აუ ეხლა დავხურე და ყბა დამრჩა ღია, დასასრულიც ამას ქვია. უსასრულობის მარადიულობის, როგორი ლოგიკური წრედი შეიკრა თამშის დასასრულს. გასაგებია ავტორს რისი თქმაც უნდოდა ამ ყველაფრით ...
ეს შავ-თეთრი დეპრესიული გარემო სადაც ყოველი ბავშვი საკუთარი თავის გადასარჩენად იბრძვის, სადაც გრძნობები და ემოციები აღარ არსებობს, სადაც ყველა ბავშვი "პირველქმნილი ცოდვის" გამო ისჯება ...
მარადიულია სამოთხე, მარადიულია ჯოჯოხეთი, და აგრეთვე მარადიული და დაუსრულებელია ლიმბო რაც ლათინურად ისეთ ადგილს ნიშნავს სადაც მოუნათლავი ბავშვები ჩნდებიან სიკვდილის შემდეგ
და მარადიულად იტანჯებიან თავდაპირველი ცოდვის გამო, ადგილი რომელიც ჯოჯოხეთსა და სამოთხეს შორის უსასრულობაშია გამოჭიმული. ( ყველაფერს წარმოვიდგენდი ამ თამაშის სიუჟეტად გარდა რელიგიისა).
10 / 10 უბრალოდ შედევრი
სხვათაშორის მუსიკის არქონაც მარტივად აიხსნება ამ ყველაფრის მერე ..