უყურე შენ, ეგ მე გამოწერეს ახტალის ვანები და დილასაღამოს მანტერები.
ყველაფერი დასწრებაზეა რაა
მარტოსულივარ აბა რა ვარ, ჩემი ბუხუნხულა მასთან რომ ვარ მაშინაც მენატრება.
ეხლა ვფიქრობდი კიდევ სხვა თემაზე გადავერთვები. ამას წინათ გადავედი სხვა ჯგუფში, ხოდა ახალი ბავშვები დამხვდნენ, მათვისაც თავისთავად უცხო ვიყავი. როგორც ახალი რათქმაუნდა შემათვალიერეს, გამომელაპარაკნენ და გაგრძელდა ლექცია. ერთი ყმაწვილის დაჟინებული მზერა შევამჩნიე : D
ამან რათქმაუნდა შემაშფოთა. გამოხედვა ჩვეულებრივია საერთოდ მაგრამ ხომ უნდა გაიხედო ადამიანმა ბოლობოლო : D
რას ფიქრობთ ხოლმე ამ დროს?
1. მოვეწონე, თვალს ვერ მწყვიტავს
2. იმდენად არ მოვეწონე რომ მიყურებს გაკვირვებული რა დედამ მშობა ასეთ მახინჯი
3. დასვრილი ვარ, თმა მაქვს ცუდად ან რამე მაგდაგვარი მჭირს, უნდა რომ მანიშნოს და ვერ ბედავს.
4. მიყურებს შესწავლის მიზნით, რომ შემდეგ რომელიმე კადეგორია მიმაკუთვნოს
5. უბრალოდ თვალი გაუშტერდა და დამთხვევაა რომ ჩემი მიმართულებით იყურება.
.
.
.
თუ სხვა ვარიანტები გექნებათ საინტერესო იქნება მოსმენა