ქცევების ანალიზი, არაცნობიერში ქექვა

Selfish_kid

არასრულფასოვნების კომლექსი ცოტა სხვა რამეა...
მე უფრო ასე ვიტყოდი, რომ მათ "სრულყოფილებას" (ანუ რისკენაც მიისწრაფოდნენ) უკვე მიაღწიეს, უბრალოდ მას თავისებურად"მოიმკიან"...

ALEX_&_ER

საერთოდ, ჩემი აზრით, როცა ადამიანი იწყებს სხვას დაუმტიკოც რაღაცები და დაანახოს თავისი ძლიერი და კარგი მხარეები
ეს უკვე არასრულფასოვნების კომპლექსია

თუ ადამიანი ამ ყველაფერს აკეთებს თავისი თავისთვის, ანუ მარტო იმიტომ რომ თვითონ უნდა და სიამოვნებს რაღაცის კეთება ეს სხვაა
მაგრამ როცა სხვას უმტკიცებ რაღაცას - ე.ი. რაღაც გაკლია საზოგადოებიდან და ცდილობ დაანახო, მათგან იგრძნო - რა ძლიერი, ლამაზი, ჭკვიანი და ა.შ. ხარ



P.S. მიხვდებოდი შენ ახლა რაც ვიბოდიალე

ცხვირში ქექვაზე უფრო არაესტეტიურია და საშიში ინფექციის შეტანის ამბავში

გამოსავალი- ენდეთ საქუთარ თავს და უფალში არ შეიტანოტ ეჭვი- ის, რაც გაქვს ამ წამს შენთვის საუკეთესოა

ხანდახან მეც არ ვიძახი ხოლმე გამარჯობას, გატრუნული ჩავუვლი ხოლმე გვერდის შორეულ ნაცნობებს და მიზეზიც ზუსტად ვიცი, გამიბამენ ლაყბობას და იძულების წესით მეც უნდა ავლაყბდე რაც ხანდახან კიარადა ხშირად ჭირის დღესავით მეზიზღება, არა, ზოგადად ლაპარაკი კი არა, უაზრო მოკითხვები გამოკითხვები და დაკითხვები. ანუ იმ თემებზე ლაპარალი რაც 100 წელი არ მაინტერესებს

ერთ ადამიანს ვიცნობ ასეთს. გამარჯობას არ იძახის საერთოდ. აი დილით რომ მიხვალ სამსახურში, საერთო სალამოს ხო ეუბნები ხალხს, ეს შემოვა დაჯდება და რომ მიესალმო, მოიკითხო შეიძლება პასუხიც არ დაგიბრუნოს.
ნეტა ამას როგორ ხსნიან ფსიქოლოგები?

მე მაქვს ეჭვიანობა გადამეტებული ადამიანებზე და სამყაროზე, აი რასაც ქვია უდიდესი ეჭვიანობა. თქვენი აზრით რისი ბრალია ეს?

ჩემი აზრით, ეს არასწორ გარემოში აღზრდის ბრალია , სადაც საჭიროა ბრძოლა გადარჩენისთვის...

ჩემი აზრით, ეს არასწორ გარემოში აღზრდის ბრალია , სადაც საჭიროა ბრძოლა გადარჩენისთვის...

ისეთი შეგრძნება მაქ რო ბავშვობაში ვიმყოფები, ბუნებით ბავშვი ვარ, ბავშვური ახირებებით... მძიმე ბავშვობა მქონდა ძალიან, სულ კონფლიქტები, სულ ჩხუბები, უმეტესწილად ჩემსას ვერ ვიტანდი, ვიჩაგრებოდი, მაგრამ მაგრად ვიდექი. დღეს როგორც კი ვხედავ კონფლიქტის საფრთხეს ვინმესთან , ვითრგუნები, და ეჭვებში ვარ ხოლმე იმ ადამიანისა და ყველას მიმართ.... ეს რა არის, კომპლექსი? თუ ტრავმა? თუ პანიკური აშლილობა?

