ფარა?

ერთხელ პატარა ბეკეკას
დასცხა და წყალი მოსწყურდა,
მდინარის პირას მიადგა,
წყურვილის მოკვლა რომ ჰსურდა.

თურმე იმავ დროს მახლობლად,
საჭირბოროტოდ კრავისა,
დაძუნძულებდა პირღია
მგელი, მსურველი ავისა.

უეცრად სუნი რომ ეცა,
რადგანც ჩიჩია უყვარდა,
გამოიგონა შარები
და საცოდავ კრავს მივარდა.

შემოუძახა: „შე, ბრიყვო!
აქ როგორა სვამ წყალსაო,
რომ აღარ დასდევ კანონებს
და აღარც სამართალსაო?

ჩაგიდგამს წინა ფეხები,
შიგ ჰყოფ ტუჩს უწმინდურსაო!
წყალს მიმღვრევ, აღარად მაგდებ,
აღარც კი იბერტყ ყურსაო!“

- „რა ბრძანებაა, ბატონო,
რას მერჩით მე საწყალსაო?
თქვენ ზევითა ხართ – მე ქვევით,
როგორ აგიმღვრევთ წყალსაო?“

- „მაშ, მე ვსტყუიო? გაჩუმდი!
ნუ წაგიგდია ენაო!
შარშანწინდელიც კი მახსოვს
შენგან ბრიყვული წყენაო!“

- „ჯერ ერთი წლისაც არა ვარ,
შარშანწინ როგორ მნახეო?“
- „მაშ, ძმა ყოფილა ის შენი,
მიტომ მიგიგავს სახეო!“

- „არც ძმა მყავს, ჩემო ხელმწიფევ,
ტყვილა რადა მდებთ ბრალსაო?“
- „შენი მოგვარე ხომ იყო?
გადახდა უნდა ვალსაო!

მომწყინდა შენი ბღავილი,
ხმა ჩაიკმინდე ჩქარაო!
შენი ჩაკვრეხა რომ მნებავს,
მიზეზად ისიც კმარაო!“

უთხრა და ზურგზედ მოიდვა,
ტყეში წაიღო საწყალი.
დიდ კაცთან პატარა კაცსა
როდის გასვლია მართალი?


ეს იგავი ყოველთვის აქტუალური იქნება, მართლაც რომ დრონი მეფობენ არა მეფენი.
ერთ რამეს მინდა დაუკვირდეთ, ცოტა ხანი მგლის პოზიციიდან გამოდით, როგორ ფიქრობთ, მგელი გრძნობს სინდისის ქეჯნას? ანდა როცა თქვენ მიირთმევთ ბატკნის ხორცს, თქვენ გრძნობთ სინანულს?
ეს ცხოვრება ბრძოლაა, ბრძოლა გადარჩენისათვის, სინანული, თანაგრძნობა, პატივისცემა, დათმობა და სამართლიანობაც (ადამიანთა ცივილიზაციის გაგებით) არის ირიბი გრძნობები, შედეგობრივი შეგრძნებები. ისინი გამომდინარეობენ გარკვეულ პირობებში გარკვეული შეგრძნებებიდან და არ წარმოიშვებიან თავისთავად.
ბატკნისადმი სინანული თავისთავად არ ჩნდება.
თუ ბატკანმა დაკვლის წინ ცოტა იბღავლა, ეს ემოციურად არაა საკმარისი ადმიანისათვის რომ აცრემლებულმა ამის შემდეგ არასოდეს დაკლას ბატკანი.
მაგრამ თუ ბატკნები გართიანდნენ არასამთავრობო ორგანიზაციაში - "ხელები შორს ბატკნებისაგან" და მოაწყვეს მანიფესტაცია, მაშინ ადამიანი დაფიქრდება, თუ შექმნიან ტელევიზიას, გამოუშვებენ გაზეთებს, შექმნიან პარტიას, გადაიბირებენ ადამიანებს თავის პარტიაში, მაშინ შეიძლება ადამიანთა საზოგადოებაში გაჩნდეს ახალი მორალური დოგმა - ბატკნის ჭამა ცუდია იმიტომ რომ ბატკანი ცოდოა.
ეს ყველაფერი არის ჰიპერბოლიზაცია. ცხადია ეს მოდელი 1-1ზე ცხვორებაში ვერ გადავა, უბრალოდ მაგალითის სახით მოვიყვანე, მოდელის ასახსნელად.
საზოგადოების წევრებს ხელისუფლება ეპყრობა როგორც ცხვრებს თუ მათგან ბღავილის მეტი არაფერი არ ისმის.
დრო და დრო მიკნავლებული "არა" ხელისუფლებას ჩაესმის როგორც ტკბილი "კი, კი, არ გაჩერდე!"
ხელისუფლება არის მგლის კომპლექსის მსხვერპლი, ხოლო საზოგადოება ცხვრის კომპლექსის მსხვერპლი.
თუ საზოგადოება დაძლევს ცხვრის კომპლექსს, ხელისუფლება განთავისუფლდება მგლის კომპლექსისაგან. თავის მხრივ ეს ორივე მხარისათვის მომგებიანი იქნება.

