ბრბოს ფსიქოლოგია

tomatoma814

მე ადრე მქონდა გართულება მაგაზე. ჩემს გარშემო ყველა ბიჭი ფეხბურთზე რომ საუბრობდა, ესმოდა თუ არ ესმოდა არ ჰქონდა მნიშვნელობა. ოღონდ რაღაც ეთქვათ. მე კიდევ ბაიყუშივით უნდა ვმჯდარიყავი და მესმინა. ერთგვარ გარიყვასაც იწვევდა ეს, განსაკუთრებით იმ დღეს, როდესაც ამოიჩემებდნენ მთელი დღით ამ თემას... ეზოში ფეხბურთის თამაში, სასაუბროდ ჩემპიონატის თემები, კომპიუტერში ფეხბურთის თამაში...

მეც ვყოფილვარ ანალოგიურ სიტუაციაში............

არაა. თუ პიროვნებაა,თუ არსისეულად ადამიანი, ის არ წაიშლება. შანსი არაა
სიკვდილის შიშზე სხვა უფრო დიდი ძალა და პირობა არ არსებობს იმისთვის რომ ათქვიფოს, მაგრამ აჰა- მაგალითი: პიროვნებები და ბრბო:

ისე ამ თემას ცოტა უფრო დეტალური განმარტება ჭირდება, კითხვა ჩემთვის ნათელი არაა. ბრბოს ზემოქმედება შეიძლება მოხდეს ორნაირად:

1. ესაა პასიური ზემოქმედება. მაგალითად, ყოველდღე ხედავ, რომ ყველას "სტრეიჯი" აცვია გარეთ, და მიუხედავად იმისა, რომ არ მოგწონს, ნელ-ნელა ეგუები და ბოლოს თვითონაც იცვამ და თვლი, რომ გიხდება ნუ ისე, მაგალითისთვის მოვიყვანე. ნებისმიერი რამის შესახებ შეხედულების შეცვლა შეიძლება ეგრე. ნელ-ნელა, აგიტაციისა და მასიურობის გავლენით. - და როგორც ჩანს აქ მაგაზე მიდის საუბარი ძირითადად.
2. აქტიური, ძალიან რადიკალური ზემოქმედება. აქ კარგი მაგალითი იქნებოდა მოთხრობა "ეშმაკის ქვა". როცა ანგელოზივით ადამიანი ხვდება აგრესიულ ბრბოში, რომელიც ადამიანს ჩაქოლავს, და ისიც ერთ ქვას ისვრის, მიუხედავად იმისა, რომ თავიდან იქ იმ განზრახვით მივიდა, რომ ბრბო დაეწყნარებინა და ის ადამიანი გადაერჩინა. ესეთი რამეები ხდება ხოლმე. ან, დავუშვათ, ლეიბორისტების მხარდამჭერები 2003 წელს ”ვარდების რევოლუციის” ეიფორიაში რომ იყვნენ თავიანთი პოლიტიკური შეხედულების მიუხედავად (პირადად შევესწარი და მაგიტომ) ))))

ყოველთვის და ყველასთვის ასე არ არის. მსგავს მომენტში მე, მაგალითად, არ ვკარგავ ხოლმე საკუთარ "მეს". პირიქით, თუ ჩემგან და ჩემი ბუნებისგან ძალიან განსხვავებული ხალხია, თავს ძალიან უცხოდ ვგრძნობ და მათში გარევის სურვილიც არ მიჩნდება, არათუ – აყოლისა და მათი აზრების გაზიარების. მათთან სიტყვიერი დაპირისპირება არ მაინტერესებს, რადგან ამგვარი პაექრობა მათ აზრს ვერ შეუცვლის. ვფიქრობ, რომ როდესაც ბრბო ერთ აზრზეა, ე.ი. იქ რაღაც შეცდომას უშვებენ. არ შეიძლება ბრბო მართალი იყოს. თუ დავინახავ, რომ ვინმეს ჩაგრავენ და დასცინიან ერთობლივად, მაშინ კი დავუპირისპირდები, რადგან ბოროტები არიან და თავისი არ უნდა გაიტანონ.

პირადად მე სიტყვა "ბრბო" – ზე ძალიან ცუდი შეხედულება მაქვს. ბრბოსთან შეხება ძალიან არ მიყვარს და არც მინდა მქონდეს.

აყვები და ისე მოხდება, როგორ გიორგი ლეონიძემ თქვა “მარიტაში”:

"ბრბო კი ჩუმად, უჩუმრად მიჰქუხდა, როგორც ღვარცოფი, და მის წინაშე უძლური იყო თვით ღმერთი!"

