პიროვნების გაორება

რაღაცით მსგავსი თემა უკვე არის- გამოგონილი სამყარო.. მაგრამ ცოტა უფრო რთულ სიტუაციაზე მინდა ვისაუბროთ.. როდესაც აბსოლუტურად ორი სხვადასხვანაირი ადამიანი ხარ.. არა რა ორი.. ოთხმოცდაშვიდი.. ესეთიც ხარ და ესეთიც.. რაღაც ვერ გავიგე.. ერთ საკითხს შეგიძლია შეხედო ყველანაირად და ვთქვათ აირჩიო ის გზა,რომელსაც შენ არ აირჩევდი მარა ვოთ ზი Fაქ რა, ირჩევ..

ვერ ვხსნი კარგად

მოკლედ გაორებაზე ისაუბრეთ რა გთხოვთ..

ანუ რამდენიმე "მე"-ს გულისხმობ?


ეს პიროვნებად ჩამოყალიბების პროცესშია აქტუალური.

ყოველთვის არის დომინანტი "მე".

სხვათასორის ასეთი რამეები მეც მჭირს ოღOნდ არა გაორება გაოთხება და გახუთება

თითQოს ორი შინაგანი მე

ორი საწყისი ჩხუბობს ხომლე ჩEმში

ერთი ძAლიან კეთილია და დამთმობი ერთI დამპალი და საზიზღარი და ერთიც სეირის მაყურებელი...

არ ვიცი ეს რატომ ხდება მაგრამ მომწონს ამ პროცესს როცა ვამჩნევ ჩEმში

ეგეთი რამე მეც მემართება ხოლმე განსაკუთრებით დილაობით ერთი მე იძახის რო ადექი და წადი სამსახურშიო მეორე მე კიდე იძახის არ ადგე კიდე ცოტა დაიძინეო

ეს ჰხომ არის ბუნებრივი პროცესი, რომელიც ყველა ადამიანში ხდება
დამანახეთ ერთი ვინმე, ვინც საკუთარ თავთან სრულ იდილიაში ცხოვრობს....
როცა საკუთარ თავთან წინააღმდეგობაში მოდიხარ, ე.ი. ცდილობ მიიღო გადაწყვეტილება...
და როცა სულ გკიდია და არ ეწინააღმდეგები თავს (ანუ რაც მე მახასიათებს)

ან ასკუთარი თავის სინამდვილეში ეჭვი გეპარება საერთოდ
აი ეგ უკვე აღარ ვიცი ჩტო ზა ხრენ


კიარადა

This post has been edited by frenologi on 22 Apr 2010, 14:55

ჩემთვის პირადად არანაირი მეორე და მეხუთე "მე" არარსებობს იმიტომ რომ ყველა ადამიანი უზომოდ და უაზროდ მრავალფეროვანია..... მე არ მაქვს და ვერ მექნება ერთნაირი ურთიერთობა ორ სხვადასხვა მეგობართან მიუხედავად იმისა რომ ერთიც უძვირფასესია და მეორეც...... მე ვერვიქნები ერთნაირი ყველასთან ურთიერთობაში იმიტომ რომ ყველა ურთიერთობა ინდივიდუალურია ვერც იმას ვიტყვი რომ სათნო და კეთილი ვარ იმიტომ რომ მოვქცეულვარ ცუდადაც და დამიზარალებია სხვაც...... დარწმუნებით ვერასდროს ვიტყვი რომ მე ესეთი ვარ იმიტომ მე სხვანაირიც შემიზლია ვიყო თუ ამის საჭიროებას ვგრძნობ და მინდა...... ესეა ყველა ადამიანი.....როცა შენ გინდა იყო რაღაც ერტი კატეგორია მხოლოდ და ცდილობ მხოლოდ ეს მხარე წამოწიო შენი წინ სწორედ მაშინ გეწყება ადამიანს გაორება ....და არამარტო გაორება "N ხარისხში გაორება"..... "ისინი ვერ ხედავენ როგორი ვარ მე".....იმიტომ რომ შენ ვერხედავ საკუთარ თავს მრავალფეროვანს და გინდა დაინახო მხოლოდ ერთი კონკრეტული.....სხვები კი ხედავენ და აინტერესებთ ....სურთ სხვაც....

ნებისმიერი ურთიერთობა თუნდაც "მიმიღონ ისეთი როგორიც ვარ"....... "ვუყვარდე ისეთი როგორიც ვარ"......მაგრამ სადღაც ქვეცნობიერში ჩვენ ყოველთვის ვცდილობთ ჩვენი პიროვნების ის მხარე დომინირებდეს ამ ურთიერთობაში ვინც ჩვენთვის სასურველ ადამიანს სჭირდება გვერდით ჩვენი სახით და ანალოგიურად ჩვენც როცა ვამბობთ "მან იპოვა ჩემთან მოსასვლელი გზა"...... უბრალოდ მას მოსწონს საკუთარი თავი და საკუტარი "მე" რომელიც ჩვენ მისგან გვჭირდება...... რცა უკვე შენ კომფორტულად გრძნობ თავს ურთიერთობაში მერე უკვე ერთმანეთის სხვა მხარეების გაცნობაც ხდება და მთელი ცხოვრება ადამიანი საკუტარ პიროვნებაში ყოველთვის რაღაც ახალს პოულობს იმიტომ რომ მრავალფეროვანი და საინტერესოა ადამიანის ბუნება .....

