შეაფასეთ თქვენი ბედნიერების ხარისხი, 10 ქულიანი სისტემით

ერთმანეთი გავეაბედნიეროთ საყავარელო

რა გაბაედნიერბს შენ რომ თქვა ხო მთლად კაი იქნება

თემატურად თან merciamercia

მემგონი ბედი გამეხნა
mamaduniangi

არ ვარ მე სხვისი გამბედნიერებელი

ის ზოგისთვის რარი ბედნიერება ზოგისთვის რა

ზოგს პატარა რაღაც აბედნიერებს ზოგს დიდიც არყოფნის

რაუბედურება რარი

დავუჯეროთ ბუმბერაზ კლასიკოსებს

3













.............................................

ბედნიერების განცდა ტკივილის და სევდის გარეშე არსებობს?

3

მაგრამ 10-ს რაღაც ეჭვის თვალით ვუყურებ, რაც მეტი აქვს ადამიანს უფრო მეტი უნდა, 3 მაქს და 3 მინდა 10 რო მექნება 11-საც ვიპოვი დარწმუნებული ვარ და მანამ არ ჩავთვლი თავს ბედნიერად სანამ ისიც არ მექნება და როცა ის მექნება 12 მომინდება












რა აზრი აქ ჩვენ ცხოვრებას

9,99%

-0,01% იმის გამო რომ ვიცი აღტაცებითაა გამოწვეული

მიხარია

3 პროცენტი მაქსიმუმის მაქსიმუმია

როგორც ყოველთვის

EvIl_SpErM
რატომ ცვლი ნიკებს ასე სწრაფ-სწრაფად?

死海.
არ ვიცი მაგ კითხვაზე პასუხი როგორ გავცე, უამრავი სათქმელი მაქ, ორ სიტყვაში ვერ ჩავატევ, მაგრამ ბედნიერების ხარისხს არ ეხება, 10 არის

ეჰ...
ბედნიერება ჩვენს ტვინშია.

ძნელია თქმა, ერთ დღეს შეიძლება ძალიან ბედნიერი იყო მეორე დღეს საერთოდ არა.

ჩემთვის ბედნიერებას ხარისხი არა აქვს, ის ან არის ან არაა, ზომა-წონას ვერ გაუზმოავ,ისევე როგორც სიყვარულს.
მე ბედნიერი ვარ ყოველთვის და ჩემდაუნებურად.
თუმცა არა მშვიდი და კმაყოფილი, ეს ორი რაღაც არ მაქვს და ისიც ვიცი რატომაც და ისიც ვიცი როგორ უნდა ვიყო და არც მოქმედება მეზარება.
უბრალოდ, არის გარემოებები,რასაც დრო უნდა ან თავად არ შეგიძლია შეცვალო მოცემულობა... თურმე ასე ყოფილა.
ადრე ყოველთვის ამოსავალი წერტილი ჩემი თავი მეგონა, უფრო სწორედ ვუგულებელყოფდი გარემოებებს. ეგ კიდევ ობიექტური მიდგომა არ ყოფილა.
თუ ობიექტურობაა ობიექტური იყოს, თუ სხვას არაფერს აბრალებ ობიექტურობის სახელით, ნურც იმას დაიბრალებ, რაც შენი ბრალი სულაც არაა.
ხოდა ცხოვრება კი არადა დრო მიდის, შენი საკუთარი დრო.
დრო მოვა კიდევ დებილი ფრაზაა, დრო როგორ მოვა,როდესაც ის არის სულ და მასში ხარ შენ, პაწაწინა ნაწილაკი