წევრი No.: 37833
რეგისტრ.: 7-July 07

გამოგზავნილია: 7 Dec 2018, 19:51  #53899733      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
ამ სტატიის წაკითხვის შემდეგ ცხადია რა სისულელეს ამბობს ვოვა გუცაევი, ჩემი გულისტვის რეალი მზად იყო ხუანიტო გაეშვაო. თუმცა წაკითხვის გარეშეც ცხადი იყო, რომ თავშიც კი არ მოუვიდოდათ ასეთი აზრი
https://www.sports.ru/tribuna/blogs/murovei/2270633.html
* * *
QUOTE
მინაევი

გუშინ გარდაცვლილა


--------------------
ბაგრამიანის ბატალიონის წევრებს მოვუტ*ან დედის მუტე*ი
guriaaa
Super Crazy Member


******
ჯგუფი: Members
წერილები: 9277
წევრი No.: 99487
რეგისტრ.: 10-September 09

გამოგზავნილია: 7 Dec 2018, 23:11  #53900516      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა

user posted image

ტიფლისელ ქალ კალათბურთელტა გუნდი, 1926 წელი, ბაქო

ისე ყველაზე ძლიერი ქართველი კალათბურთელი ქალი ვინ იყო?
ვარსკვლავი არ გვყავდა ვინმე?
Aleko_Okros-Ubneli
Super Member


****
ჯგუფი: Registered
წერილები: 381
წევრი No.: 139139
რეგისტრ.: 18-November 11

გამოგზავნილია: 7 Dec 2018, 23:29  #53900592      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
guriaaa
ალბათ ასიტაშვილი – ეგ გვყავდა ევროპის ჩემპიონი.
ისე ქველიძეც და გრიგორიანიც მაგრები იყვნენ როცა სპი ზედიზედ ორჯერ გახდა საკავშირო ვიცე–ჩემპიონი.
guriaaa
Super Crazy Member


******
ჯგუფი: Members
წერილები: 9277
წევრი No.: 99487
რეგისტრ.: 10-September 09

გამოგზავნილია: 7 Dec 2018, 23:43  #53900648      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
Aleko_Okros-Ubneli
მადლობა, 83 წლის ასაკში გარდაცვლილა.. 2015 წელს..
ევროპაზე დიდი არაფერი სტატისტიკა არ ჰქონია..თამაშების რაოდენობით და ქულებით სატადარიგოს ჰგავს
http://archive.fiba.com/pages/eng/fa/playe...omen/index.html
http://archive.fiba.com/pages/eng/fa/playe...omen/index.html

user posted image
user posted image

რა შესთავაზა ივ მონტანმა ალისა ასიტაშვილს და რით დააჯილდოვა ის ნიკიტა ხრუშჩოვმა

გიორგი გვახარია: დედაჩემი ალისა ასიტაშვილი კალათბურთში ძალიან ადრეულ ასაკში, სრულიად შემთხვევით აღმოჩნდა. მისი რამდენიმე მეგობარი დადიოდა კალათბურთზე და მათ შესთავაზეს დედას, ისიც მისულიყო. ომის შემდგომი პერიოდი 1946-1947 წლები იყო, დედა მაშინ სკოლაში სწავლობდა. შემდგომმა წლებმა აჩვენა, რომ მას კარგი სპორტული მონაცემები ჰქონდა, თუმცა სიმაღლით ნამდვილად არ გამოირჩეოდა. დედას სიმაღლე მეტრი და 70 სანტიმეტრი იყო. თამაშობდა გამთამაშებლის პოზიციაზე.

მისი გზა კალათბურთში წარმატებული აღმოჩნდა, კარიერა გუნდ „ტონოში” დაიწყო. ეს იყო თბილისის ნაკრები, რომელიც სკოლის მოსწავლეებისგან იყო დაკომპლექტებული. დედა ყველაზე ხშირად და ბედნიერად სწორედ „ტონოში” გატარებულ ოთხ წელს იხსენებდა. შემდეგ დედამ საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, გეოლოგიის ფაკულტეტზე ჩააბარა და „გეპეის” გუნდში გააგრძელა კალათბურთის თამაში, ეს გუნდი, პრაქტიკულად საქართველოს კალათბურთელ ქალთა ნაკრები იყო. დედა ერთხანს ამ ნაკრების კაპიტანიც გახლდათ.

