კითხვა ფსიქოლოგთან

Artanjelo

მე პასუხი არ მაქვს.რამოდენიმე პასუხი მაქვს და ისიც საკუთარი ფანტაზიით.
ისე საინტერესო კითხვაა.
ნუ ტვინი მატერიაა და სული ამუშავებს მას,რომ არა სული,მხოლოდ იმის გააზრებას შევძლებდით,რასაც ცხოველები.
სული კი ინდივიდუალური აქვს ყველას და თან გონიერი...
ალბათ ასეა

This post has been edited by GentleGirl on 21 Jun 2013, 20:01

GentleGirl

ეს გასაგებია მაგრამ მე მაინტერესებს მეცნიერულად როგორ არის.

მეცნიერება არც უარყოფს სულის არსებობას და არც ადასტურებს.

მაინტერესებს მეცნიერული პასუხი ამ კითხვაზე.

Artanjelo
მეცნიერულად ალბათ ფსიქოლოგიაში ვერ გასცემენ პასუხს.

GentleGirl

ფსიქოლოგია მეცნიერება არ არის ?

რავიცი მგონი პროფესიონალ ფსიქოლოგს ამაზე პასუხი უნდა ქონდეს.

Artanjelo
მეცნიერებაა კი. არ ვიცი,ალბათ აქვთ.
და შენ რას ფიქრობ შენს კითხვაზე?

GentleGirl

HOMINEM

კი ეცვლება ადამიანს გემოვნება

დრო და ძალისხმევა ყველაფერს უნდა. თუ გინდა რომ მიზანს მიაღწიო. უნდა იშრომო კიდეც აბა რა?

აი დილის 5-ზე არა მაგრამ 6-ზე ადგომის იდეა მომეწონა ძალიან. ჩემთვის ამ ჯერზე ეგეც საკმარისი სტიმულია. საერთოდ ჯანრმთელი ძილს არაფერი ჯობია. აი გუშინ მეძინა ისე კარგად, ძალიან დიდი ხანია ესე არ მიძინია. მაგრამ ვალერიანის ზემოქმედების ქვეშ.

სანამ მივალ იმ დონემდე რომ ვარჯიში არ დამეზაროს. დილით ადგომა, არ ვიყო მერყევი პანიკიორი ისტერიჩკა და წვრილმანებზე და ყველაფერზე ნერვები და ხასიათი არ მეცვლებოდეს. მანამდე არ გავჩერდები.

მე პირადად ვარჩიე სადმე მთაში წავიდე ცოტახნით და მარტო ვიცხოვო სადმე მონასტერში ცოტა ხანი.
იქ ყველა პირობააა იმისთვის რომ აზრზე მოხვიდე და გაძლიერდე ცოტა სულიერადაც გამოჯანმრთელდე. მარტო საკუთარ თავზე ხო არ უნდა იფიქრო და საკუთარ კეტილდღეობაზე.

აი იოგა, და კიდევ უამრავი რამ, რაც რაც დამოუკიდებლად შეგიძლია გააკეთო. ეს მხიბლავს ძალიან.
რასაც არ ჭირდება წრებზე სიარული და ა.შ.

რომ ჩამოვალ აუცილებლად დავიწყებ ვარჯიშს. ანუ ფიზიკურად.

ნუ მე სპორტი და დატვირთვა მიყვარს ბალგობიდან ამიტომ ყველანაირი დაღლა და დაქანცვა ძალიან დიდ სტიმულს ენერგიას სიამოვნებას და ადრენალის მანიჭებს.

მოკლედ რაც გამოიარე შენ და მეც მის მერე გჭირდება ცოტა მობილიზება.
ამ საქმეში მარტო თუ ხარ მითუმეტეს. გვერძე მდგომი თუ არ გყავს ვინმე. სულიერი.
ძალიან ძნელია მარტო. მარტო დაიწყე და მარტომ უნდა მოაგვარო ეგ შენი პრობლემები.
ძალიან დიდ ბუსტს მოგცემებს ეგ შინაგანს. წარმატებები. გულით გბალელშიკობ.ანუ ჩემ თავსაც ვამხნევებ ეხლა.

