შენც გეხება რასაც ვამბობ როგორც ჩანს წლების მერე როგორც წუწუნებდი შენს ტრაგიკულ ცხოვრებაზე დიდად არაფერი შეცვლილა მაგის მერე.
დაახლოებით 33-40 წლამდე ასაკის ხარ, ძველი მირკის ეპოქის წარმომადგენელი - ჩათების ეპოქა იყო მაშინ, მირკის პოპულარული ოქროს ხანა 1998-2005 წლებში. შესაბამისად, არ ხარ ახალგაზრდა ყმაწვილი. რეალურ ცხოვრებაში კი, საკუთარ გონებასთან და დამოკიდებულებასთან მუდმივად დამარცხებული, უმწეო მსხვერპლი ხარ. ილიაუნის სოციოლოგიის ფაკულტეტზე ღირებულებადაკარგული, იდეოლოგიურად დაბნეული ადამიანი, რომელიც საკუთარ სახლში გაუცხოებას განიცდიდა და დღემდე "ჯოჯოხეთში ცხოვრობს“. დაც ილიაუნელი გყოლია ოჯახში - ორივე და-ძმა ერთად უპირისპირდებოდით გარემოცვის ძველ მენტალიტეტს, რის გამოც სახლში სერიოზული ომები გქონდათ.
კაცი, რომელიც დღეს სხვებს ცხოვრებას ასწავლის და ფსიქოლოგის როლი აქვს მორგებული, სულ რაღაც 5 წლის წინ სწრაფი სესხების გამო სასამართლოებში დარბოდი და 700 ლარის გამო მიკროსაფინანსოებთან საგარანტიო წერილებს აფორმებდი, რომ ვალებიდან როგორმე ამომძვრალიყავი.
ყველაზე მწარე და ტრაგიკული კი ის არის, რომ ეს შინაგანი შიშები მხოლოდ მას შემდეგ "მოირჩინე“, რაც ტოტალიზატორში ყველაფერი წააგე და იმ ფინანსურმა ტრაგედიამ შენი გონება უბრალოდ გადაფარა - შენ საკუთარი ფსიქიკური პრობლემა სხვა, უფრო დამანგრეველი თვითგანადგურებით ჩაანაცვლე და მოგებისგან გაჩენილ შფოთვას მანამ ვერ უმკლავდებოდი, სანამ ბოლო თეთრამდე არ წააგებდი :დ
რა არის ადმიანის არსებობის არსი?
