ინტროვერტები, ნაწილი VI

pippa

მე "დიდი ბრძოლის" შედეგად დავხვეწე და ამიტომ...
საკუთარ თავზე მუშაობა არ ნიშნავს რომ არაბუნებრივი ხდები,პირიქით,უკეთ იცნობ საკუთარ თავს ამით.
თუ ზუსტად იცი რომ რაღაცის შეცვლაა საჭირო უნდა შეცვალო. ))

ეს რეებს ვკითხულობ...
შეეშვით საკუთარი თავის იდეალიზებას და სრულყოფას!
იდეალურები არ არსებობენ. ნუ ებრძვით საკუთარ თავს - მიიღეთ ის ისეთი როგორიც არის!
მოიშორეთ თვითუკმაყოფილება საკუთარი თავის მიმართ, უკმაყოფილების მიზეზი, საკუთარი თავის მიმართ სუსტი რწმენაა და საზოგადოების დიდი გავლენა თქვენზე! თქვენი წარმოდგენები საზოგაოდების შექმნილია და არა თქვენი.
მიიღეთ საკუთარი თავი ისეთი როგორიც არის და იმოქმედეთ მისი ხასიათის შესაბამისად. იყავით ჰარმონიული საკუთარ თავთან, საკუთარ ხასიათთან, საკუთარ გრძნობებთან და ნუ აქცევთ ყურადღებას იმას რას ამბობენ სხვები!
შეეშვით მორალისტებს! ეგენი გამუდმებით იტყუებიან თავიანთი თავის სასარგებლოდ!
თქვენ არ ხართ იგივე რაც არის სხვა - ასე რომ, არ შეიძლება საკუთარი თავის მართვა სხვისი მორალური ჩარჩოებით!


"However you may be, be your own source of experience!
Throw off your discontent about your nature
forgive yourself your own self
you have it in your power to merge everything you have
lived through.. false starts, errors, delusions,
passions, your loves and your hopes into your goal with
nothing left over!"

This post has been edited by Hushta on 14 Jul 2013, 18:56

არიან ადამიანები, რომელთაც ჰგონიათ რომ ჭეშმარიტების სავანე მათ ტვინშია. არავის უნდა მოუსმინონ, არავისი რჩევა გაითვალისწინონ და ა. შ. მხოლოდ მათ იციან რა ჯობია კაცობრიობისთვს და უბრალოდ სამყაროს შეცდომაა მესიად რომ არ დაიბადნენ...



ხო, კაი, ჩემით გავალ...

This post has been edited by BELLA-DONNA on 14 Jul 2013, 19:11

BELLA-DONNA
"ჭეშმარიტების სავანე" სწორედ რომ თითოეული ინდივიდის ტვინშია. ვერავინ ვერ დაგეხმარება შენი თავის გარდა.
მესიები არ არსებობენ! რატო გგონიათ, რო ვინმე იმაზე უკეთ გიცნობთ ვიდრე თქვენ შეიძლება იცნობდეთ საკუთარ თავს?
რჩევა შეიძლება მისცე ერთ ადამიანს, რომელსაც იცნობ და ასევე გესმის ადამიანის ზოგადი ფსიქოლოგია, მაგრამ საზოგადო რჩევები მორალისტობაა!
როგორ შეიძლება ყველა ავადმყობს ერთი წამალი კურნავდეს?!
რატო ებრძვით იმას რაც საბრძოლო კი არა, ბუნების საჩუქარია!
ინტროვერტი გაქცილებით მეტია ვიდრე არაინტროვერტი.
ექსტროვერტი ფიქრობს, რომ ის უფრო მეტია ვვიდრე ინტროვერტი და ინტროვერტების პრობლემა სწორედ ის არის, რომ ასე არ ფიქრობენ თავიანთ თავზე.
ასე არ ფიქრობენ იმიტომ, რომ არ გააჩნიათ თვითრწმენა.

+ბევრი

Hushta
ვეთანხმები შენს აზრს,მაგრამ რჩევების სვეტი,რომელიც წინა გვერდზე არის დაპოსტილი,უბრალოდ ყოველდღიური და უმნიშვნელო წვრილმანებია.
არაფერ ძირეულ ცვლილებას ემსახურება.

Hushta
,,დანინგ-კრუგერის ეფექტი"-ს კიდევ ერთი გამოვლინება: მე ყველაფერი ვიცი, არავისი რჩევა არ მჭირდება, ეს რას ვკითხულობ, რა სისულელეა, უნდა მივიღო ჩემი თავი ისეეთი როგორიც ვარ, მოდი ვიქნები მორცხვი, ჩაკეტილი და ჰარმონიასაც მივაღწევ, რაში მჭირდება ვიღაც ფსიქოლოგის რჩევა?...