მე სულ მგონია,რომ ჩემი ნამდვილი "მე" გალიაში თუ ამოშენებულ კედელს მიღმაა დამწყვდეული.
ეს კედელი კი ვერაფრით დავანგრიე...

This post has been edited by MITIATO on 22 Apr 2010, 16:47

ამ ტემაზე რამდენჯერმე მისაუბრია კლუბში, მოგვიანებით ცოტა ვრცლად ჩამოვაყალიბებ , უბრალოდ ნუ აგერევათ რომ ეს არის რამდენიმე მე, როცა ადამიანში ცხოვრობს ნამდვილად რამდენიმე მე, ის არის სრულიად სხვა რამ, ასეთ ადამიანს ქოთანს ეძახიან, ამ დროს ხდება პიროვნების ცნობიერების გახლეჩა და დამოუკიდებლად განვითარება, ისე რომ სრულიად სხვადასხვა არიან და თუ სწორად მახსოვს ერთმანეთის სესახებ არ იციან
რაც შეეხება ჩვენს შემთხვევას, როგორც მაგდამ არნისნა ეს არის შინაგანი არზების, სინდისის, გულის, გონების, ამ ყველაფრის ჭიდილი, როცა ფიქრობ რომელი გადაწყვეტილებაა სწორი.. არის კიდევ ხასიათები.. და ამ ხასიათის შესაბამისად მოქმედება..
პრობლემა იმაშია რომ ადამიას სჭირდება საკუთარი ადგილის პოვნა უფრო ზუსტად ვიდრე ახლაა და განიცდის ასეთ აშლილობას, ამას ემატება ის რომ ჰგონია თითქოს არის გაორებული და იერებს ამას, თავის თავს რაღაც სათამაშო არეალს უკეთებს და ჰყვება თამაშში, ეს კი ზიანს აყენებბს ფსიქიკას.. საკუთარი თავისგან გამოცალკევება, და მითუმეტეს ბევრ ნაწილად დაქუცმაცება წარმოდგენიტ რომ არის სხვადასხვა და რამდენიმე არ არის კარგი, უნდა შეძლოთ და "შეაერთოთ" ყველა, რომ ხარ ერთი, მთლიანი და შინაგანი ჭიდილი არის გონების, გულის გამოცდილების, სინდისის ან სულად გადაუწყვეტელი ფიქრების ჭიდილი .. ის რომ საკუთარ თავს ეჩხუბები, რომ ის კარგია, ეს ცუდი, ისეთი არ გინდა , ასეთი გინდა.. არის ხომე როცა ასე ფიქრობენ მაგრამ ყველა შენ ხარ და ეს არის უბრალოდ საკუთარი ქცევების, გაანალიზება
იმდენი ვწერე , ამის სემყურე "მოგვიანებით ცოტა ვრცლად ჩამოვაყალიბებ" -ის გამო, არ გაგისკდეთ გული
* * *
MITIATO
ანუ ვრერ რეალიზდები , ვერ გრძნობ ტავისუფლებას ?

miss_pepsi

პიროვენბის? რამდენიც გინდა იმდენს ააწყობ, ჯანმრთელობისთვის უვენბლად დაშლა თუ იცი და აწყობა

შეპყრობილობა- კიდევ ერთი არსება ადამიანში- სულ სხვაა

განსხვავება უკეთესია სხვამ გარედან დაადგინოს

ravi_shen

ჰო თითქმის ესეა

..რაღაც.. ვერ ვხვდები რამდენიმე ადამიანია ჩემში.. არც ვიცი მე რომელი ვარ..
მარა ცუდი და კარგი ეგრე არა... იცი როგორ?.. რაღაც ნაწილი არის ემოციური, აინტერესებს ყველაფერი ჩართულია, აწუხებს ყველაფერი, მეორე ნაწილი ყველაფრისადმი ინდეფერენტულია.. არ არსებობს საზღვრები.. მისთვის კარგი და ცუდი იგივეა.. ანუ არ არსებობს კონკრეტული სიტყვა რაღაცისთვის.. მესამე ნაწილი .. უF ბევრია რა ჩამოთვლის.. :|



bleach

ჰო ეს ლაითი ფორმაა

E madame

ჰო.. მართალი ხარ.. უბრალოდ საკუტარი თავით ვარ გაოცებული იმდენად ყველანაირი ვარ..

teoj
ე.ი მე რომ გაათება მგონია, უბრალოდ ესეთი ვარ ხო? ერთი მთლიანია ეს ოცდაცხრა ხო?..

teoj


ასე მგონია,სხვისი ცხოვრებით ვცხოვრობ.

miss_pepsi
ანუ ? უფრო დეტალურად როგორ აახასიათებ მაგ მდგომარეობას?

