დეჟა ვუ, ეს ადრეც იყო!

და საკმაოდ დამაჯერებელი

რა ვქნა რა, ასეთ განცხადებებზე ძაან მიყვარს კირკიტი და ამიტომ, შენ არ გეწყინოს, უნდა შემოგედავო. როგორ იცი, საიდან იცი რომ ეგ ერთადერთ სწორი ახსნაა?

vano_t
პირადი გამოცდილებიდან ვიცი, ჩემო ვანო, ეხლა? გაწყობს?

საერთოდ არ მესმის რა კავშირი აქვს deja vuს რეინკარნაციასთან.

მე რამდენადაც ვიცი, deja vu არის იმის შეგრძნება, რომ ეხლა რაც ხდება, გახსოვს.

ეხლა ვთქვათ რეინკარნაციისა დავიჯერე, როგორ ავხსნი ამით deja vuს?
რეინკარნაციით მე შემიძლია მხოლოდ ასეთი მოვლენის ახსნა - რაღაც ისეთი მახსოვს, რაც ამ ცხოვრებაში ნაღდად არ მომსვლია.
რომელი რეინკარნაცია ამახსნევინებს იმას, რომ აწმყო მახსოვს?

ვთქვათ დაჟე დავიჯერე, რომ რაღაც სიტუაციები შეიძლება ზუსტად გამეორდეს - რაც რეინკარნაციასთან, მე მგონი, არანაირად არაა დაკავშირებული.
მე მგონი, ეგეც ნიტოა, იმიტომ რომ deja vuს დროს, მე მგონი, იმას კი არ ვგრძნობ, რომ ეხლა რაც ხდება, ის ადრე მომსვლია,
მე მგონი, deja vuს რომ კარგად დაუკვირდეს ადამიანი, ეგ არის შეგრძნება რომ ზუსტად ეგ აწმყო გაქვს მეხსიერებაში,
და არა მისი წარსულში მომხდარი იდენტური ასლი.

მე მგონი, deja vu არის იმის ხანმოკლე მიხვედრა, რომ დრო საერთოდ ილჲუზიაა და არანაირი წარსული, აწმყო თუ მომავალი არ არსებობს.
წამიერად ამას ვწვდებით ხოლმე და ეგაა deja vu.

annavita

კი, ნაწილობრივ მაწყობს პირადი გამოცდილება მთავარია. მარა ნაწილობრივ არ მაწყობს. იმიტომ რომ ენას და აზროვნებას არ შეუძლია პირადი გამოცდილების გადმოცემა, უფრო სწორად არ შეუძლია ამტკიცოს რეალობის არსი, რომელიც პირად გამოცდილებას უძევს საფუძვლად. ბრძენმა ბუდამ თქვა: ჩემი მოძღვრება მხოლოდ თითია, რომელიც რეალობას უთითებსო და არა თვით რეალობაო ასევეა შენი მოძღვრებაც

vano_t
ჯერ ერთი, რაიმეს დანახვას, ჩემო ვანო, ისევე როგორც მოსმენას, სწორედ პირადი გამოცდილება უდევს საფუძვლად, და მომიტევე, მაგრამ გაწყობს თუ არა შენ, ეს პირადი გამოცდილება -იმ ადამიანებს, ვისაც ამ გამოცდილებაში ყოფნა და მონაწილეობა საკუთარი გრძნობის ორგანოებით შეუძლიათ- აძლევს ობიექტური რეალობის აღქმის და გაგების საშუალებას.
დავუშვათ, სიტყვაზე, -მე ვერ მოგიცდი შენ, თუ როდის გაგეხსნება მუსიკალური ყური ბახის იოანეს პასიონში ჯვრის თემის აღსაქმელად, რადგან ჩემი სმენა მას აღიქვამს. და პირადად შენ რომ ვერ აღიქვამ - შენ წარმოიდგინე, იგი მაინც არსებობს!
ასევე არსებობს ის სულიერი რეალობანი, რომელთა აღქმა- გარე სმენის და გარე თვალის ორგანოთი შეუძლებელია.
მაგრამ ადამიანს აქვს შესაძლებლობა განავითაროს თავისი ეს უნარები.
სწორედ ისევე, როგორც მათემატიკის საფუძვლიანი შესწავლით და ცოდნით ავითარებს ლოგიკისა და სხვ. უნარებს,
ანდა სმენის განვითარებით ხვეწს მუსიკალურ სმენას და მუსიკის აღქმადობის უნარს.
ოკ. ამ თემაზე პოლემიკას არც ვაპირებ და არც აქვს აზრი. რადგან მკითხე ამიტომ გიპასუხე:
არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც გარკვეული უნარები გააჩნიათ, და ეს არც ბლეფია და არც უვიცობის დასაცინი ობიექტი.
შეგიძლია იფიქრო ამაზე, ან არ იფიქრო. ნება შენია და იგი ხელშეუხებელია.
დისკუ(რ)სიის დასასრული.

