რატომ გვჭირდება დედა?

TETISA
.

არ ვიცი. ვერ გეტყვი, მაგრამ ძირითადა ასეა. ამას გინდ უპირობო სიყვარული ერქვას, გინდ შთამომავლობის დაცვის თუ გაგრძელების ინსტიქტი
.

ვითომ?

ვიცი, დედა ცუდს არასოდეს მირჩევს, მე ამიტომ ვეკითხები. ყველაზე მეტად მას ვენდობი.

nite

მოთხოვნილებაში ხომ არ გერევა სიყვარული?
უცნაურია ისე. ისეთი დედები ვიცი, შვილი რომ მართლა კიდიათ და იმეტებენ ყველაფერი ცუდისთვის, მაგრამ ამათ მაინც უყვართ და უნდათ ხოლმე მათთან. ვერ ვიტყვი ყველა შემთხვევაზე, რომ აიდეალებე, რადგან საკმაოდ კარგად იცნობენ ვინც არიან, მაგრამ უნდათ! აი უბრალოდ უნდათ. მაგრამ რატომ უნდათ და რაში სჭირდებათ, ეს არ იციან. როგორ ფიქრობთ, რატომ? Hyperzet კი არის ფიზიოლოგია და ინსტინქტურ დონეზე გამჯდარი მოთხოვნილება, მაგრამ ეს იმ სენზიტურ პერიოდში ალბათ და მერე რა რჩება?

brigadenfuhrer
ცოტა უცნაურია. გამიკვირდა. კარგად ნიღბავ შენს შინაგან სამყაროს.

<<დოლორეს>> მესმის რასაც იძახი. ჩემს მაგალითზე რომ ვილაპარაკოთ, ვგრძნობ, რომ ჩემი შვილის მიმართ მე გაცილებით უფრო ძლიერი გრძნობა მაქვს, ვიდრე მას ჩემს მიმართ. და შეიძლება იმის სურვილმა, რომ დსაბალანსდეს ეს გრძნობები მომანდომოს მისი სიყვარუის გაძლიერება. და სრულიად შესაძლებელია ესე რომ მოხდეს, იმდენად გამიტკბეს, რომ გადავდო გვერდზე ჩემი ფსიქოლოგობა და უბრალოდ დედა ვიყო, რომელიც მიიღებს უდიდეს სიამოვნებას იმით, რომ შვილსაც ძალიან უყვარს ის. და ძლიერი სიყვარულის პაბოჩნი ეფექტია დამოკიდებულება.
მაგრამ რამდენადაც ვიცნობ ჩემს შვილს და ჩემს თავსაც, ესეთი რამ არ გვემუქრება. ალბათ ზრდასრულობაში დაბალანსებული მეგობრული ურთიერთობა გვექნება, როდესაც ხანდახან დაინტერესდება ჩემი აზრით, მაგრამ გადაწყვეტილებას ყველასგან დამოუკიდებლად მიიღებს ხოლმე.
Neo777

შენ გყოფნის ეგ?

glamour23

ცუდია. ეს აუცილებლად გამოიწვევს უკმაყოფილებას სენი მეუღლის მხრიდან და რა თქმა უნდა დედამთილიც წაიწუწნებს ხოლმე ხშირად. რაც არ უნდა კარგი უნდოდეს დედას შენთვის, არის საკითხები, რაც დამოუკიდებლად უნდა გადაწყვიტო. როგორც ჩAნს ეს თვისება არ გამოგიმუშავეს ბავშვობიდან და გამოგყვა ახლაც. საბოლოო ჯამში რამდენიმე წლის შემდეგ შორიდან რომ შეხედავ შენს ცხოვრებას შეიძლება იგრძნო დიდი უკმაყოფილება შენი თავის მიმართ და გაღიზიანება და ბრაზი დედის მიმართ.
ამიტომ გირჩევ იმუშავო შენს თავზე და დაუმტკიცო შენს თავს, რომ შენი შეცდომები ჯობია. ნელ-ნელა კომპეტენტურობაც მოგემატება.

TETISA

საქმე ისაა, რომ სიცოცხლეზე მეტი სიკეთე ((თუ სიცოცხლე სიკეთეა)) არ არსებობს
და ეს მომცა, ხოლო დანარჩენი სიცოცხლესთან შედარებით წვრილმანებია

Neo777

TETISA

იცი როგორ მინდა მეც მაგრამ არ გამომდის არ შემიძლია

დედაჩემი ყველაზე ძვირფასი მეგობარია ჩემთვის მის გარეშე სიცოცხლე ძალიან გამიჭირდებოდა.

