კითხვა ფსიქოლოგთან, XI ნაწილი

A. Durer

რავიცი ვინც ჩემი ალობელია, უახლოესი ადამიანები იმათ იციან რაც ვარ და მაფასებენ კიდეც, ჩემი ნიჭის შესახებაც იციან. სამსახურშიც ნუ ზოგი მაფასებს ზოგი არა.

არამგონია საბავშვო ბაღიდანვე მახსოვს რომ არ მომწონდა თავყრილობები. და ვერ ვუგებდი თანატოლებს. მაგალიტად კარგად მახსოვს რომ ჩემს ბაღში ბავშვები მატლების და ხოჭოების შეგროვებით იყვნენ დაკავებული მე კი ცალკე ვთამაშობდი მაღალჯგუფელ ბავშვებთან რადგან მივიჩნევდი რომ ისინი დებილები იყვნენ ძალიან.

ძლიერი არ ვარ მიანცდამაინც და არც რაიმე ძლიერის ხატს ვქმნი. ,,ყველაფერი შემიძლიაში" შესაძლებლობები და ნიჭი ვიგულისხმე.

შენ რა ფორმას მოუძებნიდი ამდენი ადამიანის თავშეყრას ისე რომ საინტერესო იყოს შეკრება? რა გარემოში მოგეწონებოდა?

მიზეზი კი ვიცი რატომაც არის ასეთ ხასიათზე.

ჯერ ზოგად ტემებზე. გასაგებია...

patara ufliswuli

კლასიკური მუსიკის კონცერტი, (მაგალითად ოთხშაბათს ვიყავი კონსერვატორიის მცირე დარბაზში) გამოფენა, ექსკურსია, და სხვა კულტურული თავშეყრა. სადაც ადამიანის ცხოველიზმები ნალებად თვალსაჩIნო და მოთოკილია.
გალეშილ გაცხოველებული გამძღარი ცანცარა ადამიანების თანაც ბევრის ხილვა არცისე მსიამოვნებს.

pekineli

ეხლანდელზე არ ვამბობ. წარსულში, როცა ვიღაცისგან ელოდი რომ შენს მცდელობას დააფასებდნენ და სანაცვლოდ სიცივე მიიღე, ანუ იმედები გაგიცრუვდათ.

ხო მაშინ გენეტიკის ბრალია ან
ხო

A. Durer

ეგ ბევრჯერ ყოფილა იმდენჯერ რო ახლა რო ჩამოვთვალო შორს წავალ. მაგრამ კიდე ვიმეორბ ჩემი ესეთი იზოლაციური ხასიათი იმაზე ბევრად არქაულია ვიდრე ეს იმედგაცრუებანი.

ხო ალბათ ეგეთი ტიპი ვარ გენეტიკურად. მამაჩემსაც არ უყვარდა ბევრი ხალხი. თუმცა ჩემზე მეტად მეგობრული იყო და სულ მეგობრებთან ერთად იყო 24 საათი.

pekineli
ხო გენეტიკის ბრალი ან აღარ გავაგრძელე
ბავშვობიდან იმის ხაზგასმა რომ სხვებზე უკეთესი ხართ და გამორჩეული/აღმატებული

pekineli

არსად არ წახვიდე იძულებით.
აზრი არ აქვს.
***
სოციალიზაციას ახერხებ, მეგობრები გყავს,
მაგრამ როგორ უნდა იმეგობრო ადამიანთან, რომელსაც ნაწილობრივ ენდობი?
გამოდის, რომ დისტანციაზე გყავს, დისტანზიაცე მეგობრობ.

შენში კი ისევ უნდობლობაა, რომელიც ხიჭვივითა ცნობიერში.

Hyperzet

მაგის დადგენას ვდილობ ქალბატონო მოდერო ამ იზერის დახმარებით
ადამიანების უნდობლობის მიზეზი, მარტივად რომ შევხედოთ წარსული იმედგაცრუებაა, უფრო მარტივად რომ დავშალოთ ვეღარ მივდივარ იქით

რა გითხრა

სიმართლე გითხრა, არც მე დავდიოდი კორპორატიულ ,,ფართი"-ებზე, შენ რა გირჩიო
მაგრამ რა სახეს მიიღებს ხალხმრავალი საღამო, ალბათ, თავად ამ ადამიანების ვინაობაზეა დამოკიდებული კოკასა შიგან რაცა დგას, იგივე წამოდინდების არა მარტო ფართიზე, არამედ ნებისმიერ ადგილას თუნდაც კლასიკური მუსიკის კონცერტზე

მთავარია, შენ როგორ მიუდგები ამ საკითხს და გეყოფა თუ არა სიყვარული, შენ გარშემო მყოფი რეალობა და საზოგადოება ისეთი მიიღო, როგორიც არის (კარამაზოვები გამახსნდა ახლა )

და რაც მთავარია, მიიღო შენი თავი


მე მაინც გირჩევ, რომ ფსიქოლოგს დაელოდო

Hyperzet

კი დისტანციაზე მყავს, მაგრამ ძალიან ვეჭვიანობ ხოლმე მეგობრებზე. ეჭვიანი ვარ.

popusha
სიბნელის შიშიც ხომ არ გაქვს ?

A r c h e r
ara, sibnelis ara

popusha
ვთქვათ შენთვის უნცობ ადგილზე გაგეღვიძა სადაც ადამიანების კვალი არ არის , რა რეაქცია გექნება და რას მოიმოქმედებ უპირველესად ?

შიშის მართვა უნდა ისწავლო .

A r c h e r
fsiqologi xar? Tu saidan ici? Jer gamixardeba, eget adgilze vocnebob, tumca mere agar vici, albat usaprtxo adgilis modzebnas daviwyeb da sakutari tavis dacvaze vizruneb, udzilobastan ar vici es ramdenad kavshirshia ogond