This post has been edited by annavita on 13 Nov 2007, 22:02

საინტერესო თემაა მე ხშირად მაქვს დეჟა ვუ

ამ თემაზე თითქმის ყველაფერი ითქვა მე პირადად ამ მოვლენაზე განსხვავებული აზრი მაქვს როგორც ტიბეტელი მამები იტყოდნენ ეს არის ადამიანის ნიჭი განჭვრიტოს მომავალი თუ ამ საკითხს ჩაუღრმავდები და გაითავისებ უფრო მეტსაც მიაღწევ

დრო

annavita

რატომ ერთადერთი....."დეჟა ვუ" ჩათუშული ხახვით და მაიონეზით მაინც სულ სხვაა....მაგრამ გემრიელია!

ანტროპოსოფია ახსნის ერთ-ერთი , მაგრამ არა ერთადერთი ენაა...ხანდახან, რეალში იკვეთება უტყუარი ნიშანი იმისა, რაც წარსულში, როგორც სულიერი აქტი, რაღაც მიზეზით, უკვე შესრულდა..მოხდა! ჩემის აზრით, ეს იმას კი არ ნიშნავს, რომ ჩემს რომელიღაც პლანზე იმ ადგილას უკვე ვიყავი ან ის ქალი უკვე ნანახი მყავდა, არამედ უფრო იმას, რომ ის ადგილი ან ქალი რაღაცით არის იმისი სიმპთომატიკური(ირიბი) გამოხატულება - "ნიშანი", რაც უკვე ჩემში, როგორც სულიერი აქტი მოხდა!
მაგრამ რა მოხდა და რას ნიშნავს ის, რაც უკვე მოხდა ....და რას გვეტყვის ამის თაობაზე ის ნიშანი, რომელსაც თუ ბედმე გაგვიღიმა მხოლოდ მომავალში შეიძლება შევხვდეთ?!


psyxo

ასეც ხდება ხოლმე! მაგალითად, ჩალაური ხედავს "ანჯელინა ჯოლის" და გაკვირვებისაგან შეშდება...ნეტა სად შეხვედრია ამ ქალს, რომელ ბარში ან საუნაში..?!
პასუხი - არსად!......უბრალოდ "ანჯელინა ჯონჯოლი" მანამდე იმდენჯერ მოხდა ჩალაურის გამოჩალაურების აქტში, რომ პოლუჩილოს დეჟავუ ხახვით და მაიონეზით...

* * *
annavita

.....მით უმეტეს თუ გავითვალისწინებთ, რომ ადამიანობაც უნარია და არა ნომენკლატურული ერთეული...

Stalker2005


თუ

, მაგასაც თავისი ახსნა აქვს. ახლა -ასეა. სხვა დროს- სხვა იქნება. იყო დრო- სულ სხვა რამე იყო.- მე ვგულისხმობ საერთო, უზოგადეს პრინციპს,რაც ევოლუციასთან შესატყვისობაშია, თუმცა, რაღა თქმა უნდა, ნებისმიერი ინდივიდუალობის ინდივიდუალური განვითარება ინდივიდუალურად გადაწყვეტადი და წარმართვადია. ასე რომ, ეგ კითხვა თუ საკითხი იმთავითვე გათვალისწინებულია პიროვნების მონაცემებისდა შესაბამისად (მხედველობაში მაქვს მისი თავისუფალი ნების არჩევანი)

იფ, იფ, მერე რა გემრიელობების მაგიას ვფლობ სამზარეულოს ტერიტორიაზე! ნა ლიუბოი ვკუს!

