ფილოსოფიის მთავარი ამოცანა, დღეს

ჩემი აზრით, ფილოსოფიის მთავარი ამოცანაა იმის კვლევა, თუ რას წარმოადგენს სიცოცხლე, საიდან მოვდივართ და საით მივდივართ.

სიცოცხლე - ფილოსოფიის მთავარი საგანია!

ამის გამოსაკვლევად არ კმარა იდეოლოგიები, თეორიები და მსოფლმხედველობები, ამისთვის საჭიროა მეცნიერების უახლესი გამოკვლევები!

ზუსტად ამიტომაც არის დღევანდელი ფილოსოფია კრიზისში, რომ რეალობას მოწყდა და ტრანსცენდენტულ ღრუბლებში გაფრინდა.

ეს კრიზისი ვერ დაძლია ვერცერთმა არატრადიციულმა მიმდინარეობამ, ვერც რეალისტურმა ათეიზმმა და მითუმეტეს ვერც თეოლოგიური გადახრების მქონე იდეალისტურმა კონცეფციებმა.

ამიტომ, ფილოსოფიამ უნდა აიღოს მეცნიერების ყველა მიღწევა და შეეცადოს ლოგიკურად, ცივი გონებით გამოთვალოს ის კანონზომიერებები, რითიც სიცოცხლე აქამდე მოვიდა და რითიც გრძელდება, გამოთვალოს ყველაზე უფრო უხეში რეალობის გათვალისწინებით და არა რომანტიკული იდეალებით.



მოკლედ, ფილოსოფიის განვითარებისათვის ის უნდა გადაიქცეს მეცნიერების მიღწევების შემსწავლელ და გამაანალიზებელ მეცნიერებად, განსაკუთრებით ადამიანის ტვინის მუშაობის კვლევაში, აზროვნების ალგორითმიზაციის კვლევაში, ხელოვნური ინტელექტის კვლევაში და ა.შ.

დღეს არსებული "წმინდა" ფილოსოფია, რომელიც უფრო იდეოლოგიური სისტემაა, ვიდრე მეცნიერული კვლევის მეთოდი, უნდა შეიცვალოს.

აბა რას იტყვით?

საიდან ვიწყებთ კვლევას?

წინადადება შემომაქვს ფსიქიკისა და აზროვნების შესწავლით დავიწყოთ, დღეს უკვე ბევრი ინფორმაციაა დაგროვილი ამ სფეროში და რატომღაც მგონია, რომ აუცილებლად მივაგნებთ იმ სტრუქტურას, სადაც ხდება ტვინის არაცნობიერი მოვლენების ცნობიერად გარდაქმნა. იქნება ამით სამყაროს ბევრი დამალული საიდუმლოც აღმოვაჩინოთ.

ისეთი თემაა ფიქრს რო მოგანდომებს

მაინც არის ერთი მნიშვნელოვანი ზღვარი, როგორ უნდა მიიღოს ადამიანმა ისეთი ცოდნა რომელიც უეჭველად ეცოდინება და არ დაეჭვდება მის ჭეშმარიტებაში?
მაგალითად როგორ უნდა დარწმუნდეს ადამიანი რომ ის არ არის ძილში და არ ესიზმრება ყველაფერი რაც მის გარშემოა? შესაბამისად ადამიანმა დარწმუნებით არაფერი არ იცის არსობრივად, ყველაფერ იმის შესახებ რასაც ხედავს, გრძნობს და ა.შ. ან საერთოდ როგორ უნდა დავრწმუნდე და ეჭვი არ შევიტანო იმაში რომ, მართლა ვარსებობ როგორც ცნობიერი არსება და ილუზია არაა?

"მე ვიცი, რომ არაფერი არ ვიცი“

როგორ უნდა გასცდეს, შემმეცნებელი ამ ზღვარს და როგორ შეიძლება მიიღოს მან ისეთი ცოდნა რომ არ დაეჭვდეს?



ესეც მნიშვნელოვანი საკითხია ფილოსოფიაში...

გადაიჭრა
განყოფილება გაიხსნა
ეს ხუმრობით. სერიოზულად კი გილოცავთ, ფორუმის ფილოსოფოსებო.
უფრო სერიოზულად:

ბლიცკითხვა თემის ავტორს: სიცოცხლე- მდგომარეობაა თუ თვისება?

........................

კვლევას ვიწყებთ იმით, ვისი მახასიათებელიც არის

თუმცაღა

, მაგრამ ოფიც.მეცნიერებამ თითქმის არაფერი უწყის მასზე, ვის მახასიათებელსაც წარმოადგენს ფსიქიკა, ანუ იგივე სამშვინველი თავისი სამი განშტოებით. ალბათ მიხვდით. ადამიანზე გესაუბრებით.

უძინარი
ცნობიერების რთული პრობლემის გადაწყვეტა.

