1 წელი
გუშინ
არ შევიმჩნიე მაგრამ მაინც გამახსენდა
იმ ადგილას მოვხვდი მითუმეტეს
ჩემგან დამოუკიდებლად
მასაჟი მინდა
ფეხები ამტკივდა სიარულისგან
უაზრო ბოდიალისგან
ოქტომბრის დასაწყისი გამახსენდა
გუდიაშვილის ბაღში რო მარტო მივედი ვიჯექი და ვწერდი
იმ ნაწერებს ვეღარ ვეკარები
რაღაცნაირად გავურბივარ
მემგონი ადრე უფრო უკეთ ვიყავი
რა რთულია ადამიანს გააგებინო ის რასაც მოყოლის და ახსნის გარეშე ვერ მიხვდება

არადა რო ჰგონია რომ იცის...
ან უნდა რომ.
მოკლედ.
ისევ ორშაბათი. ახალი კვირა.
ისევ ივნისი და ზაფხული
სუნთქვა
მისით თუ მის გარეშე გრძელდება.
ასე მგონია დიდხანს ვეღარ გავუძლებ
რაღაცა უნდა მოხდეს ან მე მოვახდინო თავში.
არც არავინ და არაფერი (?) მშველის.