კითხვა ფსიქოლოგთან

კი ესეთი პრობლემები საკმაოდ გავრცელებულია, როდესაც ადამიანი ეძებს თავის ადგილს ცხოვრებაში, დსაქმეს რომელსაც სიამოვნებით და ინტერესით გააკეთებს და პროფესიად გაიხდის ან თუნდაც ჰობის დონეზე ექნება, შესაძლოა ყურადღების კოცენტრირების სიძნელე მართლაც ADD-სთან იყოს კავშირში, თუმცა ისედაც შეიძლება ხდებოდეს. პირველრიგში ალბათ კარგი იქნება თუ ფსიქოლოგთან ან ნევროლოგთან გაივლი კონსულტაციას რომ დადგინდდეეს ან გამოირიცხოს დანამდვილებით ეს ADD-ა თუ არა

ვფიქრტობ ასეთ სიტუაციაში კარგი იქნება თუ დაკავდები სპორტით და ვარჯიშით, ეს პირდაპირაა ნაჩვენები ADD-ს დროს, ამით უფრო დახარჯავ ენერგიას რომელიც გეძალება და კონცენტრირებაში გიშლის ხელს

მადლობა გამოხმაურებისა და რჩევებისთვის.

This post has been edited by Ex3cuTioN on 2 Feb 2014, 18:33

აუ მეც დავსვამ რა კითხვას. რაც თავი მახსოვს სულ ისმის ჩემი მისამართით ნიჭიერი და ზარმაცი. ხოდა ვარ ესე ოროსანი, სანთლით დავეძებ მოტივაციას და დავტირი გაფლანგულ ახალგაზრდობა/ენერგიას. საშინელი კონფორმისტი ვარ და ყოველ შესაძლო მომენტში თვითკრიტიკით ვუჭედავ გარშემომყოფთ ტვინს. კიდევ საშინლად შეყვარებული საკუთარ არარეალიზებულ მეზე. მოკლედ ისევ ჩემს საყვარელ თვითკრიტიკას შევყევი და კითხვა იქნება რით ვუშველო თავს? ოღონდ არ ვაჭარბებ მართლა მძიმე შემთხვევა ვარ. მთელ კურსზე ჩემნაირ ჩამორჩენილ სტუდენტს სულ სამს ან ოთხს გადააწყდებით. ფსიქოლოგთან ვიყავი რამდენიმეთვიანი დეპრესიული პერიოდის მერე და მომეხმარა, რომ დაუცველობის შეგრძნებები ნაწილობრივ გადამელახა და თავდაჯერებულობაც ცოტა მომემატა მარა მაინც ოროსანი ვარ

eksdo

მე ვიმკურნალე და გამიარა. ზუსტად ვერ გეტყვი შენს შემთხვევაში რა მოხდება, ხომ ხვდები. თუ ბედნიერ ცხოვრებას ააწყობ, ანუ გეყოლება გვერდით ადამიანი ვინც სიამოვნებას მოგანიჭებს, სამსახურში სასიამოვნოდ დაიღლები, ერთი სიტყვით წარმატებული ცხოვრება გექნება, შეიძლება თავისით ჩაცხრეს. შეიძლება ერთ მშვენიერ დღეს რაღაც თავდაჯერებულად იგრძნო თავი და საერთოდ აღარასდროს შეგაწუხოს და ყველაზე უარეს შემთხვევაში შეიძლება არ გაგიაროს და მეტი სიამოვნების მიღება მოგიწიოს, რომ ორგანიზმი დამშვიდდეს და სტრესსზე ზედმეტად არ აღიგზნოს. თუ არა, მაშინ დახმარება დაგჭირდება. ყველა ჩამოთვლილი შემთხვევა ან მე თვითონ გადამხდა ან მოუვიდა ადამიანს, ვისაც ახლოს ვიცნობ, ანუ გამოგონილი არცერთია, თუმცა კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, აკრედიტირებულ უმაღლესში ფსიქოლოგია არ მისწავლია და ნუ დამძრახავთ. არის კიდევ ბიოლოგიური ფაქტორები, რაც ხელების კანკალს იწვევს, მაგალითად პარკინსონის დაავადება. არ შეგეშინდეს, უბრალოდ ვცდილობ, მაქსიმალური ინფო მოგაწოდო. მექანიზმი ასეთია, რომ ტვინში პასუხისმეგებელი ნეირომედიატორის ოდენობა იკლებს სტრესის შედეგად, რაც კონვულსიებს იწვევს. ერთი სიტყვით სრული მექანიკაა, საპანიკო არაფერია. შენ ეტყობა უბრალოდ ნერვიულობაზე ღიზიანდები, პოზიტიური ემოცია იქნება ეს თუ ნეგატიური. თუ დაკვირვებიხარ, ცოტა დალეულზეც ისევ გიკაკანკალებს ხოლმე ხელები?
* * *
mirca