შემდეგ კი, სწორედ ბრბომ ანუ "სოფელმა იგრძნო თავის ნამხეცარი, ნაპირუტყვალი! აწყენინა თავის საუკეთესო შვილს, უმანკოს და უნაკლულოდ პატიოსან ადამიანს!"

და ამის შემდეგ როგორ შეიძლება, ბრბოსა და მის “სამართალს” მიენდო და საკუთარი “მე” დაკარგო ?

კი თქვა ლეონიძემ, ბრბოს წინაშე უძლური იყო თვით ღმერთიო, მაგრამ, საბოლოოდ, ასე არ გამოვიდა: “იესო ქრისტემ კი ხელმანდილი ამოიღო, შუბლზე უნდა მოესვა, რომ გაეცოცხლებინა, მადრამ ისეთი ლამაზი იყოო, მიწაზე დასაბრუნებლად ვერ გაიმეტაო, მოინდომა, სულ გვერდით ჰყოლოდა, ახლას გვერდითა ჰყავსო ვარსკვლავადო...” – ამაზე მეტი ჯილდო რა არის ?

მიწაზე შეიძლება ბრბომ დაგამარცხოს (ან თავად ეგონოს, რომ დაგამარცხა), მაგრამ, იქ, იმ სხვა, ზესამყაროში გაირკვევა ყველაფერი..

"ბრბოს ფსიქოლოგია" შეიძლება გამოვლინდეს ადამიანთა ჯგუფში და მხოლოდ ერთ ადამიანშიც, რომელიც ბრბოს მოსაზრებების შესაბამისად იქცევა. ისე, კი შემიმჩნევია ზოგიერთ ადამიანზე, რომ, მაგალითად, ვიწრო წრეში ურთიერთობისას სულ სხვანაირია და "ბრბოში" ანუ სხვა გარემოში განსხვავებულად იქცევა. არ ვიცი, ეს გაცნობიერებულად ხდება თუ გაუცნობიერებლად, მაგრამ, ამის მიზეზი, ჩემი აზრით, ის შეიძლება იყოს, რომ იმ ადამიანს სურს, სხვებს თავი მათნირად დაანახოს, რომ შექმნას ერთიანი აზრის ილუზია და საბოლოოდ, რაღაც სარგებელი მიიღოს აქედან. ანუ, მათ ეუბნება “მეც თქვენი ვარ, თქვენიანი ვარ, მიმიღეთ თქვენ წრეში და გამოვადგებით ერთმანეთს.” არა და, რამდენიმე წუთის წინ სულ სხვაგვარად საუბრობდა მათზე. მე კი რომ ვხედავ მათ ამგვარ გარდაქმნას, მეცინება – რას არ სჩადის ხალხი პირადი გამორჩენისთვის..

ასე რომ, ჩემი აზრით, არავის “მე” არ შეიცვლება, თუ პიროვნება მყარია და საკუთარ თავს კარგად იცნობს – ვინაა, როგორია და რას ეძიებს ცხოვრებაში. სისულელეა, ბრბოს გამო საკუთარ პიროვნებაზე თქვა უარი, რადგან წამიერი სიამოვნება შემდეგ სინანულად გადაიქცევა, არ მოიტანს სიხარულს:

"გაიგო რა მისი ცოდვის მზიდველმა სოფელმა მარიტას სიკვდილი, საშინლად იტკივილა!"

საერთოდ კი, თუ ადამიანს სურს მშვიდად იყოს, ბევრ ხალხთან არ უნდა ჰქონდეს ურთიერთობა, მათ შორიდან უნდა დააკვირდეს და ისწავლოს.

8TQ8
მართალია, რაც შენ აღნიშნე: აქტიური და პასიური მომენტები არსებობს. მე უფრო რადიკალურ და მტკივნეულ შემთხვევაზე დავწერე.

This post has been edited by Champagne_Supernova on 19 Jul 2012, 22:30

ბრბოს აზრი ჩემს პიროვნებაზე სამწუხაროდ გავლენა არ ახდენს...



სამწუხაროდ..



პირიქით..



..,,თითქოს ხო ჰო ჰაი-ჰუი ტიპი ვარ...

მაგრამ არა....საშინლად მღლის ''კაცნი''....


არც ''კაცთა'' ვუნდივარ მე..

და ხვედრი ჩემი


........

არწივი9

არსებობს ადამიანების კატეგორია რომლებიც მართლა კარგავენ საკუთარ თავს და მიჰყვებიან დინებას... ემორჩილებიან გარშემომყოფების აზრებს და შეხედულებებს... ეს მეც გამომიცდია და გინდა თუ არა ასე ხდება... სხვანაირად ვერ შეძლებ... ალბათ არ ვარ ძლიერი... ან არ მიღირს უბრალოდ...

