სინათლე

ადრე თვლიდნენ რომ სინათლე იყო ტალღა რასაც ამტკიცებდნენ double slit ექსპერიმენტთ, შედეგი რომელსაც ექსპერიმენტი აძლევდათ შეიძლება ყოფილიყო მხოლოდ ტალღის ეფექტით გამოწვეული
შემდეგ დააკვირდნენ ახლოდან და აღმოაჩინეს რომ ნაწილაკი იყო რის შემდეგაც გამოიტანეს დასკვნა რომ სინათლე გრძნობდა დაკვირვებას და ამის მიხედვით იცვლებოდა

მაგრამ მე ასეთი კითხვა მაქვს, რატომ არ შეიძლება სინათლე იყოს ნაწილაკი რომელიც მოძრაობის დროს წარმოქმნის ტალღას? ისევე როგორც წყალში გასროლილმა ტყვიამ შეიძლება წარმოქმნას
ტალღები ცვლიან ნაწილაკების მიმართულებას და ამიტომ ვიღებთ ექსპერიმენტში ასეთ შედეგს
თითქოს ასე მარტივად იხსნება ყველაფერი მაგრამ აქამდეც ხომ მოიფიქრებდნენ ამას?
რაშია პრობლემა?

ეს "თეორია" ორი ჭრილის ექსპერიმენტს რანაირად ხსნის? ნაწილაკზე დაკვირვება ინტერფერენციას რანაირად აქრობს?

Dirac

ეს იმას პასუხობს ტალღაა სინათლე თუ ნაწილაკი
დაკვირვების დროს შეიძლება რაღაც იცვლება რაც ტალღების წარმოქმნას ხელს უშლის

tyvia

არაფერს არ პასუხობს. მე ვცდილობ რამე აზრიანი დავინახო ამაში.

გამოდის რომ ნაწილაკი მუდმივად ტალღებს ასხივებს. ორ ღარის/ჭრილის ექსპერიმენტის დროს როცა ნაწილაკის საკუთარ თავთან დიფრაქცია ხდება, რომელ ტალღებს შორის ხდება დიფრაქცია? შენ ამტიკებ რომ ნაწილაკი ჩვეულებრივი კლასიკური ნაწილაკია, ანუ ნაწილაკმა ერთ ნახვრეტში გაიარა. გამოდის რომ დიფრაქცია ხდება ნაწილაკის ნახვრეტში გასვლის მომენტში გამოსხივებულ ტალღას და მანამდე გამოსხივებულ ტალღას შორის (რომელიც მეორე ნახვრეტში გავიდა). ეს არ მოგცემს დიფრაქციას. ასევე ტალღის გამოსხივებისას ნაწილაკი ენერგიას რატომ არ კარგავს?

Dirac

კი არ ვამტკიცებ კითხვას ვსვამ ასე ხომ არ არის მეთქი

ნაწილაკის ტალღა (თუ არსებობს) რა არის ჯერ ესაა გასარკვევი
გამოსხივებული ენერგია თუ სივრცის გაჭრით წარმოქმნილი ველი

ასეთი რაღაც არ შეიძლება რომ ნაწილაკი წარმოქმნიდეს ტალღას და მოძრაობაში კარგავდეს ენერგიას რის შედეგადაც საკუთარი ტალღის ზეგავლენის ქვეშ ექცეოდეს და ამიტომ იცვლიდეს მიმართულებას?
* * *
ან არ კარგავდეს ენერგიას მაგრამ არათანაბრად მოძრაობდეს, ზოგჯერ აკლდებოდეს სიჩქარე და ზოგჯერ ემატებოდეს მაგრამ სხვაობა ისე ცოტა იყოს რომ ვერ ვამჩნევდეთ
შენელების დროს თავისივე წარმოქმნილი ტალღა ეწეოდეს რომელიც ხვრელებში გაიყო და მიმართულებას უცვლიდეს

This post has been edited by tyvia on 3 Dec 2023, 18:39

წესით სინათლე ტალღაა და არა ნაწილაკი, მაგრამ ტალღას ხომ გარემო ჭირდება და ეს გარემო რა ჯანდაბაა? სივრცე რომელიც ტალღურად იცვლება?

ჭკვიან

სინათლე ნაწილაკების ერთობლიობაა, რომელთაც ფოტონები ჰქვია. მას გასავრცელებლად გარემო არ სჭირდება. ეს პრობლემა ასე გადაწყვიტა აინშტაინმა, 120 წლის წინ და როგორც შედეგი დაიბადა ფარდობითობის სპეციალური თეორია
ანუ, აქედან გამომდინარე შენ ფიზიკოსი არ ხარ, რადგან ასე სვამ საკითხს, და თუ შენი პოსტების რაოდენობას შევხედავთ, აქ შემოდიხართ, რომ ყოველგვარ სისულელზე პოსტები დააგროვოთ, რომ მერე პოლიტიკაში გადახვიდეთ?

This post has been edited by graviton on 9 Jun 2024, 01:05

სივრცე ხომ ჭირდება? ხოდა ეგ არის გარემო.

