ფილოსოფია გმობს ღმერთს?

KhAtiaAa
ერთი და იგივე სირთლის კიტხვები არ არის, მაგრამ პასუხები ყოველთვის წინ არ გვქონდა. უამრავი რამ იყო გამოუცნობი ძალიან ჭკვიანი ადამიანებისთVის, მაგრამ დროთა განმავლობაში მივიღეთ პასუხები. მაგალითად ნიუტონი თავის სამეცნიერო ნამუშევრის ბოლოში მისთVის გაურკვეველ მოვლენებზე წერს, რომ ვერასდროს ვერ ამოხსნის კაცობრიობა ამ საიდუმლოს. გავიდა საუკუნე და მისთVის რაც ამოუხსნელი იყო, ამოხსნეს. ისტორიაში ხშირად ყოფილა იმის მაგალითი, რომ განვითარების რაღაც ეტაპზე კაცობრიობა აწყდებოდა თითქოს პასუხგაუცემელ კითხვებს, მაგრამ მერე ვპოულობდით ამ კითხვების ამოხსნას. არ ვამბობ რომ ყველა კიტხვას გაეცემა პასუხი. არც იმას ვამბობ, რომ საერთოდ ახალს ვერაფერს გავიგებთ, მაგრამ იმის თქმა, რომ ეს სამყარო ამოუხსნელი რამ არის (დიდ აფეთქებამდე რა იყო და ის კიტხვები რაც შენ ჩამოთვალე), ძალიან არამართებულია არსებული მაგალითების გათვალისწინებით. ჩვენ შეიძლება გავიგოთ და შეიძლება ვერ გავიგოთ.

ნორმალურ ადამიანს ყოვლისმცოდნეობაზე არ უნდა ჰქონდეს პრეტენზია. ვინმემ რომ თქვას, რომ ყველაფერი იცის დავცინებ. მაგრამ იმის თქმაც არ შეიLზება, რომ პაპსუხები არასდროს არ გვექნება

This post has been edited by Jules Winnfield on 12 Dec 2018, 20:28

amiger
:D :up:

ლეგენდარული პოსტია .

ადამიანი რა არის ადამიანი, და სად გადის ადამიანის ღერძულა ხაზები და სად იწყება სამყაროს გაუაზრებელი, საკუთარ თავში ჩაქსოვილი "ომი"?
უმიზნოდ გასროლილი ტყვიები სერავენ ადამიანს, ადამიანი ვერაფერს გრძNობს ხედავს ყნოსავს, რადგან ეს ტყვიების ტარტარი მასში მისი დიდი ნაწილია.
* * *
და ადამიანები დნმ-ებით მოქსოვილ აკამებს აჭექებენ უკან სხვა სამყაროში, სამყარო ვერ გრძნობს, ვერ ხედავს, ყნოსავს ან ესმის - ეს მისი სფერო არაა და ეს ტყვიების ტარტარი სამყაროში, მისი რაღAც ნაწილია.

call me and i'll call back to you
* * *
gatyuebt aahahhahahahah, ადამიანში ძაან დიდია ღვითიური ის რაც არასოდეს გინახავს, ედემის დამალული გეტოები პირადპირ შენს წინ ყოფილან, უბრალოდ შენ გელოდნენ რომ საკუთარ თავი დაეფორმებინათ,.. პროსტა უნდა იცოდე ის "შელოცვები, რომელთაცა რაფერი აქვთ საერთო ისეთ მოქმედებებთან რომელსაც ვერ გააკეთებთ" და გეყოს გამბედაობა, თქვა შელოცვა


დაკვირვებულხარ სიტყვების კომბინაციების ადამიანში როგორი

variable გრძნობებს ააათახთახებს, ისევ სხვა დეგრეეში, დაკვირვებიხართ!? გატყუებთ ბრატცი გატყუებთ აჰაჰაჰაჰაჰა ;დ
* * *
და როდესაც სიტყვების კომბინაციებს და მათ აზრს, სტრუქტურალურ ფორმებში გადაიტან განსხვავებით დინების ფორმებში რომლიც დეფაულტია ადამიანში, უბრალოდ სტრუქტურები ჰაი ლეველია, მერე მერე უკვე აღარ დაუჯერებ არაფერს, მერე, საგიჟეთის გარეთ დარჩენილი გიჟი იქნები. ;;;დ გატყუებ ბრატცი გატყუებ
* * *
მგონია რომ ჩემი თავი ერთზე მეტ რეალობას ვერ დაძრავს, ამიტომ, ამიტომ ვერ ვბედავ კარის გამოხსნას