მეცნიერები ცუდი ფილოსოფოსები არიან (უმრავლესობა) დღევანდელ ეპოქაში.

ფილოსოფია და ჩალმერსი რომ არა, ცნობიერების რთული პრობლემა არავის აინტერესებდა და ახლა წამყვანი ნეირომეცნეირებიც ტვინს აწვალებენ უშედეგოდ.

უძინარი

სიცოცხლე, გამოკლებით ქრისტეანული გაგებისა სიცოცხლის, არ არსებობს სიკვდილისაგან განცალკევებით. ამიტომ თუ გვინდა ფილოსოფიის საგნად განვიხილოთ იგი, უნდა განვიხილოთ სიკვდილთან ერთობლიობაში.



* * *
სიცოცხლე ტრაგედიაა, რამეთუ სიკვდილით მთავრდება,
შესაბამისად,
მართებული იქნება საკითხის ასე დასმა:

ფილოსოფიის მთავარი საგანი ტრაგედიაა!

მიმაგრებული სურათი (გადიდებისთვის დაუწკაპუნეთ სურათზე)

უძინარი

სიცოცხლე თუ არ იცის რა არის მას როგორ "გამოთვლის", თან ლოგიკით, რომელმაც თუ რაღაც არ "მოკლა", ანუ არ გააჩერა, ისე ვერ იმუშავებს. ეს კი სიცოხლის პრინციპს ეწინააღმდეგება.
რასაც თქვენ მიელტვით, უკვე თითქმის 100 წლის წინ მოხდა. ფილოსოფიურმა აზრმა შეააღწია ცოცხალ გრძნობაში, სიცოცხლის(ბიოავატარს არ ვგულისხმობ) ემპირიკაში.

თუ პროფესიით ფილოსოფოსი ბრძანდებით, გირჩევთ წაიკითხოთ (წაკითხული არ გაქვთ დიდი ალბათობით):
https://www.twirpx.com/file/2158209/

https://www.labirint.ru/books/158926/
აქ ორივე ერთადაა, მაგრამ არ ვიცი ვისი წინასიტყვაობით. ზემოთ გამოცემაში სასწაული წინასიტყვაობაა კარენ სვასიანის. გირჩევთ გულდასმით წაიკითხოთ.

https://knigaplus.ru/katalog/books/hobby/ez...shillera_56958/

ჩათვლეთ რომ ეს არის თქვენი ტესტები, რამდენად ხელგეწიფებათ ფილოსოფიური აზრის მოზიდვა და თქვენი წვდომის გატყოცნა აზროვნების შორეთში.
რამდენად ფილოსოფიურად მოაზროვნე ბრძანდებით,ამ სიტყვის თანამედროვე მეცნიერული (ჭეშმარიტ-მეცნიერული)გაგებით.

This post has been edited by annavita on 12 Nov 2018, 14:15

მაგ ამოცანებზე მრავალწლიანმა ფიქრმა მიმიყვანა პასუხამდე
მთავარი აღმოჩნდა ის რომ მაგ ყველაფერზე ფიქრს თავი უნდა დაანებო

საკუთარი გონებიდან და მანდვე ვამთავრებთ

მაგ ამოცანებზე მრავალწლიანმა ფიქრმა მიმიყვანა პასუხამდე
მთავარი აღმოჩნდა ის რომ მაგ ყველაფერზე ფიქრს თავი უნდა დაანებო

მსგავსი კითხვები ყოველთვის არსებობდა და იარსებებს ნორმალურიცაა ყველას აინტერესებს
საიდან მოდის და საით მიდის მარა მეორეს მხრივ შენც მართალი ხარ იმაში რომ იმის ქექვას რაზეც ზუსტ პასუხს ვერასდროს მიიღებ დიდი აზრი არც აქვს .

ძალიან ზოგადია. სიცოცხლე ბიოლოგიის მთავარი საგანია.
მე ასე ვიტყოდი: ავიღოთ ბიოლოგია, რომლის საგანი არის სიცოცხლე. ავიღოთ ფიზიკა, რომლის საგანი არის მატერია.
მათ შორის შემაკავშირებელი ხიდი არის ფილოსოფიის მთავარი საგანი.

როგორ იქმნება სულიერი, ანუ ცნობიერეი, სიცოცხლე, იგივე გონება, უსულო მატერიისგან. ჩემთვის ესაა მთავარი ფილოსოფიური პრობლემა.