ჭკვიან

სივრცე არაა გარემო. მაგრამ ერთი წუთით რომ წარმოვიდგინოთ როგორც გარემო, მაშინ შენი ზედა პოსტის მიხედვით სინათლე უნდა იყოს ამ გარემოს ტალღური ცვლილება... როგორც ტალღა წყლის ზედაპირზე..., რომელიც არაა მატერია...
მაგრამ სინათლის ფოტონები მატერიაა და არა სივრცის ტალღური ცვლილება... ეს პრობლემა საუკუნის წინ გადაწყვიტეს...

მეორე საკითხია... გრავიტაცია. აინშტაინის თანახმად გრავიტაცია არ არის პოტენციალური ურთიერთქმედება, ის არის სწორედ სივრცის გამრუდება... და გრავიტაციული ტალღა ამ სივრცის გამრუდების პულსირების გავრცელებაა...

This post has been edited by graviton on 15 Jun 2024, 03:22

წესით ტალღა მოდულირებული გარემოა წყალი იქნება თუ ფოტონების ნაკადი.

eniqsi

კი სწორია, მაგრამ ჩვენ ფოტონის სტრუქტურაზე ვლაპარაკობთ და არაა ფოტონების ნაკადზე...
ფოტონების ნაკადს, როცა ახსენებთ, უკვე თვლადია...რასაც ექსპერიმენტშიც ვხედავთ, ფოტოგამამრავლებლით
სათითაოდ ვითვლით...

graviton

ფოტონი ნაწილაკია რომელსაც აქვს როგორც ტალღური ისე კორპუსკულარული თვისება. ფარდობითობის სპეციალური თეორია იყენებს სინათლის იმპულსებს (იმპულსური მოდულაცია) და მნიშვნელობა არა აქვს ფოტონის სიხშირეს.

სინათლე არის რადიაციის ხილული სპექტრი
ულტრაიისფერის და რადიო გამოსხივების შორის რაცაა
ეს არის მუდმივ წელვადი ტალღა
რაც მეტი გაწელილია მით წითელია
რაც ნაკლებად იისფერია
მსოფლიოს მიახლოებითი ასაკი სხვათაშორის ზუსტად ამიტომაც ვიცით
ყველაზე გაწელილი რადიო ტალღა რაც მოდის არის ყველაზე ძველი სინათლე და გაწელვადობით მისი ასაკის და ამით დისტანციის გაგება შეიძლება რათქმაუნდა რადიო ტელესკოპის დახმარებით
სინათლეს ძალიან ცოტას ადამიანიც გამოყოფს რადგან ჩვენც გვაქვს გამოსხივება


* * *
ფოტონი არის კვანტური ობიექტი და მისი ფიზიკური ფორმის განსაზღვრა შეუძლებელია
თან კვანტური ფიზიკა ისე მუშაობს რომ გინდ ხედავდე ზუსტად ფოტონს ის შეიძლება სხვანაირად გამოიყურებოდეს როცა არ უყურებენ
კვანტური სუპერპოზიციის დედა მ#:&₾#ნ

eniqsi

ჯერ ნიუტონმა იცოდა, რომ სინათლეს ნაწილაკის თვისებები ჰქონდა. მერე მე 19 საუკუნის დასაწყისიდან უკვე ტალღური ბუნება დამტკიცდა..
ანუ უკვე მე19 საუკუნის ბოლოს ცნობილი იყო მისი ტალღური და ნაწილაკური თვისებები... და რადგან ჩვენ არ ვიცით როგორ ვრცელდება ტალღა გარემოს გარეშე, გვქონდა ეთერის არსებობის აუცილებლობა... მაგრამ ვერც ეთერმა ვერ ახსნა სინათლის ქვანტის გავრცელების თვისებები... აინშტაინმა განაცხადა არ გვჭირდება ეთერიო და ასე წარმოიშვა ფარდობითობის სპეციალური ტეორია...
მაგრამ ჯერ კიდევ გაუგებარია როგორ ვრცელდება ნაწილაკი-ტალღა ფოტონი სივრცეში...რა ტალღაა ის? როგორ ვრცელდება ის? რა არის მისი სტრუქტურა?
ჩვენ არაფერი ვიცით... კი ის ელექტრომაგნეტური ველის აღგზნებაა, მაგრამ მერე...?
ზევით ერთი ამტკიცებს, სივრცე არის გარემო და ფოტონი მასში ვრცელდება, როგორც ტალღაო....
ეს არასწორია...რადგან სინათლე რომ იყოს სივრცეში ტალღა, მაშინ ეს ნიშნავს სივრცის გამრუდების ცვალებადობას, რაც ნიშნავს ასევე გრავიტააციის პულსირებას... მზიდან უზარმაზაარი რაოდენობის სინათლე მოდის დედამიწაზე და მაშინ ჩვენ უნდა დავინახოთ დედამიწაზე გრავიტაციის ცვალებადობა... რასაც ვერ ვხედავთ...

This post has been edited by graviton on 22 Jun 2024, 22:13

graviton

მასე არა. სინათლის გავრცელებისას, სივრცის ელექტრომაგნიტური შემადგენელი ირხევა და არა გრავიტაციული შემადგენელი. მასე რომ იყოს, როგორც ელექტრულმა, ისე მაგნიტურმა ველმა გრავიტაციაზე უნდა იმოქმედოს.

This post has been edited by Komponent on 23 Jun 2024, 23:16