MITIATO
რატომ გგონია?

teoj

ყველანაირი შემიძლია ვიყო.. ყველა სიტუაციას იდეალურად ვერგები.. ინდეფერენტული ვარ ბოროტების,უარყოფითი ემოციების, გამაღიზიანებელი ფაქტორების მიმართ.. ვერ ვწუწუნებ,ვერ ვბრაზდები, არ შემიძლია.. კარგ რაღაცეებზე კი ძალიან ემოციური ვარ რაღაც პონტში..ცრემლები და ხო ხვდები სწავლას რამე თუ ეხება ძალიან მკაცრი ვარ , საზღვრები მაქვს რომლებსაც არ უნდა გადმოაბიჯოს სხვამ.. მიყვარს მარტოობა სააშინლად-რისი სიამოვნებაც ხშირად არ მაქვს.. არანაირი პრინციპებით არ ვცხოვრობ იმიტომ რომ როგორიც გითხარი შემიძლია ყველაფერს შევეგუო.. ძალიან გვერდიდან ვუყურებ ყველაფერს.. ბევრისთვის რაც ცუდია იმაზე მეცინება, ანუ ძალიან პირობითად ვუყურებ ცხოვრებაში ყველაფერს, არ არსებობს ცუდი და კარგი, ამეებს ჩვენ ვიგონებთ.. ძალიან ისე ვარ.. მიყვარს კონკრეტული რაღაცეები დანარჩენების მიმართ- ნუ რა, არაფერი მიყვარს როცა ვაცინებ ხალხს, აი შემიძლია სუFთა ჯამბაზი ვიყო, მაქსიმალურს ვაკეთებ რომ ჩემს გვერდით ადამიანებმა გაიცინონ, საკუთარ თავსაც დავცინი და ეს ყველაზე კარგად გამომდის.. ).. ზუსტად ვიცი რაც მინდა.. და სადღაც 25-35 წლის ასაკში თუ არ მექნება ეგ ყველაფერი თავს ვიკლავ აი სერიოზულად გეუბნები.. ზუსტად ვიცი როგორი მომავალი მექნება, რა რის მერე მოხდება, ყველა დეტალს ვხედავ ფილმივით, ისეთი შეგრძნება მაქვს რომ უკვე მქონდა ეგ ცხოვრება და ამ ფილმს რომ ვუყურებ-აი მოიცა აი ამას ოდნავ შევცვლი-ხო ხვდები.. რაღაც ისეთ დეტალებს ვხედავ..ჰუჰ..

ხო რა ხდება ეხლა.. იტყვი მერე რაო.. საქმე ისაა რომ რამდენიმე თვის წინ აბსოლუტურად სხვანაირი ადამიანი ვიყავი.. აი რადიკალურად სხვანაირი.. ვერ ვხვდები ესე რაააადიკალურად როგორ შემეცვალა გემოვნება და წარმოდგენა ყველაფერზე.. ადამიანებზეც.. და ამ ცვლილებაზე რომ ვფიქრო რავი მეცინება აშკარად სხვანაირი გავხდი.. გაორება მგონია.. ?.. არა?..

This post has been edited by miss_pepsi on 24 Apr 2010, 17:22

miss_pepsi
არ მგონია ეს გაორება .. მითუმეტეს რომ ადრე სხვა იყო და ახლა სხვაგვარი გამოხატულებები გაქვს , ანუ ერთდოულად არ ხდება შშენი ის მე და ეს მე.. მგონია რომ რაღაც მოხდა რის გამოც უცებ " ასეთად იქეცი" , ან ძალიან გადაიღალე ყველაფრით .. არც ესაა გამორიცხული
მგონია რომ გადაივლის ეს ეტაპი, დროებიტია, ანუ მერე უფრო ჩამოყალიბდება შენში რარაც რაც ახლა არეულია და მიიღებ უფრო მყარ 'პოზიციას' .. საერთოდ ასეთი რაღაცეები არაა უცხო და ახალი.. ასაკი მაინტერესებს სენი

teoj
რა ვიცი,რატომ მგონია...
ხომ ვთქვი,სულ ისეთი გრძნობა მაქვს,რომ ჩემი ნამდვილი "მე" სადღაც ჩაკეტილია. ის რომ თავისუფალი იყოს ასე არ იცხოვრებდა...
იმის ძალაც არ მაქვს რამე შევცვალო.
ვზივარ და "ვდეპრესიობ"