ჩემი აზრით, ეს არასწორ გარემოში აღზრდის ბრალია , სადაც საჭიროა ბრძოლა გადარჩენისთვის...

ისეთი შეგრძნება მაქ რო ბავშვობაში ვიმყოფები, ბუნებით ბავშვი ვარ, ბავშვური ახირებებით...
მძიმე ბავშვობა მქონდა ძალიან, სულ კონფლიქტები, სულ ჩხუბები, უმეტესწილად ჩემსას ვერ ვიტანდი, ვიჩაგრებოდი, მაგრამ მაგრად ვიდექი. დღეს როგორც კი ვხედავ კონფლიქტის საფრთხეს ვინმესთან , ვითრგუნები, და ეჭვებში ვარ ხოლმე იმ ადამიანისა და ყველას მიმართ.... ეს რა არის, კომპლექსი? თუ ტრავმა? თუ პანიკური აშლილობა?

მოდი ასე ავხსნათ ეს ყველაფერი ...

შენ ხარ ადამიანი " დამახინჯებული ფსიქოლოგიით" (ისევე როგორც მე , მეც მაგნაირი ბავშვობა მქონდა)
საყოველთაოდ ცნობილი ფაქტია რომ ადამიანები განსხვავდებიან ხასიათით და ბუნებით ...
შენი ბუნება კი ვერ მოერგი სიტუაციას
რა არის სწორი აღზრდა ეს კიდევ სხვა თემაა, მაგრამ ის აშკარაა რომ შენ შენი ბავშვობა ცუდად გაქვს გატარებული
1 მიზეზი ) მუდმივი შიში (დაჩაგვრის )
2 მიზეზი ) უნდობლობა
3 მიზეზი ) ისეთად ყოფნა (სიტუაციის გამო) როგორიც არ გინდა რომ იყო ..

მეც ზუსტად ეგეთი სტრესული ბავშვობა მქონდა, მაგრამ შევძელი ამის დაძლევა.
გირჩევ რომ მიმართო კარგ ფსიქოლოგს ის აუცილებლად გიშველის ...

This post has been edited by VILLA on 23 Apr 2010, 22:10

ჩემი აზრით, ეს არასწორ გარემოში აღზრდის ბრალია , სადაც საჭიროა ბრძოლა გადარჩენისთვის...

ისეთი შეგრძნება მაქ რო ბავშვობაში ვიმყოფები, ბუნებით ბავშვი ვარ, ბავშვური ახირებებით...
მძიმე ბავშვობა მქონდა ძალიან, სულ კონფლიქტები, სულ ჩხუბები, უმეტესწილად ჩემსას ვერ ვიტანდი, ვიჩაგრებოდი, მაგრამ მაგრად ვიდექი. დღეს როგორც კი ვხედავ კონფლიქტის საფრთხეს ვინმესთან , ვითრგუნები, და ეჭვებში ვარ ხოლმე იმ ადამიანისა და ყველას მიმართ.... ეს რა არის, კომპლექსი? თუ ტრავმა? თუ პანიკური აშლილობა?

მოდი ასე ავხსნათ ეს ყველაფერი ...

შენ ხარ ადამიანი " დამახინჯებული ფსიქოლოგიით" (ისევე როგორც მე , მეც მაგნაირი ბავშვობა მქონდა)
საყოველთაოდ ცნობილი ფაქტია რომ ადამიანები განსხვავდებიან ხასიათით და ბუნებით ...
შენი ბუნება კი ვერ მოერგი სიტუაციას
რა არის სწორი აღზრდა ეს კიდევ სხვა თემაა, მაგრამ ის აშკარაა რომ შენ შენი ბავშვობა ცუდად გაქვს გატარებული
1 მიზეზი ) მუდმივი შიში (დაჩაგვრის )
2 მიზეზი ) უნდობლობა
3 მიზეზი ) ისეთად ყოფნა (სიტუაციის გამო) როგორიც არ გინდა რომ იყო ..