საკავშირო ტურნირებზე დედა საბჭოთა კავშირის ნაკრების მაშინდელმა მწვრთნელმა, ლისოვმა შეამჩნია, რომელმაც დედა საბჭოთა კავშირის ნაკრებში მიიწვია. ამ ნაკრებთან ერთად დედა ორჯერ გახდა ევროპის ჩემპიონი, ჯერ ბელგრადში, შემდეგ პრაღაში. გახდა მსოფლიო სტუდენტური თამაშების მეორე ადგილის მფლობელი, ორჯერ ზედიზედ კი – საერთაშორისო ახალგაზრდული თამაშების გამარჯვებული. იმ პერიოდისთვის, როცა ჯერ ოლიმპიური თამაშები არ არსებობდა კალათბურთში, ეს ძალიან პრესტიჟული ტურნირი იყო. ქალ კალათბურთელებს ოლიმპიადაზე მონაწილეობის უფლება პირველად მოსკოვში მიეცათ, 1980 წლის ოლიმპიადაზე, დედა მაშინ კალათბურთს უკვე აღარ თამაშობდა. რაც შეეხება მსოფლიო ჩემპიონატს, 1961 წელს დედა ფეხმძიმედ იყო ჩემს ძმაზე, შესაბამისად, მან რიო-დე-ჟანეიროს მსოფლიო ჩემპიონატში მონაწილეობის მიღება ვერ შეძლო, სადაც საბჭოთა ნაკრები მსოფლიო ჩემპიონი გახდა.

– როგორც ვეტერანები ამბობენ, დედათქვენი იყო გამორჩეული სპორტსმენი საკალათბურთო მოედანზე. როგორი იყო მისი როლი საბჭოთა ნაკრების წარმატებებში?
– დედა ნამდვილად იყო საბჭოთა ნაკრების მთავარი ძალა. მას ძალიან უყვარდა კალათბურთი, განსაკუთრებული ემოციები ჰქონდა. მე მახსოვს, როცა მოსკოვში გამოძახებებზე მიდიოდა, ორ-სამთვიან შეკრებებზე, ის მოსკოვში საცხოვრებლად არ გადასულა. ბელგრადში, ევროპის ჩემპიონატზე დედამ პროფესიული კარიერის პიკს მიაღწია. მაშინ იუგოსლავიის ხელმძღვანელი ბროზ ტიტო იყო. იმ პერიოდში საბჭოთა კავშირს იუგოსლავიასთან მაინცდამაინც კარგი ურთიერთობა არ ჰქონდა. დედას, ისევე როგორც ნაკრების ყველა დანარჩენ წევრს, მიცემული ჰქონდა მკაცრი დირექტივა, რომ იუგოსლავიაში ზედმეტად არავის გასაუბრებოდნენ. ამ თამაშის შემდეგ დედა დააჯილდოეს წოდებით – „მის კალათბურთი”. გადასცეს ბროლის თასი, რომელსაც წარწერაც არ აქვს, იმის გამო რომ ვერ მოასწრეს – ნაკრები თამაშის დასრულებისთანავე გაემგზავრა აეროპორტში.

დედა ხშირად იხსენებდა პარიზში გამართულ შეხვედრას, როცა საბჭოთა კავშირის ნაკრები საფრანგეთის ნაკრებს ეთამაშებოდა. იმ თამაშზე საპატიო ლოჟაში ისხდნენ ივ მონტანი, სიმონა სენიორე და სხვა ცნობილი ფრანგი მსახიობები. ივ მონტანმა დედა თავის კოლეგასთან, ბალტიისპირელ კალათბურთელთან ერთად, მიიწვია საპატიო ლოჟაში. ძალიან სთხოვა, რომ დედა საღამოს გამართულ წვეულებაზე მისულიყო. დედამ და მისმა მეგობარმა, რა თქმა უნდა, ვერ შეძლეს წვეულებაზე წასვლა, რადგან „ურჩიეს”, რომ ჯობდა, შეხვედრაზე არ წასულიყვნენ. ასეთი ისტორიები დედას ბიოგრაფიაში საკმაოდ ბევრი იყო.

