კითხვა ფსიქოლოგთან

gentoo
ხო საინტერესო თემაა და საინტერესო დასკვნებამდე შეიძლება მისვლა.

მე სიყვარულს ერთ დამოუკიდებელ გრძნობად ვერ აღვიქვამ და ალბათ მაგიტომაც ვერ მპასუხობს კითხვაზე მხოლოდ ეს. ჩემი აზრით სიყვარული რაღაც გრძნობების ნაკრებია ერთად თქვენივე ნახსენები ურთიერთგაგებით დაწყებული, ქიმიის დონეზე ფიზიკური ლტოლვით დამთავრებული და კიდევ რამდენიმე მნიშვნელოვანი ემოციით. თუმცა ესე დამოუკიდებლად ვერ მოვიაზრებ, თან ეგეც ხომ სუბიექტურია გარკვეულწილად მე შეიძლება ვიღაც მეგონოს რომ მიყვარს და ამ შემთხვევაში გამოდის რომ მართლაც მიყვარს იმიტომ რომ მე ეგეთი სიყვარული შემიძლია, მაგრამ ვიღაცის აზრით ეგ სიყვარული სულ არ იყოს და ის სხვა რაღაცას აღიქვამდეს სიყვარულად. გამოდის რომ თქვენი აზრით ნებისმიერ ადამიანის გრძნობას სიყვარული მაშინ შეიძლება ეწოდოს, როდესაც პასუხისმგებლობის აღების უნარი აქვს? ხოდა აი აქ ვიჭედებით და გაცილებით რთულია ეს ყველაფერი, რადგან შეფასებითი სფეროში გადავდივართ.
რაღაც ემოციები დამოუკიდებლად იწვევს ადამიანის გაზრდას, მათ შორის შიში უძლიერესია ლოგიკურად, მაგრამ მე ფსიქოლოგი არ ვარ და უბრალოდ ჩემი დაშვებებია.

This post has been edited by cruella on 22 Jun 2013, 01:47

cruella


ოო საინტერესო იუზერი ხარ გეტყბოა კოჭებსი ძალიან ბევრის დაწერა შეგიძლია აქ.

არ ვამბობ რომ სიყვარული მარტო. ეს სისულელე იქნებოდა. უბრალოდ სიყვარული, თუნდაც შვილის მიმართ ან საპირისპირო სქესის მიმართ. ავტომატურად ნიშნავს ამ ადამიანზე ზრუნვასაც. ანუ პასუხისმგებლობასაც. ვიღაცისთვის სიყვარულ არ ვიცი მართლა ღრუბლებში ფრენის და ვარდისფრად ყურების ტოლფასი იყოს. ჩემთვის ცოტა სერიოზული რამ არის.

სიყვარული არის ერთერთი მამოძრავებელი და კაცობრიობის მამოძრავებელი და შემნქახველი გრძნობა მე ვფიქრობ მარტო სექსუალური ლტოვა რომ იყოს სიყვარულის გარეშე. მაშინ მალე ამოვწყდებოდით დამიჯერე. ანუ მარტო იმ ადგილით რომ აზროვნებდეს ყველა.
არ გვქონდეს რაღაც კეთილშობილური გრძნობებიც ნუ მომენტ ცხოვლების დონეზე დავრჩებოდით.
ბოლოს და ბოლოს შიდსით ან რამე მსგავსი დაავადებით გავყწდებოდით.

შიში ერთერთი ფაქტორია.
შიში აუცილებელია.
მომენტ.
აი შეცდომებზე რომ სწავლობს ადამიანი. ერთხელ რომ დაიწვება ცეცხლზე, მეორეჯერ ახსოვს უკვე
რომ ეს ტკივილს მიაყენებს და ზუსტად მაგის შიშით არ აკეთებს იგივეს.

ტკვილი
ძლიერი გრძნობა (სიყვარული ან რამე)

და ა.შ
ბავშვიც როგორ სწავლბოს დამოუკიდებლობას. სანამ არ გამოცდის ყველაფერს საკუთარ ტყავზე, გემოს არ გაუსინჯავს წაიქცევა დაიწვება და ა.შ მანამდე ვერ სწავლობს
მერე გამოცდილება უგროვდება უფრო და იზრდება. ეს ძალაინ პრიმიტიულ დონეზე.