This post has been edited by დათიკო on 22 Apr 2019, 10:37

რაც უნდა ითქვას, არის შემდეგი: რელიგიურობა უდრის ვიწრო ხედვას, ეს პიროვნებები მოქცეულნი არიან დოგმებისგან შემდგარ ჩარჩოში და ამ ჩარჩოების გარეთ არ ეძებენ არაფერს, ფილოსოფოსი მსჯელობს ყველა საკითხზე, რასაც ვერ ვიტყვით რელიგიურ ადამიანზე, ისინი ჩარჩოს იქით არ გადიან, ამიტომ ფილოსოფია და ფილოსოფოსი გამოცალკევებული უნდა იყოს. რაც შეხება ათეისტებს, ისინი უარყოფენ იმას რისი ახსნაც არ შეუძლიათ, არ იწყებენ გამოკვლევას, გამორიცხულია და მორჩა, ეს არაჯანსაღი მიდგომა, მოკლედ რომ ვთქვათ უგუნურები არიან :-) რაც შეხება მეცნიერებს, სულ რაღაცას იკვლევენ, იკვლევენ და ბოლოს ყველა ადრე თუ გვიან ტუპიკში აღმოჩდებიან, რაღაცას ახსნას ვერ უძებნიან და ამდროს ახსენდებათ ღმერთი, მიაწერენ ღმერთს, მოკლედ რომ ვთქვათ ესენიც უგუნურები არიან :-) ფართო ხედვის გარეშე ყველგან უგუნური ხარ. როგორც ალან უოტსი მოიხსენიებს "ყოვლის შემძლე შოუმენის" არსებობა, რომლმაც ზღაპრულად აგო ყველაფერი, გამორიცხულია, გამორიცხულია არ ახსენებს, მაგრამ გულისხმობს.

This post has been edited by ჩოვიჩა on 27 Feb 2019, 16:42

Confucius

ჯერ ხომ გმობა ვიცით, რა არის ზუსტად. მერე, ფილოსოფია თურმე ერთია და არა მრავალი. მერე ღმერთი ვიცით ზუსტად, ვინ და რა არის და ისიც ერთია და არა მრავალი.

მინიმუმ, სამმაგი სიცილი ჩემგან. :lol: :lol: :lol:

რა ცალსახა პასუხებია თითქოს ფილოსოფია ვინმე ან რამე ერთი კონკრეტული იყოს, ფილოსოფიას გააჩნია: ზოგი გმობს ზოგი არა ზოგი არც ერთი და არც მეორე ზოგი ორივე მორჩა დაიხურა თემა

ჩემთვის სულ არ არის ღმერთის არსებობა საინტერესო ფილოსოფიური მსჯელობის საკითხი.
რწმენის ამბავია.

ფილოსოფიას ყველა თავისებურ ინტერპრეტირებას უკეთებს, თორე ღმერთს არაფერი არ გმობს როგორც ასეთი. არცერთი მიმდევრობა/რელიგია/ფანატიზმი...

Sensei001

არც ათეისტური ანუ მატერიალური ფილოსოფია არ "გმობს" ღმერთს? :fig:

ეს გმობსაც რაღაც ინტერპრეტაციის თემა, ნუ არ მგონია ვინმემ ფორმალურ სისტემაში აღწეროს ორივე და შემდეგ შეადაროს... სისტემა გამართულად იმუშAვებს მაგრამ მაგის ბაგი კი ის პრედიკატები იქნებიან რომელსაც ავარჩევთ.. ანუ რაიმე ზოგად არგუმენტს მაინც ვერ ვიღებთ.. ისე კი ადამიანში ხომ შეიძლება არსებობდეს მატერიალიზმიც და ღმერთიც, ვფიქრობ ჩემში არსებობს ორივე თავისი იმპლემენტაციის სპეციფიკებითადა ტანგოს ოფლით ამ სამუდამო პარკეტზე რომ წვიმად მოსულა
* * *
ლაბარნა შენი მოთაგვა დამვიწყნია მეგობარო

გმობს რას ქვია, წყევლის ანუ?

ან ფილოსოფია რად უნდა მაგას, ვინმემ იცით თუნდაც სიტყვა "ღმერთის" სწორი განმარტება?

განმარტეთ აბა, მაინტერესებს რას ნიშნავს.

პრინციპში, კი არ გმობს, მის შეცნობას ცდილობს თავისებური მეთოდებით,
ხალხს როგორ ესმის ეს მეთოდები- ეს უკვე სხვა საქმეა.

Heart_of_Darkness

არაა ასე.
ღმერთის არსებობის ფაქტი ფრიად ადვილად დასტურდება ცოდნით, ანუ შესაძლებელია სრულიად ცხადად ღმერთის არსებობის შესახებ ცოდნა, და ამ ცოდნის მისაღწევად სრულიად არაა საჭირო რწმენა.
საკუთარი პრაქტიკიდან ვამბობ.

ფილოსოფია, როგორც ასეთი (სგსგ მიყვარს ეს ორი სიტყვა :D), არ გმობს ღმერთს.
ფილოსოფოსს გააჩნია. ზოგი ათეისტია, ზოგი მორწმუნეა, ზოგი იმას ამტკიცებს და ზოგი ამას. ზოგი ჭეშმარიტებასთან ახლოს მიდის, ზოგი - შორიდან ცდება.

Buddha Nirvana

განავრცე. როგორ მოიპოვე ეგ ცოდნა? სხვამ როგორ უნდა მოიპოვოს?

Redemption*

ანუ როგორ ვიპოვნოთ ღმერთი?

მეთოდი იგივეა რაც ნებისმიერი სხვა რამის საპოვნელად.
უნდა მოძებნოთ.