არც ისაა აუცილებელი

რადგან პიროვნულად ძLიერი ადამიანი ბრბოს აშკარად არასდროს დაუპირისპირდება, ის ყოველთვის შეეცდება თავისი შხედულებები ბრბოს შხედულებებად აქციოს, დააჯეროს ისინი და იმის მაგივრად რომ მათ ფეხქვეშ გაეგოს, მართოს ის... მაგრამ რა თქმა უნდა ეს მხოლოდ ერთეულებს შეუძლია...

ვიცი ყველა თავის თავზე ფიქრობს რომ სხვებზე ჭკვიანია და რათქმაუნდა დამოუკიდებლად იღებს ამა თუ იმ გადაწყვეტილებას თუმცა რეალობაში ადამიანები ვართ უტვინო არსებები რომლებიც უმეტეს შემთხვევებში ვხელმძღვანელობთ გრძნობებით და არა საღად აზროვნებით... ყველა ფიქრობს რომ დამოუკიდებლად იღებს გადაწყვეტილებებს თუმცა ეს ილუზიაა სინამდვილეში ჩვენ ინსტინქტები და გრძნობები გვმართავენ უკლებლივ ყველას


აქედან თავის დაღწევის ერთადერთი გზა არის ამ ინსტინქტების სწავლა - გააზრება რათა ჩვენი ბუნების საწინააღმდეგოდ მოვიქცეთ და ჩავახშოთ ეს შეგრძნებები რის შედეგადაც შევძლებთ თავისუფლად აზროვნებას



ეს ორი ვიდეო ნათლად გადმოსცემს ჩემს სათქმელს
https://www.youtube.com/watch?v=b3a21wiRtTs


https://www.youtube.com/watch?v=lLEiT9PeHSg




თუ გაქვთ რაიმე სახის საინტერესო მასალა სტატიები ან ანალიზი ამ თემაზე გააზიარეთ და რაც მთავარია საკუთარ თავზე დაფიქრდით როგორც იმ ზარის დარეკვაზე ხალხი დგებოდა და ჯდებოდა ყოველგვარი საღი აზრის გარეშე ზუსტად ასე იქცევა ის საზოგადოება რომლის შემადგენელი ნაწილიც ვართ ჩვენ და ზუსტად ასე იქცევა თითოეული ჩვენთაგანი იმიტომ რომ უმეტესობა ვართ ბრბოს ნაწილი და უმეტესობას გვგონია რომ დამოუკიდებლად ვაზროვნებთ სინამდვილეში კი სხვა ხალხი იღებს ჩვენს მაგივრად გადაწყვეტილებას

ჩემზე არ იმოქმედებს 100 პროცენტით დარწმუნებული ვარ მომეწონა თემა , ეხლა ბოლომდე უნდა ვუყურო .
* * *
მაღაზიაში ,რომ მოხდა შემთხვევა , ვინ იყო დამნაშავე ასევე სწორი პასუხი გავეცი სანამ მონაწილეებზე გადავიდოდნენ

გრძნობები რომ არ გვმართავდნენ და მათ არ ვითვალისწინებდეთ გადაწყვეტილების მიღების დროს ზომბები არ გამოვალთ ?
გრძნობები გვეხმარება საღად აზროვნებაში ,არა ?
ხელს უშლის,მაგრამ ეს სულაც არ ნიშნავს ,რომ ის გვმართავს,ნებისყოფაა საჭირო ამ გრძნობის დასაძლევად,როდეააც ააჭირო არა უნდა დაძლიო და დათრგუნო.საღად აზროვნება გულისხმობს ჩემი აზრით ხელმძღვანელობას ყველა ინსტიქტით,გონებით,გრძნობით და ა.შ შესაბამისად მათი მეშვებოდით უნდა მივიდე საღად აზროვნებამდე და არა დათრგუნო,მთავარია დომინანტი არ იყოს რომელიმე რომ არ გძლიოს და ნეიტრალურიბა შეინარჩუნო

ლოგიკⒶ

რაღაც არ მჯერა ამ ბოლომდე გათავისუფლების.