ზუუუსტად მაგას ვამბობდი! მაგრამ შენ მგონი ფსიქიკურ (მშვინვიერ, ანუ დუშევნი) აქტს აიგივებ სულიერ (დუხოვნი, -აქ გარე გრძნობადზე მიმართულ გონს არ ვგულისხმობ) -აღქმით აქტთან... თუ ვცდები?

ძალიან ბევრ რამეს გეტყვის. ნამდვილ მსმენელს საოცრებების გაგონება ელოდება...მაგრამ განსხვავება ნამდვილსა და არანამდვილ მსმენელს შორის ისაა, რომ ნამდვილი მსმენელი სრულიად სდუმს... მაშინ მასში მეტყველებას იწყებს სწორედ ის, რის მიმართაც სრულიად სდუმს ადამიანი და არანაირ "თავის აზრს" და დამოკიდებულებას არ ახმოვანებს...
ჩემს უსაყვარლეს მუსიკას ასე ვუსმენ ხოლმე. მაგან მასწავლა მოსმენა

, რომელიც არსად უნდა გადაიქცეს, მაშინ შევძლებთ განვიცადოთ მიქელანჯელოს ის განცდა, როცა მას აღმოხდა: "ღმერთო! რა ძლიერ ხარ ჩემში!"

სტალკ, -

This post has been edited by annavita on 16 Nov 2007, 21:50

annavita

შენ ხომ კარგად იცი რას ვაიგივებ რასთან და რას არა.....მე უბრალოდ არ მიყვარს ეგზოტიკურ არსებებზე ნადირობა! არ არსებობს ასეთი დეფინიცია - "გარე გრძნობადი!" ნებისმიერი "გარე", რაც ცნობიერების, სულის ობიექტივში ჰყვება, არის შინაგანის გამოხმაურება... მსმენელი შეიძლება სდუმდეს, მაგრამ მისი შინაგანი ტექსტი ვიბრირებდეს, იმ ნაწარმოებთან უნისონში, რომელტანაც ერთად ეს მსმენელიც სრულდება!

ჰო..ნამდვილი მოსმენა ნიშნავს მხოლოდ იმას. როცა ნაწარმოებთან ერთად შენც შესრულდები...რამეთუ მუსიკა, როგორც ასეთი, შიგნით და გარეთ, არსებობს მხოლოდ შესრულებაში........დუმილი რა თქმა უნდა საამისოდ ოაზისია!

და ისინი ერთ სიბრტყეზეა ამ წინადადებაში განთავსებული....

Stalker2005
ჰო, მართალი ხარ! მაგრამ საოცრად უცნაურად ხარ მართალი.
მგონი ახლა მოგისმინე სრულად (პირველად) და შემიძლია ვთქვა:
ეს იგივეა რასაც მე ვამბობ, ოღონდ ორკესტრის განსხვავებული შემადგენლობით. და იმდენად თავისებური (სამაბიტნი )
არანჟირებით, რომ თავიდან მეგონა სულ სხვა მუსიკა ჟღერდა!:)
ახლა კი გავიგე!
(კადენცაც "ავტორსკი" გაქვს)

ვერავინ ხსნის ამ ფენომენს ბოლომდე, მე მქონდა დეჯავუ-ს მომენტები ხჰირად, ერთხელ ქუჩაში უცნობი კაცი, ძალიან ახლობლად მომეჩვენა, თითოს ვიცნობდი, გავიდა 6 ტუ 8 თვე და გავიცანი და ძაკიან მომეწონა,მერე გამახსენდა ეს მომენტი.
მე პირადად ხშირად ვეშლებიტ, ხშირად ჰგონიათ რომ მიცნობენ,გადამკოცნიან, მომიკითხავენ რა ნაცნობი სახე გაქვს საიდან გიცნობ? ძალიან ხშირად მეკითხებიან, უკვე მეცინება კიდეც ,მეც ტავს ვუქნევ, ვითომ ვიცნობ

serafita
დეჟა ვუ კი არა ჩემნაირი ნიკი გქონია

This post has been edited by სერაფიტა on 16 Nov 2007, 23:14