მოკლედ ძალიან ბევრის წერა შეიძლება მარა მინდა რომ კონკრეტული ვიყო.
რა უნდა გაკეთდეს?
საზოგაოებამ უნდა გამოიყენოს ყველა, მის ხელთ არსებული, ბერკეტი.
ყველაზე აქტიურად უნდა იქნეს გამოყენებული არჩევნების ბერკეტი, რადგან ეს ხაფანგი რომელიც გათვლილია ცხვრებზე, უნდა გადავაწყოთ და მოვმართოთ მგლის ფეხის ზომაზე.
ცხვრის პოზიცია - არ წავალ არჩევნებზე, მაინც იმას აირჩვენ ვინც უნდათ,
ანდა - ამაზე უკეთესი მაინც არავინაა, შეჩვეულ მგელს შეუჩვეველი ცხვარი ჯობიაო.
არადა გამოსავალი ყოველთვის არსებობს, სტრატეგია ძალიან მარტივია.
თუ არის საკადრისი კანდიდატი, მიეცით ხმა მას.
თუ არაა ასეთი, მიეცით ხმა ვისაც გინდათ გარდა მმართველი ძალისა, რათა მოხდეს ძალათა გადანაწილება. ვერანაერი გაყალბება და მანიპულაცია, ვერანაერი საარჩევნო კომისიები ვერ უშველის ხელისუფლებას თავი დააღწიოს საზოგადოების ურთიერთშეთანხმებულ ქმედებას არჩევნებზე.
თუ ხელისუფლება საზოგადოებას ფარად აქცევს, საზოგადოებამ ხელისუფლება უნდა გადაანაწილოს. ამ დროს ეცემა ხელისუფლების ეფექტურობა მაგრამ ლაპარაკია გადარჩენაზე, ყოფნა არ ყოფნაზე. ნაკლებად ეფექტური ხელისუფლება ჯობია მგლების ხროვას.

მითხარით, ვისაც არ მოგწონთ დღევანდელი ხელისუფლება, განა არის გამოსავალი სახლში ჯდობა და შინაბერა დედაბერივით წუწუნი?
ფარა ვართ?

შეგიძლიათ წარმოთქვათ "ხიანჭკუტი" უკუღმა?
იტუკჭნიახ
ძაან მაგრა ჟღერს



მაპატიეთ


ხიანჭკუტი

კი

This post has been edited by ი ს ტ ე რ ი კ ა on 10 Jul 2007, 10:31

ი ს ტ ე რ ი კ ა

უკაცრავად, თქვენ ცინიკოსი პროფესიით ხართ თუ მოწოდებით?
ისე თემა ხელისუფლების ფანებს არ ეხება, მათგან ახალს და საინტერესოს ალბათ ვერაფერსმ ოვისმენთ, გარდა

ი ს ტ ე რ ი კ ა

იტუკჭნაიხ და არა იტუკჭნიახ

ხიანჭკუტი

ჩემი პროფესია ჩემი მოწოდებაა, ხოლო პირველი არ გამორიცხავს ცინიზმს, ეს უკანასკნელი კი ჩემი მოწოდებააცაა და პროფესიაც

მე ვარ ხელისუფლების ფანი?



მე ის უბრალოდ მიყვარს
* * *
Sharky

ისღა დამრჩენია, სასმელს მივეცე

ხიანჭკუტი

ისე კოხტად უშველის, როგორც დაგიბარებია. ვერ წარმოიდგენ, როგორი ადვილია შედეგების გაყალბება, განსაკუთრებით იმ პირობებში, როცა ყველა დონის კომისიაში მხოლოდ ხელისუფლების ინტერესების დამცველები არიან.

ამიტომ არჩევნებამდეა საჭირო აქტიურობა - აბსოლუტურად დემორალიზებულები და გაკოტრებულები უნდა იყვნენ ეს ნაბიჭვრები არჩევნებამდე, დედა აღარ უნდა ჰყავდეთ, ყოველ ფეხის ნაბიჯზე ყველა პირში უნდა აფურთხებდეს ამ ნაგვებს - სხვანაირად მინიმუმ კიდევ ხუთწლიანი გრიმიტი ამ თახსირებისა გარანტირებულია.
მაგრამ უბედურება ისაა, რომ ოპოზიციაც პაგალოვნად დისკრედიტირებულია - ზვიადისტებით დაწყეული, რესპ-კონსერვებითა თუ "სახალხო ფორუმებითა" და შალიკისტებით დამთავრებული.
ნაცნაბიჭვრებიც მაგით სარგებლობენ.

