ჩემი საყვარელი სიზმარი უნდა მოვყვე
გარეკილი სამეზობლო მყავდა და სადარბაზოში დავძვრებოდი ორ მეგობართან ერთად, ვცდილობდი გამეცნო ეს ადამიანები
ძაან სტრანნები იყვნენ
ერთი პოლის ჯოხით დადიოდა და და მისი ეშინოდათ დანარჩენ მზეობლებს, იმიტომ რომ აგრესიულად იქცეოდა
მეორეს, ვირაც ტიპს ადამიანებსი ეშინოდა, დაძაბული იყო ;მე, დამეგობრებულმა მეზობლებმა და პოლისჯოხიანმა, რომელსაც მუდმივად სიგარეტი ეჭირა ხელში ვცადეთ, მასთან მივსულიყავით და გაგვეცნო, ეს პოლისჯოხიანი ძაან აქტიური ტიპი იყო, მივიდა მასთან და ესაუბრა, მერე ამათი საუბრის მერე ეს ტიპი მოეშვა და შემოგვიერთდა
[და მერე ყველაზე საყვარელი ნაწილი]
მერე დანარცენებისგან გავიგე, რომ ჩვენივე სადარბაზოში სულ ბოლო სართულზე ცხოვრობს ქალი, რომელიც არავის არ ენახება და იმ სახლიდან არასოდეს გამოდის
ჩვენ ცნობისმოყვარეობამ წაგვძლია და ავაჭერით ბოლო სართულზე და თავხედურად გადავწყვიტეთ, შევპარულიყავით მის სახლში
ჩუმად შევედით სახლში, კიბის ზღურბლი გადავაბიჯეთ
ოთახი ზალიან მტვრიანი დაგვხვდა, ირგვლივ ყველგან მტვერი იყო
ხის ფანჯრები, კედელზე ძველმოდური ალაგ-ალაგ ჩამოხეული შპალერი
კარის პირდაპირ, ჯანჯრებთან იატაკზე ეწყო ძალიან მტვრიანი ფანჯრის მინები, ჩარჩოების დარეშე, ზოგი დამტვრეული, ზოგი მთლიანი
იქვე ამ მინების თავზე იყო ძალიან ძველი ლამპა, ისეტი, 90-იანებში რომ ვანთებდით ხოლმე უშუქობისას, ლამპას კედელი გაებოლა
მარცხნივ რაღაც თეთრ ტილოზე ერთად მთასავით ეყარა კუთხეში ფორთოხლები, თუ მანდარინები, თუ ატმები თუ რაც იყო და მიმოფანტული იყო ცოტ-ცოტა დანარჩენ ოთახში მარჯვენა მხარემდე, სადაც გაშლილი იყო ლოგინი, ლეიბების ერთმანეთზე წყობით და ზედ იწვა ჭაღარა ქალი
თავიდან ვფიქრობდით გაგვეჭვიზებინა თუ არა ეს ქალი, ამ ქალზე რაღაც ალბებს ვისმენდი, მეზობლების მოყოლილს, ახლა აღარ მახსოვს
მერე ამ ქალმა გაიღვიძა და გასაკვირია და თავაზიანად მიგვიღო, იმის მიუხედავად რო ვიცოდი, მეზობლებს ემალებოდა და ეხლა გაგვიცნო ყველა
მერე თუ სწორად მახსოვს წამოდგა, მილაგება დაიწყო ცოტა ოთახის, თეფშზე დააწყო ის ხილი და მოგვიტანა
გაზიარება მინდოდა კიდევ ერთხელ და დავწერე