მეც ზუსტად ეგეთი სტრესული ბავშვობა მქონდა, მაგრამ შევძელი ამის დაძლევა.
გირჩევ რომ მიმართო კარგ ფსიქოლოგს ის აუცილებლად გიშველის ...

ეს უკვე მე გავაანალიზე, ანუ ნეიტრალურის და საღად მოაზროვნის პოზიციიდან შევხედე და გადავხარშე, ის წარსულს ჩაბარდა , მარა ქვეცნობიერში არსებობს, აი ამ ქვეცნობიერის წაშლაა რაცააა

ქვეცნობიერის წაშლა შეუძლებელია, შეიძლება რაღაც გადააწერო მაგრამ ვერ წაშლიი...

დამიჯერე კარგ ფსიქოლოგთან მიდი და გეშველება , თორემ ეჭვებში ცხოვრება საშინელებაა

ბოლო დროს ვფიქრობდი ამაზე
ჩემი თავი გამოვიჭირე, რომ დიდი ხნის უნახავ ნაცნობს, ვინც სადმე გამაცნეს (ანუ ურთიერთობა არ გვაქვს) არ ვესალმები
მგონია, რომ მას შეუძლებელია ვახსოვდე და მერიდება თავის "გამოდება"
არც მათ უცდიათ – იქნებ ამიტომ

თუ რომელიმე თვითონ მომესალმა, სასიამოვნოა
და მეორე შეხვედრისას აღარ ვერიდები ხოლმე


ჩვეულებრივ ნაცნობებთან სალმიანი ადამიანი მეთქმის : )

This post has been edited by lurdes on 23 Apr 2010, 22:33

TETISA

მათ უნდათ ინფორმაცია ახალი კბილების ჩასაკბეჩი მე კიდევ საშინლად არ მიყვარს ტყუილის თქმა . არ ვეუბნები ხოლმე ტყუილს იმ ადამიანსაც რომელიც არ მომწონს. შიში მორიგი იმედგაცრუების.
სამაგიეროს გადახდა კი უნდა გამოიხატებოდეს გავრცელებული ჭორით და პატარა პრობლემების შექმნით.
ამას მე არ ვაკეთებ უბრალოდ. ანუ დროის ხარჯვა სისულელეა ასეთ რარაცაზე.


და მეორე თერმი ?

This post has been edited by me vs me on 24 Apr 2010, 00:26

ამაზე კლინტონის ისტორია გამახსენდა.
მამინაცვალი დედას სულ უჩაგრავდა, ცემდა და მოკლედ მუდმივი კონფლიქტები ქონდათ ერთმანეთთან და ხშირად პატარა ბილი არიგებდა ხოლმე ცოლ-ქმარს.
აშშ-ს პრეზიდენტობისას, მან მიიღო ნობელის პრემია მშვიდობის დარგში.
me vs me

ეგეთი გადახდა ეტყობა არ გეხატება გულზე და იმიტომ იკავებ თავს. ათასნაირი ვარიანტი არსებობს სამაგიეროს გადახდის, არა?



დაღლილი ვარ
ამის ქვეცნობიერს თუ ჩაწვდებით ვინმე, აბა?

This post has been edited by TETISA on 24 Apr 2010, 00:46

TETISA

ამაზე თუ? ჩავწვდები?
ნუ ის რომ დაღლილი ხარ და არ ხარ კმაყოფილი ბოლმდე პასუხით გინდა მეტად იაზროვნო, ამუშაო გონება მაგრამ ა გამოგდის და ფიქრობ რომ ეს ის არ არის, ჩნდება ფარული უხერხულობა შენსტავთან რომ ის ვერ გაარეალიზე რაც გინდოდა და ატყობინებ სხვასაც რომ შენ დაღლილ ხარ და მხოლოდ ამიტომ