TETISA

მგონი არ მერევა, ნუ აბა როგორ დავიჯერო ისეთ დედას უყვარს შვილი რომელიც ჩვილს ნაგავსაყრელზე მოისვრის და სიკვდილისთვის გაიმეტებს, ან ბავშვთა სახლში მიაბარებს, ან სამათხოვროდ უშვებს, ამ უკანასკნელთათვის ბავშვი ფულის გაკეთების წყაროა,

მე დავასკვენი რომ ადამიანი დაბერებას იწყებს დაობლების შემდეგ, რა ბედნიერებაა როცა იცი რომ არსებობს ორი ადამიანი, რომელთაც ყველაფრის და მიუხედავად ქვეყანას ურჩევნიხარ, მიგიღებენ ყველანაირს, იზიარებენ შენს ემოციებს და არასდროს მიგატოვებენ
მიუხედავად იმისა, რომ დედა 11 წელია არ მინახავს, ვერ წარმომიდგენია მის გარეშე ეს სამყარო

pleita
როგორი სითბო იგრძნობა მშობლებისადმი შენს პოსტ-ში :* მეც ძალიან,ძალიან მიყვარს ჩემი დედიკო. ვერ წარმომიდგენია მშობლების გარეშე ცხვრება. ღმერთმა დიდხანს და ჯანმრთელად გვიმყოფოს მათი თავი!

გილოცავ ))

და გეთანხმები.

არ ვიცი რა მეშველება დედა როცა აღარ მეყოლება მართალია სულ ვკამათობთ და საერთოდ არ ვუყვები ჩEმს ამბებს უკვე კარგა ხანია, ძირითადად გული რომ არ გავუხეთქო იმიტომ, მაგრამ ძAლიან ცუდად როცა ვარ მის გვერდზე ყოფნა მთელს სიცოცხლეს ნიშნავს ჩემთვის.

დედაჩემი ყველაზე დიდი აგრესიას იწვევს ჩემში. ვღიზიანდები როცა ვხედავ როგორ ჭამს საჭმელს. დღემდე ვერ გამირკვევია რატომ, ყოველთვის მაღიზიანებდა ამის დანახვა. მის უარყოფით თვისებების ჩამითვლას არ დავიწყებ რადგან ძალიან კერძო შემთხვევა გამოვა, აქ კი როგორც ვიცი განზოგადოებისკენ არის მიმართული ეს განყოფილება,
მხოლოდ ერთს დავამატებ, დედაჩემი არის ქალი რომელიც ზოგადად, საზოგადოების ნორმებში საკმაოდ წარმატებულად ჯდება და მატიც თავისი მორალით მისაბაძი ადგილიც კი უკავია გარკვეულ წრეებში, ჩემთვის კი ზოგჯერ იმდენად აუტანელია რომ მზად ვარ დავახრჩო.

ema123
ცუდად გექცეოდა ბავშობაში? ეხლა როგორი დამოკიდებულება აქვს სენს მიმართ?
რამდენის ხარ?

ნუ უყურებ კაცო მაგას. მიტომაც იხსნება ცალკეული თემები, რომ დაკონკრეტება მოახერხოს ხალხმა. ასე რომ, თუ გინდა გამოთქვა შენი ემოციები, და თუ გყოფნის გამბედავობა და მზად ხარ ამისთვის, შეგიძლია გამოიყენო ეს საშუალება

TETISA
არც ისე ცუდად, არაფერი განსაკუთრებული და გამორჩეული და სწორედ ეს არის ყველაზე ცუდი, არ მაქვს ისეთი არგუმენტები ქვას რომ გახეთქავს,. ამ დროს ეს არის საჭირო როდესაც დედის დადანაშაულებას იწყებს ადამიანი. ჩემი ბრალდებები კი იმდენად უსუსურად გამოიყურება იმ სიკეთეებთან შედარებით რაც დედამ გამიკეთა. ამ ყველაფრის მიუხედავად მე საშინლად არ მინდა ვგავდე დედაჩემს, ყველაზე მეტად ის მაშIნებს რომ მას არ დავემსგავსო და ხანდახან როდესაც მსგავსებას ვხედავ ისევ მას ვერ ვიტან ამის გამო. მას ჩემი არ ესმის და ის არის უსამართლო, იგი მე პატივს არ მცემს როგორც პიროვნებას,ჩემს ინტერესებს ყოველთვის უკან აყენებს ვიდრე თავისას ანდა სხვისას და ა. შ თუმცა ის მთავარი საკითხები მაინც ჩამივთვალე რაც საჭიროა ჩემთვის ადამიანთან ურთიერთობისათვის, და პირველრიგში დედასთან.
ხო ასაკი 25-35

ვინ გითხრა რო ცუდათაა?

არა მე მის გარეშე მირჩევნია
ის მხოლოდ მზღუდავს

This post has been edited by Silverlight on 20 Jul 2010, 12:13

just smile19

lucia

+
ზუსტად ეს : )
დედაჩემს რამოდენიმე დღე რომ ვერ ვნახულობ, სულში სიცარიელეს ვგრძნობ : ))))