გრძნოებები ეს ხო თავისთავად ყველას გაჩნია ზოგი მართავს გრძნობებს ზოგს გრზნობები მართავს

მარა ადამიანის 90% (მასას) მართავს ის 10% (ინდივიდი პიროვნება) რომელიც მართავს თავის გრძნობებს


და ეს 90 %პროცენტია ერთმანეტს აყოლილი დაშხუილობენ აქეთ იქით...... მოკლედდაკონკრეტულად

მე იმაზე ვკაიფობ ყველა რომიძახის რა მასა მასის ესედაიისე ინდივიადულური პიროვნება ვარო იმენა ყევლა ვისაცარუნდა შეკითხო აბა ვიგა იმ მასაში ::ფსიქოლოგიურიდასკვნებისგანტავიშევიკაოთ :



მემგონიამაზეათემა რაცდავწერეხო

This post has been edited by mamaduniangi on 27 Feb 2016, 05:49

soffo

გრძნობა ინსტინქტი და სურვილი გარკვეულწილად სინონიმებად შეიძლება ჩაითვალოს ხოლო ზომბი მხოლოდ ინსტინქტით ან სურვილით მოქმედებს... ამ ყველაფრის დაძლევის შემთხვევაში რჩება რაციონალურად აზროვნება როდესაც კარგს და ცუდს ობიექტურად ანსხვავებ ერთმანეთისგან და იღებ საუკეთესო გადაწყვეტილებას იმის მაგივრად რომ ბრმად ენდო შენს თავს





არისტოტელე999
რათქმაუნდა მთლად ბოლომდე ვერ განვთავისუფლდებით და უაზრობაც იქნება ეს... პირად ურთიერთობებში, ტანსაცმლის ყიდვაში თუ სხვა ამდაგვარ საკითხებში რათქმაუნდა გრძნობები აუცილებელია მაგრამ არის გლობალური საკითხები რაც ადამიანების ბედს წყვიტავს ამ შემთხვევაში კი აუცილებელია რომ რაციონალურად რეალობაზე დაყრდნობით მივიღოთ გადაწყვეტილება და არა ემოციებზე დაყრდნობით





mamaduniangi
ძალიან მაინტერესებს ეგ 10% სადაა ვინც თავის გრძნობებს მართავს? შეიძლება 10 პროცენტი კი მართავს დანარჩენ 90-ს მაგრამ ნამდვილად ვერ დაგეთანხმები რომ 10% საღად აზროვნებს და თავისი გრძნობები დათრგუნული აქვს


შეიძლება იყოს კიდეც ასეთი ხალხი თუმცა მე ჯერჯერობით არ შემხვედრია... ან შეიძლება არსებობენ უბრალოდ დანარჩენი ბნელი საზოგადოების გამო ხმამაღლა ვერ ამბობენ იმ სიმართლეს რაც სხვებისთვის მიუღებელია

არის არის

ყველა არ ამბობს მაგას, უბრალოდ ასე ჩანს შენი გადმოსახედიდან, როცა ბევრისგან იგებ ერთიდაიგივე სიტყვებს;
ძალიან ბევრი ადამიანი კმაყოფილია იმით, რომ მას მართავენ და სულაც არ უნდა თავის ატკიება, ამ მინიმუმით ძალიან ბედნიერად გრძნობს თავს.

გრძნობებმა რაღაც დონეზე უნდა გმართონ, აბა მანქანა გინდა იყო?
Equilibrium - რომ არის ფილმი, მასეთ სამყაროში ცხოვრება გესიამოვნებოდა?


მაგრამ მეორემხრივ რომ მივუდგეთ

ეს ყოველთვის იქნება და ვერასდროს ვერ შეიცვლება, და ამ 'საშუალო სტატისტიკურ ბრბო'-ს ქმნის ადამიანი, რომელსაც აქვს ძალაუფლება, ან მოხვდა საჭირო ადგილას საჭირო დროს, შემდეგ დაებადა იდეა, რომ თავისი ძალაუფლება უფრო გაემყარებინა და ადამიანების ტვინის გამორეცხვა დაისახა მიზნად, რასაც წარმატებით გაართვა თავი.

მაინც მომიწია

ლოგიკⒶ

ჰეჰ, ერთია რა სხვაობა არ არის.
შენ შედეგს უყურებ და ფიქრობ აი ასე რომ ექნა სხვანაირად დამთავრდებოდა.
არაფერიც, ერთი გალიიდან მეორეში გადადიხარ.
კი შესაძლოა უფრო კომფორტულად იყო მეორე გალიაში და ზოგჯერ ეზოშიც გაყავდე და გათამაშებდნენ, მაგრამ არაფერი იცვლება.
გალია გალიად რჩება.

გრძნობების მართვა და გრძნობებისგან მართვა კი სრულ აბსურდათ მიმაჩნია.
ეს არის პროცესი, რომლის დროსაც მეც და ჩემი გრძნობებიც ერთად ვმოქმედებთ.
იმის ილუზია ნამდვილად არ მაქვს რომ გრძნობების მართვას შევძლებ.

გრძნობების "მართვის" სურვილი რომ გამიჩნდეს როგორ უნდა გავიჩინო სურვილი?
ხომ უნდა წარმოვიდგინო ჩემ ხის თავში და უნდა მესიამოვნოს გონებაში დახატული სურვილი?

P.S. მომწონს შენი ავატარი