1956 წელს, როცა პრაღაში ევროპის ჩემპიონატი დამთავრდა, გაიმართა სიმბოლური თამაში, მსაჯებს და კალათბურთის მსოფლიო ფედერაციის წარმომადგენლებს შორის. მათ დედას და მის ერთ კოლეგას ამ თამაშის მსაჯობა ანდეს. შეხვედრის დაწყებამდე დედას გამბედაობისთვის ცოტაოდენი კონიაკი დაალევინეს და მოედანზე მეექვსე მოთამაშე შეიყვანეს. დედამ თურმე, სასტვენს ჩაბერა – ექვსნი ხართო, მოუწოდა ფედერაციის წარმომადგენლებს. თქვენ ცოტა ნასვამი ხართ და მეექვსე მოთამაშე გელანდებათო, ეხუმრებოდნენ თურმე (იცინის).

ხალხთა სპარტაკიადაზე საქართველოს კალათბურთის ნაკრები ყოველთვის მონაწილეობდა. ერთ-ერთი სპარტაკიადის დროს, როდესაც კომუნისტური პარტიის გენერალური მდივანი ხრუშჩოვი იყო, ყველა რესპუბლიკიდან თითო წარმომადგენელს უნდა მიერთმია ყვავილების თაიგული ლოჟაში მყოფი პოლიტბიუროს წევრებისთვის. საქართველოდან ეს მისია დედას დააკისრეს, თან უთხრეს: ყვავილები ხრუშჩოვს არ მისცეო. დედა პირველი წავიდა ლოჟისკენ, რომ ვინმე სხვა შეერჩია ყვავილების ადრესატად. დაუცდა ფეხი და დავარდა. სხვა ნაკრებების წარმომადგენლებმა ლამის ზედ გადაუარეს. როგორც ჩანს, ყველას ერთი დირექტივა ჰქონდა მიცემული, რადგან თურმე, პრეზიდიუმის მთელი შემადგენლობა ყვავილებით იდგა ლოჟაში, უყვავილებოდ მხოლოდ ხრუშჩოვი იყო დარჩენილი. თუმცა, ხრუშჩოვმა მაინც დაასაჩუქრა დედა საათით (იცინის).

– სპორტთან იყო დაკავშირებული მამათქვენიც, ცნობილი წყალბურთელი ნოდარ გვახარია. როგორი იყო ორი სპორტსმენის ცხოვრება ერთ ოჯახში?

– დედას და მამას განსაკუთრებული ურთიერთობა ჰქონდათ. ძალიან ერთგული ცოლ-ქმარი იყო. ერთად საინტერესო ცხოვრება გაატარეს. რატომღაც ამ ბოლო დროს მიავიწყდათ მამაჩემი, რომელიც გაცილებით მაღალი დონის სპორტსმენი იყო. მამა თამაშობდა მოსკოვის „დინამოში” და ერთხანს ცხოვრობდა კიდეც მოსკოვში. მამა დაბრუნდა თბილისში და 1956 წელს მელბურნში წავიდა ოლიმპიადაზე, როგორც თბილისის „დინამოს” კაპიტანი. გუნდი მესამე ადგილის მფლობელი გახდა. აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ მამა მონაწილეობდა იმ ლეგენდარულ შეხვედრაში, რომელიც შედგა მელბურნში საბჭოთა კავშირისა და უნგრეთის ნაკრებებს შორის. ეს იყო პერიოდი, როცა საბჭოთა კავშირის ჯარები და ტანკები შევიდა ბუდაპეშტში, რის გამოც მელბურნში ამ ორი ქვეყნის ნაკრებს შორის გამართული შეხვედრა უზომოდ დრამატული აღმოჩნდა. საბჭოთა კავშირის ნაკრებში თამაშობდა ორი ქართველი წყალბურთელი – პეტრე მშვენიერაძე და მამაჩემი. ეს იყო ისტორიული შეხვედრა, რომელიც დროზე ადრე შეწყდა უნგრელების გამარჯვებით, რადგან შეხვედრის დროს წყალბურთელთა შორის ჩხუბი ატყდა. აუზში წყალი სისხლით შეიღება. ამის შემდეგ საბჭოთა ნაკრები შეხვდა გერმანიის ნაკრებს, ეს თამაში საბჭოთა ნაკრების გამარჯვებით დასრულდა, რაშიც დიდი წვლილი მიუძღვოდა მამას, რომელმაც ცენტრიდან ორი ბურთი გაიტანა.

– როდის დაასრულა დედამ სპორტული კარიერა?

