მშვიდი პიროვნების შთაბეჭდილებას ტოვებ, არ გიყვარს ყურადღების ცენტრში ყოფნა, მაგრამ თავისთავად ვარდები
ხოლმე ყურადღების ცენტრში, სწორედ ეს სიმშვიდე არის საწინდარი იმისა რომ სიმპატიებს იმსახურებ შენს გარემოცვაში.
ზრდილობიანი და ცოტა მორცხვის შთაბეჭდილებას ტოვებ ხოლმე, მაგრამ რომ დააკვირდეს კაცი სულაც არ ხარ მორცხვი,
უბრალოდ არ ლაპარაკობ ბევრს და მხოლოდ იმას ამბობ რაც მთავრად მიგაჩნია იმ მომენტში, შეიძლება ძალიან უმნიშვნელო
რამე იყოს მაგრამ იმ მომენტში შენს ინტერესში თუა მაშინ ის უმნიშვნელოც მთავრია და ყურადღებით ებყრობი ამა თუ იმ საკითხს.
მარტო როცა რჩები შენს თავთან, აი მაშინ უფრო ავლენ საკუთარ სისუსტეებს, სხვებთან ეს უფრო შეუმჩნეველი რჩება, რატომღაც,
შენ არ ცდილობ არაფერს, უბრალოდ ბუნებრივი ხარ და ეს მოსწონთ, მოკლედ არ ორიგინალურობ პირდაპირიც ხარ, მაგრამ
შენი პირაპირობა არაა უხეში ფორმით გამოხატული და ეს მოსწონთ ბევრს და ინტერესსაც ავლენენ.
ჰო შენს თავით არ ხარ ისე აღრფთოვანებული როგორც ხვები ანუ თავში არ გივარდება ეს ყველაფერი, უბრალოდ რაღაც უცნაური
სევდის განცდას გაქვს ხოლმე, როცა მარტო ხარ შენს თავთან, ნუ ასე ერთ პატარა მომენტში ხოლმე, მოწყენილობასაც ვერ დავარქმევდი.
ან ვინ გაცდის რომ მოიწყინო? ..