სიცარიელე?
ჰო...
და ეს სულაც არაა ცუდი.
პირიქით, დავისვენე.
როგორც იქნა, მართლა დავისვენე.
შევტოპო კიდევ?
ღირს?
არააა?
კიიი?
ნოუ ორ იეს?
მოდი, ბედს მივენდოთ.
და მერე მტკიცედ მიღებული გადაწყვეტილება?
იქნებ მასაც უბრალოდ...?
ჰო, თითქოს ასე ჩანსო....
ოჰ, ყველაფერზე შეიძლება, ადამიანო?
ყველაფერი ისე იქნება, როგორც საჭიროა.
და მაინც_
NOOOOOOOO !!!
საკუთარ თავს დავაბრალოთ.
ვიცი, რომ არ, მაგრამ მაინც.
რამდენი რამ იყო სხვანაირად და რამდენი გადასხვაფერდა.
და არც ესაა ცუდი.
მე მომწონს
და
კმაყოფილი ვარ.
სიხარული სიხარულადვე დარჩა.
ტკივილმა კი, აბსოლუტურად ყველა ტკივილმა, ბევრი რამ ახლებურად დამანახა და მასწავლა.
ერთი რამ დარჩა უცვლელი_
ისინი კი... ბუუუჰ, აფეთქდა.
სიცარიელეა, ჰო, სიცარიელე.
და იმან კიდევ არაფრით დამიჯერა.
არა, მოდი, ვაღიაროთ, რომ ისეთი გაკერპებული სიცარიელე აღარაა. გამოვედით იქიდან.
მაგრამ მაინც...
და მიზეზი?
კარგად ვიცით მიზეზები.
I don't know if it's me or you
But I can see the skies are changing
In all the shades of blue
And I don't know which way it's gonna go
If it's gonna be a rainy day
There's nothing we can do to make it change
We can pray for sunny weather
But that won't stop the rain.
უუუჰ, რა მაგარი იქნებოდა?!
[IMG]
» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «
» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «
» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «
· 
მე ანუ ჩვენ
