რატომ გვჭირდება დედა?

[Cruel Intentions]

ravi_shen

[Cruel Intentions]

აი ამას ვუპასუხე, თორემ ისეთ ქალებს, რომლებიც შენ აღწერე, დედებად არ ვთვლი. მართალი ხარ, ზუსტად ცხოველური წარმონაქმნია. ან ცხოველებსაც რას ვერჩი ისე : ))))

[ravi_shen]

Cruel Intentions
არა ცხოველი შეიLძება იყოს

ამრა წარმონაქმნი უკვე
რაღაც არის

..

აი არ ვიცი რა შეიძLება დაარქვა ეგეთ ადამიანს

This post has been edited by ravi_shen on 23 Jul 2010, 15:34

[ravi_shen]

Cruel Intentions
ravi_shen
ყველაფერს თავისი მიზეზი აქვს!
მათ შორის ცხოველად გარდაქმნასაც!
ან რავიცი
ცხოველური წარმონაქმნის გაგება მიჭირს!

[Lizikuna3]

marilis_

[Lizikuna3]

ვინ აგროვებს ? )

[Barklai]

Barklai

[Barklai]

[marilis_]

[marilis_]

ნუ ძაან ბავშვიც აღარ ვარ პრინციპში,მაგრამ დედა ჩემთვის ყველაფერია,მიჯაჭვული ვარ მასზე,ზედმეტადაც კი,ამ ბოლო დროს დავიწყე შედარებით დამოუკიდებლად ცხოვრება,მაგრამ მაინც...მისი აზრი ჩემთვის უმნიშვნელოვანესია,არის საკითხები,როცა დედას არ ვეთანხმები,მაგრამ მაინც ისე ვაკეთებ როგორც მას უნდა,რამდენჯერაც არ დავუჯერე სულ ცხვირი წავიმტვრიე...არ ვიცი ეს ცუდია თუ კარგია,მაგრამ ფაქტია...

[letodiniusi]

დედამ მე ყველაფერი მომცაა რაც შეიძლება შვილს მისცე,სიცოცხლიდან დაწყებული კარგი ცხოვრებით დამთავრებული,ალბათ მეც მივანიჭე ცოტა ბედნიერება მაინც მას...არ მეუბნება,მაგრამ ვიცი რომ მაინც,აი სულ ცოტათი მაინც ამაყობს ჩემით ჩემთVის ესეც საკმარისი

[letodiniusi]

რაც არ უნდა ცივი და უყურადღებო იყოს დედა,შვილისთვის მაინც აუცილებელია დედასთან ერტად იზრდებოდეს და მისგან სწავლობდეს,ვიდრე სხვისგან...პირველად 12წლის ასაკში მომწია დედასთან განშორებამ ერთი თვით,როცა უცხოეთში წავედი დაა მაშინ მივხვდი პირველად თუ რამდენს ნიშნავს ჩემთVის დედა,ეხლა რომ ვფიქროპბ ხოლმე იმ პერიოდზე,მგონია რომ პატარა ვიყავი და იმიტო განვიცადე ასე,მაგრამ ეხლაც რომ წავიდეე ალბათ მაინც ძალიან დამაკლდება იგი...

[quchi]

ყველაფერია!

[quchi]

უუფ პრობლემებს რა ჩამოთვლის,თუმცა აი ადრინდელ ურთიერთობებს(დედაჩემის და ბებიაჩემის) რო ვადარებ დღევანდელი დედა-შვილის ურთიერთობებს,ვხვდები რომ ეხლა მეტი ტავისუფლებაა ყველანაირად,აზრების გაცვლა-გამოცვლის ამბავში,ის კომპლექსები არ არსებობს დედა-შვილს შორის,ზოგჯერ ურთიერთობაში ეს უკომპლექსობა სითავხედეში გადადის,მაგრამ ეს უკვე შვილს როგორ აღზრდი იმაზეა მგონი დამოკიდებული...რავიცი...მოკლედ მე მინდა რომ დედაჩემმაა როგორც გაგვზარდა მე და ჩემი დაა ისე გავზარდო ჩემი შვილი და ბედნიერი ვიქნები

[TETISA]

TETISA


არის ბევრი საკითხი რაც ტკივილს მაყენებს ამ საკითხთან დაკავშირებით

მაგრამ, არ შემიძლია ვიმსჯელო საკუთარ დედაზე ობიექტურად.

დედა უნდა მიიღო ისეთი როგორიც არის...

[TETISA]

quchi

[Franca]

[Franca]

[Georgian1313]

დაუკვირდი შენს პოსტს.
როგორი ადამიანის ნაწერს გავს ეს შენი აზრით?