შემდეგი რიგის ფილოსოფიური პრობლემები სწორედ გონებიდან მოდის. ასე ვთქვათ ენის პრობლემები. ანუ ის აბსტრაქტული კონცეფციები და სტრუქტურული ნაგებობები, რომლებიც გონებაში არსებობს. სახელმწიფო, თავისუფალება, მოვალეობა, ნებელობა, ღმერთი, რელიგია. მაგრამ აქვეა ის აბსტრაქტული კონცეფციები, რომელთაც ფიზიკური ბაზისი აქვთ. მაგალითად "ადამიანი". და ის საოცარი პრობლემები, თუ როგორი ურთიერთობა აქვს რეალურ საგანს ამ საგნის მანიშნებელ ცნებასთან, არსებობს თუ არა ზოგადი ცნებები და სხვა.

ყველამ ვიცით რა არის ადამიანი. მაგრამ ვიცით ინტუიტიურად. სიტყვებით რომ აღვწეროთ, ის თუ რა არის ადამიანი, ფილოსოფიურ კედლებს შევასკდებით. მაგალითად | "უნდა იყოს ბიპედალი, ქონდეს ორი ხელი და ფეხი, დადიოდეს წელში გამართული, ქონდეს განვითარებული ტვინი, ქონდეს ინტელექტი, ძლიერი სოციალური ალღო, ამყარებდეს კომუნიკაციას ნატურალური ენის მეშვეობით, შეეძლოს მომავლის დაგეგმვა" და სხვ... მაგრამ სიტყვაზე როდესაც ერთი ფეხი არა აქვს, ხო მაინც ადამიანად რჩება. შეგვიძლია შემთხვევითობა გამოვრიცხოთ თუ გადავალთ გენეტიკაში, და ჩვენს დეფინიციას შემდეგ მოდიფიკაციას გავუკეთებთ: ადამიანი არის ცოცხალი ორგანიზმი, რომლის გენებშიც დევს რომ ქონდეს ორი ფეხი და ხელი.. მაგრამ მერე რა ხდება, დავდივართ გენების დონეზე, U,C,A,G სიმბოლოების ჯაჭვებზე, ანუ იმ მავთულხლართების დონეზე, რომელიც კომპიუტერის ქსელს ქმნიან, და სისტემა ირევა. ძნელი ხდება ადამიანის გარჩევა მისი "ახლო" გენეტიკური კუზენებისგან (მაიმუნები, სპილოები და სხვა). ისევ მაინდ/ბოდი, იგუვე სოფტვეარ/ჰარდვეარ პრობლემაზე ვართ.

მესამე ფილოსოფიური ტიპის პრობლემა არის ქცევის პრობლემა. არსებობს თუ არა სწორი ქცევა? მორალი და ეთიკა.

ანუ: გონება, ენა და ქცევა არის ფილოსოფიის სამი ძირითადი საგანი.

შესაბამისად დღეს ფილოსოფია ყველაზე მეტად უკავშირდება ხელოვნური ინტელექტის მეცნიერებას, რადგან უნდა გადაიჭრას სამივე პრობლემა, როგორც გონების, ისევე ენის და განმარტებების, ასევე ეთიკის..

ამიტომ მე ასე ვიტყოდი, ხელოვნური ინტელექტი იყოს ის გაუცნობიერებელი მიზანი, რაც პლატონს დიალოგებს აწერინებდა.

ფილოსოფიის საბოოლოო ნაყოფი, რომლის მიღწევაშიც ფილოსოფოსმა უნდა ყველა არსებული მეცნიერება გამოიყენოს.

This post has been edited by kaiser Soze on 13 Nov 2018, 14:23

kaiser Soze

ფიზიკური ორგანიზმის, ანუ ბიოსკაფანდრის კუთხით.
სიცოცხლის ფილოსოფია უზარმაზარი მიმდინარეობაა ფილოსოფიაში, შოპენჰაუერიდან დაწყებული, ლამის ფენომენოლოგ ედუარდ ფონ ჰარტმანამდე.
ამ თემაში მგონი სწორედ სიცოცხლის ფილოსოფიის ნაკადი მოიაზრება, განყოფილების შესაბამისად
* * *
ნეტაი სად დაიკარგა უძინარი

ეტყობა გამოსაძინებლად წავიდა
* * *
kaiser Soze

საკითხი მცდარადაა დასმული. უსიცოცხლო ვერ შექმნის სიცოცხლეს. პირიქითაა ეგ.

This post has been edited by annavita on 13 Nov 2018, 16:28

ასედ დასკვნებზე მეცინება ხოლმე.
ყოველგვარი არგუმენტაციის გარეშე რატომ გიყვართ წერა?
annavita
ახრეც გადავიკვეთეთ და მაშინაც ამგვარად წერეთ წერეთ და ბოლოს ისე გამოვიდა, არც ერთ კითხვაზე პასუხი არ/ვერ გამეცით, არგუმენტის მოყვანაზე ხომ საერთოდ არაფერს ვამბობ.

ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება თქვენს ნაწერს რომ ვკითხულობ, თითქოს ძალიან გინდათ რომ "ასე" იყოს და არგუმენტები ჯანდაბასაც წაუღია

GLOKTA

რომელზე, ამაზე?