აბსოლუტურად ახალი ხალხი და აბსოლუტურად ახალი მიდგომებია საჭირო, ძალიან დიდ ფულთან ერთად.

moazrovne
ახალი, ძველი, ყველა ძალა უნდა იქნას გამოყენებული.
აქ მიდის ბრძოლა გადარჩენისათვის და არა გასართობი გასეირნება.
აქტიურობა საჭიროა არჩევნებადმეც და არჩევნების მერეც.
ხელისუფლება თვლის რომ საზოგადოება ფარაა, რომ მას თხა ჭირდება წინამძროლად რომ არ აირიოს.
საზოგადოება თუ ფარა არაა უნდა შეძლოს გაერთიანება იდეის გარშემო და არა თხის გარშემო.
სანამ ვეძებთ თხებს, მანამ მიქნებით ფარა.
თუ არ გვინდა ვიყოთ ფარა, თავი უნდა დავანებოთ თხებს, ყველანაერ თხებს, დისკრედიტებულებს და არადისკრედიტებულებს, ძველებს და ახლებს, ჭკვიანებს და შტერებს.

კეზერას და ბოკერიას სიდედრები რომ პარიზში და სტრასბურგში დასეირნობენ ეს უფრო საინტერესოა ხო?
მართლა ფარა ვართ?
აბა დაიძახეთ ბეეეეეეე

არ მესმის, რატომ არ უნდა დასეირნობდნენ კეზერას და ბოკერიას სიდედრები პარიზში.
რა, უკაცრავად და, ძიშოვი სოციოალ-დემოკრატიული ფრაზებია?

ი ს ტ ე რ ი კ ა
უნდა დასეირნობდნენ სადაც უნდათ და რამდენიც უნდათ (ოღონდ საკუთარი და არა სახელმწიფო ხაზნის ხარჯებით), მარა ასე თუ ისე, ეს ბევრად ნაკლებად მნიშვნელოვანია ვიდრე ქვეყნის მომავალი და სწორედაც რომ იაფასიანი პროლეტარული მიდგომა უნდა ამოიძირკვოს ჩვენი აწყმოდან, ვისაც აქვს იმან უნდა ხარჯოს.
მთავარია არ მოიპაროს.
რომ არ მოიპაროს ქვეყანა უნდა გავდეს ქვეყანას.
ქვეყანა რომ გავდეს ქვეყანას, ცხვრებით არ უნდა იყოს დასახლებული და ვიღაც პარლამენტარის სამკურნალოდ დახარულ რამდენიმე ათასსე კი არ უნდა აბღავლდეს, არამედ იმაზე თუ რამ გამოიწვია ის რომ ასეთი ხალხი მოხვდა პარლამენტში და რატომ აქვთ მათ დაუსჯელობის შეგრძნება.

Нам в принципе по йух где они гуляют и кому раздвигают. Просто у нас подозрение, что вчерашние доярки в Барселоне за счет моих родителей- нищих пенсионеров. А так конечно, я не против…


* * *
P/

Буквально тут на форуме было замечено одно однокопытное млекопитающее, давно знакомое, чья бурная деятельность в парламенте привело к необходимости лечение его за рубежом. За наш подчеркиваю, счет. Гнида.
Наш парламент напоминать старые пляски с бубном вокруг лоха с баблом.

მაინც ამოვთხრი.
ნიშადურის სპირტის დიდი პარტია ჭირდება საქართველოს ...

თხა ნაპოვნია და ფარას ის მოსწონს

Jebrail

ცირკი იმაშია რომ იძახიან რომ არ მოგვწონს მარა მაინც მიყვებიან ცხვრებივით, ბეეე-ბეეე, ინერციით, აბა სხვა თხა არააო და რა ვქნათო ბეეე-ბეეე, ამაზე უკეთეს თხას ალბათ არ ვიმსახურებთო ბეეეე-ბეეე
მიდიან და ძოვენ , მერე რა რომ თხა ნაპრალ-ნაპრალ დადის და ბევრი ცხვარი გადაიჩეხა, თხა მედიდურად ამბობს - ლეს რუბიატ - შებკი ლეტიატ-ო, მააშ.
ხოდა - ბეეეე-ბეეე
აი როცა თხების ძებნას გადავეჩვევით მაშინ იქნება ჩვენი საშველი.

ააა ბატონო ესეც ჩვენ ვართ