– დედა ადრე, 28 წლის ასაკში ჩამოშორდა კალათბურთს, მაშინ როცა კარიერაში პიკს მიაღწია. დედამ სამი შვილი გააჩინა და გახდა დიასახლისი – არაჩვეულებრივი დიასახლისი და მზრუნველი დედა იყო. მას ალბათ, ძალიან უჭირდა კალათბურთის გარეშე ცხოვრება, სპორტთან შელევა – დიდი სიამოვნებით უყურებდა წყალბურთს, ფეხბურთს, ჩოგბურთი უყვარდა ძალიან. კალათბურთმა მას ბევრი რამ მისცა, უპირველესად, იცხოვრა ძალიან საინტერესოდ. თუმცა, სახლშიც იყო ჩვეულებრივი ქალი, დედა და მეუღლე. მამა ცხოვრების ბოლომდე აქტიურად იყო ჩართული სპორტში. წყალბურთის თამაშს თავი დაანება 28 წლის ასაკში.

ამბობდა: სპორტსმენმა სპორტს თავი მაშინ უნდა დაანებოს, როცა ტაშს უკრავენ და არა მაშინ, როცა უსტვენენო. მამას შეეძლო, უფრო დიდხანს ეთამაშა წყალბურთი, უფრო მეტი წარმატებებისთვისაც მიეღწია. ამის შემდეგ მამა იყო როგორც საბჭოთა კავშირის ნაკრების, ასევე სპორტული კლუბის, „დინამოს” მწვრთნელი, შემდეგ კი – „დინამოს” საბჭოს თავმჯდომარე. მან თავისი ცხოვრების ბოლო წლები პარლამენტში გაატარა, განათლებისა და სპორტის კომიტეტში და ბოლომდე იყო ჩართული სპორტის განვითარებაში.

– შვილები გაჰყევით მშობლების გზას?

– სხვაგვარად გამორიცხული იყო, მეც და ჩემმა ძმამაც, ბავშვობიდან ცხოვრება სპორტს დავუკავშირეთ. მე წყალბურთსაც ვთამაშობდი, კალათბურთსაც, ცოტას ვცურავდი, ცოტას ჩოგბურთსაც ვთამაშობდი და თხილამურებზეც ვიდექი. მერე სამედიცინო ისტიტუტში ჩავაბარე და ჩემს პროფესიას გავყევი. ჩემმა ძმამ, დევიმ დიდ წარმატებებს მიაღწია წყალბურთში. ორჯერ იყო უნივერსიადის გამარჯვებული, ასევე, საბჭოთა კავშირის ნაკრების წევრი. სპორტის გარეშე ცხოვრება ჩვენთვის წარმოუდგენელი იყო.

2012

This post has been edited by guriaaa on 7 Dec 2018, 23:51
Count Szegedi
Crazy Member


*****
ჯგუფი: Registered
წერილები: 1779
წევრი No.: 53107
რეგისტრ.: 12-February 08

გამოგზავნილია: 8 Dec 2018, 00:14  #53900852      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
guriaaa
QUOTE
ძალიან კარგად ვიცნობ ჯონათანს, ჩემი ერთ-ერთი უფროსი იყო 2000-იან წლებში, მაშინ ძალიან ამბიციურ და პოპულარულ საფეხბურთო ონლაინ მედია Onefootball-ში, ლეო კირხის მედია იმპერიის ნაწილი იყო და სამწუხაროდ, 2002 წელს, Kirch Group-ის გაკოტრებამ ჩამოგვშალა, ისევე როგორც კირხის მთელი იმპერიაsmile.gif...

კავკასიის ბიურო მებარა თავიდან და ძაან მაგრად ვმუშაობდით, საქართველოს ჩემპის ტურის და ეროვნული, ახალგაზრდული ნაკრებების პირველი ლაივები ინტერნეტით ჩემი გაკეთებულია.. მაშინდელი მობილური ქსელით როგორ ვახერხებდი, დღესაც მიკვირს, ზოგიერთ კლუბს პრესამსახური საერთოდ არ ჰყავდა, ხან პრეზიდენტს ვურეკავდი, ხან მასაჟიტს, ხან ფეხბურთელს, ხან მძღოლს..

up.gif

QUOTE
ჯონათანი და მარქუსი მყავდა საქართვველოში სტუმრად, მაგარი დრო ვატარეთ...