საინტერესო პათოსია...

Gentle_Girl
უმნივნელო კი არა, საკმაოდ კონკრეტული რჩევებია, თუ სად როგორ უნდა მოიქცე. რაც ზოგს გამოადგება და ზოგს კიდევ პირიქით.
თქვენ გინდათ ებრძოლოთ შედეგებს საკუთარ თავში, მიზეზებს კი არ ეძებთ.
მიზეზს ვერც ზიმბარდო ვერ გეტყვით თუ პირადად არ შეისწავლა თქვენი ფსიქოლოგია.
ასე მარტივი რო იყოს რჩევების მიცემა...
ამიტომ ვთქვი, ტყუილია თქო ეგ ყველაფერი!
მაგ რჩევებიდან 20%-ს თუ მოირგებს კაცი და იქიდანაც მხოლოდ ნაწილი თუ წაადგება (ისიც ინდივიდუალურად).

თუ მაინცდამაინც სხვისი რჩევა გინდათ, ა ბატონო, ისიც რჩევა იყო რაც მე დავაციტირე ზედა პოსტში ინგლისური ტექსტით.


BELLA-DONNA

სად ჩანს ამბიცია, ან განცდა რომ მე რამე ვიცი?
სწორედ რომ არავინ არ იცის რა არის შენში, მათ შორის არც ზიმბარდომ.

აი მორცხვი და ჩაკეტილი სწორედ იმიტომ ხარ, რომ არ გინდა მიიღო საკუთარი თავი. გინდა სხვანაირი გახდე, სხვებს მიბაძო, იდეალი გაქვს სხვების სახით და გგონია სხვები უკეთესები არიან და იმიტომ გიჩნდებათ თვითუკმაყოფილების ეს განცდა. მაგას ვამბობდი თვითრწმენა არ გაქვთ თქო მორცხვებს (ჩემ თავს არ გამოვყობ - ჩემ თავზე საერთოდ არ ვსაუბრობ).

"საკუთარი თავის სრულყოფა მასტრუბაციაა".
მიიღეთ საკუთარი თავი ისეთი როგორიც ხართ და შეეშვით მის შედარებას სხვებთან.


ინტროვერტი იმიტომ გრძნობს თავს კარგად მარტოობაში, რომ მარტოობის დროს არ უხდება შედარებების კეთება და საკუთარ თავს გრძნობს.
საზოგადოებაში კიდევ მუდმივად სხვების გავლენის ქვეშ არის, მათი იდეალები უნგრევენ თვითრწმენას და განიცდის თვითუკმაყოფილებას, რისგან თავის დაღწევის გზაც არის მარტოობა - ესე იგი საკუთარ თავთან ყოფნა.
ეს თვისება უმეტესად კეთილშობილი ბუნების და შედარებით მაღალი ინტელექტის ადამიანებს უჩნდებათ, იმიტომ რომ ისინი მხოლოდ საკუთარი თავიდან არ ხედავენ სამყაროს.

This post has been edited by Hushta on 14 Jul 2013, 20:01

Hushta

აი აქ ჩანს:

არ გწყინოს და ეს დამრიგებლური ტონი ცოტა ღიმილის მომგვრელია...

კიდევ ერთი სხარტულა.

წავედი, წავედი, თემაში აღარაა ის გარემო. როგორც ვხედავ ბევრი ჭკუის დამრიგებელი გამოჩენიალა...
პასუხის პასუხს ნუღა დაელოდები, დისკუსიაში შემოსვლა არ ყოფილა ჩემი მიზანი, უბრალოდ ეს სიტყვაზე გამოკიდება არ მომეწონა და დავაფიქსირე. თუ გაწყენინე ბოდიში...

This post has been edited by BELLA-DONNA on 14 Jul 2013, 19:46

BELLA-DONNA

გაიღიმე მერე
არანაკლებ დამრიგებლური ტონია ზიმბარდოს სიტყვებში, რომელიც მზა ტაბლეტებივით გინდათ გადაყლაპოთ.
მე თუ ვამბობ რომ არც მე ვიცი და არც სხვამ თქო, ეგ ნიშნავს რომ ამბიცია მაქვს, რომ მე ვიცი?

ფორუმის ფუნქცია დისკუსიაა დ არა ჭორაობა, ან ვინმესთვის რამის დამტკიცება (ამას მაინც ვერავინ გაიგებს - ნიკებით არ ამოვიცნობით)).
დისკუსია და მსჯელობა თუ არა, რა აზრი აქვს ფორუმს.

პ.ს. ჭკუის დამრიგებლებს ვაკრიტიკებდი და მორალისტ ჭკუის დამრიგებლებს ვერ ვიტან ყველაზე მეტად!
ასე რომ, გთხოვ ამაში მაინც ნუ დამწამებ ცილს.

