მონატრება

უცნობი ადამიანი, რომელსაც იცნობ, მაგრამ რეალში არა... შეიძლება რომ მოგენატროს? :mo:

TETISA

მე მონატრებით მენატრება მხოლოდ ჩემი დის შვილი. მონატრება იშლება დარდად, სიყვარულად და შეხვედრის სურვილად. თან, მგონია რომ მაშინ გენატრება ძალიან, როცა მონატრების ობიექტსაც ენატრები... :D

რაც გეხება შენ:

საერთოდ ხელები ძალიან ისეთი რაღაცაა, შეყვარება იცის. თან ყველა ადამიანის ხელები ერთმანეთს არ გავს. მე მეხსიერებაში მებეჭდება ხელები, მაგალითად მამაჩემის ხელები, ჩემი დის ხელები, ჩემი ძმის ხელები... საერთოდ მამაკაცის ხელები არის, ხელის მტევნები აქვთ ლამაზი :)

Fenix Fire Bird

ვაიმეე რა კარგიიი რამეე დაწერეეეეე.. :jump:

საინტერესოა,
შეიძლება მენატრებოდეს დრო, მოვლენები, გემო.
საუკუნეა ნორმალური პომიდორი ვერ მიჭამია...
ადამიანები არ მენატრება ხოლმე, არ ვიცი რატომ.
ვინც ჩემთან უნდა იყოს, ისედაც არის, ვინც არა, აზრი არა აქვს მონატრებას.
როცა 1-2 კვირით ვერ ვხედავ მათ, მონატრების გრძნობა არ არის უფრო მარტოობის და სიცარიელის.

ჩემი დაკვირვებით ქალები და კაცები რაღაცით გასხვავებულ შინაარს დებენ სიტყვაში - მ ო მ ე ნ ა ტ რ ა.
ქალების მომენატრება რაღაც უფრო მეტად ჰგავს მოსურვებას, უფრო მეტად გრძნობისმიერია.

რათქმაუნდა გრძნობადის შემადგენელი მამაკაცის მონატრებასაც აქვს, მაგრამ მთვარი მაინც რაღაც სხვა არის ... თითქოს ქმედება თუ რაღაც.

აი მაგალითად თეტისას ხელები ენატრება რომელიც მას ალერსით, სითბოთი და სიამოვნებით ავსებს. იმ ხელების პატრონს კიდე ალბათ თეტისა, როგორც ამ ყველაფრის განხორციელებისათვის, ამ ქმედებისათვის.

აი მეტს ვერ დვაკონკრეტებს.
და ეს ყველაფერი რათქმაუნდა ჩემი სუბიექტური აზრია და ამიტომ მთლად სერიოზულად ნუ მიიღებთ :D

This post has been edited by masai11 on 2 May 2011, 03:54

tkemali

კი

:mo:


:cry:

რატომ გგონია? :) მე სწორედ რომ გრძნობისმიერად მენატრება. ქმედებაში თუ მოფერებას გულისხმობ, კი ბატონო, მაგრამ მე მისი ხელები მენატრება-მესურვილება... და მისი სუნი - ყველასგან გამორჩეული... მმმ... :)

მგონი ეს მონატრება არაა, თუ ადამიანს არ იცნობ იმდენად რომ არ იცი, რომელ ემოციაზე როგორ მიმიკას მიიღებს,
როგორ იცინის, როგორ გიბრაზდება, მისი ხმა, საუბარი, სიარულის, ჯდომის, ჭამის მანერა...ეს ყველაფერი თუ არ იცი, რა უნდა მოგემატროს სხვა ადამიანში.



თვითონ ადამიანი არა და ის კარგი დადებითი ემოცია მომნატრებია, რაც მოაქვთ ხოლმე ასეთ ადამიანებს.

რატომ გგონია? :) მე სწორედ რომ გრძნობისმიერად მენატრება. ქმედებაში თუ მოფერებას გულისხმობ, კი ბატონო, მაგრამ მე მისი ხელები მენატრება-მესურვილება... და მისი სუნი - ყველასგან გამორჩეული... მმმ... :)

არა მოფერებას არ ვგულისხმობ მაინცა და მაინც.
აი მაგალად როცა მამაკაც მეგობრები ენარება ალბათ ”ერთობლივი აქტივობებია” ის რასაც ამ დროს გულისხმობს.
ქალების არ ვიცი
თუმცა როცა პირად ურთიერთობაში, ქალი ეუბნება მამკას რომ მოენატრა უფრო მეტად ალბათ ის იგულისხმება რომ
ყურადრება და ზრუნვა მოენატრა ამ კაცისაგან.
კაცები ისედაც იშვიად ამბობენ რომ ვინმე მოენატრად და მათი ქალისადმი მონატრებას მაინც გასხვავებული ”შინაარსი” აქვს.
”ია ტაკ დუმაიუ” :)

მონატრება მაინცდამაინც ქალის სასიყვარულო მონატრებას ხომ არ გულისხმობს :)
მე ხშირად ვეუბნები, ვინც მენატრება, რომ "მომენატრა"

ცხადია, სასიყვარულო მონატრება განსაკუთრებული და სხვანაირია... :)

This post has been edited by amao on 2 May 2011, 12:22

Du bist Deutschland

თვალები? :P

3 წლის ასაკი მენატრება)
ძაღლობანას თამაში........
ხის რულიანი ნოლსემის პატრონი მენატრება პირველად დამსვა და ის საჭეს პირველად რო შევეხე))
......
მისი პაგონებიანი პალტოც მენატრება რომ ვეძახდი ძაღლი ხარ პაგონები რატო გიკეთია თქო )
დედა ვატირე

This post has been edited by ako_chumbura on 2 May 2011, 15:08

Fenix Fire Bird

არაა, თვალები სულის სარკეა და ეგეთები შორს ჩემგან. :D

ზოგჯერ ისეთი თვალებით შევხედავ ვინმეს, სულ ვერ მიხვდება ამ დროს რას ვგრძნობ. ;)

Du bist Deutschland

'ზოგჯერ' არ ითვლება... :) :D

მონატრებასთან დაკავშირებით ცხოვრებამ უამრავი სიურპრიზი შემომთავაზა, მენატრებოდნენ ადამიანები, რომელიც გარდაიცვალნენ (ოჯახის წევრები, მეგობრები, ნათესავები), მენატრებოდნენ ადამიანები, რომელიც საზღვარგარეთ წავიდნენ საცხოვრებლად (საყვარელი ადამიანი და უამრავი მეგობარი), იცით რაღაც ეტაპებია გასავლელი, თავიდან დაახლოებით 1-3 წელიწადი შეიძლება ჭკუიდან გადახვიდე მონატრებისგან, სიზმრებში ხედავ ადამიანებს, მათ სურათებს ათვალიერებ, სულ მათზე საუბრობ, 3-8 წლამდე მონატრება ნელა-ნელა ჩვევაში გადაგდის, 10 წლის შემდეგ აღარ გენატრება. მე ვნახე 9 წლის შემდეგ ჩემთვის საყვარელი ადამიანი, რომელიც უცხოეთიდან ჩამოვიდა, ისეთი გაუცხოვება ვიგრძენი, რომ მეტი აღარ შევხვედრილვარ. მაშინ ვიგრძენი მე მენატრებოდა ძველი მეგობარი, 10 წლის შემდეგ იგი აბსოლიტურად უცხო ადამიანი აღმოჩნდა ჩემთვის. აღარ მინახია 1 წელია და აღარ მენატრება.