ეს დასკვნა არაა გეთაყვა, ეს პრაქტიკული გამოცდილებაა.
ხოლო ეს >>

არის პირად-სუბიექტური მდგომარეობიდან წარმომდგარი შეფასება, რასაც ცოდნის, ჭეშმარიტებაში გარკვევის და ა.შ. თვალსაზრისით არანაირი ღირებულება არა აქვს. როგორც წესი, არც ერთ ჩემდამი მომართულ შეკითხვას უპასუხოდ არ ვტოვებ. მაგრამ თუ თქვენ არ გაგაჩნიათ პასუხის გააზრების სათანადო ინსტრუმენტები, ამაში მე ნუ დამადანაშაულებთ გეთაყვა. ფილოსოფიური აზროვნება ისეთივე ნიჭია როგორიც მუსიკის და ა.შ. ნიჭი.
თუ თქვენ პოლიფონიური მუსიკა ხმაურად და არაფრის მთქმელად გეჩვენებათ თქვენთვის, თუ ის უბრლოდ ხმაურად ჩაგესმით, შეგიძლიათ არ მოუსმინოთ. მარტივად. უფრო რთულად- საკუთარი სმენის (აქ-აზროვნების) განვითარებაზე იმუშაოთ.
სხვისთვისთვის რბილი ეკლების სროლას კი შევეშვათ.

annavita

ვიტგენშტაინის ლომის არ იყოს, ვერ გავუგებთ ერთმანეთს, ამ თემაზე ყოველ შემთხვევაში, ამიტომ არ ღირს ამაზე კამათი.

აგერ ზემოთ რუდოლფ შტაინერის წიგნებს გაუკეთეთ რეკომენდაცია. შესაბამისად ეზოთერიკულის და მისტიკურის გჯერათ. ჩემთვის ეგ ფსევდომეცნიერებაა. ალბათ თქვენ დარვინს არ უყურებთ სერიოზულად.

საკითხი კიდევ მცდარად არაა დასმული. და ამის დანახვა ადვილია:
დღეს მეცნიერებმა კარგად იციან თუ რა ხდება ტვინში. როგორ მოქმედებს ნეირონები, როგორ უკავშირდება აქსონების (გაცმემი პორტი) და დენდრიტების (მიმღები პორტი) და ნეუროტრანსმიტერების (გადამზიდი) მეშვეობით სხვა ელექტრონებს და როგორც გადასცემს ელექტრონულ იმპულსებს, რომლებიც ან აღგმზნებადია, ან დამთრგუნველი. ისიც იციან რომ ნეირონებს არ აქვთ სხვა თვისება გარდა იმისა რომ ელექტრო სიგნალები გაისროლონ და მიიღონ. მარტივი და უჭკუო მოწყობილობებია, თუ მიღებული სიგნალების ერთობლიობა გარკვეულ ზღვარს გადაცდება, მაშინ აინთება და გაისვრის, თუ არა და არა. ან ყველაფერ ან არაფერი. ეს ნეირონების კავშირები ქმნიან ქსელებს, ე.წ. სინაპტურ ქსელებს, რომელიც ვიცით რომ გარკვეულწილად შეესაბამება სიმბოლოებს, კონცეპტებს, მოგონებებს. მაგრამ ადამიანის ტვინში დაახლოებით 100 მილიონი ნეურონაია და თითეულს შეუძლია 1000 სინაპტური კავშირი დაამყაროს, ამიტომ დაახლოებით 100 ტრილიონი სინაპტური კავშირია.

ეს 100 ტრილიონი სინაპტური კავშირი კი საფუძვლად უდევს ისეთ კომპლექსურ და ამოუცნობ მოვლენას, როგორიც ადამიანის გონებაა. გინდაც ცნობიერება. რასაც დავუძახოთ სიცოცხლე.

შესაბამისად ფილოსოფიური კითხვა არის თუ რა მეთოდებით ყალიბდება ცნობიერება ნეურული ჰარდვეარისგან.

ეხლა შეგიძლიათ ჩართოთ სული ან რამე მისტიკური ერთეული, როგორც ცნობიერების მამოძრავებელი ამ განმარტებაში. კი ბატონო, ერთი ერთი თეორიაა რომ გაუკეთოს მონაცემებს ინტერპრეტაცია. მაგრამ ამ მონაცემებს ვერც ერთი "სულისტი" ან ეზოთერიკი ვერ უარყოფს - უჭკოუ მექანიკურ ნეურონებს, და კომპლექსურ ადამიანურ გონებას.
* * *

ეგ როგორ? პირადად ნახეთ როგორ შთაბერა ლურჯმა ფერიამ პინოქიოს სული?

This post has been edited by kaiser Soze on 14 Nov 2018, 12:33