ვილსონს აქვს კიდევ ერთი წიგნი Behind the Cuatain ჰქვია - მოგზაურობა აღმოსავლეთ ევროპულ ფეხბურთში
https://books.google.ge/books/about/Behind_...AAJ&redir_esc=y

იქ აქვს აღწერილი საქართველოში მოგზარობის ამბები, მშობლების, დედების სადღეგრძელოსთან ერთად როგორ დავლიე დედა დედოფლის სადღეგრძელოც lol.gif მაგარი მთვრალი ვიყავი, უმაგრესი დღე იყო

biggrin.gif ეგ წიგნი ადრე მაქვს წაკითხული, დეტალები აღარ მახსოვდა smile.gif

QUOTE
მიხიჩა უნახავთ თურმე ტრიბუნაზე, და ის ყველა შეკითხვის მერე იძახდა მე პრაფესიონალი ვარ.. პრაფესიონალი ვარ

პრაფესიონალია და ... smile.gif გალანდია, ჩეხასლავაკია, რამე..., ჯაიჩი დაუკეტავს, ბესტი არ გაუხარებია. მწვრთნელობის დროს იცოდა, როგორ შეეხამებინა ერთმანეთისთვის აგენის იგი და იგენის ოპიტი. ბოლოს უკვირდა, რატომ არ იდგა ძოძუაშვილი ფედერაციის გვერდით biggrin.gif

ისე, 1972 წლის ევროპის ჩემპიონატის სიმბოლურში იყო მიხიჩა. დაცვა გლიჯავდა: ძოძუაშვილი, ბეკენბაუერი, ხურცილავა, ბრაიტნერი smile.gif მთელ სიმბოლურში შვიდ გერმანელთან ორი ქართველი.

datberi
QUOTE
СССР (КЛУБЫ) 0 : 2ПОЛЬША(КЛУБЫ)

ამ თამაშზე უწერია მიშა კაკაბაძეს, როცა პირველი ნაკრები თამაშს წააგებდა, სახელს უცვლიდნენ და კლუბების ნაკრებს არქმევდნენო.

QUOTE
ამ 2 თამაშში ნაკრებს კაპიტნობდა ჩივაძე, მაგრამ პირველი ტაიმის შემდეგ ხდებოდა რამდენიმე ცვლილება, გადიოდა ჩივაძეხ, და შემოულებს შორის ორივეში იყ ყიფიანი ეტყობა ზემოთ რომ ფოტო დავდე, ყიფიანი კაპიტნის სამკლაურით ამ 2 თამაშიდანაა, დათო ნაკრებს კაპიტნობდა

ლურჯი ფორმა სელტასას კი ჰგავს ისე.

QUOTE
Ге́рберт Э́рнст Ба́кке

ვეტცელების შთამომავალი თუ იყო, არ ვიცოდი.

guriaaa
QUOTE
Рихард Дитрих. ,, ЛЕД продается на пивоваренном заводе Дитриха. Ул.Дидубийская 2

ეს მუშტაიდთან რომაა, ისაა. სტუდენტობის დროს მახსოვს, ამბობდნენ, მანდ დარაჯს თუ იცნობ, ბრინჯის ლუდს გაჩითავსო. სულ მიკვირდა, ბრინჯის ლუდი აქ საიდან-მეთქი და მერე სადღაც წავიკითხე, რომ ჯერ კიდევ დიტრიხის დროიდან ასხამდნენ მაგ სახარშში თურმე.

QUOTE
ქართველი კალათბურთელი ქალი

სულ ბოლოს მედეა მხეიძე მახსოვს, ახალგაზრდებში მგონი მსოფლიოს ჩემპიონი იყო.
datberi
Super Member


****
ჯგუფი: Registered
წერილები: 845
წევრი No.: 20975
რეგისტრ.: 20-June 06

გამოგზავნილია: 8 Dec 2018, 02:57  #53901443      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
GRIZLY07
QUOTE

QUOTE
მინაევი

გუშინ გარდაცვლილა


ვიკიპედიის თანახმად.
В первой половине 1980-х годов находился в продолжительных отношениях с актрисой Натальей Гундаревой[2].


3 დღის წინ კანევსკი გარდაიცვალა,
მანამდე მატვიენკო, წინა თვეში ბაზილევიჩი
როგორ მიყვნენ


Count Szegedi
QUOTE
ლურჯი ფორმა სელტასას კი ჰგავს ისე


მეც ეგ მგონია
QUOTE
სულ ბოლოს მედეა მხეიძე მახსოვს, ახალგაზრდებში მგონი მსოფლიოს ჩემპიონი იყო.