აი ზრდასრულებში უკვე არ ვიცი და საინტერესოა მართლა.

gentoo

მემგონი პირველად ვიკითხე რაღაც სერიოზულად ფორუმზე საინტერესო დისკუსიის მოლოდინით რეალში ვამჯობინებ ხოლმე

ხოდა მემგონი ეს წყვეტს რეალურად, იმ ბავშვსაც წაქცევის ეშინია მერე მაგიტო სწავლობს ჭკუას და იმ შეყვარებულ ტიპსაც საყვარელი ადამიანის დაკარგვის. საერთოდ სიყვარული ყველაზე ეგოისტური გრძნობაა რო დაუკვირდე, სიამოვნებას ხო ყველაზე მეტად სიყვარული ანიჭებს ადამიანს ფსიქოლოგიურსაც ფიზიკურსაც (მე არ მითქვამს ისე ზემოთ რო ეს მთავარია, პროსტა ერთ-ერთია) და ყველანაირს საერთოდ, განსაკუთრებული მაგიტომაც არის. ხოდა გამოდის სტიმულების დონეზე რომ ვიმსჯელოთ ეხლა ცივ გონებაზე, ადამიანი სიყვარულის დროს იმიტომ არის პასუხისმგებლობის მქონე მეტად, რომ ეშინია მისთვის ყველაზე სასიამოვნო რაც არის იმას დაკარგავს ან დაუშავებს, ანუ მოაკლდება მას სიამოვნება. ცუდ დასკვნამდე მივედი, მაგრამ ლოგიკური ხაზი დაცულია ხო და საბოლოო დასკვნა ის არის, რომ შიში მთავარი გადამწყვეტია ? ეგრე გამოდის

cruella
კარგი ეხლა. სიყვარულს ეგრე ნუ უყურებ.
სიყვარული შეიძლება მეტი ტანჯვა იყოს.
ანუ გიყვარდეს შვილი საკუთარი. მან თავზე გადაგიაროს გაგანადგუროს. მაგრამ მაინც გიყვარს.
მაინც ზრუნავ მასზე ან საპირისპირო სქესზე.

სიყვარული ბევრი ტიპის არსებობს. არის ეგოისტურიც და არის პირიქით შენ ეგოს ფეხქვეშ იდებ რომ შენი სიყვარულის ობიექტს არაფერი მოაკლდეს და ცივი ნიავი არ მიეკაროს. ეგ უფრო მონურ სიყვარულს გავს.

მეც ეგრე ვამჯობინებდი თავიდან და მერე მივხვდი რომ ასე შორიდან უფრო საინტერესოა.
შეიძლება ნაკლებად სასიამოვნო მაგრამ საინტერესო

საინტერესო > სასიამოვნო I'მ geek.


შიში გეთანხმები ანუ

მაგრამ სიყვარული არ უდრის ეგოიზმს არანაირად.

ნუ ეხლა ეგრე დაბლა თუ ჩავედით ადამიანის ქვეცნობიერი მანდ ყველაფერი პრიმიტიულ დონემდე დადის. მინდა არ მინდა, ცუდია კარგია, სასიამოვნოა უსიამოვნოა და ა.შ
მაგრამ ხომ არ სებობს სული, გონება, გული, და აშ არა? ადამიანს ცხოველის პლანში ნუ განიხილავ მართო. მეძინება ახლა და ვბოდავ.

იზვინიტე პაჟალუსტა.

gentoo
ნუ ადამიანი ხომ სტიმულებზე რეაგირებს და ბუნებრივია მხოლოდ გარკვეული ინდივიდების განვითარებული მორალი ამას ვერ შეცვლის.

საკუთარი შვილის სიყვარული ნებაყოფლობითი არ არის, ანუ იმიტომ კი არ გიყვარს პირველ რიგში როგორიც არის, იმიტომ გიყვარს რომ შვილია. ეს სხვა შემთხვევაა. მე განვმარტე ისეთი გრძნობის ხასიათი, რომელსაც ნებაყოფლობითია და შენით ირჩევ. ხოდა ეგეთი სიყვარული ანუ ქალის და მამაკაცის არის ყველაზე ეგოისტური გრძნობა, იმიტომ გიჩნდება და ხარ მასთან რომ ძალიან სასიამოვნოა და არა იმიტომ რომ ვინმე გაძალებს, ვერც დაგაძალებს და იმიტომ არაფერი გაკავშირებს იმ ადამიანთან სხვა (შვილისგან განსხვავებით).