პირადად მე ასე დავიწყე.
გავიზარდე ათეისტად, როგორც უმრავლესობა სსრკ/ში დაბადებული ადამიანისა. ღმერთზე მოწიფულობის ასაკამდე არა თუ არ მიფიქრია, არც არა მსმენია არსად საბავშვო ზღაპრების დასაწყისის გარდა: იყო და არა იყო რა, ღვთის უკეთესი რა იქნებოდა... რა თქმა უნდა ეს აღიქმებოდა უბრალოდ ზღაპრის დასაწყისად და მეტად არაფრად.
პირველი ფიქრი და გაკვირვება რაც სიტყვა ღმერთთან იყო დაკავშირებული, გამოიწვია ჟურნალ ამერიკაში /სსრკ–ში გამოდიოდა ასეთი ჟურნალი რუსულად ამერიკის მთავრობის მიერ იბეჭდებოდა/ ნანახმა პატარა სტატიამ, სადაც ეწერა რომ აშშ–ს მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი ღმერთის მორწმუნეები იყვნენ. ამ ფაქტმა ფრიად გამაოცა და ჩემთვის ვთქვი: ეს ამერიკელები როგორი მაგარი ხალხი მეგონა და თურმე როგორი სულელები ყოფილან თქო. ასეთი იყო საბჭოთა ათეისტური აღზრდის შედეგი. ეს იყო დაახ. 15 წლის ასაკში.

მას მერე გავიდა წლები, დავამთავრე სკოლა, ვსწავლობდი უმაღლესში, მერე საბჭოთა არმიაში ვმსახურობდი, საიდანაც ჩამოვედი 21 წლის. შემდეგ ვმუშაობდი, ზაფხულობით დავდიოდი ზღვაზე სოჩის რაიონის დაბა ლაზარევსკაიში, სადაც ფრიად კარგი დროები მაქვს გატარებული.

ასე და ამრიგად 24 წლის გავხდი.

ერთხელაც წიგნის მაღაზიაში, კითხვა და წიგნები ბავშვობიდან მიყვარდა, სრულიად შემთხვევით დახლზე ვნახე წიგნი სათაურით: მარქსი, ენგელსი, ლენინი: ლიტერატურის შესახებ.

გამიკვირდა, მეთქი ვაა, ესენი ლიტერატურის შესახებაც წერდნენ მეთქი და უბრალო ცნობისმოყვარეობის გამო ვიყიდე მეთქი ვნახო ლიტერატურაზე რაები აქვთ ნათქვამი თქო.

აღმოჩნდა რომ ლიტერატურის შესახებ ბევრი არაფერი იყო დაწერილი, თუმცა მთელ რიგ ადგილებში მოხსენიებულნი იყვნენ ყველა ეპოქის დიდი ფილოსოფოსები თავისი ციტატებითურთ და ზოგი ციტატა ისეთი საინტერესო იყო რომ ფილოსოფოსებით დავინტერესდი.

ნუ დავიწყე წიგნების ძებნა, მაღაზიებში თითქმის არაფერი იყო, მაგრამ გავიგე რომ თბილისში შაბათ კვირას ფილარმონიის გვერდით ბაღში წიგნების ეგრეთ წოდებული შავი ბაზარი იყო.

ამ ბაზარზე მართალია ფრიად ძვირად მაგრამ ფრიად კარგი წიგნების შეძენა შეიძლებოდა: თავიდან შევიძინე სენეკა, მონტენი, შემდეგ ინდური ფილოსოფია, ბიბლია, პლატონი და სხვ. ფილოსოფიურ–თეოლოგიური ლიტერატურა.

25 წლის ასაკისთვის აღმოვაჩინე რომ ცხოვრებაზე და მის შინაარსზე ადრე რომ მეგონა ერთი და გარკვეული აზრი არსებობდა, თურმე ასე არ ყოფილა, რომ თურმე ახლაც მეოცე საუკუნეში არ არის მსოფლიო ერთ ჭკუაზე, მით უმეტეს ფილოსოფოსები, ზოგი თეისტი ყოფილა, ზოგი ათეისტი, ზოგი აგნოსტი, ზოგი საქეიფოდ და ზოგიც უქეიფოდ.

აღმოვაჩინე რომ მე თურმე რეალურად არაფერი მცოდნია.

რა უნდა მექნა? რო დავფიქრდი ვერ მივხვდი ვინ იყო მართალი და ვინ არა, ვინ იყო ჭეშმარიტი და ვინ მცდარი.

და ამიტომ ვთქვი: ვერავის ვერ დავუჯერებ, მე თვითონ სრულიად ცხადად
უნდა დავადგინო ჭეშმარიტება თქო!

აქედან დავიწყე ძიება.

გზა რომლის შესახებაც მოვყევი არსით უნივერსალურია და ყველასთვის გამოსადეგი.
P.S. შემდგომ აღმოჩნდა, რომ იესოს ნათქვამი: ეძებეთ და ჰპოვებთო, მართალი ყოფილა.

This post has been edited by Buddha Nirvana on 5 Jun 2019, 23:56