195 სმ იყო
ბოლოს ვნახე ლესელიძისა და დადიანის კუთხეში მერიის გვერდით ბანკში მუშაობდა 90-იანებში

და პირველად რომ ვნახე, 86 წელი იყო, ძაღლი მყავდა დობერმანი და იმას ვასეირნებდი, რამდენიმე თვის იყო
ათარბეგოვის ბოლოში ვიწრო კიბე ჩდის და გრიბოედოვის ქუჩასთან აერთიანებს, საკმაოდ სახიფათ ადგილი იყო მანდ, მამა სოკრატე ცხოვრობდა, და ის-ისაა უნდა გავიდეთ ამ ვიწრო კიბიდან, რომ მედეა მხეიძემ შემოუხვია, მე ჩემზე 10 სანტმეტრით მაღალი ქალი არ მყავდა ნანახი და მოულოდნელობისგან სახტად დავრჩი, მაგრამ ძაღლმა შიში ჭამა, დაეცა მუცელზე მოწყვეტილივით და აწკმუტუნდა )))))
guriaaa
Super Crazy Member


******
ჯგუფი: Members
წერილები: 9277
წევრი No.: 99487
რეგისტრ.: 10-September 09

გამოგზავნილია: 8 Dec 2018, 15:58  #53902933      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
QUOTE (Count Szegedi @ 8 Dec 2018, 00:14 )


1972 წლის ევროპის ჩემპიონატის სიმბოლურში იყო მიხიჩა. დაცვა გლიჯავდა: ძოძუაშვილი, ბეკენბაუერი, ხურცილავა, ბრაიტნერი smile.gif მთელ სიმბოლურში შვიდ გერმანელთან ორი ქართველი.


ისე სიმბოლურში ზეპ მაიერს რუდაკოვი რა პონტში ამჯობინეს?smile.gif
საკვალიფიკაციოზე სულ 2 გაუშვა და ფინალურ ეტაპზე 1..
მით უმეტეს ამოტენეს ფრიცებმა ფინალში ..კიდე 2-3 თავისუფლად შეეძლოთ შეეგდოთ



პაწე, "ცივი ომის" დროინდელ "ბალანსის" ამბავი ხო არაა ამ სიმბოლურშიც? smile.gif
dzuku71
Super Crazy Member


******
ჯგუფი: Members
წერილები: 8846
წევრი No.: 154805
რეგისტრ.: 5-October 12

გამოგზავნილია: 8 Dec 2018, 15:58  #53902934      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
datberi
QUOTE
195 სმ იყო
ბოლოს ვნახე ლესელიძისა და დადიანის კუთხეში მერიის გვერდით ბანკში მუშაობდა 90-იანებში

და პირველად რომ ვნახე, 86 წელი იყო, ძაღლი მყავდა დობერმანი და იმას ვასეირნებდი, რამდენიმე თვის იყო
ათარბეგოვის ბოლოში ვიწრო კიბე ჩდის და გრიბოედოვის ქუჩასთან აერთიანებს, საკმაოდ სახიფათ ადგილი იყო მანდ, მამა სოკრატე ცხოვრობდა, და ის-ისაა უნდა გავიდეთ ამ ვიწრო კიბიდან, რომ მედეა მხეიძემ შემოუხვია, მე ჩემზე 10 სანტმეტრით მაღალი ქალი არ მყავდა ნანახი და მოულოდნელობისგან სახტად დავრჩი, მაგრამ ძაღლმა შიში ჭამა, დაეცა მუცელზე მოწყვეტილივით და აწკმუტუნდა )))))

90-იანების დასაწყისში გეპეის გოგონათა გუნდში ორი გოგო ყავდათ 2 მეტრზე მაღალი


--------------------
"სოხუმი არასოდეს არ ყოფილა ქართული" -მიხეილ სააკაშვილი
"არ გვეგონა, რომ რუსეთი სამხედრო ავიაციას გამოიყენებდა! მაგათ რომ თვითმფრინავებით არ დავებომბეთ, ჩვენ მოვიგებდით!" - კეზერა.
"მთელი ფორუმის ვაჟკაცობა რომ დადო ნეკით გადაწონის მიშას ვაჟკაცობა."-axalirevolucia
datberi
Super Member


****
ჯგუფი: Registered
წერილები: 845
წევრი No.: 20975
რეგისტრ.: 20-June 06

გამოგზავნილია: 8 Dec 2018, 16:13  #53902997      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა

dzuku71


QUOTE
90-იანების დასაწყისში გეპეის გოგონათა გუნდში ორი გოგო ყავდათ 2 მეტრზე მაღალი