Hushta
რჩევები,მოსაზრებები და ვარაუდები მრავლად გვხვდება,თანაც ურთიერთ საპირისპიროები.
აქედან ჭეშმარიტი რომელია არავინ იცის.
სწორედ მაგიტომ ვთქვი უმნიშვნელო რჩევებიათქო,რომ შედეგებზეა ორიენტირებული და არა მიზეზებზე.
ზიმბარდო რომ ვერ გვეტყვის და ვერც ვერავინ ვერასოდეს ვერაფრს ვერ გვეტყვის საკუთარი თავის გარდა, ესეც ჭეშმარიტია და სწორედ ამიტომ ვართ ინდივიდუალურები და პატარა კოსმოსის მატარებელი საკუთარ თავებში

Hushta
კი ვთქვი აღარაფერს ვიტყვი მეთქი მაგრამ უცებ გამიჩნდა ამზე ჩემი აზრის დაწერის სურვილი: გეთანხმები რომ ჩვენს ტვინშია ყველა პრობლემაზე პასუხი, მაგრამ ამ ყველაფერს წვდომა ჭირდება, წვდომას კი ინტელექტი, ზოგჯერ კი სპეციალური ცოდნაც. სწორედ ამისთვის არსებობს მეცნიერება სახელად ფსიქოლოგია. ეს მაზამზარეული რჩევები რომ უნივერსალური არ არის ეს ისედაც ყველამ იცის, უბრალოდ არის რაღაცეები რაც შეგიძლია გაითვალისწინო, როცა შენს ტვინში ,,ჭეშმარიტებას" ეძებ, რადგან სწორედ ამ ძიებაში დაგეხმარება. მეც ეგ დავწერე წეღან ზუსტად, რომ ეს რჩევები წაკითხული არ მქონდა, მაგრამ დაახლოებით იგივე მეთოდები მე თვითონ შევიმუშავე ჩემი თავისთვის. მაგრამ ის რასაც მე წლები მოვანდომე, ფსიქოლოგი ორ კვირაში გამაკეთებინებდა. სწორედ ამის თქმა მინდოდა. ხსნა ჩვენშივეა ბატონო, მაგრამ ამის მიგნებას შესაბამისი ცოდნა ჭირდება...

სიმორცხვის დაძლევა კი სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ საკუთარ თავს ებრძვი ან სხვას ბაძავ. უბრალოდ ცდილობ მოიშორო ის, რაც დისკომფორტს გიქმნის და ამაში ცუდს ვერაფერს ვხედავ. რაც შეეხება მორალზე შენს წარმოდგენას, ამაზე კამათს არ დაგიწყებ. ეგ სადავო საკითხია და მაგაზე დავობენ სამყაროს დასაბამიდან. შენ ეხლა თითქოს განსხვავებულ აზრს ამბობ, მაგრამ ეგ აზრი შენამდე დიდი ხნით ადრე არსებობდა, ანუ გამოდის რომ შენც სადღაც წაიკითხე ან მოისმინე და მიბაძვაზე თუ ლაპარაკობ, ესეც არ დაგავიწყდეს. მიბაძვა არაფერ შუაშია, გვინდა არ გვინდა ყველა განვიცდით ვიღაცის ან რაღაცის გავლენას, ვაკუუმში არავინ ვცხოვრობთ, ასე რომ ჩევნი მოსაზრებები არ არის მთლად ჩვენი...

Gentle_Girl

მსგავსი რჩევები IMHO დიდი უაზრობაა, იმიტომ რომ მათი მიყოლის და შესრულების მცდელობისას, საკუთარი თავის იძულება გვიწევს, კონცენტრირებას ვცდილობთ, ახალ ფიქრებს ვბადებთ და ყურადღებას კიდევ უფრო ვფანტავთ ამით. საკუთარ თავთან მოვდივართ კონფლიქტში - იმას ვაკეთებთ რაც არ გვინდა. ამით ჰარმონია კი არა, პირიქით - თვითკონფლიქტი იქმნება და თუ ვაი და მცდელობა ჩაგვივარდა (და უმეტესად ასეც ხდება), იმას კი არ ვიტყვით "ოჰ ეს არაფერია"-ო - არა, ისევ ახალი თვითუკმაყოფილების განცდა გვეუფლება, რომ მცდელობამ კრახი განიცადა, რაღაც ისევ არ გამოგვივიდა, რაღაც ისევ გვაკლია და ამით კიდევ უფრო ვამძიმებთ საკუთარ მდგომარეობას. კიდევ უფრო მეტად უკმაყოფილონი ვრჩებით საკუთარი თავით.
შეუქცევადი პროცესი მიდის და "ნაკლოვანებების" გამოსწორების მცდელობებია სწორედ ერთ-ერთი კიდევ უფრო დამამძიმებელი გარემოება.

