არაფერია განუსაზღვრელი გუშინ ვანახე და არაფერი ვიგრძენი აი საერთოდ არაფერი,ზატო თვითონ იყო დაბნეული
მე დავეხმარე რომ უკეთ ეგრძნო თავი ,არადა როგორ მაწყენინა
არა რაამე ვარ კარგი ადამიანი და არავინნ გამიბედოს ცუდის თქმა.
ეხლა როგორ უნდა ვიცხოვრო ახალი დიაგნოზით? არც ისეთი საშიში ყოფილა
როცა უკვე იცი რა გჭირს
ეს ხერხემლის ტკივილი მიღებს ბოლოს ,დედაჩემი მეცოდება ასეთს რომ მხედავს გული უკვდება
გუშუნ ძლივს შემოვედი სახლში ეს ყავარჯენი უფრო მიღბს ბოლოს,
და როგორ ხარო? უკეთ მეთქი და იმდენი შენ რა გითხარი რომ უკეთ ხარო.
აი ეხლაც გამთენიისას ვდევარ ლოგინში და ლოკალური ტკივილები არ მასვენებს,ვითმენ
როდემდე უნდა მტკიოდეს ცალკე სხეული ცალკე ცხოვრება
აღარ მინდა კიბო
და უცბათ დავფიქრდი რომ აღარასოდეს გამოვჯანმრთელდე?
მთელი ცხოვრება ასე რომ მომიწიოს ყოფნა, ?
ტვინი მიცხელდება ,დაზაფრული ვარ
საშიშად მშვიდი უფრო
ნეტავ ყველაზე იაფი ანუ უფასო რწმენით რომ ვიმკურნალო ხომ შეიძლება?
· 
მე ანუ ჩვენ, ბნელი ეგოს აღზევება