არა და კაცებში არ გვყავდა 2 მეტრზე მაღალი კაცი - ბოროდაჩოვი, მილოვიდოვი, მარჩენკო და ქუთაისელი დერიუგინი biggrin.gif
dzuku71
Super Crazy Member


******
ჯგუფი: Members
წერილები: 8846
წევრი No.: 154805
რეგისტრ.: 5-October 12

გამოგზავნილია: 8 Dec 2018, 19:16  #53903841      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
datberi
QUOTE
90-იანების დასაწყისში გეპეის გოგონათა გუნდში ორი გოგო ყავდათ 2 მეტრზე მაღალი


არა და კაცებში არ გვყავდა 2 მეტრზე მაღალი კაცი - ბოროდაჩოვი, მილოვიდოვი, მარჩენკო და ქუთაისელი დერიუგინი 

90-იანებში წამოვიდა მაღალი თაობა : სტეფანია,ბერძენიშვილი,უგრეხელიძე,ნაცვლიშვილი.........80=იანები კატასტროფა იყო 202 -იანი ოპოშნიანის იმედად ვიყავით ფარქვეშ

This post has been edited by dzuku71 on 8 Dec 2018, 19:55
guriaaa
Super Crazy Member


******
ჯგუფი: Members
წერილები: 9277
წევრი No.: 99487
რეგისტრ.: 10-September 09

გამოგზავნილია: 8 Dec 2018, 21:18  #53904508      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
QUOTE (datberi @ 8 Dec 2018, 02:57 )

QUOTE
სულ ბოლოს მედეა მხეიძე მახსოვს, ახალგაზრდებში მგონი მსოფლიოს ჩემპიონი იყო.


195 სმ იყო
ბოლოს ვნახე ლესელიძისა და დადიანის კუთხეში მერიის გვერდით ბანკში მუშაობდა 90-იანებში


ქმართან ერთად, "ქუთაისის" მწვრთნელი იყო სუპერლიგაში..თან კაი ხანი...თასიც მოაგებინა ქუთაისს..

ისე მრავალფენოვანი კარიერა კი ჰქონია

user posted image

"კალათბურთის თამაში თბილისის “ნორჩ დინამოელში” ტალიტა ჩერმაკიანთან დავიწყე. ბავშვობაში ჩემი დამრიგებლები გივი ჩახავა და გარი არუთინოვიც იყვნენ, რომელთა ხელმძღვანელობითაც საკავშირო მოსწავლეთა სპარტაკიადებზე ვიასპარეზე. მითამაშია საბჭოთა კავშირის ახალგაზრდულ და ხალხთა სპარტაკიადებზეც.

16 და 18 წლამდელ გოგონათა საკავშირო ნაკრების შემადგენლობაში ორჯერ ევროპის ჩემპიონი გავხდი (ტურნირები იუგოსლავიასა და ბულგარეთში ჩატარდა), 1989-ში კი ბილბაოში გამართულ ახალგაზრდულ (U-20) მუნდიალზე ოქროს მედალი მოვიპოვე. საბჭოთა კავშირის ოლიმპიური ნაკრების კანდიდატი ვიყავი, მაგრამ თანამეგობრობის გუნდის რიგებში თამაშმა არ მომიწია.
საქართველოში საკავშირო ჩემპიონატის პირველ ლიგაში, “გპი”-ს გუნდში ვთამაშობდი.

1991 წელს კი საბერძნეთს მივაშურე. კალამარიას “აპოლონში” 1996 წლამდე ვიასპარეზე და გუნდთან ერთად ელადელთა ჩემპიონიც და თასის მფლობელიც არაერთხელ გავხდი. 1996-98 წლებში კალათბურთს ჩამოშორებული ვიყავი, შემდეგ კი საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში ავსტრიაში ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევ ტურნირში ვითამაშე.

საკლუბო დონეზე გამოსვლა საბერძნეთში განვაახლე, ამჯერად სალონიკის “მენტის” შემადგენლობაში. ამ გუნდთან ერთად ქვეყნის თასი ავიღეთ, ჩემპიონატში კი ვერცხლის მედალი დავიმსახურეთ. შემდეგ იყო თურქეთი. ხმელთაშუა ზღვის სანაპირო ქალაქ ჯეიჰანის “ბოტაშის” რიგებში გამოსვლისას “საკალათბურთო ჰეთ თრიკი” შევასრულეთ – ჩემპიონობასა და თასს, პრეზიდენტის (სუპერთასის) თასზე გამარჯვებაც მივაყოლეთ.

