მე ბავშვიანმა ქალმა დამაბოლა ეგრე

იმენა ლაფათკით მაჭამა
სანაპიროზე მოვდიოდი, ვიღაც ქალი ბავშვთან ერთად იქნევდა ხელებს, არავინ გაუჩერა, მეთქი რა ხდებათქო და გავუჩერე, მოკლედ ბავშვი ექიმთან მყავდა, ფული დამეკარგაო, მარშუტკის მძღოლს რო ვუთხარი ფული დამეკარგა, აქ ჩამომაგდოო, ვარკეთილში მივდივარო.
მეთქი დაბრძანდით ქალბატონო მიგიყვანთთქო, არა, არა არ მინდაო, იქნებ ფული გქონდეთქო, ფული ქეშად არ მაქვს, ბარათზე მაქვს, მივიდეთ ბანკომატთანთქო, უი არა, რას ამბობო, აბა მეთქი ისე ფული არ მაქვს, ხურდები მიყრიათქო და კაი მაშინო, 5 ლარი მეყოფა, მეტი არ მინდაო, ავედი ავლაბარში და ბანკომატიდან გამოვიტანე, მერე მეტროსტან ჩამოვსვი, მეტროთი წავალო. ნუ მთელი გზა ტიროდა და მლოცავდა. ფული რომ მივაწოდე და შევხედე, თვალები უელავდა (სიტყვებით ვერ ავხსნი მის თვალებს რა) და აი მანდ ვიყნოსე რო დამაბოლა, ეშმაკის თვალები ქონდა

მაგრამ მეტქი არა, მეჩვენებათქო, თან ის ბავშვი მუნჯი იყო, არ ლაპარაკობდა, იტოკში მივხვდი რა რომ მაგარი მაჭამა, მაგრამ თავი დავაიმედე, რომ მეჩვენებოდა და კარგი საქმე მაინც გავაკეთე.
მაგრამ იმავე ადგილას, რამდენიმე კვირის მერე გავიარე და ისევ ეს ქალი დგას ბავშვთან ერთად და ხელებს იქნევს, ჰოოოდა შევანელე და გამოიქცა, მაგრამ ცოლი და ბავშვები მეჯდა მანქანაში და თავი შევიკავე რომ არ მეჩხუბა და წავედი. ისე მომეშალა ნერვები ჩემს ინტუიციას და გონებას რომ არ დავუჯერე, ლამის საჭე გადავღუნე
ეს სოფელი, ბავშვის ნიფხავს გავს ვეჟო, მასსავით დასვრილია და მოკლე @კ.გ.