ქართული ძიუდო, VOL 22

ერთი იმ გაძუყნულს კითხე ხარისხიანადაა თუ უხარისხოდ დარეტიანებული რომ გავა ტატამიდან

sanakari

იდეალურად არ არის, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ მაინცდამაინც შეფასების სისტემაა უფრო ცუდი.
შეფასების სისტემას იქაც აქვს ხარვეზები, მაგრამ ძიუდოს ცალსახად მოძველებულ და არალოგიკურ სისტემას ნამდვილად ჯობია.
ძიუდოს სისტემა შეხვედრის ბედის შემთხვევით გადაწყვეტის ბევრად მეტ ალბათობას ტოვებს, ვიდრე ჭიდაობის სისტემა.

This post has been edited by datu on 26 Oct 2015, 15:03

მთავარია, მსაჯი ფიქრობს, კარგად ვერ გაიძუყნაო.....
* * *

ამ ლოგიკის პირველი მოცემულობები მცდარია, აქედან გამომიდნარე ლოგიკური დასკვნა ვერ იქნება მართებული

მოცემულობა უნდა ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით და ამის შემდეგ უნდა იქნეს მიღებული ლოგიკური დასკვნა:
1. არსებობს გდების ხარისხობრივი შეფასება, რომელთაგანაც უმაღლესი ფასდება იპონით, ასევე არსებობს ისეთი რამ, რომელიც არ არის გდება, მაგრამ მაინც ფასდება იპონით...
2. არსებობს გდების ხარისხობრივი შეფასება, რომელთაგანაც საშუალო ხარისხისა ფასდება ვაზარით, მაგრამ არსებობს ისეთი რამ, რომელიც არ არის გდება, მაგრამ მაინც ფასდება ვაზარით...
3. არსებობს გდების ხარისხობრივი შეფასება, რომელთაგანაც საშუალო ხარისხისა ფასდება იუკოთი, მაგრამ არსებობს ისეთი რამ, რომელიც არ არის გდება, მაგრამ მაინც ფასდება იუკოთი...
4. ძიუდოში ხარისხი აღემატება რაოდენობას....

სხვა შემთხვევაა, როცა ჩვენ გვინდა ეს ასე იყო და არა ისე....

სემანტიკაა ეგ ყველაფერი.

ფაქტია რომ:

1. არსებობს გდება რომელიც ფასდება იპონად
2. არსებობს მასზე ნაკლები გდება - ვაზარი
3. არსებობს მასზე კიდევ უფრო ნაკლები ხარისხის გდება - იუკო

ვაზარი + ვაზარი = იპონი
იუკო + იუკო = ორი იუკო

ასეთი მათემატიკით კი ჩვენ ვერ გავფრინდებით ბატონო.

ხოლო თუ ისეთი უვარგისი რამეა იუკო რომ მილიონჯერაც რომ გააკეთო მაინც ვერ მოვა ვაზართან მაშინ საერთოდ არ უნდა ფასდებოდეს ქულით და საერთოდ არ უნდა წყდებოდეს შეხვედრის ბედი იუკოთი.

შეხვედრის ბედის გადაწყვეტის გზები უნდა იყოს: იპონი-სუფთა გდება (შიძლება შემთხვევითაც კი გაოგივიდეს); დანებება -აქაც შეიძლება ჭიდაობაში მოწინააღმდეგე ფლობდეს დიდ უპირატესობას და გაოიწირო და დაგნებდეს; თუ ეს ორი პირობა არ დადგა მაშინ ვინც მეტ ქულას დააგროვებს ის უნდა იყოს გამარჯვებული პრინციპით : ვაზარი 2ქულა იუკო 1 ქულა.

ესე უფრო ლოგიკურია ჩემი აზრით. ყველა საბრძოლო სისტემის შეფასება ამ პრინციპზეა აწყობილი (MMA, ბოქსი, ქართული ჭიდაობა, ბერძნულ-რომაილი-თავისუფალი ჭიდაობა, აღმოსავლური ორთაბრძოლების ნაწილიც (მაგათაც კაი მარაზმი შეფასებები აქვთ ) )

მოკლედ ჭიდაობასაც აქვს ხარვეზები.... ხოლო რომელს უფრო მეტი აქვს, ეგ უკვე სუბიექტური დამოკიდებულებაა...
სუბიექტურ დამოკიდებულებაზე კამათი დაუსრულებელია, ვინაიდან შეფასების კრიტერიუმები არ არსებობს.... თქვენ თქვენი კრიტერიუმები გაქვთ, მე - ჩემი...
მე მგონია (და ჩემსავით ფიქრობს გარკვეული ნაწილი მსოფლიოში), რომ ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ყურება ერთ-ერთი უინტერესოა გავრცელებული სპორტული შეჯიბრებებიდან და არასამართლებრივად შეფასებითი...
თქვენ ფიქრობთ, რომ ძიუდოა ასეთი.....
ორივე მოსაზრებას აქვს არსებობის უფლება....