კარიერა ისრაელში განვაგრძე, სადაც ტრავმა მივიღე. ვითამაშე რუსეთშიც. ნოვოსიბირსკის “დინამოსთან” ერთად ბრინჯაოს მედალოსანი გავხდი, დავბრუნდი “ბოტაშში” და ტრავმის გამო კარიერის დასრულება მომიწია."

საბერძნეთის ნაკრებში თამაშშზე უარი ვთქვიო - "Я успешно выступала за греческий клуб "Аполлон" в чемпионате и Кубке, тренеры сборной Греции предложили мне принять гражданство страны /бабушка Медеи по материнской линии гречанка-прим./ и выступать за сборную Греции как в чемпионатах Европы и мира, так и в будущих Олимпийских играх" "поблагодарила за предложение играть за сборную Греции, но отказалась, т.к. хотела выступать за сборную Грузии".



GRIZLY07
Super Crazy Member +


*******
ჯგუფი: Members
წერილები: 10984
წევრი No.: 37833
რეგისტრ.: 7-July 07

გამოგზავნილია: 9 Dec 2018, 01:18  #53905789      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
guriaaa
QUOTE
ისე სიმბოლურში ზეპ მაიერს რუდაკოვი რა პონტში ამჯობინეს?

გერმანიას სუპერნაკრები ჰყავდა და მაიერს დიდი ჯაფა არ ადგა. რუდაკოვმა ნახევარფინალსი ბოლოსკენ პენალტი აუღო უნგრელებს და ანგარიში არ გააქვითინა. ალბათ ეს იყო მიზეზი
Count Szegedi
Crazy Member


*****
ჯგუფი: Registered
წერილები: 1779
წევრი No.: 53107
რეგისტრ.: 12-February 08

გამოგზავნილია: 9 Dec 2018, 02:24  #53905978      · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი · ელფოსტა
QUOTE
მინაევი

ამ კაცის თამაში თან მახსოვს და თან არა smile.gif. პრინციპში, მარტო ის მახსოვს, ბოლო წუთზე რომ გაგვითანაბრა 78-ში. ეტყობა რამით გამორჩეული არ იყო, ან მე არ ვაქცევდი ყურადღებას.

guriaaa
QUOTE
ალისა ასიტაშვილი

გვახარიას ცოლი თუ იყო, არ ვიცოდი.

QUOTE
ისე სიმბოლურში ზეპ მაიერს რუდაკოვი რა პონტში ამჯობინეს?

შეიძლება მაიერს საქმე არ ჰქონდა და მაგიტომ smile.gif. ანდაც დააბალანსეს, რა ვიცი. ისე, ფინალში კი ყლაპა რუდაკოვმა რამდენჯერმე.

datberi
QUOTE
კანევსკი

ამას რომ უთხრეს, იზრაილევიჩი ძალიან არასაბჭოთა მამის სახელია და უნდა გადაიკეთოო, ადგა და ილიჩი დაირქვა smile.gif.

ებრაელები სსრკ ნაკრებში სხვა ვინ გახსოვთ? გინდა ფეხბურთში, გინდა სხვა ბურთიან სახეობებში?

QUOTE
მატვიენკო

რაც ფეხბურთის ყურება დავიწყე და კიევის თამაში იყო, მატვიენკო, ფომენკო, რეშკო სულ ერთად მესმოდა.

QUOTE
მე ჩემზე 10 სანტმეტრით მაღალი ქალი არ მყავდა ნანახი და მოულოდნელობისგან სახტად დავრჩი, მაგრამ ძაღლმა შიში ჭამა, დაეცა მუცელზე მოწყვეტილივით და აწკმუტუნდა

biggrin.gif

guriaaa
მხეიძეს კარგა ხანი უთამაშია, მასე დიდხანს არ მახსოვდა.

ქალთა საკალათბურთო ნაკრები გვყავს ისე? ან ასაკობრივები?
0 წევრი ათვალიერებს ამ თემას (0 სტუმარი და 0 უჩინარი წევრი)
0 წევრი:
Topic Options Pages: (75) « პირველი ... 68 69 [70] 71 72 ... ბოლო » გამოხმაურება · ახალი თემა · ახალი გამოკითხვა

 



ფორუმის სერვერების განთავსებას და ინტერნეტთან კავშირს უზრუნველყოფს: CLOUD9
[ Script Execution time: 0.0582 ]   [ 13 queries used ]   [ GZIP Disabled ]