ფილოსოფიური აზრების ჟურნალი

Pride - "(Latin, superbia) is considered, on almost every list, the original and most serious of the seven deadly sins: the perversion of the faculties that make humans more like God—dignity and holiness. It is also thought to be the source of the other capital sins. Also known as hubris (from ancient Greek ὕβρις), or futility, it is identified as dangerously corrupt selfishness, the putting of one's own desires, urges, wants, and whims before the welfare of other people."

Damnoc

სიამაყე ჩემთვისაც მიუღებელია, მართალი გითხრა. სიამაყე და ამპარტავნება ერთმანეთთან მჭიდროდაა გადაბმული

მშვენიერი ლოგიკა აქვს კარლინს წარმოდგენილი ამ ვიდეოში. იგივე ლოგიკით ვუდგები ე.წ. ლგბტ პრაიდს

Jules Winnfield

Damnoc

მეჩვენება თუ... ამ პოსტში, რაღაც დონეზეჰომოფობიურ განწყობა იკვეთება? :შეშფოთებულიენჯეოშნიკლიბერალისხმით:

This post has been edited by Heart_of_Darkness on 15 Jul 2019, 11:00

Heart_of_Darkness

ჩემი 26 გიგაბაიტიანი "girl-on-girl HD" ფოლდერი begs to differ

Damnoc

Almost every man likes lesbians till it comes to reality.

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

Heart_of_Darkness

სხვაზე რა გითხრა და მე როცა ვამბობ ხინკალი მიყვარსთქო იმას ვგულისხმობ რომ კარგი გემრიელი ხინკალი მიყვარს და არა განურჩევლად ნებისმიერი

აი ასეთი ფილოსოფია მომწონს, ტიტველ ქალებზე როცა მიდის საუბარი

This post has been edited by Jules Winnfield on 16 Jul 2019, 10:53

Jules Winnfield

#MeToo

ისე მაგან დამაფიქრა, კაცებისთვის ქალის ფორმები დაახლოებით იგივე თემაა რაც კატებისთვის "ვალერიანკა" (კატაბალახა).

საერთოდ იმათთანაც და ჩვენთანაც ასოციაცია და ემოციები ძალიან კონტრინტუიციურად მუშაობს მექანიკურ დონეზე. ჯერ რაღაც იწვევს ემოციას და აქ ცნობიერება საერთოდ არ ფიგურირებს, და მერე უკვე გამოწვეული ემოციის შეგრძნებებით გვიწევს გავარკვიოთ რა ემოცია იქნა ჩვენში გამოწვეული და მერე ვაკეთებთ ვარაუდს თუ რას შეიძლებოდა ის გამოეწვია.

ის ფაქტი რომ გვიწევს ვივარაუდოთ ემოციის გამომწვევი მიზეზი, ბევრი საინტერესო ფენომენის საწყისია.

აი მაგალითად სათამაშოებს რომ აკეთებენ კატებისთვის, ან ლოგინს, ან რამე მსგავსს, შიგნით ჩააყოლებენ ხოლმე ხმელ კატაბალახას. კატა უახლოვდება ამ რაღაცას და უცებ ბახ და ეიფორია მოვიდა საიდანღაც. ტვინში ჩნდება პრიმიტიული ასოციაცია: "ამ რაღაცას როცა ვუახლოვდები მააააააგრად ასწორებს". თავისთავად ჩნდება ამ რაღაცის მიმართ სიმპათია/პოზიტიური განწყობა/სიყვარული.

ადამიანების შემთხვევაში ცოტა უფრო რთულია ეგ თემა იმიტომ რომ ჩვენ შეგვიძლია სათამაშო და შიგნით ჩაყრილი კატაბალახა ერთმანეთისგან კონცეპტუალურად გამოვარჩიოთ და სხვადასხვა ობიექტებად აღვიქვათ, ამიტომ ცოტა უფრო დელიკატური მიდგომაა საჭირო, მაგრამ ის პრინციპი რაც კატებთან მუშაობდა აქაც ჩვეულებრივად მუშაობს.

მანქანას გაუკეთე ფორმები რომლებიც ქალისას მიაგავს და შესაბამისად რომლის დანახვაზეც კაცის ტვინში ვიზუალური წრედები რეაგირებს და გექნება გაყიდვადი მანქანა, რეკლამაში მოაბნიე არათემატური ნახევრადტიტველი ქალები და voila, უფრო ეფექტური პიარი, დ.ა.შ.