Artanjelo
გასაგებია

მე ყველა ჟანრს ვუსმენ თითქმის,მაგრამ მაქვს "მშობლიური" ჟანრები

საინტერესოა ფსიქოლოგიური მოსაზრება მუსიკის და ადამინის ფსიქ.პორტრეტის შესახებ

GentleGirl

ჩემი როგორია ?

ვუსმენ 60,70_იან როკ ჯგუფებს,ბლუზს,ყველაზე მეტად მიყვარს კალასუკური მუსიკა მაგრამ ამჟამად არ ვუსმენ.
ხო კიდე ფოლკლორი მიყვარს.

This post has been edited by Artanjelo on 22 Jun 2013, 00:44

Artanjelo
კლასიკური მუსიკა არის ჩემი შინაური ქათამი შინაურმა გარეული გააგდო,ასე აგდებენ ხოლმე ზოგჯერ
ფოლკლორიც მიყვარს,ოღონდ აფრიკული.
არ ვიცი,მეც მაინტერესებს ადამიანის ფსიქოლოგიური პორტრეტი მუსიკალური გემოვნების მიხედვით

თემის სათაურიდან გამომდინარე აქ ფსიქოლოგები შემოდიან, ხოდა ერთი კითხვა მაქვს ვინაიდან ესეთ შემთხვევას წავაწყდი სხვისია თუ ჩემი რა მნიშვნელობა აქვს, მართლაც დამაფიქრა და თან უცხოს აზრი მაინტერესებს
ხომ არიან ადამიანები, რომლებიც რაღაცას ხელს სხვასთან ერთად კიდებენ, მაგრამ წინ არ მიდიან, რითაც სხვას აზიანებენ, არც წყვეტენ ურთიერთობას და არც პასუხისმგებლობას იღებენ. თავადვე ჯერათ, რომ არსებობს რაღაც 232325436-ე შემთხვევითი შანსი, როდესაც ყველაფერი იდეალურად გამოვა სრულიად შემთხვევით, არაფრის შეუცვლელად. თუმცა ეს ცუდი განზრახვით არ ხდება, უბრალოდ ჩამოუყალიბებელ პიროვნულობას ეხება საქმე.
კითხვა იმაში მდგომარეობს ესეთ ადამიანს როგორ უნდა აგრძნობინო/მოანდომო/სტიმული შეუქმნა ერთხელ და სამუდამოდ მიიღოს გადაწყვეტილება და თავის თავში ჩამოყალიბდეს თანახმაა თუ არა რაღაც პირობებზე, თუ არადა დანებდეს. ანუ როგორ უნდა ვასწავლოთ/ვაიძულოთ ადამიანს პასუხისმგებლობის აღება საკუთარ საქციელზე ? მიტოვება რამდენიმე თვითაც კი, დაიგნორება, დაკიდება, მოფერება, დახმარება, მხარში დგომა, სიყვარული, ზედ გადაყოლა ყველაფერი ნაცადია და თუ არ ჭრის?
სავარაუდოდ არსებობს რაღაც შეგრძნება/ემოცია, რათ მათ ამისკენ უბიძგებს და ძლიერ სტიმულს შეუქმნის და იმედია ესეთი მხოლოდ შიში არ არის.

cruella
რატომ ხართ ქალები ესეთი ამბიციურები.

ამერიკის ცცერუ, მთავრობა, DoD ყველა პრაქტიკულად ადამიანის ნების კონტროლზე მუშაობდნენ და ვერ ისწავლეს ისეთ დონეზე კონტროლი მაინც ადამიანის

და თქვენ გინდათ მოანდომოთ ვინმეს რაღაცა?

დაელაპარაკე. გულწრფელად ისიც შეეცადე გულწრფელი იყოს. მარტივად ჟღერს მაგრამ აქამდე რომ მიაღწიო ურთიერთ ნდობა უნდა გქონდეთ და გესმოდეთ ერთმანეთის.

