მარტოობა, მე <3 მარტოობა

ადამიანი იბადება მარტო და კვდება მარტო. ცხოვრებაში რატომ არ შეიძლება იყოს მარტო? მე გადავწყვიტე ყველაფერს მარტო გაუმკლავდე. ვიცი, რომ ზოგს უკვირს, რატომ არ ვეკონტაქტები არავის, მაგრამ მე ასე გადავწყვიტე და მორჩა. ფარისევლობას ვერ ვიტან და რა ვქნა...

მარტო ყოფნას რა სჯობს
დახუჭე თვალები და იმოგზაურე სადაც გინდა


This post has been edited by Waiting-for-kharcho on 29 Jan 2017, 22:43

მარტოობას ძალიან ეჩვევა თურმე ადამიანი
და თავის დაღწევაც რთულია ალბათ

whateverr

იასნა, იგივე დეპრესიააა'

ამაზე გამახსენდა ინტროვერტების თემა სადღაც აქ იყო ადრე მახსოვს
ვერ ვიპოვე

ჩემი პირველი პოსტი ფორუმზე მაგ თემაში დაიწერა, 5 წლის წინ.
მრავალფეროვანი და ექსტრავერტული სივრცე იყო, ინტროვერტების თემა იყო ურთიერთობა ))
♡♡

მარტოობა ნამდვილად არ არის დეპრესია, ხშირად
სასარგებლოც კი არის. უბრალოდ მგონია რომ მიჩვევა იცის
და აღარავინ აღარ გჭირდება იმდენად, კომუნიკაციის
მოთხოვნილება გიქრება.

+1
უფრო მეტიც, კომუნიკაციის უნარიც გამიქრა.

A1oneman

ჰო, შესაბამისად უნარიც. ყველაფერი ხომ შეჩვევაა ))

და რა საჭიროა კომუნიკაცია. თუ არ გჭირდება, არც უნდა იურთიერთო.
მეც მარტო ვარ მუდმივად. რაც თავი მახსოვს, მუდმივად მარტოობისკენ მაქვს სწრაფვა და არ მიყვარს ურთიერთობები.

ინაველ

კომუნიკაცია და ურთიერთობები საჭიროა ჩვენთვის ალბათ პირველ რიგში, თუ ფიქრობ რომ შენთვის საჭირო არ არის არავისთან კომუნიკაცია ესეც შენი საქმეა რა თქმა უნდა.
თუმცა არსებობს ვალდებულებები და ასევე ხალხი ვისაც ვერ დავაიგნორებ და ვისთან ურთიერთობის გარეშეც ცხოვრება რთულია.

whateverr

სრულ მარტოობას არ ვგულისმხობდი. ოჯახის წევრებს და ახლობლებს ცხადია ვეკონტაქტები. გარე სამყაროზე მაქვს საუბარი. არ მიყვარს ბევრ ხალხთან ურთიერთობა, არ მიყვარს ხალხმრავლობა, არ მყავს დიდი სამეგობრო და ა.შ.

+1
უფრო მეტიც, კომუნიკაციის უნარიც გამიქრა.

მეც ეგრე ვარ!

მაგრა მკიდია უაზრო მეგობრები
მარა თან სუ მარტოობაში ამომხდეს სული არც ეგ მინდა


________

ძალით ურთიერთობას მარტოობა ჯობია

საინტერესო ის არის, ჩვენნაირი ადამიანები რატომ ვერ პოულობენ ასე ვთქვათ თავისნაირ ადამიანებს?