niniGGკი მეც მაგ შეგრძნებაზე ვწერ,მერე იცი რა ხდება?
მერე გადის დრო, აი უკვე რომ დაგავიწყდა მაშინ იწყება თავიდან,თითქონ წრდია შეკრული ,
იმ ადამიანმა ჩვენს ცხოვრებას ასეტთი,თუნდაც ზედაპირული ცვლილებები რომ შემოუიტანა,მაგრამ მნიშვნელოვანი.
ის ისევ ბრუნდება,და ეს დაბრუნება სშეიძლება იყოს( გარდასახული).
შეიდზლება სულას არანაირი საერთო არ ქონდეს ერთს მეორეთან,მაგრამ
აღმოჩნდება რომ ის რაც ვერ შეცვალა ( იმან ) , მოვა ( ის) და რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს
(თითმის 90% ყოველთვის ემთხვევა რომ (ორივე) ერთი მთლიანის ნაწილია,
რამაც უნდა შეცვალოს ჩვრნი ცხოვრება.
ეს გარდაუვალია,ეს მანამდე გრძელდება სანამ არ შეიცვლები,
თითქოს რაღაცისთვის გამზადებს ცხოვრება,..
შემდეგ ეტაპზე გადასასვლელად
(ხშირად გამიგია: მე მზად არ ვიყავი!და ამიტომ ვერ შევძელი .)
ჩვენ ხანდახან გვეპარება ის ( მომენტები და ადამიანები ) რომელმაც ჩვენი ცხოვრება უნდა შეცვალოს.
არ უნდა დაუშვას ეს არავითარ შემტხვევაში რათა არ დაიკარგოს ადამიანი საკუთარ თავშ,
ხშირდ პასუხები და სხვა ..... ისე ახლისაა და ვერ ვხედავთ.
-------------------------------------------------------------------------------------------
და მერე მდოდის სიმშვიდე.
რაც ასე ძაან გვაკლი.