ბოლოს როცა ვუყურე თავისუფალს, ამ ევრო ოლიმპიდაზე იყო მგონი, ისეთი ულოგიკო მომეჩვენა მსაჯობა რომ საერთოდ ვერც ვუყურე, გამოვრთე. სად მოვა ძიუდოსთან. ძიუდოს შეფასების სისტემას აქვს ერთი ნაკლი თორე სხვა მხრივ თითქმის იდეალურია ჩემი აზრით. იუკო ვაზარს არ ვგულისხმობ რა თქმა უნდა.

otia-83

ვერ დაგეთანხმები მაგაში. ძიუდო არის ბრძოლა და იპონი განიხილება როგორც მოწინააღმდეგის მოკვლა. ვაზარი და იუკო შეიძლება განვიხილოთ როგორც დაჭრა. რამოდენიმეჯერ რომ დაჭრი მოჭინააღმდეგეს ხომ მოკვდება.

ძიუდო არის ის გამონაკლისი, როცა ხარისხს, სილამაზე აქვს უპირატესი მნიშვნელობა....
ამიტომაც არის ცალკე შეფასების დანები, ცოდნის ხარისხის დასადგენი კომპოზიციები - კატები....
იაპონელებისთვის ერთი პროფესორი უფრო მნიშველოვანია, ვიდრე 2 დოცენტი... ასე მიაჩნიათ და რატომ მიგაჩნიათ ასეო, დაჟინებას ჰგავს...
ძიუდოა ძიუდოა, ხოლო MMA, ბოქსი, ქართული ჭიდაობა, ბერძნულ-რომაილი-თავისუფალი ჭიდაობა - სხვა და რატომ უნდა ემგვანოს აუცილებლად?
MMA, ბოქსი, ქართული ჭიდაობა, ბერძნულ-რომაილი-თავისუფალი ჭიდაობას შეაფსების სხვა სისტემა აქვთ - რაოდენობრივი... ამიტომაც არ აქვთ არც დანები და არც კატები....
* * *

მე ვფიქრობ, ძალიან მოახლოებული შეფასებაა, თუ ზუსტი არა....

* * *
ოღონდ უნდა გაითვალისწინო, რომ შენ უფრო მძიმედ ხარ დაჭრილი... ვაზარის შემთხვევაში შენი ჭრილობა არტერიასთან უფრო ახლოსაა, ხარისხობრივად ზუსტად მიგაყენეს ჭრილობა ყველაზე უფრო საშიშ ადგილას.... ხოლო იუკო ის განაკაწრებია, ვენურ დაბოლოებებთან ახლოს, რომლიდანაც სისხლის ნაკადი უფრო მცირეა და შედედების უფრო მეტი შესაძლებლობა

Excentrifuge

აბა მე სხვა რა მიწერია
sanakari

ეს მართალია და ვერც ვერავინ ეტყვის ძიუდოს მამებს გინდა თუარა უნდა შეცვალოვო. მათი გადასაწყვეტია ჩვენ ის უნდა მივიღოთ რაც არის დადგენილი, მიუხედავად იმისა ჩვენ რა მიგვაჩნია სწორად.

ამ სახეობას ვერ ვიტან, ოლიმპიადის შემდეგ არ მიყურებია ამ სახეობისთვის, საკმაოდ უინტერესოა ჩემთვის, მიჭირს ყურება. ულამაზოა.

otia-83

შენ ის გიწერია რომ ათჯერაც რომ დაჭრი მაინც არ მოკვებაო. დაველოდოთ დროის გასვლას და მერე ვითვალოთ ჭრილობებიო.

იმასაც დავამატებ რომ მაგალითად კრივში, შეხვედრა მთავრდება ხშირად მაშინ როცა ერთ მხარეს დიდი უპირატესობა აქვს. არ არის აუცილებელი დაანოკაუტება. მაგალითად ერთ რაუნდში სამი ნოკდაუნის შემთხვევაში. ან საერთოდ ყოველგვარი ნოკდაუნის გარეშეც, თუ ერთი მხარე რეფერის მიხედვთ თავს ვეღარ იცავს. ეს ისე თორე რა შუაშია აქ კრივი.