ეხლა კი ვეღარ ვპოულობ მაგრამ მგონი ბენზინის ფასებზე იყო. ერთერთმა კომპანიამ დიდი სარეკლამო ბილბორდი გააკეთა, ზედ იყო 4 მაგარი სიმპატიური მოდელის სურათი და ზემოდან ქონდათ გადაკრული შავი ფირი "იუბკების" ფორმაზე, ხოდა როცა ბენზინის ფასი ძვირდებოდა შესაბამის რაოდენობა ზოლებს აძრობდნენ ამ იუბკებიდან და "ამოკლებდნენ". ხოდა რამდენადაც ფასის ზრდა ნეგატიურ ემოციებს უჩენდა ხალხს, იმის გამო რომ ტიტველი ქალების სიყვარული ბევრად უფრო ღრმად არის ადამიანში ვიდრე ფულის აღქმა, იუბკების დამოკლება ახარებდათ.

საბოლოოდ იქით მივდივარ რომ როგორმე ორგანულად რომ იყოს შესაძლებელი ტიტველი ქალების და ფილოსოფიის განყის სინთეზირება, დიდი ალბათობით ინტერესი არსებითად გაიზრდებოდათქო.

ჯერ კიდევ როდის ვამბობდი ნაშები შემოვყაროთთქო

Damnoc

რამე თამაში უნდა შევქმნათ, სადაც ზედაპირული ფილოსოფიიდან ნელ-ნელა ღრმა ფილოსოფიაშ გადადიოდეს მოთამაშე, თან ქალის/კაცის ფოტო უნდა იყოს ფონზე და რაც უფრო მეტ ტურს გადიხარ, მით უფრო შსვლდება ფიგურა. ტეტრისი იყო მგონი ადრე მასეთი.

ეგ ლოგიკა მთლიანად მცდარ წინაპირობაზეა აგებული. კარლინს არ გაუთვალისწინებია, რომ საზოგადოებაში ისაა მნიშვნელოვანი, რასაც ეს საზოგადოება ანიჭებს მნიშვნელობას.
იქნება ეს წარმომავლობა, ეროვნული საერთო წარსული, ტრადიცია თუ სხვა.
მაგალითად, ფული რეალურად უბრალო ქაღალდია და ვითომ რა სისულელეა მაგაში რომ ძვირფას რამეებს ვცვლით, ხო? კარლინის ლოგიკა ეგაა.
სინამდვილეში ფული არაა უბრალო ქაღალდი, იმიტომ, რომ საზოგადოება შეთანხმდა მის მნიშვნელობაზე.

იგივენაირად, შენ შეიძლება იყო გლობალისტი და უარს აცხადებდე საკუთარ წარმოშობაზე, მაგრამ ფაქტი ფაქტად რჩება, ბრიტანელი ყოველთვის იამაყებს მაგითი და შენ ზემოდან შემოგხედავს, როგორც უთვისტომოს და ნაკლებს. 2 დღის წინ მოხდა, ტრამპმა დემოკრატების 4 წევრიან ე. წ. "squad"-ს საკუთარი წარმომავლობა შეახსენა და უთხრა რომ ჯობდა თავიანთი დაქცეული ქვეყნებისთვის მიეხედათ და ამერიკის სისტემას გაშვებოდნენ. რასაც იმდენად ემოციური პასუხი მოყვა, რომ ჩანს, თვითონ ამ ხალხსაც აწუხებს წარმომავლობის პრობლემა.
ეს ხდება ყოველდღიურად. იდენტობით, მათ შორის ეროვნული იდენტობით სიამაყე და "დატოლება" საზოგადოებისთვის არის ჩვეულებრივი, რეალური მოვლენა. კონკრეტულმა ინდივიდმა შეიძლება სირაქლემას პოზა მიიღოს, მაგრამ საზოგადოება მაინც მისი იდენტობით შეაფასებს.

Redemption*
მართალი გითხრა კარგად ვერ მივხვდი რას გულისხმობ პოსტში.

კარლინის მაგ ვიდეოშI ვეთანხმები იმ აზრს, რომ ეროვნულობა არის შემთხვევითი მოვლენა. ეროვნულობაშI ვგულისხობ დაბადების ადგილს. ასევე ვეთანხმები სიამაყის გამომწვევ მისეულ განმარტებას. ადამიანი ამაყი უნდა იყოს იმით, რაც მან თავად მიაღწია. დაბადების ადგილი ადამიანის მიღწევა არ არის. შესაბამისად არც უნდა ჰქონდეს ადამიანს საბაბი ამის გამო რომ იამაყოს. და თვითონ სიამაყის გრძნობის არაადეკვატურობაში ვეთანხმები ასევე. სიამაყე ჩემთვის არის საკუთარი თავის ძალიან არაობიექტურად კარგად შეფასება.