ხო და ეგ ნიშნავს რომ განსხვავებულ სტიმულებზე რეაგირებენ ადამიანები უბრალოდ. გამოდის რაციონალური ადამიანები შიშზე რეაგირებენ პასუხისმგებლობის საკითხში და თუ ირაციონალურია ადამიანი როცა უყვარს მაშინაც არ რეაგირებს შიშზე და მისსავე საწინააღმდეგო გადაწყვეტილებაას იღებს და კარგავს იმას რაც მას სიამოვნებას ანიჭებს.

ყოჩაღ სასიამოვნო იყო დაკვირვება. მე მგონი მივედით დასკვნამდე.


სიდან ამდენი კარგი აზრები?

gentoo

მადლობა უპასუხისმგებლო ადამიანებს

ხო შიში მაინც მთავარი გამოვიდა თუ ვინმე ფსიქოლოგი არ შემოვა ეხლა და რამე თეორიას არ აგვაფარებს სახეზე

მე მგონი ისევ მივედით იქამდე, რომ "შიში შეიქმს სიყვარულს"
ანუ ისევ ამ ენაგადმოგდებულ სტოქჰოლმის სინდრომამდე მივედით.

ანუ თუ გინდა ქალს რომ უყვარდე. კვირაში ერთხელ უნდა ბერტყო კარგად

i'm just kidding ladies you know i love you

gentoo
იქამდე მივედით რომ ადამიანს ამოძრავებს შიში და პირიქით სიყვარულის არსებობა იწვევს შიშს მისი დაკარგვისა და აქ ჩნდება პასუხისმგებლობის გრძნობა

ჩემ ხმას რატო ვერ ვცნობ ჩაწერილს რო ვუსმენ? მგონია სუ სხვა ვინმე ლაპარაკობს.

არ ვიცი რომელ თემაშI უნდა ვიკითხო და აქ გკითხავთ იქნება ვინმემ იცოდეთ ძალიან დამეხმარებით
მაინტერესებს ვის უნდა დავუკავშირდეთ,რომ რამდენიმე თვით სამკურნალო დაწესებულებაში მოვათავსოთ ფსიქიურად დაავადებული.
აქ მხოლოდ 3-4 დღით მიყავთ და უკან უშვებენ.

გამარჯობათ.
სოციალურ ქსელებზე დამოკიდებული ვარ ძალიან,ზედმეტადაც კი. ჩემი თავი მაშინებს უკვე. 5 საათიდან 5 ივე საათს უსაქმურად ვატარებ.
გაუქმებაც არ შველის,მაინც აღვადგენ ბოლოს.

იქნებ რაიმეთი დამეხმაროთ

Farel0x
get a life მართლა გააქტიურდი პირად ცხოვრებაში გაიჩნე შეყვარებული, იარე რამე ტრენინგებზე, სავარჯიშოდ, მეგობრების წრეში ინიციატივები გამოიჩნე ..

მოკლედ ასეთი კითხვა მაქვს, რისგან შეიძლება იყოს გამოწვეული თავის ტკივილი, გულისრევის შეგრძნება, მუცლის ტკივილი, ისტერიკული სიცილი (ანუ როცა არ გინდა და გეცინება), მადის დაკარგვა და შემდეგ შიმშილობა. ეს ყველაფერი შესაძლებელია გადაღლილობასთან და ნერვიულობასთან ან იყოს დაკავშირებული?

გამარჯობა, ძალიან მჭირდება თქვნი დახმარება. მყავს მეგობარი რომელიც ახლახანს გამომიტყდა რომ საკუთარი დედის მიმართ სექსუალური ლტოლვა გააჩნია და მასთან სექსზე ფიქრობს ძალიან ხშირად. ვუთხარი რომ ფსიქოლოგის დახმარება ესაჭიროება, თუმცა არაფრით არ უნდა იმის აღიარება რომ რაღაც გადახრა აქვს და არ თვლის საჭიროდ ექიმთან მისვლას. იძახის, რომ როცა რეგულარული სექსი მექნება, ზუსტად ვიცი რომ ასეთი ფიქრები დედის მიმართ გამიქრებაო. არ ვიცი რა ვქნა, ჩემთვის ამის მოსმენა შოკი იყო. გთხოვთ იქნებ ფსიქოლოგმა მირჩიოს მე რისი გაკეთება შემიძლია მისთვის და რა მდგომარეობაა ეს? შეიძლება რომ მანიაკად ჩამოყალიბდეს ადამიანი? თუ მართლა დროებითია ეს ფაქტი და შეიძლება ასაკთან ერთად გაიაროს? (18წლის ბიჭია) გთხოვთ მიპასუხოთ ან პირადში გამომეხმაუროთ. წინასწარ გიხდით მადლობას.