ადამიანები იცვლებიან (?)

კი იცვლებიან, წარმოუდგენელია ასე რომ არ მოხდეს. ჩვენ ერთმანეთზე ვახდენთ ზეგავლენას ეს მოგვწონს თუ არა ასეა. ასევე უამრავი დეტალია რაც ჩვენზე წარუშლელ ზემოქმედებას ახდენა ამიტომ დიახ იცვლებიან და ეს შესანიშნავია.

ადამინები არ იცვლებიან მაგრამ გამუდმებით იცვლება ჩვენი წარმოდგენები მათზე რადგანაც შეზღუდულ ჩარჩოებში ვხედავთ ჩვენი შეფასებებით
და არა ისეთებს როგორებიც რეალურად არიან ჩვენი შეფასებებით ყველაფერს ვაფუჭებთ .

მმ, ძნელი სათქმელია. ადამიანი იცვლება თუ გარე სამყარო

ორი ადამიანი ცხოვრობს ჩემში.გარემოებები აიძულებს ხოლმე მეორ ადამიანად გარდაქმნას.მერე წლები მჭირდება რომ საწყის ადამიანს დავუბრუნდე.მეორე ადამიანი მძულს,ძალიან დებილი და ლენჩია,გულუბრყვილო,სულელი...
ასე რომ ადამიანები არ იცვლებიან...

არა. თუ თავიდანმვე ყელ იყო ეგეთად დარჩება და თუ არ იყო კიდე არი შანსი

ასეა ეს

იცვლება.
ზოგი უარესობისკენ.
ზოგის ხასიათი,აზროვნება თუ ვითარდება რჩება ადამიანად.

* * *
არიან/იყვნენნ.
ფულის გაჩენამ შეცვალა,საერთო სხვებთან იპოვეს და ვითომც არაფერი ყოფილა,მიზეზი მოუცლელობა.
ესკი დიდი სისულელე და სიყალბეა.

avgusta

იცვლება ადამიანი დავუშვათ მავნე ჩვევა თუ აქვს და გადალახავს.

იცვლებიან ყოველშემთხვევაში მე ცხოვრების ეტაპზე ბევრჯერ შევიცვალე იმ დონეზეც ,რომ ხალხს მაგრად უკვირს შენ ესეთი არ იყავი რატო ხარ ა.შ

შეცვლა არა მარტო კარგისკენ შეიძლება , მე არვიცი ეს ბოროტება ზიზღი ამპარტავნობა, გულგრილობა თვითგვემა მედო თუ არა ჩემ ხასიათში მაგრამ ფაქტია ,რომ ამ თვისებებმა ბოლო 1 წელიწადში მთლიანად აითვისეს ჩემი პიროვნება . უბრალოდ დეტალურად მინდა რა გრძნობა ავღწერო.

ყველა იმას ამბობდა რა კეთილი ვიყავი ,რომ ყველას ვეხმარებოდი , ჩემთვის არ ვიტოვებდი და სხვას ვაძლევდი არ მოგატყუებთ და მეთვითონ იმ დონეზე მქონდა გამჯდარი ეს თვისებები,რომ უკვე ჩემი ცხოვრების ნაწილი იყო სხვებზე ზრუნვა და ხალხის გაბედნიერება.

დადგა პერიოდი როცა მე დამჭირდა დახმარება მაგრამ არავისთვის არ მითხოვია , მოვიდა პერიოდი როცა ხალხმა 100% იცოდა , რომ პურის ფულიც არ მქონდა , მოვიდა პერიოდი როცა შევეგუე იმ ფაქტს ,რომ ადამიანები მაგარი დაუნახავები ვართ. ამ დროს გამოჩნდა ხასიათის პარადოქსული აგებულება .

2 ვარიანტი ქონდა ჩემ ტვინს ადაპტაციისთვის ან უნდა გაერგძლებინა ისევე და მიზეზს იმას მეტყოდა აზროვნება ,რომ გააგრძელე რასაც აკეთებ იქნებ სხვებმაც დაინახონ , იქნებ იმათ უფრო უჭირთ .

მეორე ვარიანტი რადიკალურად გადახვევა ჩვეული დინებიდან მაგრამ ძალიან დიდ პრობლემას წავაწყდი მაგალითად დღეს როცა ჩემთვის ყველაზე ახლო ადამიანმა ჩემი თანდასწრებით სხვა ადამიანს ელაპარაკა ტელეფონზე . ჩემზე რა თმა უნდა გავიგე ფრაზები ამას ყველაფერი კიდია , ნამუსზეც ვერ ააგდებ ,რო კვდებოდე გადაგაბიჯებს ა.შ რეაქცია არ მქონდა მაგრამ შიგნიდან რაღაც მაგრად მეწყინა . ისეთი გრძნობა თითქოს სადღაც უცნობ ადგილას მიდიხარ და უფრო და უფრო შორდები შენ საწყის წერტილს და იცი ,რომ უკან ვეღარ დაბრუნდები.


ნუ ეს ჩემ მაგალითზე მოვიყვანე მაგრამ არიან ადამიანები ,რომლების არასოდეს შეიცვლებიან განა იმიტომ, რომ არ შეუძლიათ უბრალოდ არ სურთ.

არცისე




...

...

ზოგი არ იცვლება, იგივე ### რჩება მარად და მარად და თან ამით ამაყობს.

სასწაულად იცვლებიან.
მაოგნებენ ხოლმე ისე!

რაც იყვნენ ის არიან ასე მგონია
ძირითადი არსი პიროვნებისა უცვლელია სიკვდილამდე

დროის და გარემოებების ცვლილება გარკვეულწილად ისახება ადამიანზე. მუდმივად ხდება რაღაც-რაღაცეების გადაფასება და ადამიანი თავად უნდა მივიდეს იმ აზრამდე, რომ მანამდე როგორც ფიქრობდა ან იქცეოდა ის არ ყოფილა სწორი და სხვანაირად უნდა იფიქროს და მოიქცეს. ის რომ ადამიანმა საკუთარ თავს დააძალოს, მე ხვალიდან ასეთი და ასეთი ადამიანი უნდა გავხდეო, ეგეთი რამე შეუძლებელია. ეგ იგივეა, ვიღაცამ გაიძულოს შეიცვალეო

ჩდმს ირგვლივ შეიცვალნენნ,გაიფანტა,დაიკარქა..
ვინერვიულე და რატო..
ეხლა ვფიქრობ აზრი არ ჰქონდა..
მარა არვიცოდი და ..