ის რომ ეროვნულობით სიამაყე არსებობს მაგას არ უარვყოფ. და ეროვნულობას რო საზოგადობა ანიჭებს დიდ მნიშვნელობას ეგეც აშკარაა

Jules Winnfield
არ აქვს მნიშვნელობა ადამიანის დამსახურება და მიღწევაა თუ არა. ისევე როგორც იმ ფეხბურთის გუნდის მიღწევებით ამაყობ, რომლის ქომაგიც ხარ, ქვეყნის მიღწევებითაც ამაყობ.
ადამიანები თავს ვაკუთვნებთ სხვადასხვა ჯგუფებს. გინდაც მის ბედში მიზერული წვლილი მიგვიძღვოდეს, შესაძლებლობის გამოჩენის შემთხვევაში შევიტანდით მეტ წვლილს. გვიხარია მისი წარმატება, გვეამაყება რომ მისი წევრი ვართ და გვწყინს ან გვიტყდება მისი უბედურება.
ადამიანი არის სოციალური ცხოველი. ეგეთი, მკაცრად მათემატიკური რაციონალიზაცია, რომ თითქოს ეროვნებით სიამაყე არალოგიკური და არასწორია, არ ითვალისწისწინებს ადამიანის ბუნებას და ადამიანს განიხილავს, როგორც უსულო რობოტს.
ადამიანი მეტია, ვიდრე რობოტი და მათემატიკა. საზოგადოებები კომპლექსური წარმონაქმნებია და ყველაფერს თუ ადამიანური ფაქტორის ჩამოშორებით, მატერიის დონეზე განიხილავ, მაშინ აღარაფერი დაგრჩება.

Redemption*

არსებობს მხოლოდ ნება, მოდი ამ განსაზღვრებით შემოვიფარგლოთ და ვიმსჯელოთ, რაც არ უნდა იყოს შენი ნება არსებობს წესი, თუ გინდა დასვენება მაგალითად უნდა წახვიდე იქ სადაც სტატისტიკურად მიესადაგება შენ მოთხოვნილებას, ჯერ ვარკვევთ რა უნდა რობოტს და შემდეგ ვიქცევით ფორმულით, მაგალითად მას პასიური დასვენება სურს: მიდიხარ მთაში ან პირიქით ზღვაზე, ეს ძაან პირობითად, თუ მე უფრო ნაკითხი და განვითარებული ვარ ვიცი რომ თუ სიცხეა უნდა ავიდე ზღვის დონიდან მაღლა და ა.შ. ეს და ეს მოქმედება დებს ამ და ამ შედეგს, ეს არის ფორმულა და ფორმულა კი კათემატიკის ნაწილია, სტატისტიკურად ვხემძღვანელობთ უკეთესის მოლოდინში, ვერ დამისახელებ გარემოებას რომელიც ცდება ფორმულებს და ასრულებს ნებელობას, თუ მინდა თავისუფლება მოვიპოვო და გავცდე კლიშეებს იმასაც აქვს თავისი გზები ანუ ფორმულები, მაგალითად გიხსნიან ნირვანას და როგორ?! მოიქეცი ასე და იქნება ესე ხომ, მაგალითად დაიკიდე სამყარო და გინდა იყო შეშლილი მაშინ უნდა გახვიდე კანონზომიერებებიდან და იქნები შეშლილი (უხეში მაგალითია), პირადად ჩვენ ვაწარმოებთ დაკვირვებას ჩვენივე თავზე და ჩვენთვის ინდივიდუალურ ფორმულებს ვპოულობთ, მაგალითად რაღაც მხდის ცუდად, სტატისტიკას თუ მივაქცვ ყურადღებაე მე ვიპოვი მიზეზს საიდან იწყბა პრობლემა და ა.შ. სამყარო მიზეზშედეგობრივია იმ წესებით რაც გვაქვს და ფაქტებით და თუ ამ წესებს გავცდებით ისიც გარკვეული წესით ხდება

ვეგა
აი რაც დააციტირე, მანდ ვაპირებდი ჩამემატებინა, ვეგას კი გონია, თუმცა ეგრე არ არისმეთქი.
არ ჩამიმატებია და ისედაც დაითაგე შენით.