ეს არ არსებობს და გინდათ იმანიპულიროთ რაღაც რხიკებით და მეთოდებით გადაწყვეტილება მიაღებინოთ? ერთერთი კომპონონეტი თუ არ არის მასინ ხელებზე დადექი და გაიარე თუ გიდნა.
აზრი არ მესმის. ჯერ თუ კომუნიკაცია არ გაქვს ადამიანთან. თქვენ მარტო მანიპულაცია და კონტროლი გსურთ? რა აზრი აქვს მაშინ ეგეთ მონდომებას თუ მოანდომე. იჩალიჩე.
არა თვითონ მიზანი მომწონს და მიზანი ამართლებს საშუალებას. მაგრამ ეგრე
ადამიანი რობოტი არაა. პროგრამასავით. მზა რეცეპტი გინდათ?

gentoo
ეს არის ადამიანების ფენომენისადმი გაჩენილი კითხვა და არანაირ მანიპულაციის სურვილს არ ეხება ეტყობა ყველასთვის გასაგებად ვერ ჩამოვაყალიბე კითხვა ... მე ვთვლი რომ თუ ვიღაც უფრო დიდ პასუხისმგებლობას გრძნობს ზოგადად ყველაფრის მიმართ იმის დამსახურებაა თუ მას რა სიტუაციებთან ქონია შეხება, რა შეგრძნებები და ემოციები გამოუვლია ასე ვთქვათ. ხოდა ხომ არის ადმაიანების კატეგორია რომელიც უზრუნველია და გაურბის პასუხისმგებლობას, მაშინაც კი როდესაც აშკარად უნდა იღებდეს თორემ უაზრობაში გადადის. ხოდა ესეთი ადამიანები რაზე რეაგირებენ, როგორ იზრდებიან ასე ვთქვათ ეს მაინტერესებდა, ამ პროცესში გადამწყვეტი ემოცია რა არის.
მე ფსიქოლოგიის თეორიიდან მაინტერესებს პასუხი, პასუხისმგებლობის განვითარების გამომწვევი ემოციები რა არის და არა პროფილის მოწყობა, თორემ დავწერდი სხვა თემაში
ესეთი ადამიანები ბევრია სამწუხაროდ, განსაკუთრებით საქართველოში სადაც ზრდასრულ ასაკშიც დამოუკიდებელი ცხოვრების ეტაპი გვიან დგება და არამგონია მაგალითი ირგვლივ ვინმეს არ გეგულებოდეთ ან არ გახსენებდეთ ...

პ.ს. ჩემი მაგალითი საილუსტრაციოდ იყო მოყვანილი, მაგრამ ეგეც არასწორად განმარტეთ ... მანიპულაცია ხომ მაშინ იქნება როდესაც კონკრეტული გადაწყვეტილება გინდა მიაღებინო ადამიანს, აქ იმაზეა ლაპარაკი საერთოდ როგორ სწავლობენ ესეთი ადამიანები რაიმე გადაწყვეტილების მიღებას.

This post has been edited by cruella on 22 Jun 2013, 01:36

cruella
სიყვარული...................................................................
ნებისმიერი ძლიერი ემოცია. ტკვილი. ახლობლის დაკარგვა. ან რაიმე მძიმე პრობლემა.
იწვევს ადამიანში დასერიოზულებას და ცხოვრების ყველა დეტალზე ყურადღების მიქცევას )))
ალბათ.
ისე მეც მაინტერესებს ეგ თემა. იმიტომ რომ როგორც არ ვეცადე. რამოდენიმე წელი მარტომაც ვიცხოვრე,მთლად დამოუკიდებელი მაინც ვერ ვარ.


ემოციებიდან და გრძნობებიდან სიყვარულია პირველი.

და კაცი დამოუკიდებლობას სწავლობს და საერთოდ მაშინ სწავლობს როცა შეცდომებს უშვებს.

საინტერესოა. კითხვას ბოლომდე ვერ ჩავწვდი მაგრამ ფსიქოლოგიური თეორიები მეც მაინტერესებს.
რა უდევს საფუძვლად ადამიანის პასუხისმგელობის და დამოუკიდებლობის გრძნობსი ჩამოყალიბებას.