მარტოობა, მე <3 მარტოობა

ვინცხა-მაღვალაკი
რა მითხარი ?

ანუ ჩემი თავი ვიპოვო , ისეთი როგორიც მომეწონება?

ეგ ეგეთი ადვილია / )

ვერ მივხვდი რას გულისხმობ - მითხარი თუ არ გეზარება .

რას ნიშნავს შენთვის მარტოობა?

მარტო ვარ და ეგ ადამიანებტან რო დავწერე , ეგეც ერთ-ერთი პუნქტია მარტოდ ყოფნის.

This post has been edited by Corvette on 4 Oct 2016, 21:10

Corvette



ბოდიში მეგობარო, ვერაფრით განუგეშებ, ბანალური პასუხები მაქვს.
ზოგჯერ მარტოსული ფიქრშია გართული, ზოგჯერ დღიურებს წერს, კითხულობს, დარბის, მოგზაურობს, რაღაცას იკვლევს. მიუხედავად ამისა, მაინც ჭირდება გარკვეული სოციალური მოთხოვნილებების დაკმაყოფილება, წარმოსახვითი თანამოსაუბრე. სხვაგვარად გაგიჟდება. მგონი ამაზე რაღაც საინტერესო მოთხრობაა, კარგადაა აღწერილი რა საშინელებაა მარტოობა. კაცს დაიჭერენ და სრულიად მარტოს გამოკეტავენ საკანში, მაქსიმალურად უზღუდავენ ადამიანებთან კონტაქტს, არც წიგნი აქვს, არც არაფერი. შემდეგ შემთხვევით ვიღაც მოჭადრაკის წიგნს თუ ჭადრაკის სახელმძღვანელოს მოიპოვებს და ძალიან დახელოვნდება ამ საქმეში, სახელმძღვანელოს და ურთულეს კომბინაციებს ზეპირად ისწავლის, რომ გაათავისუფლებენ, ვიღაც ძალიან ცნობილ მოჭადრაკეს დაამარცხებს. თუნდაც ტომ ჰენქსი და ფილმი გარიყული რომ გავიხსენოთ.

მე დისშვილებს წარმოვიდგენ ხოლმე. ვითომ ძალიან ცელქები არიან და ძალიან ვუყვარვარ, თუმცა ამავდროულად ძალიან მაჯავრებენ ცხადია ეს ჩემს წარმოსახვაში. ჰოდა იმის თქმა მინდა, რომ მარტოობა მშვენიერი რამაა, მუღამს თუ დაუჭერ

ვინცხა-მაღვალაკი

ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი ფილმია.

განმარტოება კი - შენს ფიქრებთან , წარმოსახვებტან .

მარტოობა სხვა რამეა .

წიგნებს ვკითხულობ ასე თუ ისე , ხანდახან ისე მგრუზავს ეგეც ;დ ჩემს თავს რომ აღმოვაჩენ )

დავრბივარ - უარყოფითი ემოციებისგან დასაცლელად

მეტი არაფერი .

მოკლედ , მე მარტო ვარ.

მადლობა მოსმენისთვის

This post has been edited by Corvette on 4 Oct 2016, 23:05

კვალი რომ დაგემჩნევა, სახეები და შენს მარტოობაშიც რომ არ განებებენ თავს. ჰმ... რა ცუდი შეგრძნებაა. არასასურველი ყურადღება, დატკეპნილი.
ავდარია საჭირო, ცოტა ქარი, წვიმა, მერე გამოიდარებს.

მარტოობა გადამივიდა უჯრედულ დონემდე უკვე. სრულიად კომფორტულად ვგრძნობ თავს მარტო, გარკვეული პერიოდის მერე დაჟე ნებისმიერი კომპანია მაღიზიანებს და გავრბივარ ისევ ჩემს "სოროში"
სრულ ჰარმონიაში ვგრძნობ თავს მარტო. როცა ყველაზე მძიმედ ვარ, ყველაზე ცუდათ და ა.შ. სწორედ მარტო ყოფნას გამოვყავარ.
ნებისმიერი პრობლემიდან მშველის ეს

ხალხში როცა ვარ და კონტაქტში არ შევდივარ, ხალხი ცნობისმოყვარეობით მოდის, რაღაც წრესავით კრავს ჩემს გარშემო და ძაან ცოტას აქ ტრაკი რომ დაიწყოს ჩემთან ლაპარაკი..
არადა მარტო მინდა ყოფნა მაქსიმუმ 1-2 ადამიანს ველაპარაკო სიღრმისეულად და არა ზედაპირული ბულშითი..
როგორ მოვიშორო ეს ცნობისმოყვარე ხალხი ხო ვერ მეტყვით? მძაბავენ და მაღიზიანებენ..
ყოველდღე რო ასეთ პონტში იქნები

This post has been edited by mafood on 10 Oct 2016, 21:35

მიქმნის კოფორტს, მოაქვს სიმშვიდე. ნებისმიერ სიტუაცაის ერგება უკვე ჩემთვის

ეჰ, ბევრი ასე ამბობს სიამაყითა და თავმომწონეობით. მაგრამ, შემდეგ, ჯანდაბას ეს ჰარმონიაც და ეს წარმატებაც, ნეტავ ვინმე ხმის გამცემი მაინც მყავდესო.
ოქროს შუალედი უნდა მოვნახოთ

მაგრამ მარტოობა სრული სიმარტოვე რომ არაა?

ვინცხა-მაღვალაკი

ოქროს შუალედი არ ვიცი, არც ის მეფიქრება რო ვინმე ხმის გამცემი მყავდე. მეფიქრება რა მოთხოვნილება არა მაქვს )))

Universe

რას გულისხმობ ანუ?

babuawvera45

სიტყვამ მოიტანა. ჰარმონიაზე ერთი ფორუმელის სიტყვები გამახსენდა - რა კარგი ყოფილა მარტოობა, სრულ ჰარმონიაში ვარ საკუთარ თავთან, ბუნებასთან და სამყაროსთანო.
იმავე ადამიანმა შემდეგ დაასკვნა - მარტოობა კარგია, მაგრამ სიძლიერის გამოწრთობა ჭირდებაო.
თუ უკვე საკმარისად ძლიერი ხარ, მაგას რა სჯობს

ვინცხა-მაღვალაკი

მე ვფიქრობ რომ სიძლიერე მარტოობით მოდის..

მე მარტოობას არ ვეძახი გოგოსთან არ შეხვედრას (ბიჭი ვარ მე) ან ურთიერთობისგან სიამოვნების არმიღებას..
ჩემთვის მარტოობა არის დაცლილი ტელეფონის შტეფსელში შეერთება
ასევე ბევრი ურთიერთობის თავიდან აცილება იმიტომ რომ უაზროა და დამღლელი..
ღრმა ურთიერთობები ასწორებს

babuawvera45

თუნდაც იმ აზრებს რომელიც ჩვენ არ გვეკუთვნის.

არა სიმარტოვეში

This post has been edited by Universe on 16 Oct 2016, 04:26

მე კორპორაციები მაღიზიანებენ მარტო....