მე მგონია, რომ ისეთისას, ვისაც ძალიან ბევრი აქვს სათქმელი და არ აძლევს თავს ამის უფლებას. რის გამოც ტკივილი მატულობს, უფრო მეტად ვიკეთებთ თვალებზე მუქ სათვალეებს და უფრო უარესდება ურთიერთობა არაცნობიერი იდეების გამო.
ვატყობ, რომ ბევრი ადამიანი არიდებს თავს ამ თემაზე საუბარს.
და მე მესმის ყველასი. სანამ არ იქნები მზად, იქამდე არც უნდა ილაპარაკო. დაწყება ჭირს. ერთი-ორმა კი სცადა უკვე და გადაშალა გული (ნეგატიურ აღიარებებს ვგულისხმობ, თორემ დადებითის შესახებ ლაპარაკი ადვილია), პატარა ბიძგია საჭირო და უბრალოდ ახალი ნიკით გარეგისტრირება და ყველაფერი გამოვა.

This post has been edited by TETISA on 29 Jul 2010, 00:21

[Georgian1313]

დედიკო მიყვარხარ.............
დედა ჩემთვის არის ყველაფერი, მიუხედავად იმისა, რომ არასოდეს ყოფილა იდეალური.......ყველაზე მეტად მიყვარს მთელ სამყაროში...

[quchi]

[quchi]

დედა - ჩემთვის სინათლეა, ძალიან კაშკაშა სინათლე, ჩემი ცხოვრების მზეა!

ხშირად მიფიქრია, რომ ჩემნაირი დედა არავის ჰყავს-მეთქი - ეს შვილის მხრიდან ბუნებრივი ნაფიქრალია...

ჩემთვის ყოველთვის მაგალითი იყო, მაგალითი სიძლიერის, მხნეობის, ზნეობის, ეთიკურობის..
მისგან ძალიან ბევრი ვისწავლე, ვისწავლე როგორ მოვქცეულიყავი ან კიდევ როგორ არ უნდა მოვქცეულიყავი...
უნაკლო არ არის, მაგრამ ღირსებებთან შედარებით ეგ არაფერია!
ის რომ ცუდ გუნებაზეა, არ შემიძლია არ გავიზიარო მისი ცუდი გუნება.
ის რომ ტირის, ჩემს გულში რაღაც ბრუნდება..
მას რომ უხარია, ჩემი სული დაფრინავს...
მისგან შორს რომ ვარ, ძალიან მენატრება, ჩემი გონება მასთან არის - ვფიქრობ, როგორ არის, რას შვრება, რამე ხომ არ უჭირს...

ძალიან მიყვარს,..
რომ წარმოვიდგენ, რამდენი რამ გადაიტანა ჩემი და ჩემი ძმის გამო ასმაგად მიმძაფრდება ეს სიყვარული...

დეეეეეედააააააააააააააააააააააააააააააააა!




ნეტა მე როდის გავხდები დედა? ამაზე ფიქრი ადრეა, მაგრამ მაინც მეფიქრება... მეც მინდა ვიზრუნო პატარა არსებაზე, რომელიც ჩემი სხეულში აიღებს დასაბამს

[krikri]

TETISA

მე თვითონ მაღიზიანებს ჩემი კომპლექსები..
საკუთარ თავს უფრო დიდი ტკივილს ვაყენებ ...
მართალი ხარ , მზად არ ვარ...
გავითვალისწინებ რჩევას

[krikri]

გულახდილად და სიანულით-კონფლიქტი ((



და ისე ადამიანი რომელიც ალბათ დამაკლდება როდესმე და მერე ვინანებ ჩემ დამოკიდებულებას , ან არც..რავი



მაგრად მეცოდება ჩემ ხელში

This post has been edited by krikri on 5 Aug 2010, 01:15

[<<დოლორეს>>]

TETISA

[<<დოლორეს>>]

[lizofobi]

ამაზე რას ფიქრობ?
,,უნდა'' თუ აქ სურვილის მიხედვიტაც შეიძლება მოქმედება?

[lizofobi]

რაც არ უნდა ცუდ ხასიათზე ვიყო, სასოწარკვეთილი, უამრავი პრობლემით დამძიმებული, ფიზიკურად ცუდად - სახლში რო მივდივარ და დედაჩემს ვხედავ (მარტო ვხედავ) - მავიწყდება ყველაფერი

1 წლის წინ, სოფელში ვიყავი 1 დღით და დილის 6 საათზე გამეღვიძა, ვდუღდი რასაც ქვია. სიცხე გავიზომე - 39.8 მქონდა. დედაჩემის სურათი მოვძებნე და ტირილი დავიწყე, დედასთან მინდათქო, საწყალი ქალი გავაღვიძე და ვბღაოდი, წამიყვანე შენთანთქო, 22 წლის ვირი არც მამაჩემი მინდოდა, არც ბებიაჩემი - ჩამდეს მანქანაში და წამომიღეს. დავინახე დედაჩემი - იმავე საღამოს აღარ მქონდა უკვე სიცხე

პ.ს. ეხლა ზღვაზეა და უპატრონო ბავშვივით ვგრძნობ თავს, მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან კარგი მამა მყავს

მიყვარხარ დე

This post has been edited by lizofobi on 5 Aug 2010, 11:00

[TETISA]

<<დოლორეს>>
ვერ მივხვდი რას მეკითხები

lizofobi

[TETISA]

გოგოებზე ამიტომ ამბობენ, უფრო "მომგებიანი ინვესტიცია" არისო