ავდგე აქედან და ვივარჯიშო - მეზარება, დილა მაინც იყოს, მაშინ კარგი იქნებოდა.
გავიდე გარეთ - სასტავი გამაძღარია და მეზარება ტვინის ტყვნა, მერე წაერევიან ერთმანეთში და მიდი და არჩიე მტყუან-მართალი.
სახლში ვიყო - რა გავაკეთო, ისედაც 12 საათზე გავიღვიძე.
ფილმს ვუყურო - არ მინდა, მუსიკასაც უკვე მოვუსმინე.
FAP - არ ვარ ხასიათზე.
არსენალს წაიკითხავდა კაცი - ძველები წაკითხული მაქვს, ახალი კიდევ არაფერი მაქვს.
ნაყინი - რა ფეხებად მინდა.
დავიძინო - არ მინდა, გუშინ 9 საათზე დავიძინე და აღარ მეძინება. დეპრესია მაქვს თუ რა მჭირს ბლინ! PMS-მა იცის მსგავსი რამეებიო, არადა მამრი ვარ
მოდი ისევ წავალ, ცოტას გავტოკდები და ტურნიკზე ჩამოვეკიდები, მერე პრესებს დავუწვები და საღამოსკენ გავალ უბანში, იქნებ ვინმე ფხიზელი ვნახო.
დედაკაცს უკვე ველაპარაკე, ბათუმშია და 3 დღეში ჩამოდის, ნეტავ მალე გავიდეს ეს სამი დღე
შუადღე მაინც იყოს, მანქანას გავრეცხავდი ან რამეს აღმოვუჩენდი გასაკეთებელს.
· 
მე ანუ ჩვენ, თემაი იგი საკვირველი