ნიჭიერზე და ზარმაცზე აი ეს წიგნი წაიკითხე თუ რა თქმა უნდა ესეც არ დაგეზარება https://docs.google.com/file/d/0B7koEecqVv-...TBZaWJkQms/edit აქ მარტო სათაურია, ბიჭებმა ელექტრონული ვერსიაც იპოვეს ვებზე, ზუსტად ესეთ სტუდენტებზეა. თუ არ გიშველა, მაშინ დახმარება დაგჭირდება. ფსიქოლოგი თუ მოგეწონა, რატომ აღარ გააგრძელე სეანსები?

გამარჯობათ, ვინმემ მითხარით და დამამშვიდეთ რა რომ ორსულობის დროს უაზრო ეჭვიანობა ჩვეულებრივი მოვლენაა

კი ნამდვილად ესეა. ეხლა ახალ წელზე მეგობრებთან ვიქეიფე და ცოტა დავლიე. ბოლოს კოკაკოლას ვეღარ ვისხამდი ჭიქაში მაგის გამო. არადა სულ ახლობლებში ვიყავი და არავითარი საფუძველი არ მქონდა ნერიულობის. პირიქით. ეს რა საშინელებაა

anuuuki

ზოგადად, ორსულობის დროს ემოციები და შეგრძნებები მძაფრდება.
გემო, ყნოსვაც და ა.შ
ნორმალური მოვლენა ამა თუ იმ საჭმლის უეცარი ზიზღიც ან უცნაური საჭმლის სიყვარულიც.

ასეთივე ლოგიკას ექვემდებარება ორსულის ადამიანური ემოციებიც. სიძულვილი, სიმპატია და მათ შორის ეჭვიანობაც შეიძლება გამძაფრდეს.
თუმცა, აქვე აღვნიშნავ, რომ თუ მეუღლეზე ორსულობამდეც ეჭვიანობდით , ეს ცალკე საკითხად მოიაზრება.

ზოგადად, ორსულობის დროს ემოციები და შეგრძნებები მძაფრდება.
გემო, ყნოსვაც და ა.შ
ნორმალური მოვლენა ამა თუ იმ საჭმლის უეცარი ზიზღიც ან უცნაური საჭმლის სიყვარულიც.

ასეთივე ლოგიკას ექვემდებარება ორსულის ადამიანური ემოციებიც. სიძულვილი, სიმპატია და მათ შორის ეჭვიანობაც შეიძლება გამძაფრდეს.
თუმცა, აქვე აღვნიშნავ, რომ თუ მეუღლეზე ორსულობამდეც ეჭვიანობდით , ეს ცალკე საკითხად მოიაზრება.

არა აქამდე არ მქონია პრობლემა ორსულობაში დამეწყო და უკვე ზედმეტად ფანტაზიის უნარმა შემომიტუა ვხვდები და როგორ მოვთოკო თავი არ ვიცი. სანამ ქმარი გამქცევია ))

eksdo

რაღაც მიზეზი ყოველთვის არსებობს, პირადში მომწერე წინაპირობები, შენ თვითონ რას უკავშირებ და ხვალ ვეცდები ჩემი გამოცდილება გაგიზიარო.

თუ გასაქცევია გაიქცეს აბა თუ გღალატობს რაღატ გინდა.

მეც დავწერ ერთ კითხვას

ახლობელს ჰყავს ორი ტყუპი ბიჭი და ამასწინად შევესწარი რომელიღაც ტიროდა და მოკლედ რა ხდება თურმე...

ერთი ძალიან ბეჯითია, დავალებებს დროულად აკეთებს როგორც სკოლაში ასევე სახლში (პირველ კლასში არიან) და მეორე სკოლაში ვერ ასწრებს საკლასო წერებს,მაშინ როცა ყველა ასწრებს და სახლში მხოლოდ საშინაო დავალებებით მიდიან და არა + საკლასო წერებით. თურმე მასწავლებელს ყოველ წუთში ეუბნება დავიღალე და შესვენება მჭირდებაო და ასე მეორდება და მეორდება.მასწავლებელმა ვერაფერი მოუხერხა. სახლშიც დავალებების წერისას დედამისი გააწამა ყოველ 5 წუთში შესვენება უნდა და სულ თითქოს სადღაც ეჩქარება. მისი ტყუპი თავისით მოიტანს ჩანთას და დაიწყებს მეცადინეობას ეს სრულიად განსხვავებულია მისგან.