პ.ს. ძველ პოსტებს ვკითხულობდი და ადრეც არაერთხელ შემომიხედავს აქ, თუმცა ადრე არ გამჩენია სურვილი რამე დამეწერა.
საწყენია, რომ უმეტეს პოსტებში გამოხატულია საკუთარი თავის მიმართ უკმაყოფილების განცდა და არ შემიმჩნევია ვინმეს ეთქვას: "მერე რაა; რა პრობლემაა; დიახ მე ასეთი ვარ!"
შეიძლება ვცდები.

This post has been edited by Hushta on 14 Jul 2013, 20:24

Hushta

სწორედ ამიტომ მაგ რჩევებს ბრმად კი არ უნდა მივყვეთ, კომპეტენტური ადამიანების დახარებით გავაკეთოთ ეს ყველაფერი. ზუსტად ასეა მედიცინაშიც. არ შეიძლება ტაბლეტების ყლაპვა ექიმთან კონსულტაციის გარეშე...
წამლების დალევის დროსაც საკუთარი თავის იძულება გიწევს, მაგრამ თუ არ დალევ და იმას გააკეთებ რაც შენ გინდა, ალბათ ხვდები რა შედეგამდეც მიხვალ...

This post has been edited by BELLA-DONNA on 14 Jul 2013, 20:36

BELLA-DONNA

მეც ვცდილობდი იგივეს, მაგრამ ბოლოს რაღაც მეც წავიკითხე, სრულიად განსხვავებული აზრის ინექცია მოვახდინე - თუნდაც ის რაც ზევით დავაციტირე და შევეშვი საკუთარი თავის სრულყოფას.
რაც უფრო ნაკლებს ვებრძოდი ჩემს თავს, მით უფრო კარგად ვგრძნობდი თავს. და ესეც ცოდნის შედეგი იყო რა თქმა უნდა.
მე ცოდნაზე არ მითქვამს არაა საჭირო თქო, პირიქით. აი განზოგადებული რჩევები და ქცევის წესები ძალიან გვთრგუნავს, განსაკუთრებით ინტროვერტებს და კიდევ უფრო გვიმძიმებს მდგომარეობას. ჩვენი პრობლემა სწორედ იდეალიზმია, რომელიც გარემოს გავლენაა.

სიმორცხვეს ხომ აქვს მიზეზი?
იქნებ მიზეზი გვეძებნა? შედეგებთან ბრძოლა შეიძლება უსასრულოდ გაგრძელდეს. უფრო შრომატევადია და ხშირად არაეფექტური.

მე "თითქოს განსხვავებულ აზრს" კი არ ვამბობდი, აკი ამ აზრის საფუძველიც მოვიტანე და დავდე
გავლენას ნამდვილად განვიცდით, საკუთარი აზრი იბადება მხოლოდ ორი განსხვავებული აზრის გაცნობიერების და შერწყმისას, რომელიც წარმოშობს ახალს ჩვენში და ეს არსებობს, თუმცა რაზეც მე ვსაუბრობდი სულაც არ ყოფილა ჩემი აზრი. სხვისი აზრის გააზრებით და საკუთარი დაკვირვებით მიღებული ანალიზი იყო ჩემი მსჯელობა.
ავტორებს რა მნიშვნელობა აქვს, მთავარია მივაგნოთ მიზეზებს.

This post has been edited by Hushta on 14 Jul 2013, 20:41

Hushta

მაგაში გეთანხმები, საკუთარ თავთან ბრძოლას არანაირი აზრი არ აქვს, უნდა იყო ის, რაც ხარ. თუმცა არის ჩვენში რაღაცეები, რაც ზუსტად ჰარმონიის მიღწევაში გვიშლის ხელს და ამას ზუსტადაც უნდა ვებრძოლოთ, ეს საკუთარ თავთან ბრძოლა სულაც არაა.

სიმორცხვის მიზეზი სრულიად უაზრო და და უშინაარსო კომპლექსებია ჩემი აზრით. თუ არ შეებრძოლები, იქნები კომპლექსიანი და ეს ზუსტად ჰარმონიას დაგირღვევს.

გასაგებია ჩემო კარგო, მაგრამ შენც სხვისი აზრი მოგეწონა, რომელიც იმ ავტორის აზრის საწინააღმდეგოა, ჭეშმარიტება რომელია კაცმა არ იცის და მოდი ნურავის აზრს ნუ გადავუვლით...

This post has been edited by BELLA-DONNA on 14 Jul 2013, 20:46