ამ შუაღამისას შემომეხსნა მუზა და ჩაირთო ჩემი დაღლილი თავი...
ზოგჯერ მესაინტერესოება და მითრევს,ზოგჯერ მგრუზავს...
ზოგჯერ აქეთ გამოხედვაც არ მინდა...მეფიქრება რომ აქ ცხოვრებას ართულებენ და მეც ვირთულებ..არადა სიმარტივის მუღამს ვერ ჩავსწვდი..

ეჰჰ..წაველ,დავიძინე,სანამ სუულ გადავჭედავ..
დღეს ზედმეტად გულახდილობის საღამო იყო

ამ წამს მივხვდი რომ ზღვრებს ვუწესებ საკუთარ თავს..და მაინტერესებს..
სად გადის ზღვარი მშვიდ,არა აგრესიულ,სხვებისთვის არასახიფათო სიგიჟესა და სი-ნორმალურეს შორის??
ხო,და ვინ დაადგინა ეს ზღვარი,ადამინების უმრავლესობამ,ე.წ. საზოგადოებამ თუ ვინმე კონკრეტულმა და თაობებს გადმოეცემათ??
და კიდევ..
სიგიჟე ყველა დროში,ეპოქაში ერთი და იგივე ზღვრის(თუ კი ასეთი არსებობს) გადაცდენას ნიშნავს??
დღის ამ მონაკვეთისთვის მეტისმეტად შევიჭერი როლში.. :შ