რა უნდა გააკეთოს რომ დააინტერესოს და ასე აღარ გაგრძელდეს? ხომ შეიძლება მის ძმას ხედავდეს რომ ბეჯითობს და დავუშვათ შეეხალისოს მაგრამ ესეც არ აღელვებს. წერა-კითხვა ხომ მისწავლე და მეტი რაღად მინდაო უთქვამს დროის მანქანა უნდა გამოვიგონო და ამას მეტი არაფერი სჭირდებაო.

anuuuki

ფანტაზიას რომ თავი დავანებოთ, იქნებ მართლა გაქვს მიზეზები საეჭვიანოდ?
არის ამის დამამტკიცებელი რამე ფაქტები ,მოვლენები?
ან ქმრის ქცევაში თუა რამე უცნაური და ყურადსაღები?

ფანტაზიას რომ თავი დავანებოთ, იქნებ მართლა გაქვს მიზეზები საეჭვიანოდ?
არის ამის დამამტკიცებელი რამე ფაქტები ,მოვლენები?
ან ქმრის ქცევაში თუა რამე უცნაური და ყურადსაღები?

რავი რაღაც ფაქტებს ვაკავშირებ ერთმანეთთან და თითქოს კიი, მარა რომ ვუკვირდები შეიძლება არც არის ეს ფაქტები ერთმანეთთან არაფერ კავშირში და ვიბნევიი

Tamutam^^

მართლაც საინტერესო შემთხვევაა და იმიტომ გამოგეხმაურე. ალბათ ვცდები, მაგრამ რაც მე ვიცი (ფსიქოლოგი არ ვარ) მასეთ ბავშვის შეგონებებით დარწმუნება გაგიჭირდებათ. მე ასე მოვიქცეოდი თქვენს ადგილას: თუ დროის მანქანის გამოგონება უნდა, უმრავლეს დავალებებს ისე მივაწვდი, რომ იგივე ინტერესი გაუღვივოს. მაგალითად, ვეცდები ფატებით ავუხსნა, რომ მათემატიკის სწავლა აუცილებელია დროის მანქანის გამოსაგონად, ქართული წერა, რათა ეს გამოგონება (რომელსაც სულ მალე მიაღწევს )მერე სხვებს გააცნოს, ხომ უნდა დაწეროს წიგნი როგორ მუშაობს ეს მანქანა და ა.შ. ა.შ. პრინციპი მარტივია: ამგვარი ბავშვები კონცენტრაციის გასაოცარ უნარს მხოლოდ იმ დავალებების მიმართ ავლენენ, რომელიც ამაღელვებლად აინტერესებთ. მოკლედ, ჩემს მოსაზრებას ბოლომდე ნუ ენდობი, მაგრამ მე რაც ვიცი ესაა. ცადეთ, თუ გაამართლებს, ხომ კაი, ცუდი ხომ არაფერი მოუვა ამით?

Nikitavar

ჰო საინტერესოა, მეც ვფიქრობ რომ წახალისება კარგი იქნება. დეილ კარნეგის წიგნში წავიკითხე რაც შენ თქვი ზუსტად მასე არა მაგრამ დაახლოებით მასე ეწერა...
ხო ოთახში შევა "ნაჩნიკს" ჩართავს აიღებს რაღაც სათამაშოებს და მეცნიერი ვარ მეო ამბობს, ვითომ აკვირდება. ზოგჯერ "კლუჩებს" აიღებს დროის მანქანა უნდა გამოვიგონოო და სწავლა მისთვის მხოლოდ ის იყო წერა კითხვა ისწავლა და ვსიო, ამით ამოწურა ყველაფერი

თითქოს უკვე დიდია და ყველაფერი მას როგორც უნდა ისე უნდა იყოს. თვითონ უნდა გადაწყვიტოს როდის ისწავლოს, როდის დაწეროს და ა.შ უნდა დავისვენო,რომ კიდე გავაგრძელო მეცადინეობაო

მადლობა. ვცდით აბა იქნებ გაამართლოს.

anuuuki

"რაღაც ფაქტები" და "თითქოს" - არგუმენტებად ვერ ჩაითვლება.
ვფიქრობ, უბრალოდ შენი გამძაფრებული ფანტაზიებია.