This post has been edited by Excentrifuge on 26 Oct 2015, 15:47

ალბათ, ყველას გინახავთ ტურნირის დასასრულს გუნდური შედეგების ცხრილი. კინკილა ვერცხლიც რომ გქონდეს, უფრო მაღლა ხარ ცხრილში, ვიდრე 10 ბრინჯაო... ხოლო თუ კინკილა ოქრო გაქვს, თუნდაც 10 ვერცხლი და 100 ბრინჯაო გქონდეს, მაინც მაღლა ხარ.... ანუ შეფასების კრიტერიუმი არის ხარისხობრივი და არა რაოდენობრივი... ასეა ძიუდოშიც... ხარისხობრივი კრიტერიუმია მნიშვნელოვანი....

თუში ცერზე მოყოლილა

ეს სიკვდილის გამომწვევი გარემოებები რაზეც ვთანხმდებით.

ეს კი დაჭრილის მდგომარეობა, ჭრილობის სიმძიმეს შეაფასებს დაგროვილი ქულები (ჭრილობები).

თუ ჭრილობის სიმძიმით ვაფასებთ მაშინ დღევანდელი შეფასების სისტემა თითქმის იდეალურია, მაგრამ ხომ შეიძლება 3-4მა ჭრილობამ გამოიწვიოს იმ დონის სისხლდენა იგივე დროში რასაც ერთი ჭრილობა გამოიწვევს არტერიასთან.


ძაან როლებში შევიჭერი

ყველაზე უფრო სადაო და ნაკლოვანი არის შიდოების შეფასება ილეთთან მიმართებაში....
ამ ნაკლს აღიარებს თვით ძიუდოს საერთაშორისო ფედერაცია და ეძებს ყველაზე ოპტიმალურ გამოსავალს....
აქამდე გაფრთხილებები გარდაიქმნებოდა ილეთის შეფასებად, რამაც ძიუდოს დაუკარგა არსი: გაკეთებული ილეთების რაოდენობამ კატასტროფულად იკლო და გაიზარდა გაფრთხილებები მოგებული შეხვედრების ხვედრითი წილი...
რომლებიც აქტიური ფორუმელები ბრძანდებით, შემჩნეული გექნებოდათ იპპონ.ორგ-ზე ღილაკი სტატისტიკა და შემდეგ ქვეღილაკი ტექნიკა.. სადაც საინტერესო მონაცემები იდება... მე განსაკუთრებით ვეცნობი ხოლმე ამ მონაცემებს....
ეს მონაცემები არის პულსი იმისა, თუ როგორ, რა მიმართულებით ვითარდება ძიუდო... რა ტენდეციებია.... მოკლედ იყო, ტენდეცია რომ მთელი ძიუდო გადასულიყო ცრუ ჩავარდნებზე, ცრუ აქტივობაზე, ბღლარძუნზე, ფიზიკური კონდიციების გაზრდაზე ტექნიკურის დამცრობის ხარჯზე და ა.შ.
* * *
ამის შემდეგ, მოხდა მეორე უკიდურესობა: ილეთს მიენიჭა უპირატესობა და 3 გაფრთხილება აღარ აისახებოდა შედეგზე... ამან გამოიწვია მეორე უკიდურესობა: გააკეთე ილეთი და მერე შეხევდრის დასასრულამდე იბღლარძუნე, ირბინე ტატამზე, ჩაწექი და ასე შემდეგ..... ამ ცვლილებით ცოტათი დაუახლოვდა ძიუდო თავის არსს: შეხვედრის ბედს წყვეტს ილეთი და მისი ხარისხი.... გნებავს მოგება? გააკეთე ილეთი - ამუშავდა ეგ პრინციპი.... მაგრამ მიზანმიმართულ პასიურობას მიეცა გასაქანი....
ოლიმპიადის შემდეგ არის ცვლილებების მოლოდინი და კიდევ უფრო დახვეწა ამ კომპონენტისა... არის 2 მოსაზრება: 3 შიდო იყოს იუკოს ტოლფარდი ან მეტი და ვაზარზე ნაკლები.... იმისათვის რომ შეხვედრის დასაწყისში დამსახურებულმა კინკილა იუკომ არ გადაფაროს ძიუდოისტის მინიმუმ ჩაწოლები - სირბილი ტატამზე და მაქსიმუმ ხოხვით გასვლა ტატამიდან.....

otia-83

მე ასე ვუყურებ. იპონი - თავის მოჭრა, ვაზარი - ხელის მოჭრა, იუკო - თითის მოჭრა.


sanakari

კიდევ უფრო დავაკონკრეტებდი. მთავარი პრობლემა არის პასიურობის შიდო, ისე როგროც ეგ ახლა ხორცილედება. სწორედ ეგ იძლევა ათასნაირი ტაქტიკური მახინაციის საშუალებას. მაგას ძირფესვიანად შევცვლიდი ჩემი ნება რომ იყოს.