ingaingaმივხვდი მივხვდი რააც ამბაბ.
კი რთულია მარა თუ დაიცავ საკუთარ პოზიციებს და იტყვი ხმამაღლა რომ თუ მაგ ოჯახის წევრი ხარ მაგ ოჯახის "ნორმების შეცვლის" უფლება შენც გაქ... თუ არადა მაშინ უთხარი რო გამოდის რომ ოჯახის წევრად არ მთვლით რაკი ამ ოჯახში არაფრის უფლება არა მაქო... უნდა აიძულო დედა იქნება მამა და თუ ძმა რო დააფასონ და პატივი სცენ შენს აზრზს თორე დამიიჯერე ბევრი მინახია 40 წლის ასაკშიც და მეტიც დედა და მამა "აკონტროლებენ" მის ცხოვრებას... თუ "ვერ შეაგნებინებ" მაშინ ყველაზე ნორმალური ვარიანტია რო გადახვიდე საცხოვრებლად სხვაგან... თუ ქმარია ეგეთი მაშინ დაემუქრე გაგშორედბიო და 1-2 დღე წადი მშობლებთან.. ანუ რაიმე ზომები თუ არ მიიღე არ გამოვა არაფერი... მითუმტეს დაწერე სამუშაოო და პატარა ვერ იქნები რო მეფიქრა პატარაა და მშობლები აკონტროლებენთქო...ზუსტად მე ვერ გეტყვი რა და როგორ "თქვა ან მოიქცე" ეგ სიტუაციას უნდა მიუსადაგო და ყველაზე "ცხელ" მომენტში ჩხუბით რო თქვა უკეთესი იქნება რადგან "მკაცრად" გამოხატო შენი პოზიცია თორე როცა "ნორმებიან" ოჯახთანაა საქმე ჩემი პირადი მოსაზრებით მანდ თხოვნით და რბილი საუბრით არაფერი გამოვა.. არ გეუბენი რო დახოცეთქო
უბრალოდ "დამაჯერებელი" უნდა იყო და საკუთარი თავის "მართვის სადავეები" აიღო ასე ვთქვათ...
მთლად ეგრე არა მარა ეხლა ადრე მეც მაკონტროლებდნენ ჩემი მშობლები მარა მორჩა ეგ ხანა ერთი ორჯერ ღრიალი რო მოვურთე სახში ჩემ პირად ცხოვრებას შეეშვითქო მერე დატორმუზდნენ მარა ეგეთი მშობელი ბოლომდე არასდრო გაჩერდება და უბრალოდ არი მომენტი რო დათმობაზეც გიწევს წასვლა მარა თან ისე რო მთლად იგივეს უფლება ვეღარ მისცენ საკუთარ თავს.
პ.ს.შეიძლება მე სხვა "კუთხით" გავიგე , რადგან მე რისი "პრაქტიკაც" მქონია იმასთან მივასადაგე ეგ შენი დაწერილი და ეგეთნარიად აღვითქვი და თუ სხვა პონტში ხარ მაშინ დაიკიდე რაც დავწერე და ჩამისწორე რამე
This post has been edited by CyBeR DaViD on 26 Jun 2011, 03:36
ვინ ხარ?, რამდენად რეალურად იქცევი არარეალურ სამყაროში?
